wybór roslin

28.03.07, 13:57
Panie Jurku, od pięciu lat zaglądam na to forum i ciągle marzyłam, że będę
mieć kiedyś ogródek i będę należeć do tej społeczności.I właśnie mam 70 m
kwadr. i ból głowy co mam tam zrobić. To jest ogródek przy naszym mieszkaniu
na osiedlu budynków wielorodzinnych.Mieszkanie mamy położone od południa i
ogródek też.Ale ogródek jest zrobiony na stropie garażu podziemnego. Wysypali
trochę ziemi, przyklepali, rozłożyli trawnik i poszli. A ja szukam roślin,
które nadają się na str.południową i w dodatku nie mają głeboko rosnących
korzeni.Czy może mi Pan pomóc? Pozdrawiam.Dorota
    • jerzy.wozniak Re: wybór roslin 29.03.07, 09:45
      Przed decyzją o zakupie roślin wynotujmy na kartce, jakie warunki panują w
      miejscu, gdzie chcemy je posadzić, a następnie przeczytajmy o wymaganiach
      najczęściej spotykanych drzew i krzewów. Sprawdźmy też, jakie osiągają wymiary
      i po jakim czasie, jest bowiem wiele drzew, które co prawda wyrastają duże, ale
      dopiero po kilkudziesięciu latach, wiec śmiało można je polecić do małych
      ogrodów. Przykładem jest między innymi jodła arizońska, która w naszym klimacie
      rośnie bardzo wolno i jest niezwykle pięknym drzewem iglastym.
      Odpowiedni dobór roślin to nie tylko uzyskanie pięknego efektu dekoracyjnego,
      to także mniej kłopotu z ich pielęgnacją. Wiele gatunków drzew iglastych źle
      rośnie w miastach i nie warto sadzić ich w ogrodach położonych w pobliżu
      ruchliwych arterii komunikacyjnych (patrz pyt. ). Rośliny rosnące w
      sprzyjających warunkach są bardziej odporne. Strata czasu związana z ich
      wyborem opłaci nam się więc wielokrotnie - nie tylko uzyskamy doskonale efekty
      dekoracyjne, ale również unikniemy kłopotliwych i szkodliwych dla środowiska
      zabiegów związanych z niszczeniem chorób i szkodników. Poniżej najczęściej
      uprawiane gatunki drzew i krzewów, które nie osiągają dużych rozmiarów i są
      polecane do niewielkich ogrodów.

      Do małego ogrodu
      Brzoza – większość to duże drzewa, niskie są tylko formy płaczące szczepione,
      zwane Youngii, czasem spotykane są krzewiaste dekoracyjne gatunki jak brzoza
      niska, karłowata, lub odmiana brzozy brodawkowatej, zwana brzozą ojcowską
      (Betula pendula var. Oycoviensis); niewielka jest również brzoza karpacka,
      częściej opisywana jako odmiana brzozy omszonej; niewielkie wymiary ma także
      bardzo dekoracyjna odmiana brzozy himalajskiej - brzoza Jacquemonta.
      Klon - małych i kolorowych jest bez liku! Najładniejsze to klon grabolistny,
      okrągłolistny, cissolistny, kosmaty, ginnala, japońskie i ich odmiany, klon
      Maksimowicza, francuski, palmowy i jego odmiany, pospolity ‘Kromson King’,
      ussuryjski - znacznie wytrzymalszy i ładniejszy niż klon palmowy, klon
      Shirasawy.
      Jarząby - szczególnie jarząb japoński, najpiękniejszy z tego gatunku. Ładne są
      także: jarząb Meinicha, pospolity ‘Pendula’ (odmiana zwisająca), ‘Fastigiata
      Edulis’, mączny - odmiany ‘Magnifica’, ‘Majestica’.
      Magnolie - gwiaździsta ‘Rosea’, magnolia Soulange'a
      odm. ‘Alexandrina’, ‘Lennei’, ‘Rustica Rubra’, ‘Amabilis’, magnolia 'Susan',
      purpurowa ‘Nigra’, parasolowata, Siebolda, szerokolistna.
      Wierzby – babilońska ‘Tortuosa’, wierzby zwane płaczącymi –
      tylko ‘Erytroflexuosa’, wierzba kaspijska, w tym ‘Pendulifolia’, wierzba
      uszata, wawrzynkowa, krucha, ale tylko ‘Bullata’, wierzba śląska.
      Świerki – odmiany ‘Acrocona’, ‘Frohburg’, ‘Inversa’, ‘Pusc’h, ‘Will’s Zwerg’,
      świerk Brewera, kłujący, tylko odmiany ‘Glauca Globosa’, ‘Iseli Fastigata’, a
      także świerk serbski ‘Nana’.
      Cis pospolity – ‘Dovastonii Aurea’.

