Gość: Prymus
IP: 210.50.143.*
09.12.04, 13:20
W roku 1689, za aprobujący dopisek na traktacie pod tytułem "De non
existentia dei" ateista polski, Kazimierz Łyszczyński został skrócony o
głowe. Dzieło Mikołaja Kopernika “De revolutionibus orbium coelestium”
(“O obrotach ciał niebieskich”) zostało szybko uznane za sprzeczne z
judeochrzescijańską Biblią i pozostawało na indeksie aż do XIX wieku
(dokładnie do roku 1835 – patrz Wacyk “Mit polski” 1991 s. 29). Nieco
wcześniej, bo w roku 1600 spłonął w Rzymie na stosie Świętej Inkwizycji
filozof i kosmolog Giordano Bruno, zwolennik Kopernika, a po jego
męczeńskiej i okrutnej śmierci owa “Święta” Inkwizycja prześladowała
najwybitniejszego uczonego włoskiego XVII wieku, Galileusza. Podobnych
przykładów, pokazujących bezwzględną, nie przebierającą w środkach, walkę
kościoła z jakimikolwiek objawami niezależnego myślenia można mnożyć niemalże
w nieskończoność, a sięgają one do tzw. ciemnych wieków (dark ages), kiedy to
tłuszcza wyznawców Jezusa, podburzona przez chrześcijańskiego biskupa
Aleksandrii, spaliła w roku 638 n.e bibliotekę w Aleksandrii (ponad pół
miliona wolumenów) wraz z bibliotekarką, która ośmieliła się być nie tylko
kobietą, ale na dodatek wykształconą.
Jednocześnie wszyscy, i to bez wyjątku chrześcijanie (nie tylko katolicy, ale
też protestanci i prawosławni) bronią z najwyższym uporem tezy, że ich Bóg
nie tylko, że istnieje, ale jest także nieskończony, w tym nieskończenie
obecny (wszechobecny), potężny (wszechmocny), mądry (wszechwiedzący) oraz, co
ich nieco różni od tak bliskich im w wierze ich “starszych braci” judaistów
(wspólny Bóg Jahwe czyli Jehowa, wspólne święte księgi czyli tzw. Stary
Testament, czy też, last but not least, liturgia chrześcijańska wzorowana na
żydowskiej), że ich (chrześcijan) Bóg jest miłościwy, że jest on samym,
wszechogarniającym i wszechpotężnym dobrem. Jednakże w tym momencie, w
odróżnieniu od judaistów czy islamistów (muzułmanów), chrześcijanie popadają
w pułapkę logiczną. Przyjżyjmy się wiec temu błedowi logicznemu, na którym
zbudowana jest praktycznie cała istotna różnica między chrześcijaństwem a
judaizmem i islamem.
Judaiści (potocznie “żydzi”, co nie jest prawidłowym terminem, jako że w
chwili obecnej znakomita większość tzw. żydów jest pochodzenia chazarskiego,
a wiec “aryjskiego”, a nie hebrajskiego, czyli semickiego), przyjmują, iż ich
jedyny Bóg, Jahwe (Jehowa, właściwie JHWH, jako iż biblijny hebrajski nie
znał w piśmie samogłosek) jest nieskończony, a dokładniej wszechobecny,
wszechmocny (wszechpotężny) i wszechwiedzący. Żaden z tych atrybutów nie jest
wewnętrznie sprzeczny, ani też sprzeczny z innymi atrybutami boskości Jahwe,
i są one zgodne z Dekalogiem (Exodus, czyli Księga Wyjścia 20:1-17). Jednakże
atrybut dobroci, który chrześcijanie przypisują swemu Bogowi , a dokładniej
tzw. Trójcy Świętej, składającej się z Boga Ojca (czyli wspomianego
żydowskiego Boga Jahwe), jego żydowskiego pochodzenia (jako iż jego matka
Maryja była żydówką) syna zwanego z grecka Jezusem (właściwie Jeszua) oraz
Ducha Świętego, jest wyraźnie niezgodny z poprzednimi atrybutami boskości.
Mówiąc krótko: atrybuty wszechmocy, wszechwiedzy i wszechdobroci nie dają się
pogodzić z istnieniem zła. Doskonale ująl tę sprzecznośc amerykański filozof
i moralista William Montague, który twierdzi, iż istnienie Boga nie jest do
pogodzenia ze zwykłą ludzką moralnością:
“The puzzled, mounting wretchedness of a single dog lost on the streets of a
city would be enough to damn with shame any God who ever lived in heaven, if,
with omnipotence to draw upon, he had ordained it so”. (“Ślepa, wzbierająca
rozpacz psa zagubionego na ulicach miasta wystarczyłaby, by napiętnować hańbą
każdego Boga, któryby kiedykolwiek istniał w niebie, jeśli mając swą
wszechmoc do dyspozycji, tak by zrządził”) - Montague, “Philosophy as a
Vision” 1959, s. 333.
Źródła (wybór):
Coveney, Peter and Highfield, Roger “The Arrow of Time”, London:
HarperCollins (Flamingo), 1991
“The New Encyclopaedia Britannica”, Chicago 1974 (wydanie 15)
Lem, Stanisław “Solaris”, Kraków: Wydawnicto Literackie, 1999
Montague, William Pepperel “Philosophy as a Vision” (w:) “Essays in
Philosophy”, Pocket Library, USA 1959
“Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu” (“Biblia Tysiąclecia”); Poznań-
Warszawa: Pallottinum, 1990
Popper, Karl “In Search of a Better World”, London and New York: Routledge,
1992
Stachniuk, Jan “Człowieczeństwo i kultura”, Poznań: 1946
Wacyk, Antoni “Mit polski – Zadruga”; Wrocław: Toporzeł, 1991
Wiśniewski-Snerg, Adam “Jednolita teoria czasoprzestrzeni”, Warszawa: Pusty
Obłok, 1990
Wiśniewski-Snerg, Adam “Robot”, Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1973