ceanothus - prusznik- czy ktoś ma?

07.04.05, 19:49
kupiłam wczoraj taki krzew w doniczce-spodobał mi się ze względu na ładne
niebieskie kwiaty /przynajmniej na etykiecie/, odmiana Victoria.
Czy ktos ma taki krzew, czy zimuje on w ogrodzie? jak się go pielęgnuje,
nawozi, jakiej ziemi wymaga? na etykiecie jest tylko napisane, ze wyrasta do
100 cm, kwitnie kwiecień-lipiec, stanowisko słoneczne.
Pozdrawiam wiosennie
    • pauli7 Re: ceanothus - prusznik- czy ktoś ma? 07.04.05, 22:52
      ceanothus lubi zyzna i dosz przepuszczalna ziemie, raczej nie zasadowa; sadzi
      sie go na sloncu, ale koniecznie w jakims oslonietym miejscu, bo jednak nie do
      konca lubi nasz klimat... dobrze jest go okryc na zime
      a rzeczywiscie kwitnie ladnie, chociaz oczywiscie na zdjeciu na etykietce
      piekniej niz w naturze:)

      Pauli
    • moniczka72 Re: ceanothus - prusznik- czy ktoś ma? 08.04.05, 00:19
      A mozna wiedziec w jakim miescie i gdzie kupilas?
      Wydaje mi sie ze z zimowaniem moze byc spory problem...
      Monia
      • pauli7 Re: ceanothus - prusznik- czy ktoś ma? 08.04.05, 00:30
        nie wiem, gdzie kupila beata, ale w wwie mozna kupic po niezbyt dlugich
        poszukiwaniach:)

        Pauli
        • venus22 Re: ceanothus - prusznik- czy ktoś ma? 08.04.05, 05:37
          Tutaj nazywaja to kalifornijski bez. jak sama nazwa wskazuje jest to roslina z
          raczej cieplego klimatu.
          Moze wytrzymac do max -9,44444444444 lolol tak mi przelozyl "tlumacz" od
          miar..
          A zatem na zime trzeba dobrze zabezpieczyc.
          Z tym ze normalnie to jest roslina wiecznie zielona wiec moze trzeba bedzie
          obrywac zmarzniete liscie.
          Wytrzymaly na susze.

          Venus
    • jerzy.wozniak Re: ceanothus - prusznik- czy ktoś ma? 09.04.05, 07:39
      Prusznik lub jak kto woli bez kalifornijski nie wytrzymuje naszego klimatu i
      podobnie jak skimie czy hebe tylko warunkowo zimuje w gruncie na zachodzie i
      Pomorzu. W innych częściach kraju szkoda go sadzić. Doskonale sprawdza się jako
      roślina pojemnikowa do ozdoby tarasów czy patio, szerzej o nim napisałem w
      zeszytach "Wszystko o roślinach". Znam co prawda wiele osób które uprawiają go
      także w gruncie, ale zwykle przemarza im niemal do ziemi. Czasem gdy zima jest
      lekka a krzew dobrze okryty wychodzi z tej próby obronną ręką.
      Krzew ten osiąga niekiedy rozmiary niewielkiego drzewa. Kwiaty zebrane w kłosy,
      różowe lub niebieskie, przypominają kwiatostany lilaka. Odnmmiany o pokroju
      wzniesionym rosną swobodnie wzwyż, sadzimy je więc pojedynczo, w oddaleniu od
      innej roślinności, aby podkreślić ich urodę. Gatunki rozłożyste dobrze sprawdzą
      się w niskich skupiskach krzewów, a płożące doskonale spełniają funkcję roślin
      okrywowych. Jednak pamiętajmy o tym ze przemarza i stosujmy to do roślin
      uprawianych w pojemniku lub szklarni. Wśród gatunków o liściach opadających
      jesienią C. x delilianus 'Gloire de Versailles', szybko rosnący, osiągający
      wysokość 1,20 m i kwitnący na jasnoniebiesko. Także C. x delilianus 'Comtesse
      de Paris' o wiechach w kolorze indygo, równie żywotny jak pierwszy; C. x
      pallidus 'Marie Simon', mniejszy (0,8-1 m), kwitnący na różowo, i C.
      delilianus 'Topaze', wyrastający do 1 m i mający krótsze kwiatostany. Gatunki
      zimozielone charakteryzują się wzniesionym lub płożącym pokrojem. Jeśli chodzi
      o pierwsze, posadźmy C. impressus 'Puget Blue', krzew wysokości 1,2 m, kwitnący
      w maju i czerwcu. Do największych należy bujnie się rozwijający C.
      thyrsiflorus, mający do 4-5 m wysokości. Jego liście są połyskliwe, a
      pojawiające się w maju kwiaty, zebrane w pęczki osiągające średnicę 4-6 cm,
      przybierają intensywnie niebieską barwę. Odmiana C. thyrsiflorus 'Repens' o
      gęstym, rozłożystym pokroju wyrasta do około 2 m, tworząc rozległe, bujne i
      zbite skupiska, których ozdobą są liczne kwiaty o pięknym, głębokim odcieniu
      błękitu. Jeszcze bardziej zdumiewający jest C. prostatus, osiągający wysokość
      kilkudziesięciu centymetrów i pokrywający podłoże gęstym kobiercem połyskliwych
      liści, wśród których w maju i czerwcu pojawiają się niewielkie kłosy,
      przybierające barwę od bladoniebieskiej po białą.
      Do miejsc ocienionych najlepiej nadaje się C. thyrsiflorus ‘Repens’.
      Prusznik
      Rodzina: Szakłakowate
      Pochodzenie: Ameryka Północna
      Liście - opadające jesienią lub zimozielone
      Kwitnie: czerwiec-sierpień
      Wysokość: zależnie od gatunku od 1 do 5 m
      Odporność w ogrodzie: -5 do -12oC, ale tylko niektóre gatunki!
      Gleba, typowa, dobrze przepuszczalna, stanowisko słoneczne lub lekko
      zacienione. W miejscach ocienionych kwitnie słabo.
      Szkodniki w naszym klimacie często atakuje go mączniak oraz mszyce.
      Jurek
Pełna wersja