      Pnącza to zieleń do małych ogrodów (oczywiście te o rozsądnych rozmiarach!).
      Pnącza większości z nas zwykle kojarzą się z winobluszczami, popularnie zwanymi
      dzikim winem, i mimo że w sprzedaży mamy coraz więcej ciekawych gatunków, z
      trudem torują sobie drogę do naszych ogrodów. A szkoda. Rośliny te są bowiem
      polecane do ogrodów niedużych, w których żywopłot posadzony przy ogrodzeniu
      znacznie zmniejsza – praktycznie i optycznie – przestrzeń. Znakomicie mogą też
      zastąpić inne nasadzenia, takie jak drzewa czy krzewy; zajmują znacznie mniej
      miejsca, a rosną szybciej, często też są od nich bardziej dekoracyjne.
      Urządzając ogród, warto więc zastanowić się, czy zamiast zabierającej
      przestrzeń i światło jodły nie posadzić uroczej, pnącej się po pergoli
      hortensji albo wiciokrzewu.
      W wypadku wielu pnączy nieco kłopotliwe jest tworzenie dla nich podpór, po
      których mogłyby się piąć. Kłopotu tego nie mamy, gdy posadzimy milin,
      wionobluszcz trój- i pięciolistkowy, bluszcz pospolity i hortensję pnącą - mają
      one korzenie czepne i przytwierdzają się nawet do pionowych ścian czy drzew.
      Dla tych tworzących wąsy czepne, takich jak aktinidie, kokornak, rdest, winnik
      czy powojniki, wystarczy rozpiąć druty. Pnącza wijące się, do których należą
      glicynia, wiciokrzewy, dławisz i chmiel, wymagają mocnych stelaży. Wszystkie
      doskonale pną się po pergolach i trejażach, tworząc w ogrodzie zaciszne
      miejsca, w których z powodzeniem możemy urządzić kąciki wypoczynkowe.
      Pnącze pnączu nierówne - są w śród nich niewielkie, takie jak wiciokrzew, i
      olbrzymy, jak rdestówka Auberta czy glicynia. Poniżej podaję krótką
      charakterystykę najpopularniejszych gatunków, ich maksymalne wymiary oraz
      długość rocznych przyrostów.
      cddalej
    • jerzy.wozniak Re: wybór roslin 29.03.07, 09:54
      Pnącza na miejsca półcieniste i zacienione

      Hortensja pnąca
      Doskonale znosi zanieczyszczenia powietrza, rośnie nawet w miejscach mocno
      ocienionych, idealna do ogrodów miejskich. Roczne przyrosty niewielkie, ale z
      wiekiem osiąga znaczne rozmiary. Przez pierwsze dwa, trzy lata rośnie dość
      wolno i nie kwitnie, dopiero po kilku latach staje się niezwykle dekoracyjną
      rośliną. Okrągłe liście, przebarwiające się jesienią na żółto. Największą
      ozdobą są baldachowate białe kwiatostany, pojawiające się w czerwcu i lipcu.
      Najlepiej rośnie w próchniczej, lekkiej, wilgotnej ziemi.

      Kokornak wielkolistny
      Dekoracyjne i szybko rosnące pnącze, osiągające nawet 10 m. Jak większość
      gatunków, nabiera tempa wzrostu po 2 latach od posadzenia. Ogromne, sercowate
      liście, jesienią przebarwiające się na żółto. Wymaga żyznego i umiarkowanie
      wilgotnego podłoża oraz zacisznego stanowiska. Kwitnie przez kilka miesięcy w
      roku; kwiaty są duże i niezwykle oryginalne.

      Rdestówka Auberta
      Jedno z najszybciej rosnących pnączy. Osiąga 20 m wysokości, a roczne przyrosty
      mogą mieć 8-10 m. Wymaga mocnych podpór i częstego cięcia, ograniczającego jego
      nieokiełznany wzrost. Liście pozostają zielone aż do pierwszych większych
      mrozów. Nie lubi pełnego zacienienia i suchej, ubogiej gleby. Drobne białe
      kwiaty zebrane są w duże kwiatostany, zdobiące roślinę od maja do lipca.

      Wiciokrzew Henriego
      Najlepiej udaje się na stanowiskach zacisznych i ciepłych. Liście,
      przypominające liście wierzby, pozostają na roślinie nawet w największe mrozy.
      Rośnie nawet w głębokim cieniu. Dodatkową ozdobą są piękne delikatne kwiaty.


