Światłoczuły motyl lepszy od telewizora

[Gość: nerhaa]

hehe... ludzie powinni czesciej czerpac z matki natury... ot co:)

[Gość: r39]

Dziwny jakiś ten artykuł.

Po pierwsze czytelnik może odnieść wrażenie, że te motyle
świecą same z siebie, a to nieprawda. Najwyrażniej autor
notatki postanowił sam "błysnąć", być może naśladując w tym
źródło, z którego skorzystał.

Może należałoby uczciwie i tak po prostu powiedzieć, że
"ostatni krzyk mody" (?), kryształy fotoniczne, pojawiły się
na świecie właśnie dzięki obserwacjom niektórych owadów,
a zwłaszcza ich skrzydeł, oraz postępów nanotechnologii.

Okazało się bowiem, że zagadka niezwykłych kolorów w zasadzie
przezroczystych skrzydeł sprowadza się do ich formy geometrycznej.
Dopiero w dostatecznie dużym powiększeniu dało się zobaczyć,
że mamy tu do czynienia z regularnymi, periodycznymi strukturami.
Konkretnie z siatkami miniaturowych otworków, albo zaledwie wgłębień
regularnie rozmieszczonych. Działa to mniej więcej tak samo jak
odbiciowa siatka dyfrakcyjna; kto nie wie o czym mówię niech sobie
obejrzy płytę CD-ROM z odpowiedniej strony. Czy ktoś powiedziałby
o takiej płycie, że jest światłoczuła? A autor notatki, jeśli jest
konsekwentny, powinien. Tylko, że wówczas od razu zostałby wyśmiany.

Chyba wobec tego tylko czystym przypadkiem określenie "półprzewodniki
światła", którego dotychczas nie spotkałem, ma akurat sporo sensu.
O dziwo, prawie dobrze wytłumaczonego w notatce. Prawie, bo jeśli
czytelnik rozumie przez normalne półprzewodniki takie substancje,
które wprawdzie przewodzą prąd elektryczny ale czynią to zdecydowanie
gorzej niż metale, to również wywód autora zrozumie niewłaściwie.
I to jest już bardzo niedobrze, bo jak wiadomo, o wiele łatwiej jest
czegoś nauczyć, niż oduczyć. Tymczasem, z czysto inżynierskiego
punktu widzenia takie struktury to nic innego jak filtry pasmowo-
zaporowe, a nie, jak możnaby nieśmiało podejrzewać - obiekty pół-
przezroczyste.

Mógłbym tak dłużej, ale nie wypada, żeby post był dłuższy od artykułu,
więc basta.