Ze Wilijom

11.12.05, 22:50
Przi Wiliji

Niych moj opłatek w sieci nom leci
To co nojlepsze we duszach nieci
Przełom se z bliźnim - podej mu rynka
Życie to przeca niy zowdy mynka

Dzieciontko z nami - pomyślcie tako
Niychej we Gody wszyndy jednako
Blikej na inkszych - uwidź w nich siebie
Trza dyć niywiela by czuć sie w niebie

Boga w czowieku widzieć wystyknie
Mało iskerka - już bydzie piyknie
Toż we Wilijo Jezus jest z nami
My z Niym - nojciynży jak my som sami.
    • broneknotgeld Re: Ze Wilijom 12.12.05, 22:42
      List do Dzieciontka 2005

      List do Dzieciontka trza szkryfnońc nowy
      -Co mi prziłazi teroz do gowy?
      Dyć zdo sie ciyngym to samo mynczy
      W stolicy fraszki trza rymow wiyncy

      Niychej nom Ruda blyszczy lirykom
      Choc som jo wierszy prawie niy tykom
      Mie rymowanki i fraszki styknie
      Już ze tym forum urośnie piyknie

      Niychej nom miasto tako rozsławi
      Jednych coś uczy inkszych fest bawi
      Dźwigo we gora ślonsko kultura
      Toż Dziecionteczko poniyś jom w chmurach.
      • broneknotgeld Re: Ze Wilijom 14.12.05, 17:22
        Do stoła siednońć se we Wilijo
        Toż se raduje fest familijo
        Dzielić opłatkym przi ty wieczerzy
        Szczyńście we doma - możecie wierzyć

        Trza nom pod goik śpiywać kolyndy
        Niychej na Ślonsku juzaś to wszyndy
        Dopiyro potym gyszynki cieszom
        Dziecka przi tymu wcale niy grzeszom

        Jako Dzieciontko łobdarowane
        Som na pamiontka tych Godow dane
        Dlo familiji łod Jezusiczka
        I niy dziwota - wesołe liczka.
        • broneknotgeld Re: Ze Wilijom 18.12.05, 15:38
          Rok pryndko minoł - blisko zaś Gody
          Kolyndom łonczom cołke narody.
          • broneknotgeld Re: Ze Wilijom 19.12.05, 18:46
            Czego winszować Wom ze Godami?
            Pewnikym wiycie dobrze to sami
            Dyć szkryfna tako - Serca zocnego
            By bliźni zowdy trefioł do niego.
    • broneknotgeld Betlyjka 22.12.05, 19:03
      "(Narrator)
      Jako z Maryjôm naszôm sie stało
      Co modo frelka Syna poczyła
      Niychej wiy ło tym i ziymia cało
      Z Pônbôczka woli brzymiynnôm była
      Toż Zefel stolorz wziôn jôm za ślubno
      "Syn Dawidowy" śnik tyż mioł taki
      W kerym klarowoł mu anioł rôwno;

      (Anioł)
      Niy som na darmo te wszyske znaki
      Ty dlo Jezusa rodzicym bydziesz
      Przeca żeś chopym niy belejakim
      Z Immanuelym do Nieba przidziesz

      (Zefel)
      Toż môj aniele niych to sie stanie
      Ślubnôm mi ciyngiym Maryjo czysto
      A jak już przidzie jyj rozwiônzanie
      Pszoć tako byda - rzecz łoczywisto

      Jezusiczkowi co sie narodzi
      Z cołkiych siył swojich zastômpia Pana
      Tako mi słudze przijôńć se godzi
      Ta wola bosko - jak yno wstana

      (Narrator)
      Chnet czas registru prziszoł rzymskigo
      Zefel z Maryjôm już we Betlyjym
      Sie spodziywajôm szczyńścio swojigo
      Dyć tu ze ańclom wiela mecyji

      W stajynce tako kôntek swôj majôm
      Tref? – Przeznoczynie co im pisane
      Świynto Familjo – choć fest sie pszajôm
      Dzieciôntko w biydzie na świat wydane.

      (Kacper, Melchior, Baltazar)
      Toż nôm we łoczach gwiozda durś blyszczy
      Do krôla drôga wskazuje
      Narôd żydowski z Niym wiela zyszczy
      Zdo sie – już ziymia to czuje

      Arcykapłany – czy drôga znocie?
      Kaj Krystus se wôm narodziôł?
      Dobro nowina dlo nos już mocie?
      Cud ty Judeji przigodziôł?