      Na miejsca półcieniste i słoneczne

      Aktinidie - ozdobne pnącza i źródło smacznych, bogatych wo witaminy owoców,
      przypominających te sprzedawane pod handlową nazwą „kiwi”. Większość odmian i
      gatunków to rośliny dwupienne, jeśli więc zależy nam na owocach, musimy
      posadzić osobniki żeńskie i męskie. Wymagają stanowisk słonecznych oraz
      żyznego, lekko kwaśnego podłoża. Spośród odmian szczególnie dekoracyjnych
      wyróżnia się aktinidia pstrolistna ‘Dr Szymanowski’.


      Cytryniec chiński - warto uprawiać go nie tylko dla pięknych liści, ale też
      krwistoczerwonych jadalnych owoców, bogatych w witaminę C. Rośnie dobrze na
      słonecznych stanowiskach, glebach lekko wilgotnych, żyznych i próchniczych.


      Dławisz okrągłolistny - dobrze rośnie zarówno na stanowiskach cienistych, jak i
      słonecznych. Doskonały na ogrodzenia. Ozdobą są nie tylko liście pięknie
      przebarwiające się jesienią, ale również żółtoczerwone owoce.


      Glicynia - najlepiej rośnie w ciepłych, zacisznych miejscach o południowej
      wystawie. Jedno z najbardziej dekoracyjnych pnączy - niektóre odmiany mają
      kwiatostany osiągające nawet 60 cm długości! Warto ją regularnie przycinać,
      gdyż wpływa to na obfitsze kwitnienie.


      Powojniki wielkokwiatowe - Zwane popularnie klematisami, to z pewnością
      najbardziej znane i lubiane pnącza. Ich ogromne kwiaty są wielką ozdobą ogrodu.
      Lubią słoneczne, ciepłe stanowiska, natomiast podłoże musi być chłodne i
      wilgotne. Nie można ich też prowadzić bezpośrednio przy ścianie. Pomiędzy
      kratką i ścianą musi być co najmniej 40- centymetrowy odstęp. Źle rosną w
      miejscach wietrznych oraz słabo nasłonecznionych. Ich korzenie nie znoszą
      przesuszonej gleby, dlatego warto wyściółkować ją grubą warstwą kory. Podłoże
      musi być bardzo żyzne i wilgotne.

      Powojniki wschodnie - niezwykle szybko rosnące pnącza, które mogą zakryć nawet
      duże ogrodzenie w ciągu 2-3 miesięcy. Większość gatunków kwitnie na żółto, a
      ich puszyste owocostany są zimową dekoracją ogrodu. Liście zachowują
      ciemnozieloną barwę aż do listopada. Mają niewielkie wymagania co do stanowiska
      i gleby. Często przycinane, ładnie się rozgałęziają się i nie gubią liści w
      dolnych częściach pędów.

      Powojnik Tangucki - oryginalne pnącze, kwitnące dwa razy w roku - wiosną i
      jesienią. Ozdobą, prócz kwiatów, są także przypominające puch nasiona.
      Całkowicie mrozoodporny; dobrze rośnie na większości gleb, należy go regularnie
      podlewać i nawozić.

      Wiciokrzewy - wymagają żyznej i wilgotnej gleby; na stanowiskach słonecznych
      dobrze jest podłoże wyściółkować korą. Najbardziej polecane są gatunki szybko
      rosnące i nie osiągające dużych rozmiarów, szczególnie nadające się do
      niewielkich ogrodów, takie jak wiciokrzew Henriego, Heckrotta, japoński czy
      Browna. Gdy mamy więcej miejsca, możemy uprawiać osiągający nawet kilka metrów
      wysokości wiciokrzew przewiercień, popularnie zwany kapryfolium, wiciokrzew
      Tellmanna czy pomorski.


      Winorośl japońska - dekoracyjne pnącze o dużych liściach. Rośnie szybko i jest
      ciężkie, dlatego należy je sadzić przy solidnym stelażu. Wymaga słonecznego
      stanowiska i żyznej ziemi.

