adep1
30.03.06, 19:00
Znacie? znamy.. no to posłuchajcie!
Historia Osiedla Włochy
Sama nazwa Włochy pochodzi z XV w., a wywodzi się z przydomka właściciela tej
wsi, Jana zwanego Włochem.
W XVI w. wieś ta liczyła pół łana (ok. 8 ha) i należała do Nadarzyńskich,
później Rakowskich. W połowie XVII w. Włochy stanowiły własność Andrzeja
Leszczyńskiego, prymasa i kanclerza wielkiego koronnego, który zbudował tu
letnią rezydencję. W latach 1655-56, w czasach Potopu szwedzkiego, letni
pałacyk prymasa wraz z otaczającymi go zabudowaniami został doszczętnie
zniszczony. Spaleniu uległy również sąsiednie wsie: Witki i Stojarty. Nigdy
ich nie odbudowano, a tereny do nich należące z czasem zostały wchłonięte
przez Włochy.
W początkach XVIII w. weszły w skład dóbr Lubomirskich. Następnie stały się
własnością Konstancji z Platerów Hilzenowej, wojewodziny mińskiej. W 1795 r.,
drogą sukcesji, dostały się hrabiemu Antoniemu T. Mostowskiemu, ministrowi
spraw wewnętrznych Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego, który
stworzył tu piękną rezydencję wiejską z obszernym pałacem i rozległym parkiem
rozplanowanym przez A.Szuberta. W 1842 r. park zmienił swój charakter na
typowo angielski. Prace przeprowadzono na podstawie projektu angielskiego
ogrodnika Jamesa. Park ten istnieje do dziś.
Właśnie w 1842 r. we Włochach powstała pierwsza cegielnia. Wykorzystywała ona
złoża iłów warwowych, czyli gliny, której na tych terenach było pod
dostatkiem. Produkcję przenoszono z miejsca na miejsce, w miarę wyczerpywania
się surowca. Dziś jedynym śladem po fabryce są liczne stawy (np. stawy przy
ul. Cietrzewia i ul. Koziorożca).
W 1844 r. cegielnia oraz cała osada została zakupiona przez Koelichena i w
rękach jego potomków pozostawały do czasu parcelacji w 1928 r.
W 1864 r., władze carskie uwłaszczyły chłopów, także tych zamieszkujących
majątek Koelichenów. Ten fakt, jak też sąsiedztwo wielkomiejskiej Warszawy
oraz ok. połowy XIX w. rozpoczęcie budowy kolei warszawsko-wiedeńskiej,
wpłynęły na rozwój Włoch.
W 1924 r. Włochy liczyły zaledwie 731 mieszkańców. Właściwy rozwój nastąpił po
parcelacji majątku Koelichenów w 1928 r. Powstało wówczas osiedle włączone do
przedwojennej koncepcji miasta - ogrodu, z własną dzielnicą przemysłową,
zabudowane według jednolitego projektu - projektowali architekt Franciszek
Krzywda - Polkowski i mierniczy Henryk Kotyński.
W 1934 r. poprowadzono bocznicę kolejki EKD Warszawa - Pruszków, a w 1936 r.
elektryczna kolejka do Pruszkowa zaczęła kursować przez Włochy. W tym też roku
zbudowano kościół św. Teresy i cmentarz.
W 1938 r. gdy liczba mieszkańców wzrosła do 19 561, Włochy otrzymały prawa
miejskie.
Po wojnie miasteczko zaczęło się znowu rozwijać, w 1946 r. liczyło 18 911
mieszkańców. W 1951 r., 5 maja, oficjalnie przyłączono je do stolicy.