Dodaj do ulubionych

Sfera duchowa człowieka.

18.04.15, 08:06
Rozwój duchowości jest bardzo ważny w życiu każdego człowieka, bo gdy go zabraknie człowiek jest głęboko nieszczęśliwy, mimo bogactwa, dużej inteligencji czy prestiżu. Sfera duchowa to w gruncie rzeczy umiejętność dania odpowiedzi na pytania: Kim jestem? Jaki sens ma moje życie? Jaka jest moja rola w dziejach ludzkości? Czego powinienem dokonać? Są to pytania niełatwe, na które może odpowiedzieć tylko człowiek mający określona wiedzę i właściwy stosunek do innych osób. Jeśli mamy do czynienia z osoba pyszną, która uważa , że "wszystko może" to wtedy mimo jej licznych zalet musimy uznać , ze duchowość u tej osoby jest równa zeru, bo tylko człowiek widzący swoje braki potrafi docenić celowość życia wśród i dla ludzi.
Duchowość jest często mylona z religijnością, niesłusznie, bo zarówno człowiek wierzący jak i agnostyk może mieć rozwiniętą duchowość. W ujęciu świeckim życie ludzkie z samej definicji jest uważane za bezcenne. Zawsze w pierwszej kolejności ratowany jest człowiek i to człowiek najbardziej potrzebujący bez względu na wiek , płeć czy majętność... W świetle prawa wszyscy są równi...Szacunek dla drugiego człowieka to podstawowe prawo duchowości, które mówi nam , że każdy jest w czymś lepszy od ciebie i życie ludzkie jest bezcenne.Człowieka zalicza się do istot społecznych , czyli takich , które dla swojego spełnienia muszą żyć we wspólnocie. Duchowość kształtuje się u dzieci realizując w szkole cele wychowawcze, a "wolność" człowieka uważa się za jego podstawowe prawo. Oprócz tego za podstawowe potrzeby ludzkie w marketingu (np.) uważa się: bezpieczeństwo, przynależność, uznanie, szacunek i sukces. Bardzo promuje się tak zwaną asertywność, która ma na celu obronę człowieka przed wykorzystywaniem go przez inne osoby. Asertywność jest to umiejętność pełnego wyrażania siebie w kontaktach z innymi. To zachowanie w którym wyrażam swoje uczucia, postawy, życzenia, opinie lub prawa w sposób bezpośredni, stanowczy, jasny i uczciwy, jednocześnie respektując, uczucia , postawy, życzenia , opinie i prawa innych osób. A Townend sformułował prawa człowieka asertywnego: 1. Mam prawa wyrażać swoje myśli i opinie. 3, nawet wtedy, gdy różnią się od poglądów innych ludzi. 2. Mam prawo wyrażać swoje uczucia i pragnienia i być za nie odpowiedzialny. 3. Mam prawo ludziom mówić "tak" 4. Mam prawo zmienić zdanie bez konieczności usprawiedliwiania się. 5. Mam prawo do popełniania błędów i do odpowiedzialności za nie. 6. Mam prawo powiedzieć "nie wiem" 7. Mam prawo powiedzieć " nie rozumiem" 8. Mam prawo do odmowy i sprzeciwu bez [poczucia winy. 9. Mam prawo prosić o to czego chcę. 10. Mam prawo do szacunku ze strony innych ludzi oraz do tego aby ich szanować. 11. Mam prawo, by wysłuchano moich opinii i przekonań.12. Mam prawo do niezależności. 13. Mam prawo odnieść sukces. 14. Mam prawo zdecydować się na brak asertywności. 15. Mam prawo do robienia wszystkiego co nie narusza praw innych ludzi. O duchowości w aspekcie religijnym w następnym odcinku.
Obserwuj wątek
    • grazkavita Duchowość religijna 18.04.15, 20:57