      Akebia pięciolistkowa 5-10 wys.; 1-3 rocznie
      Aktinidie do 6 wys.; 4-8 rocznie
      Cytryniec chiński do 8 wys.; 1,5 rocznie
      Dławisz okrągłolistny do 12 wys.; 2-4 rocznie
      Hortensja pnąca do 15 wys.; 0,5 rocznie
      Kokornak wielkolistny do 15 wys.; 2-4 rocznie
      Milin amerykański6-10 wys.; 2-4 rocznie
      Powojnik alpejskido 2-3 wys.; 2-2,5 rocznie
      Powojnik tanguckido 5 wys.; 3 rocznie
      Powojnik wielopłatkowy do 2-2,5 wys.; 2-2,5 rocznie
      Powojniki wielkokwiatowedo 1,5-7 wys.; 1,5-5 rocznie
      Powojniki wschodnie do 6wys.;3-5 rocznie
      Przywarka japońska do 6 wys.; 0,5 rocznie
      Rdestówka Aubertado 15 wys.; do 8 rocznie
      Wiciokrzewydo 3-8 wys. 0,5-1 rocznie
      Winnik tojadowaty do 41 ;-1,5 rocznie
      Winnik zmienny do 4 ;0,5-2 rocznie
      Winobluszcz pięciolistkowy do 20 wys.; 1-2 rocznie
      Winobluszcz trójklapowy do 10 wys.; 1-2 rocznie
      Winorośl japońska do 10 wys. ;do 3 rocznie
      Winorośl pachnącado 8 wys.; 2-3
    • jerzy.wozniak Re: wybór roslin 29.03.07, 09:54
      Pnącza na miejsca półcieniste i zacienione

      Hortensja pnąca
      Doskonale znosi zanieczyszczenia powietrza, rośnie nawet w miejscach mocno
      ocienionych, idealna do ogrodów miejskich. Roczne przyrosty niewielkie, ale z
      wiekiem osiąga znaczne rozmiary. Przez pierwsze dwa, trzy lata rośnie dość
      wolno i nie kwitnie, dopiero po kilku latach staje się niezwykle dekoracyjną
      rośliną. Okrągłe liście, przebarwiające się jesienią na żółto. Największą
      ozdobą są baldachowate białe kwiatostany, pojawiające się w czerwcu i lipcu.
      Najlepiej rośnie w próchniczej, lekkiej, wilgotnej ziemi.

      Kokornak wielkolistny
      Dekoracyjne i szybko rosnące pnącze, osiągające nawet 10 m. Jak większość
      gatunków, nabiera tempa wzrostu po 2 latach od posadzenia. Ogromne, sercowate
      liście, jesienią przebarwiające się na żółto. Wymaga żyznego i umiarkowanie
      wilgotnego podłoża oraz zacisznego stanowiska. Kwitnie przez kilka miesięcy w
      roku; kwiaty są duże i niezwykle oryginalne.

      Rdestówka Auberta
      Jedno z najszybciej rosnących pnączy. Osiąga 20 m wysokości, a roczne przyrosty
      mogą mieć 8-10 m. Wymaga mocnych podpór i częstego cięcia, ograniczającego jego
      nieokiełznany wzrost. Liście pozostają zielone aż do pierwszych większych
      mrozów. Nie lubi pełnego zacienienia i suchej, ubogiej gleby. Drobne białe
      kwiaty zebrane są w duże kwiatostany, zdobiące roślinę od maja do lipca.

      Wiciokrzew Henriego
      Najlepiej udaje się na stanowiskach zacisznych i ciepłych. Liście,
      przypominające liście wierzby, pozostają na roślinie nawet w największe mrozy.
      Rośnie nawet w głębokim cieniu. Dodatkową ozdobą są piękne delikatne kwiaty.


      Na miejsca półcieniste i słoneczne

      Aktinidie - ozdobne pnącza i źródło smacznych, bogatych wo witaminy owoców,
      przypominających te sprzedawane pod handlową nazwą „kiwi”. Większość odmian i
      gatunków to rośliny dwupienne, jeśli więc zależy nam na owocach, musimy
      posadzić osobniki żeńskie i męskie. Wymagają stanowisk słonecznych oraz
      żyznego, lekko kwaśnego podłoża. Spośród odmian szczególnie dekoracyjnych
      wyróżnia się aktinidia pstrolistna ‘Dr Szymanowski’.


      Cytryniec chiński - warto uprawiać go nie tylko dla pięknych liści, ale też
      krwistoczerwonych jadalnych owoców, bogatych w witaminę C. Rośnie dobrze na
      słonecznych stanowiskach, glebach lekko wilgotnych, żyznych i próchniczych.


      Dławisz okrągłolistny - dobrze rośnie zarówno na stanowiskach cienistych, jak i
      słonecznych. Doskonały na ogrodzenia. Ozdobą są nie tylko liście pięknie
      przebarwiające się jesienią, ale również żółtoczerwone owoce.


      Glicynia - najlepiej rośnie w ciepłych, zacisznych miejscach o południowej
      wystawie. Jedno z najbardziej dekoracyjnych pnączy - niektóre odmiany mają
      kwiatostany osiągające nawet 60 cm długości! Warto ją regularnie przycinać,
      gdyż wpływa to na obfitsze kwitnienie.


