Dodaj do ulubionych

opowiym wom bajka ...

05.04.06, 18:49
... ale niy ta jak kot polou fajka, opowiym wom bajka o zaczarowanyj wsi:)

A bouo to downo, downo, richtik downo tymu. Boua se jedna wies kaj zyli ino
same biydoki. Te biydoki niy poradziyli nic ino sie wadzic, a jak sie juz
brali za te wadzynie to aze pieron kozdego szczylou. Ale kedys stracioua sie
tak ajnfach ta biydno wies i od tego czasu te wszyske biydoki niy byli juz
biydokami, tera mieli nojwiynkszy skarb na jaki mogli se ino zarobic i jaki
se ino forsztelowac by mogli. Od tego czasu juz tysz zodyn na niych niy godou
biydok, nawet te z nich co sie durch wadziyli ze sobom przestoli sie wadzic
bo juz niy byli biydokami, tera wszyske byli podobne jedyn do drugego i
wszyske mieli tela samo.

Ino jakos zol im bouo tego co straciyli, bo biyda juz tako je ze jak jom mosz
to ci z niom zle, ale jak jom stracisz to dopiyro wiysz cos straciou. Ino ze
we tyn czas juz je wszysko forbaj ...

Koniec bajki w nosie, skonczyuo sie ...
Obserwuj wątek
    • rita100 Re: opowiym wom bajka ... 05.04.06, 21:26
      Łu noju goda sia:
      dwa dziory w nosie no i skończylo sie :)

      "Ale kedys stracioua sie tak ajnfach ta biydno wies i od tego czasu te wszyske
      biydoki niy byli juz biydokami"
      Co sia straciło - ajnfach ?

      Będą nastepne części bajki ?
        • sloneczko1 bojka 05.04.06, 21:46
          Stary rybak i jego żona - mieszkają w nędznej lepiance, tuż nad brzegiem morza.
          Pewnego dnia w zarzucone przez staruszka sieci wpada złota rybka. Zdumienie
          rybaka rośnie z chwilą, gdy jego zdobycz przemawia ludzkim głosem prosząc o
          uwolnienie. W zamian za to rybka zobowiązuje się spełnić każde życzenie staruszka.
          Po powrocie do domu rybak opowiada żonie o tym niezwykłym wydarzeniu.
          Chciwa kobieta zmusza go, by upomniał się o obiecaną nagrodę. Niestety, nie
          kończy się na jednej prośbie, skromne początkowo wymagania staruchy z czasem
          rosną, aż w końcu pada ona ofiarą własnej chciwości.
          • sloneczko1 Re: bojka 05.04.06, 21:47
            Pop poszukuje robotnika, który wypełniałby rozliczne domowe obowiązki (kucharza,
            cieśli, koniucha), w dodatku za niewielkim wynagrodzeniem. Jołop zgadza się na
            taką służbę, za swą pracę żąda jednak niezwykłej zapłaty - prawa do wymierzenia
            popowi trzech prztyczków rocznie. Pop, choć nie bez wahania, godzi się na ten
            warunek. Po upływie roku, gdy nadchodzi czas zapłaty, obmyśla sposób, który
            pozwoliłby mu unieważnić zawartą umowę - zleca Jołopowi szczególnie trudne
            zadanie. Aby je wykonać, parobek będzie musiał zmierzyć się z samym
            diabłem............
    • szwager_z_laband Re: opowiym wom bajka ... 06.04.06, 14:43
      No opowia wom bajka niy o tym jak kot kuzou fajka, ino o tym jak to bouo
      niydowno, blank niydowno tymu we jednyj wsi.

      Boua se jedna mauo, blank mauo wies, a we tyj wsi miszkali se roztomaite
      ludzie, jedne byli blank maszkytne, inksze byli pieronym zmierzue, a jeszcze
      inksze to byli jakes takes dziwolongi. Te ludzie nigdy sie niy wadziyli, kozdy
      robiou swoje i zodnego niy interesowau co inksze wydziwiajom we tyj blank mauyj
      wsi. Roz prziszou do tyj wsi zuodziej, i tyn zuodziej okrod im kapliczka - bo
      ta wies boua tak mauo ze niy miaua ani koscioua ino tako malusko kapliczka. Jak
      prziszua niydziela i couko wies z rana stanoua kole kapliczki coby pozykac, to
      se dopiyro wszyske zdali sprawa ze tak dalyj byc niy moge, i ze cza cos ze
      sobom zrobic. Wszyske poszli w ta niydziela nazod do domu i zaczli myslec. Tak
      sie wszyske zamyslili ze zapomnieli od tego czasu we niydziela uazic ku
      kapliczce coby pozykac. Ta wies w w miyndzyczasie zrobioua sie juz blank srogo
      a koscoua w niyj jak niyma tak niyma.


      koniec skonczouo sie i dwie dziurki w nosie ...