      (Herod)
      Co to za myndrce? Kogo szukajôm?
      Krôlym Judeji jo tako!
      Bojaźni w sercu łôni niy majôm?!
      Dyć zowdy niychej jednako

      Tôż tyn môj narôd mie słuchać bydzie
      W utropie jako w radości
      Niy?! – Dyć mu richtich z tym gorzi przidzie!
      Wiela krôlewskij môm złości!

      Hej – sługi moje! Myndrcôw mi dować!
      Niychej łopytôm se gości
      Cygaństwo abo jakosik zmowa?
      Kto mie łodbiyro wielkości?!

      (Narrator)
      Jako rozkozoł tako sie stało
      Już isnych wiedôm mu sługi
      Dostojność jejich aż błyszczy cało
      Dyszkurs niy bydzie za dugi.

      (Kacper, Melchior, Baltazar)
      Herodzie – gwiozda niy łocygani
      Do krôla świata nos wiedzie
      Ćmok przidzie - łoko sôm połôż na ni
      Judzke Betlyjym na przedzie

      W niym se dokôno co przeca musi
      Tôż ziymia kwiycie wydowo
      W pszoniu nojwiynkszy – grzych go niy skusi
      Śmiertelny Bogym sie zdowo

      Kraj twôj szczyńśliwy niych se raduje
      Sôm Stwôrcy tako złôż dziynki
      Uwiyrz jak tego niy forsztelujesz
      Skôńczôm sie wieczne nôm mynki.

      (Herod)
      Toż roztomili idźcie szukejcie
      Recht co to musi być cudo
      A jak znojdziecie znać drapko dejcie
      Bych sôm z pokłônym se udoł.

      (Kacper, Melchior, Baltazar)
      Panie Judeji - niychej sie stanie
      Tôm samôm drogôm wrôcymy
      Byś tyż môg zaczôńć te fajrowanie
      Wszysko ci chnet łopowiymy

      (Narrator)
      Toż do Betlyjym w kôńcu ruszyli
      Stajynka i żłobek znodli
      Kaj już pastyrze nojpiyrwyj byli
      Dzieciôntku dary pokłodli.

      (Kacper, Melchior, Baltazar)
      Maryjo gryfno i Zeflu zocny
      Z wôs świynto już familijo
      Dzieciôntko zesłoł Pôn Bôg wszechmocny
      Szczyńście – niy jakoś mecyjo

      Tu pokłôn Jymu my złożyć prziszli
      Gwiozdka nos wiôdła do Niego
      Ano żył nojprzôd we naszy myśli
      Dzisioj widzymy Isnego

      (Maryjo)
      Myndrce ze wschodu a wpiyrw pastyrze
      Dzieciôntko Boske witajôm
      We żłobie dzisioj jego jest lyże
      Dyć przeca wiela mu pszajôm

      Zdo sie - w świat idzie dobro nowina
      Ło cudzie w małyj stajynce
      Boże w łopiece miyj mo Dziecina
      Durś Twoje czim nad Niôm rynce.

      (Zefel)
      Toż dejcie dary wele Jezusa
      Łodpoczońć w stajni tyż chciyjcie
      Posłać w barłogu wôm jednak musza
      Biyda - tu spanie se miyjcie

      (Anioł)
      Kacprze, Melchiorze i Baltazarze
      Misyjo waszo skôńczono
      Już historyjo tego niy zmaże
      Co Bôg w Betlejym dokônôł

      Zowrôćcie do sia – mińcie Heroda
      Niy paczcie danego słowa
      Bo ze tym prziszłaby wiynkszo szkoda
      Choć krôl - zowistno mo gowa.

      (Narrator)
      Jak aniôł pedziôł tako sie stało
      Myndrce już do sia wrôcajom
      Heroda mynczy zaś richtich małość
      - Ciyngym złe myśli ścigajôm.

      A wele żłobka dali jest radość
      Aż prziszôł tyn co mo piôra

      (Anioł)
      Coby złe tukej niy miało zadość
      Zefel – se wybier za gôra
      Niy yno jedna – za rzeki pola
      Słônko z miesiônczkiym niych wiedzie
      Anô – ci Egipt terozki chwola
      Prowodź familjo na przedzie."
      • broneknotgeld Re: Betlyjka 22.12.05, 19:04
        (Herod)
        Kaj sôm te myndrce? Downo być mieli!
        Wieść ło Dzieciôntku prziniyśli?!
        Czekôm jak gupi w ty moji szteli
        Możno z Judeji już wyszli!