      Powojniki wielkokwiatowe - Zwane popularnie klematisami, to z pewnością
      najbardziej znane i lubiane pnącza. Ich ogromne kwiaty są wielką ozdobą ogrodu.
      Lubią słoneczne, ciepłe stanowiska, natomiast podłoże musi być chłodne i
      wilgotne. Nie można ich też prowadzić bezpośrednio przy ścianie. Pomiędzy
      kratką i ścianą musi być co najmniej 40- centymetrowy odstęp. Źle rosną w
      miejscach wietrznych oraz słabo nasłonecznionych. Ich korzenie nie znoszą
      przesuszonej gleby, dlatego warto wyściółkować ją grubą warstwą kory. Podłoże
      musi być bardzo żyzne i wilgotne.

      Powojniki wschodnie - niezwykle szybko rosnące pnącza, które mogą zakryć nawet
      duże ogrodzenie w ciągu 2-3 miesięcy. Większość gatunków kwitnie na żółto, a
      ich puszyste owocostany są zimową dekoracją ogrodu. Liście zachowują
      ciemnozieloną barwę aż do listopada. Mają niewielkie wymagania co do stanowiska
      i gleby. Często przycinane, ładnie się rozgałęziają się i nie gubią liści w
      dolnych częściach pędów.

      Powojnik Tangucki - oryginalne pnącze, kwitnące dwa razy w roku - wiosną i
      jesienią. Ozdobą, prócz kwiatów, są także przypominające puch nasiona.
      Całkowicie mrozoodporny; dobrze rośnie na większości gleb, należy go regularnie
      podlewać i nawozić.

      Wiciokrzewy - wymagają żyznej i wilgotnej gleby; na stanowiskach słonecznych
      dobrze jest podłoże wyściółkować korą. Najbardziej polecane są gatunki szybko
      rosnące i nie osiągające dużych rozmiarów, szczególnie nadające się do
      niewielkich ogrodów, takie jak wiciokrzew Henriego, Heckrotta, japoński czy
      Browna. Gdy mamy więcej miejsca, możemy uprawiać osiągający nawet kilka metrów
      wysokości wiciokrzew przewiercień, popularnie zwany kapryfolium, wiciokrzew
      Tellmanna czy pomorski.


      Winorośl japońska - dekoracyjne pnącze o dużych liściach. Rośnie szybko i jest
      ciężkie, dlatego należy je sadzić przy solidnym stelażu. Wymaga słonecznego
      stanowiska i żyznej ziemi.

      Akebia pięciolistkowa 5-10 wys.; 1-3 rocznie
      Aktinidie do 6 wys.; 4-8 rocznie
      Cytryniec chiński do 8 wys.; 1,5 rocznie
      Dławisz okrągłolistny do 12 wys.; 2-4 rocznie
      Hortensja pnąca do 15 wys.; 0,5 rocznie
      Kokornak wielkolistny do 15 wys.; 2-4 rocznie
      Milin amerykański6-10 wys.; 2-4 rocznie
      Powojnik alpejskido 2-3 wys.; 2-2,5 rocznie
      Powojnik tanguckido 5 wys.; 3 rocznie
      Powojnik wielopłatkowy do 2-2,5 wys.; 2-2,5 rocznie
      Powojniki wielkokwiatowedo 1,5-7 wys.; 1,5-5 rocznie
      Powojniki wschodnie do 6wys.;3-5 rocznie
      Przywarka japońska do 6 wys.; 0,5 rocznie
      Rdestówka Aubertado 15 wys.; do 8 rocznie
      Wiciokrzewydo 3-8 wys. 0,5-1 rocznie
      Winnik tojadowaty do 41 ;-1,5 rocznie
      Winnik zmienny do 4 ;0,5-2 rocznie
      Winobluszcz pięciolistkowy do 20 wys.; 1-2 rocznie
      Winobluszcz trójklapowy do 10 wys.; 1-2 rocznie
      Winorośl japońska do 10 wys. ;do 3 rocznie
      Winorośl pachnącado 8 wys.; 2-3
    • jerzy.wozniak Re: wybór roslin 29.03.07, 10:02
      Witam na forum Gazety!
      Akurat to co podajesz to drzewa do 30 metrów wysokości nie nadające się na taka
      działkę. Przesyłam więc jeden z moich licznych artykułów o projektowaniu i
      doborze roślin do niewielkich przydomowych ogrodów. Niestety nie ukazał się on
      w Polsce bo tu przeważnie pisze się o rezydencjach gdyż mamy już tak szpanowne
      i szmalowne społeczeństwo że nikt nie chce czytać o małych ogrodach – cytat z
      pierwszej po Bogu w redakcji, gdy zaproponowałem jej cykl takich artykułów.
      Francuzi łyknęli ten temat z pocałowaniem w rękę i wypchaniem portfela.