      Według naszej wiary chrześcijańskiej Bóg stworzył człowieka na obraz i podobieństwo swoje i naszym zadaniem jest dążyć do świętości czyli dobrze czynić i nie grzeszyć. Bóg jest naszym stwórcą i wszystkiego co jest na Ziemi, czyli wszystko to co posiadamy jest i Jego. Ludzie są naszymi braćmi i mamy ich kochać jak siebie samego. Nasze ciało jest własnością Boga i trzeba je szanować i używać je zgodnie z jego przeznaczeniem. Bóg dał każdemu z nas inne przymioty z którymi mamy się dzielić z innymi ludźmi, bo takie jest nasze zadanie. Kochać tzn. dawać siebie , by móc brać od innych...Każdy jest więc zobowiązany robić to co lubi i umie najlepiej, do czego został"stworzony". Bóg jest naszym ojcem, którego trzeba słuchać:"Jeżeliś poznał, co Bóg chce, żebyś zrobił, zostaw wszystko i całkowicie oddaj się tej pracy. Bóg w niej czeka na ciebie, w tej chwili , w tym właśnie miejscu, a nie gdzie indziej". To co on Ci każe jest najważniejsze, ważniejsze nawet od zdania innych ludzi ci bliskich np. rodziców...Człowiek ma w życiu wszystko oddać Bogu w całkowitym zaufaniu." Kiedy niczego już nie zachowasz, będziesz mógł dobrze przeżywać życie, bo Bóg da ci w odpowiedniej chwili to co ci będzie potrzebne do wykonania obecnego zadania". Jeśli człowiek nie wie co ma robić powinien na chwilę" zaprowadzić w sobie próżnię, pozwolić sobie na odprężenie:ciała , mięśni , nerwów, a następnie podarować Ojcu wszystkie swoje władze. Kontemplować Go. pozwolić sobie patrzeć na Niego, a potem zabrać się do czekającej na niego pracy." Zatem chrześcijanin powinien podążać za głosem Boga i być Mu posłusznym nawet wtedy gdy inni mówią "nie', albo gdy jest inny łatwiejszy sposób na życie. Człowiek nie tylko Boga ma zaprosić do siebie , ale również swoich braci. "Ludzie to nie jednostki równoległe; to osoby ze sobą powiązane. Jesteś członkiem ludzkości i każdy człowiek jest trochę tobą skoro należysz do ludzkości. Dopóty nie poznasz samego siebie , dopóki nie poznasz wszystkich ludzi. Osiągniesz własną miarę człowieka dojrzałego, gdy przez poznanie i miłość zjednoczysz się ze wszystkimi ludźmi, członkami ludzkości, której sam jesteś jednym z członków....Poznaj siebie, a zobaczysz własne ograniczenie; gdy zaś raz je poznasz, przygotujesz się do przyjęcia innych, którzy cię uzupełnią i wzbogacą. Żaden człowiek nie może żyć sam nie stając się coraz uboższym." A jak korzystać z naszej duchowości w części trzeciej...
    • grazkavita Rola duchowości 20.04.15, 08:55
      w życiu człowieka jest bardzo istotna, bo pozwala właściwie rozwijać się dwóm pozostałym sferom: czuciowej i duchowej. Sam fakt , ze rozwijamy w sobie miłość do siebie i do drugiego człowieka czyni nas świadomym w dbaniu o nasze zdrowie. Zatem właściwie "opiekujemy się" własnym ciałem nie dopuszczając do głosu przyjemności z obżarstwa, zażywania nadmiernego alkoholu czy innych używek. Prowadzimy także pro zdrowotny tryb życia uznając za priorytet potrzebę snu, ruchu na świeżym powietrzu i brak stresu. W czasie choroby potrafimy ofiarować nasze cierpienie jakiemuś szczytnemu celowi i nadać mu sens, przez co jest ono łatwiejsze dla nas do zniesienia. Łatwiej jest , kochając innych przebaczyć i zwalczyć nienawiść, które to uczucie jest dla człowieka bardzo niewskazane, gdyż powoduje stres, a wybujałe może nawet doprowadzić do choroby nowotworowej. Przebaczenie i darowanie win jest tylko możliwe wtedy gdy jesteśmy świadomi ułomności człowieka i jego inklinacji do grzechu. Miłość do drugiego człowieka skłania nas również do pomocy jemu, aby swoje błędy naprawił i nie czynił więcej zła. Nie nakazuje nam "na siłę" go zmieniać, ale zatrzymać się na chwile i wskazać mu właściwa drogę, oraz bronić tych , którym zagraża. Człowiek mający dobrze rozwiniętą duchowość ma w sobie dużo pokory i choć posiada własną inicjatywę nie zawłaszcza życiem drugiego człowieka i nie wykorzystuje go. Pozwala sobie i innym być asertywnym. Dlatego rozwijajmy w sobie i w naszych dzieciach duchowość. Czego Wam z całego serca życzę!

Nie pamiętasz hasła

lub ?

 

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się

Nakarm Pajacyka