        (Sługi)
        Panie - kraj ponoć przeszli po cichu
        Blisko już dôma sôm łôni
        Śmieli se niy boć takiygo grzychu
        Dyć jako isnych nôm gonić?

        (Herod)
        Tôż co zrychtować? - Bajtli zabijać!
        Kere łostatnio zrodzône?!
        Wojoki! Trza sie za tym uwijać!
        -Utropy z tym łodmiyniône!

        (Wojoki)
        Krôlu Herodzie twôj rozkaz srogi
        My sługi tako spełniymy
        Tyś jest nôm bardzij łod dzieci drogi
        Żeś władcôm - to jedno wiymy

        Jako rozkożesz tako sie stanie
        Na nic ślimtanie i jynki
        Matek w utropie głośne wołanie
        Jak wolôm twojôm ich mynki

        (Herod)
        Ano! Dyć ze tym trôn mocny bydzie
        Zicna se na niym jak piyrwyj
        Deliberować ło taki biydzie
        Jak styknie pedzieć mi - wyrwij!

        (Narrator)
        Rzeź niywiniôntek straszno nastała
        W Judeji podniôs sie lamynt
        Litości wola krôla niy znała
        Dlo synkôw taki był amynt

        Świynto familjo w Egipcie bôła
        Jezus im rosnôł poleku
        We Niym sie bosko wola ukrôła
        Wiydz ło tym dobry człowieku

        Syn Boga richtich Krystusym bydzie
        We kôńcu czas łodkupiynio
        Człowiek do Łojca-Stwôrcy chnet przidzie
        Świat Jego pszôniym sie zmiynio

        Dyć we Betlejym wszysko sie stało
        Pônbôczek w Synu narodziôł
        Choć ta betlyjka licho i mało
        Przeca i na nia tyż zgodziôł.
    • broneknotgeld Re: Ze Wilijom 23.12.05, 09:07
      Ze Godami chca winszować
      Wiyncy Ślonska w naszy duszy
      Z niym co rano w dzionek stować
      Do roboty tako ruszyć

      Ze Godami chca winszować
      Zdrowio szczyńścio pomyślności
      Mo Ponboczek łaski dować
      Radość w familijoch gościć.
    • szwager_z_laband Re: Ze Wilijom 24.12.05, 14:49
      I jo sam winszuja wszyskim buogosuawionyj i spokojnyj Wiliji :)
      • broneknotgeld Re: Ze Wilijom 24.12.05, 23:03
        Na pastyrka

        Ze pastyrzami chnetko pódymy
        Dzieciontko radośnie witać
        Już narodzone - to dobrze wiymy
        Niy trza nikogo sie pytać

        Toż na pastyrce nom kolyndować
        Nowina rozgłosić w świecie
        Pszonie we sercach rozblysko z nowa
        Nadzieja dowo nom Dziecie.
        • broneknotgeld "A my do Betlejem.." 25.12.05, 20:34
          Przi Jerozolimie

          Przi Jerozolimie Betlyjym znojdziecie
          Choć małe dyć wielke naszom wiarom przecie.
    • broneknotgeld Re: Ze Wilijom 26.12.05, 09:27
      Przi świyntym Michale usłyszysz śpiyw ptoszka
      Do Wiliji bydzie zimy yno troszka.
    • broneknotgeld Re: Ze Wilijom 26.12.05, 14:09
      Opłatek

      Czy se niym yno we Polsce dzielom?
      Czy tam kaj w świecie jest Polonijo?
      Choć som niy u sia dyć tyż łośmielom
      Łomać opłatkym zowdy w Wilijo.
      • broneknotgeld Re: Ze Wilijom 26.12.05, 15:03
        Pod jymiołom

        Pod jymiołom wieczerzocie
        Ze tym pokoj w doma mocie.
        • broneknotgeld Re: Ze Wilijom 26.12.05, 21:48
          W noc cudow

          W noc cudow i gowiydź godo jako ludzie
          Kto zły do stworzynio w zogrodzie niy pódzie.
Inne wątki na temat:
Pełna wersja