      Maly ogródek
      Zdawać by się mogło, że mały ogród to mały problem. W praktyce okazuje się, że
      często jest odwrotnie.

      Trudny czy łatwy do zaprojektowania?
      Mały ogród nie znaczy łatwy do zaprojektowania, przeciwnie, nawet drobne błędy
      w kompozycji są na niedużej powierzchni bardziej widoczne. Zły dobór roślin czy
      ich nieprawidłowe usytuowanie sprawiają, że staje się on ciasny i brakuje w
      nim „powietrza”. Zachęcam więc wszystkich, aby przed kupnem roślin narysowali
      plan ich rozmieszczenia (najlepiej na papierze milimetrowym w podziałce 1:100),
      zaś posiadaczy komputera do kupna łatwego w obsłudze programu do projektowania
      ogrodu, np. 3D Landscape. Pomoże to wam w jego tworzeniu w bardziej przemyślany
      sposób.

      Od czego zaczniemy?
      Urządzenie małego ogrodu jest stosunkowo tanie, a liczba potrzebnych roślin -
      niewielka. Możemy, więc kupić większe okazy, aby szybciej uzyskać efekt
      zagospodarowanej przestrzeni. Dobierając rośliny pamiętajmy o warunkach
      panujących na naszej działce, a szczególnie o nasłonecznieniu i rodzaju gleby.
      Temperaturą nie musimy się zbytni przejmować. W przydomowych niewielkich
      ogrodach oraz na skrawkach zieleni przy blokach temperatury są o wiele wyższe
      niż na otwartej przestrzeni dużych ogrodów położonych poza miastem. Możemy więc
      sadzić rośliny wrażliwsze na mróz lub takie, które są polecane tylko do
      cieplejszej, zachodniej części Polski.
      Nie zapominajmy o sąsiadach. Nie wszyscy lubią zapach pieczonej na
      grillu kiełbasy, a zbyt wysokie rośliny mogą zacienić sąsiadujący z naszym
      terenem ogród. Warto więc uzgodnić z sąsiadem niektóre rozwiązania na naszej
      działce.

      ABC kompozycji
      W niewielkim ogrodzie musimy tak zaaranżować przestrzeń, aby optycznie się on
      powiększył. Poniżej podajemy przykłady kilku sztuczek stosowanych przez
      architektów krajobrazu, aby to, co małe, wydawało się duże.
      Unikajmy jednolitych ścieżek, szczególnie wtedy, gdy biegną przez środek
      trawnika. Niezależnie od materiału, z jakiego są wykonane, dzielą ogród na pół,
      zmniejszając jego wymiary. Najlepiej gdy składają się z fragmentów oddzielonych
      pasami trawy.
      Elementy małej architektury, np. trejaże, schody, pergole, utwardzone miejsca
      na meble lub grill oraz oczka wodne itp., mniej rzucają się w oczy, gdy
      znajdują się z boków lub przy ścianie budynku. Miejsca utwardzone nie powinny
      mieć dużej powierzchni o prostokątnych kształtach.
      Lekkie podniesienie poziomu trawnika przy ogrodzeniu znacznie powiększa ogród.
      Dobrym efektem jest również wykonanie środka trawnika z nisko strzyżonej jasnej
      trawy, a jego boków z trawy ciemnej – typu „łąka”, koszonej na dwukrotnie
      większej wysokości.
      Duże drzewa sadzimy przy budynku, a nie przy płocie. Jeśli chcemy już
      koniecznie mieć w rogu ogrodu kilka dużych drzew lub krzewów o stożkowatym
      pokroju, otoczmy je krzewami, tak aby zasłaniały dolne ich części. Nie sadzimy
      samotnie rosnących nawet niewielkich drzew, zaś te o dużych liściach wyraźnych
      kolorowych konarach lub bardzo ciemnym ulistnieniu umieszczamy przy budynku, a
      nie w planie ogrodu. Tam najlepiej posadzić rośliny o jasnym ulistnieniu lub
      takie, które mało rzucają się w oczy.
      Strzyżone żywopłoty nie powinny być wyższe niż poziom naszego wzroku.
      Nasadzenia z jednolicie ubarwionych regularnych roślin skracają perspektywę.
      Więcej przestrzeni uzyskamy sadząc rośliny o zróżnicowanym kształcie, wymiarach
      i ubarwieniu liści. Pamiętajmy, że wysokie rośliny rosnące w szpalerze również
      znacznie skracają perspektywę.

