szwager_z_laband
23.12.12, 09:38
Jouzel ze Starych Laband i odniego bajtle (geszichta na Wilijo)
Downo, downo tymu, tak downo, co stare Labandery to juz niy pamiyntali a odnich oupy tysz niy, pszitrefioua sie jednymu chopowi ze Starych Laband tako geszichta. Bouo to gynau we Wilijo blank z rana, jak wszyske richtowali sie juz na Dzieciontko. No to tyn jedyn chop ze Starych Laband, a bouo mu Jouzel, poszou do lasa, bo musiou bajtlom w doma narichtowac pszeca krisbaum. Jouzel niymiou nic piyniyndzy ani tyn krisbaum bajtlom kupic, a co dopiyro godac o pokupowaniu geszynkow. Szou se nosz Jouzel tak praje na moscie i paczou jak kole Kuodki fajnie ynty po lodzie locom, ale on chyba tych yntow ani niy widziou bo nic ino sie tropiou co to bydzie jak pszidzie Dzieciontko a odniego bajtle nic pod krisbaumym niy znondom. Tak se szou tak tyn nasz biydny Jouzel i myslou i sie tropiou i tropiou, aze yntlich doszou do lasa a cuzamyn z nim te odniego utropiynia sie tam znoduy. Teroski wloz miyndzy hojoki i brzimy i paczou kery hojok je tyn nojfajniejszy, bo jak juz geszynkow odniego biydne bajtle niy dostanom to pszinajmiyj niych majom taki piykny krisbaum co mozno pszi nim o coukij reszcie zapomnom. Jouzel juz prawie se myslou ze znod to co chciou, az tu naroz usuyszou, ize ktos do niego godo „czymu Ty sam po lesie uazisz w tako zima i to jeszcze praje tera jak Dzieciontko mo pszinsc?” Jouzla sztopuo i zaczon sie oglondac za sia, kaj to tyn ktos je i do niego godo, ale zodnego niyznod. Juz se myslou nosz Jouzel co mu sie z odniego utropiynia tak ino zdowauo to wszysko ize ktos do niego zagodou, ale niy. Juzas chciou Jouzel praje chycic za siykyra, coby obalic jednego hojoka, a sam juzas suyszy „Chopie idz do dom bo twoje bajtle na Cia czekajom i niy trop sie tym krisbaumym co go niymosz, dyc we Wilijo niy bydziesz szou bez couke Laband ze krisbauym cos za niego niy zapuaciou!” Na to juzas nosz Jouzel sztopnou, siykyra mu wyleciaua ze rynki i poleku ze slypiow pokulauy sie smarzniynte krople zolu i biydy, pokulauy sie bo mroz je zamroziou, a kozdy wiy ize zol i biyda szybko slatujom na ziymia. Jouzel z ciynszkim sercym poszou nazod dodom, ale ze niy umiou se forsztelowac, co powiy odniego bajtlom jak pszidzie dodom z pustymi ryncami, tak tysz szou blank poleku. Jak juz yntlich na koniec stanou we antryju w doma, to prawie piyrszo gwiozdka sie pokozaua na niebie. Odniego bajtle siedzieli juz pszi stole, ale co to je ...!? Na stole stoua niy ino juz nalono siemiyniotka ale i upieczony karp, sztampfowane ze smietonkom i masuym kartofle, kapusta z grochym, niy tam stoua tysz jeszcze moczka, makowki, i kompot ze suszonych flaumow i woniauo a woniauo! Jouzel myslou ze mu sie juzas cosik zdowo i stanou kole stoua i zaczon rzykac razym ze bajtlami i kozdy kozdymu winszowali se, coby se zowdy pszoli i zdrowe byli. Jouzel niy wiedziou potym co sie dalyj robiouo, ale jak psziszou do sia, krotko przed dwanostom w nocy, to w antryju czekali juzas na niego fajnie obleczonye bajtliki, kere sie radowali ze pondom ze fatrym cuzamyn na pasterka i bydom spiywac kolyndy. Jouzel niy wiedziou poczymu odniego bajtle mieli take fajne obleczynie, a jak mu odniego bajtliki opedzieli co im to wszysko psziniosuo pod krisbaum w tym roku Dzieciontko to Jouzel se pomyslou ze mu sie to wszysko sni. Potym bajtle dali mu nowy fajny i ciepuy mantel, co mu tysz w tym roku Dzieciontko psziniosuo, pomogli mu tyn mantel oblyc i wszyscy razym poszli z uciechom na pasterka. Na pasterce bouo tak fajnie i tak sie wszyske radowali jak spiywali kolyndy, ze chyba byli oni ostatnie co wylezli poytm ze koscioua. Do dzisiej kozdy fater ze Starych Laband opowiado na Dzieciontko odniego bajtlom ta geszichta i do dzisio zodyn niywiy, jak to sie stauo, ize Jouzel i odniego bajtle tako fajno Wilijo mieli, chociosz niy mieli pszeca nic jak ino biyda.
Bajtle od Jouzla od tego czasu zowdy opowiadali, co w ta Wilijo przi stole siedziou z nimi ktos, kogo niy znali, a kto zapukou do nich do dzwiyrzy w tyn dziyn krotko przed tym zanim siedli do stoua, i siod se tyn ktos na krzesle co sie je stowio jedne wiyncyj i jod z tego talyrza, kery jedyn wiyncyj stoji we Wilijo na stole. Opowiadali oni to dugo, opowiadali to swoim bajtlom i ynklom i wnukom, a te juzas godali to odnich bajtlom, wnukom i ynklom, i niy zapomnieli tysz nigdy dopedziec, ize we ta Wilijo pod kozdym talyrzym kozdy z tych bajtli od Jouzla i som Jouzel tysz, znodli jeszcze cosik! A co to bouo to wiy kozdy, nowet nojmynszy bajtlik ze Starych Laband jeszcze i dziesiej. A jo mom nadzieja, ze na kozdo wilija, za sto lot i dalyj, te maue cosik pod talyrzym kozdy z wos i odwos bajtli juzas znondzie.