      • rita100 Re: opowiym wom bajka ... 06.04.06, 19:20
        Jek nie pomarła eszcze ta wieś , to jeszcze żyje ;))))
        Laband , fejne bajeczki psisesz take mondre :)
        A jo tu wlazła z czam jinnym - łobczta co znolozłam w ksiójzce ?
        Cóś z terenu Hluczyńska (Raciborsko) i bajarzu Józefie Smolce. Gdy tak zestawić
        folklor Smolki o utopcu i kozie (Hasrman i koza) z opowiadaniami Sabały o
        diable to nie ma lepszych humoresek na świecie.

        "Czech, Niemiec i Hluczyniak umierają i dobijają się do bramy niebieskiej. Św.
        Piotr poddaje ich egzaminowi, każąc im śpiewać ich hymny narodowe. Czech gdy
        nuci "Kde domow moj" , klucznik przepedza, bo przecież nie wie , skąd pochodzi.
        Niemcowi , śpiewającemu "Deutschland ueber alles" oświadcza " O bracie ! to
        było kiedyś, ale teraz tego już nie ma", i odsyła go do piekła.
        " A Hauczyniaczek tam siedział, nieborak, św. Piotr patrzy na niego, powiada :
        - A ty czego chcesz ?
        - Św. Piotrze, ja bym chciał pójść do nieba !
        - A ty co za jeden ?
        - Ja jestem Huczyniak.
        - A co to takiego ? Jak tam śpiewacie u was ?
        - No my tylko tak : szup, sem, szup tam, szup sem, szup tam - raz Czechem, raz
        Niemcem, raz Izraelem, raz Bułgarem, raz między Polakami.
        - O, nieboże, prawi , toś ty biedny, pójdź do nieba.
        I dał mu spokój i został w niebie."

        Tak wspaniałe humoreski i bajki pisał Józef Smolka z terenów polskiego śląska.
        ( Mam wesołe przyśpiewki o Hitlerze, takie zbereźne. Pytanie - chcecie je mieć
        na swoim forum , czy nie wypada raczej ? )
    • szwager_z_laband Re: opowiym wom bajka ... 13.04.06, 08:05
      Opowia wom dzisiej bajka gynau o tym jak kot kurzou fajka:)

      A bouo to tak! Tam kaj dondziecie jak miniecie siedym lasow, siedym gor i
      siedym rzekow, tam miyszkou se jedyn kot co poradziou kurzyc fajfka. Tyn kot
      miou tako srogo fajfka, co jak jom kurzou to miou jom aze kole szczewikow - ja
      bo to bou kot co miou niy ino fajfka ale i szczewiki! Dym szou ze fajfki a kot
      rozprawiou wszyskim take roztomaite bojki i bery, jo zapamiyntou jedna kero wom
      tera opowia.
      Downo, blank dono tymu, boua se jedna wies we keryj miyszkali same dobre
      ludzie. Zodyn zodymu nic zuego niy padou ani niy zrobiou, wszyske se pszoli i
      wszyske byli richtik pozondne ludzie, zodyn niy bou sporny i zodyn drugymu na
      zuosc niy robiou. Ale roz urodziou sie we jednyj famili syneczek co miou pukel.
      Ta familia kochaua go tak jak wszyske ludzie kochajom swoich bajtli, ale tyn
      syneczek bou niyszczynsliwy bo ino on miou tyn pukel i zodyn inkszy we tyj
      coukyj wsi. Tak sie tropiou tyn syneczek tym puklym ze niy poradziou sie smioc
      jak inksze sie smioli, niy poradziou sie radowac jak inksze sie radowali i niy
      poradziou zrozumiec czamu on je inkszy od inkszych.
      Tak szou dziyn za dniym, tydziyn za tydniym i rok za rokym a tyn syneczek bou
      coroski to wincyj inkszy od inkszych i nic mu na to niy poradziou zodyn pomoc.
      Az roz stauo sie cos co by se zodyn niy pomyslou! Do tyj wsi kaj miyszkali ino
      dobre ludzie prziszou jedyn zebrok co miou jeszcze wiynkszy pukel jak tyn
      syneczek.
      Nasz syneczek go uwidziou i piyrszy roz w zyciu sie usmiychnou, i od tego czasu
      poradziou sie juz smioc tak jak wszyske ludzie we tyj wsi we keryj miyszkali
      same dobre ludzie.
      Koniec bojki skonczouo sie i dwie dziurki w nosie:)
      • rita100 Re: opowiym wom bajka ... 13.04.06, 10:38
        a morał tej bajki, że nie w puklu jest uśmiech tylko na twarzy, bo nawet
        najbiedniejszy żebrak potrawi się uśmiechnąć, mimo , że ma cięższy los od
        chlopczyka z puklem.
        Fajna bajka jek kot palił fejke