      Jakie gatunki wybrać?
      Na rynku znajdziemy ogromną ilość gatunków drzew, krzewów i bylin szczególnie
      polecanych do niewielkich ogrodów. Które z nich sa najciekawsze i w jaki sposób
      je dobierać? Na rysunkach zaproponowaliśmy kilka rozwiązań niewielkich ogrodów.
      Gatunki użyte do ich dekoracji to rośliny nie tylko efektowne, ale również nie
      sprawiające kłopotów uprawowych.
      Dobierając rośliny do obsadzenia małego ogrodu, nie kierujmy się
      wyłącznie poczuciem estetyki, zwracajmy także uwagę na to jak szybko rosną i
      jakie osiągają wymiary. Zwykle chcemy, aby nasz ukochany ogród był jak
      najszybciej dorosły. Zapominamy, że gatunki szybko rosnące za kilka lat mogą
      nam całkowicie popsuć kompozycję.
      Wybierajmy więc rośliny wolno rosnące (wówczas najlepiej kupić większe
      egzemplarze) lub takie, które rosną szybko, ale nie osiągają dużych rozmiarów.
      Pamiętajmy też, że wiele gatunków nie znosi strzyżenia! Lepiej więc kupić ich
      formy karłowate, które nie zmienią się przez lata. Godne polecenia są również
      odmiany o zwisających gałęziach, zwane „Pendula” - są one szczepione na
      podkładkach i ich wzrost do góry jest bardzo niewielki.
      Starsze rośliny, szczególnie iglaki, nie znoszą przesadzania! Ich przeniesienie
      na inne miejsce jest więc kłopotliwe i wymaga specjalistycznego sprzętu.
      Wybierajmy więc rozważnie miejsce, w którym mają rosnąć.

      Drzewa liściaste
      Do waszych ogródków polecamy przede wszystkim drzewa liściaste; drzewa iglaste
      są kilka razy droższe i większość gatunków osiąga znaczne rozmiary. Oprócz tego
      nic tak wiosennie nie nastraja jak kwitnąca wiśnia, lilaki czy magnolia.
      Zwróćmy więc uwagę na wiśnię piłkowaną(Prunus.serrulata) „Kiku-shidare”, wiśnię
      różową - (P.subhirtella) „Pendula” - ma białe kwiaty, i wiśnię yedoeńską (P.
      yedoensis). Z magnolii do niewielkich ogrodów nadaje się szczególnie magnolia
      gwiaździsta M.stellata „Rosea”, magnolię „Susan” i magnolię purpurowa „Nigra”,
      kwitnącą ciemnopurpurowymi dużymi kwiatami. Z drzew o dekoracyjnych liściach
      wyróżniają się klony japońskie, a szczególnie odmiana „Aconitifolium” o
      pięknych złotozielonych liściach, surmię odmianę „Nana”, migdałek trójklapowy
      oraz brzozy i wierzby o zwisających gałęziach - odmiany „Pendula”. Zwróćmy
      również uwagę na dekoracyjne głogi i jabłonie.
      Jurek
      cd dalej
    • jerzy.wozniak Re: wybór roslin 29.03.07, 10:02
      Popularne „iglaki”
      Drzewa iglaste rosną wolno, ale z czasem osiągają duże rozmiary, najlepiej więc
      kupować formy karłowate oraz o pokroju kulistym i jajowatym. Godne polecenia
      jest np. kosodrzewina P.mugo var.mughus o krótkim pniu i kulistej koronie albo
      odmiany sosny czarnej. Iglaki są doskonałymi roślinami na gęste żywopłoty,
      oddzielające nas od hałasu ulicy. Wiele gatunków rośnie w miejscach
      zacienionych, w których krzewy i drzewa liściaste szybko gubią dolne liście. Do
      najładniejszych należą odmiany cisa oraz żywotnika zachodniego (tui).

