ballest
18.02.10, 20:00
rudno.com.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=81:szymon-brzoza-godomy-po-lsku&catid=30:kultura&Itemid=59
"Konkurs gwary śląskiej
Witom Wos. Jo żech je Szymon ze Rudna. Ta dorfka to mój Hajmat. Pogodom Wom
trocha łoniej.
Tu żech się łurodzioł i godom po naszemu od bajtla. Jak żech już pedzioł
miłuja Rudno.
Najwiynjszym noszym bogactwym som ludzie, kerzy wyzgernie i z powożaniym
przajom ślonskiem życiu.
Rudno je z dowien downa.
We Rudnie som dwa szynki, w kerych gody wielkie i komunije wyprawiajom. Ale
łozyroków je mało.
Jo łażam do szuli w Rudnie. Lona stoi kole koścvioła. Do tyj szuli łaziyli
wszyscy – moja ołma, ołpa. Starzik i starka, tanty i ujek, fater i mutra. We
wiosce momy tyż przeca kościoł, fara, farorza i kerchof. We Rudnie je
fusbalplac i Kinderplac, kaj jo i synki szpilomy w bala.
Jo Wom teraz połosprawiom mało wiela o łutopcu, kery we Rudnie onegdaj
gymzioł, hauserował. Ludzi topioł, łon tam boł kaj pierwy moc wody boło. Pod
szlojsom pod jej progem mieszkoł łon. Yno żdziebko z wody wyglondoł. Kole tego
stawu i szlojzy na wierchu mieszkoł Bamber. Do łonego przychodzioł tyż taki
jeden muzykont. Ros wieczorym szoł utoplec i słyszoł muzyka, kero mu się fest
podobała.Wloz do izby, ludzie chyciyli go i na gwołt przygrzoli mu palce na
fojerce i wsadzieli do szraubsztoka. Łobrzida ryczoł!
W pojszczotku stawu mioł swoja nowo komora. Bajtle kere se tam kompały ,
fasnoł od dołu za galołty i fertig!
Staw kole młyna wyschnoł, bo iże przestali się z nim cyrkolić. Utoplec musioł
się wynosić do morza, kaj jest po dzisiejszy dzień .
I terazki we Rudnie je inakszyj.
We Rudnie je wiela zwierzont domowych jak: gynsi. Kokoty, wiepsze, cieliki,
cigi i kunie.
O pierwy chowano u nos kunie i krowy, jak to we wsi.
Jo Wom teraski łopowiem jak u nos we Rudnie świnie wyglondajom.
Moł łona ryjok- wszendy ten ryjok wrożo, aby coś wywoniać, a co zaś wywonio to
zaroski pakuje do pyska.
Momy my od masorza szinka, zjodomy jom ze smakym. Izby w kerych mieszkajom
świnie chlywikym zowiom.
Krowa mo rogi i stryszki z kerych lyci mlyko.
Krowa wonio richtig fajnie, robi to świyży wiejski luft, cuć już jom z dalyka.
Kunia zaś z koleji majom wielke pony bałery, kerych u nos w Rudnie jest mocka.
Kuń je dugi, mo na samym przodku gowa,czyli łeb. Mo po łobu stronachłoczy, a w
gymbie mo zymby, po kerych se bado czy kuń je stary czy mody. Szkoda yno dyć
je go tera corazki myniej.
Lobyczjem we Rudnie jest Wilijo. Moja ołma wiela razy łosprawiała mi jak łoni
w doma Wilijoł fajrowali. W doma wszystko musi być na glanz. Kedy je już tak
dalyko, cało familija, a najbarzi bajtliki, wyglondajom pierwszy gwiozdy kero
je znakym rozpoczyncia wieczerzy. Pod serwetym dowo mutert kopka
siana.Wszystkygo zawsze jest zatela. Jo tyż już radujam się na fajrowanie,
gyszynki, adwynt, krisbaum i śwjynta jak i na bezrok we Rudnie.
To by beło na tela mojego glyndzynia .
Dienkujam Wom piyknie."