        A czy kot tyż niuchał tabake ?
          • rita100 Re: opowiym wom bajka ... 13.04.06, 11:27
            Laband, bardziej opowiadam rzeczywistość , bo też potrafi być bajeczna, walka
            dobra ze złem i ta ciągła nadzieja , że będzie lepiej choc tego nie widać.
            Czy nie miałeś kiedyś takie marzenia, by powrócić do swojego miasta w chwale ?
            Tylko nie mów , ze nie miałeś.
            Kiedyś , kiedy brałam udział w turniejach , to zawsze myślał , że jak zostanę
            Mistrzynia Polski wrócę do swego miasta .... ale to była bajka
            • szwager_z_laband Re: opowiym wom bajka ... 13.04.06, 12:27
              rozumia Cie Rita, Ty mosz szczynscie ize Twoje miasto je piykniejsze jak bouo,
              a jo mom nerwy jak przijyzdzom do Laband i widza co ze Laband zrobiyli ...

              mozno w tym synsie mom czasami marzynie coby Laband bouo piykniejsze, - niy
              niy mozno ino na zicher mom take marzynie ...
              • rita100 Re: opowiym wom bajka ... 13.04.06, 20:08
                Laband, ja wiem , że trafiłam w dziesiątkę z bajeczką. To są ukryte marzenia
                każdego, komu zdarzyło się opuścić swoją ziemię, swoją krainę nie z włanej
                woli. Opuszcza ją jak nędznik a chce powrócić jako bogacz, albo opuszcza jak w
                bajce jak sierotka a chce wrócić jako królowa. Tak , to są bajkowe marzenia i
                chcę Ci powiedzić , ze się urzeczywistniają w innej postaci.
                Bo marzyć trzeba, a ci co się z nich naśmiewają nie warci są funta kłaków.

                Każdy nosi w sercu ból tesknoty, ból opuszczenia tej bajkowej krainy, a na
                dodatek jak jeszcze zadany zostanie dodatkowy ból przez obecnego mieszkańca tej
                krainy zamienia się w inny ból i jak dalej Laband jest, bo już nie pamiętam :)
                W bajce powinny występować też zwierzątka i do tej wioski przyczłapał ogromny
                niedźwiedź ........, mamy nowy wspaniały świat.
    • szwager_z_laband Re: opowiym wom bajka ... 23.04.06, 14:03
      Downo downo tymu, ale tysz niy za downo, niydleko wsi Laband, co je u nos we
      Gornym Slonsku, tam kaj som niydaleko Glywice, zou jedyn chop co lubiou chytac
      ryby. Zowdy brou wyndka i szou nad naszo staro Kuodka i niykedy udauo mu sie we
      niyj richtik chycic jakos fajno ryba na obiod. No tosz tyn chop siedziou se ros
      i chytou te ryby a ku tymu kurzou se fajfka. Jakos ale zodnyj ryby we tyn dziyn
      niy poradziou chycic, tak ze wiyncj kurzou ta fajfka jak chytou te ryby. Naros
      ze krzokow we wodzie wyloz do niego Utopek co miyszkou we Kuodce i pado mu tak:
      "Dej mi pokurzyc konsek ta fajfka a jo ci za to pomoga nachytac tych rybow."
      Tyn chop dou Utopkowi pokurzyc a tyn go za to zakludziou na tako sztela od
      styryj Kuodki kaj tyn chop nachytou aze tela rybow, ize niyporadziou by ich ani
      uniys. Bezto tysz poszou do dom po rolwaga i wanna, a tyn Utopek przez tyn czas
      mu wachowou kole tych rybow. Jak juz wszyske ryby bouy we tyj wannie na
      rolwadze, to sie pozegnou tyn Utopek ze tym chopym, potym Utopek dulgnou sie
      juzas do wody a tyn chop pocis rolwaga do dom we Laband.