      Krzewy i krzewinki
      Tu mamy jeszcze większy wybór gatunków niż wśród drzew. Kupując krzewy zwracamy
      uwagę na to, czy wymagają częstego strzyżenia, nie rozrastają się silnie oraz
      czy nie tracą liści w dolnej części.
      Spośród gatunków polecanych na żywopłoty do wyróżniających się należą: dereń
      biały, jaśminowiec kaukaski i irga błyszcząca - gdy żywopłot ma być formowany i
      rosnąć w cieniu; jeśli w miejscach słonecznych - ałycza, barwnolistne odmiany
      berberysu, pęcherzyca kalinolistna. Na żywopłoty nie strzyżone najlepiej nadają
      się: na miejsca cieniste - jaśminowiec wielokwiatowy i wonny, mahonia
      pospolita, śnieguliczka biała oraz różne gatunki żylistków. Na miejsca
      słoneczne warto polecić forsycje, wajgelię cudowną, lilak Meyera, różę
      pomarszczoną oraz tawuły.
      W naszych małych ogrodkach nie może zabraknąć też krzewów pięknie kwitnących
      takich jak nieco zapomniane kaliny, hortensje - ogrodowa i drzewkowata,
      budleja, lilaki (szczególnie niskie odmiany lilaka Meyera i lilaka chińskiego),
      czeremcha, wawrzynki oraz wiśnia gruczołowata. Nie sposób tez pominąć róż,
      które zależnie od rodzaju mogą być zarówno drzewkami, krzewami, jak i pnączami,
      oraz ogromnej grupy roślin ozdobnych zwanych różanecznikami. (u nas
      podzielonych na dwie grupy: azalie i rododendrony). Do popularnych krzewów, o
      których warto pamiętać, urządzając mały ogród, należą również derenie,
      uprawiane dla pięknych kwiatów oraz dekoracyjnych pędów.
      Krzewy okrywowe razem z bylinami pomogą nam łagodnie połączyć krzewy wyższe i
      małe drzewa z trawnikiem. Możemy wykorzystać tu zarówno gatunki iglaste, jak
      i liściaste. Mieszając je wzajemnie, sadząc np. iglaste u podnóża liściastych
      otrzymujemy ciekawe zestawienia kolorów i faktury, co bardzo urozmaica ogród. Z
      gatunków iglastych trzeba wspomnieć o jałowcach płożących np.
      odmianie „Wiltonii”, jałowcu rozesłanym, pięknie ubarwionym jałowcu pospolitym
      odmiana „Depressa Aurea”, choinie kanadyjskiej odmianie „Cole” czy sośnie
      górskiej - odmianie „Pumilo”. Z gatunków liściastych warto wymienić: wiśnię
      piaskową, irgę Dammera, pięciorniki, trzmieliny, dereń kanadyjski czy ostatnią
      nowość - płożące odmiany powojników (klematisów), w tym powojnik pośredni i
      bylinowy.

      Byliny i rośliny jednoroczne
      To najbogatsza w gatunki oferta rynkowa. Kupując rosliny pod uwagę należy wziąć
      przede wszystkim na ich wielkość, wymagania uprawowe. Wiele dużych gatunków np.
      kardokrinum czy juka, może stanowić równie ważny punkt dekoracyjny jak małe
      drzewa czy krzewy. Byliny okrywowe, jak pragina syberyjska, dąbrówka rozłogowa
      czy bodziszek korzeniasty z powodzeniem mogą zastąpić trawnik. Oddzielną grupę
      stanowią byliny i rośliny jednoroczne do ogrodów skalnych. Cechują się
      niewielkim wzrostem i przeważnie kępiastą budową. Należą tu najpopularniejsze
      rojniki i rozchodniki, a także karmnik ościsty, płomyk (floks), zawciąg oraz
      setki rzadziej spotykanych gatunków.
      Nie zapominajmy tez o roślinach z „wiejskich” ogródków, takich jak rudbekie,
      malwy, dekoracyjne odmiany słoneczników, serduszka oraz tojad mocny. A może w
      słonecznym miejscu warto również założyć niewielki ogródek z ziołami?

      Czy sadzimy pnącza?
      Jak najbardziej tak, szczególnie gdy musimy nieco ukryć smutną ścianę bloku.
      Nie sadźmy natomiast szybko rosnących pnączy, takich jak np. rdest Audberta,
      czy winobluszcz. Pokryją one w krótkim czasie nie tylko naszą ścianę, ale cały
      budynek! W niewielkim ogrodzie najlepiej prezentują się różne gatunki
      wiciokrzewów i powojników. Warto też posadzić aktinidie, a w zacienionych
      miejscach bluszcz.

      Przy hałaśliwej ulicy
      Gdy nasz ogród sąsiaduje z ulicą dobrze jest od jej strony posadzić drzewa lub
      krzewy. Powinny one mieć gęsty pokrój, aby jak najefektywniej wyłapywać
      zanieczyszczenia i tłumić hałas. Do drzew najlepiej znoszących zanieczyszczenia
      wielkiego miasta należą: klon polny, lipa, robinia biała i wiąz polny. Z
      krzewów - berberys koreański, karagana syberyjska, róża dzika i pomarszczona,
      szczodrzeniec i żarnowiec, tawuły i złotlin chiński. Z drzew iglastych warto
      wymienić: modrzew europejski (nadaje się na formowane żywopłoty), sosnę czarną,
      i żywotnik zachodni (tuja).
      Jurek
    • obcasy Gdyby Pana nie było... 29.03.07, 14:47
      Gdyby Pana nie było, to musiałby sie Pan urodzić:)))Bardzo, bardzo dziękuję !
Pełna wersja