      • rita100 Re: opowiym wom bajka ... 23.04.06, 22:29
        To taki dobry Utopek, nic nie sfiglował.
        Czy to aby napewno był Utopek ?
        No i co ten chlop z tyloma rybami zrobi ?
        I wszystko dzięki fajeczce i dymkowi z fajeczki ;)

        Pyk, pyk , pyk fajeczka
        Utopek i rybeczka
              • rita100 Re: opowiym wom bajka ... 24.04.06, 22:46
                Nie bateria , ja mam myszke na kulke i ona chodzi tylko pionowo ale nie w szerz.
                Tak , że góra , dół ale już w bok nie idzie ta myszka. Jutro bedę jeszcze
                próbować. Wyczyszczona jest , a najwyżej kupię nową tylko czasu na to potrzeba.
                    • rita100 Re: opowiym wom bajka ... 25.04.06, 22:44
                      Nie jest to łatwe, bo komputer jest starego typu i jakas wtyczka musi być
                      odpowiednia od myszki. Musze iśc do sklepu z myszka i kupić.
                      Dzis bardzo walczyłam z mychą, tak nią kręciłam po stole, wszystkie dokumenty
                      porozrzucałam, lamki , długopisy i niestety nie chciała trafić na odpowiednie
                      miejsce. Na dodatek też nie chce ta myszka trafić na wyłaczenie i muszę
                      wyłączać komputer przez nagły przycisk odpowiedni komputera co włączając go
                      zaczyna się cała akcja awaryjnego właczania. Dam sobie radę , ale nie chcę tak
                      często wzywać fachowca, bo w domu zaczną burczeć z niezadowolenia :)

                      Teraz jest noc i pewnie powstanie jakaś nowa bajeczka.
                        • szwager_z_laband Re: opowiym wom bajka ... 26.04.06, 09:26
                          to niy som dwie myszki to je jedna myszka bezkaplowo a te druge to wysyuo
                          sygnau. Podobno ale starszo posuouech do Hanysa - dlo Suonezka. Som ale mom
                          moja ulubiono ze "czerwonym swiateukym" i na kablu:)

                          Rita synek sam rzoindzi u mie w doma mysdzami a jo ino je pilnuja:)
                          • rita100 Re: opowiym wom bajka ... 26.04.06, 11:18
                            A jaki sygnał wysyła myszka ?
                            Dziś moja myszka jest posłuszna ta w biurze, a ta w domu z kolei całkiem nowa
                            światłowa i bezkulkowa zaczeła fiksować. Nie wiem czy o kota mojego chodzi, w
                            kazdym razie myszki mam nieposłuszne ;))
                            Pokażesz synka na albumie, a później skasujesz tak jak ja.
                              • rita100 Re: opowiym wom bajka ... 26.04.06, 11:45
                                to bardzo skąplikowane barwy kolorów masz na tym biurku komputerowym.
                                To u Was matury są ? To pewnie potrzebny ci jest taki malutki sznapsik dla
                                kurge ;)))
                                To masz przezycie w domu.
                                Napisz , jak będzie już po wszystkim.
                                  • rita100 Re: opowiym wom bajka ... 06.05.06, 19:46
                                    Czyli nerwy się skączyły - uf, już po wszystkim
                                    A u mnie zaczyna się sezon konwaliowy w ogrodzie, zbieramy, robimy bukieciki i
                                    sprzedajemy - to juz jest tradycja z roku na rok, a później czyli jutro uczta
                                    po sprzedazy :)
                                    • szwager_z_laband Re: opowiym wom bajka ... 07.05.06, 07:56
                                      to musisz miec mocka tych konwaliow:)

                                      my tysz ich trocha momy, ale mie je tak zol urywac kwiotki we ogrodku, ze zowdy
                                      godom mojyj i mamie niych ich niy urywajom bo duzyj kwitnom we ogrodku:))


                                      konwalie som jednymi z moich ulubionych kwiotkow - i piyknie woniajom:)
                                      • rita100 Re: opowiym wom bajka ... 07.05.06, 19:17
                                        hehe, Laband, konwalie przeznaczone są do zarobku, a w ogrodzie teraz w tym
                                        czasie dużo innych kwiatów kwitnie.
                                        Irenka musi handlować, bez tego nie istnieje dla niej świat. Cały rok czeka na
                                        te konwlie i na to by mogła iść i je sprzedać. To jest jej taki świąteczny
                                        dzień, a cała rodzina przy tym pracuje, by jej dogodzić.
                                        Taki wybryk staruszki.
                                        schlesien.nwgw.de/foto/displayimage.php?album=99&pos=81
                                        Pamiętasz jak były rozchwytywane perfumy konwaliowe ?
                                        Zapach konwali każdy pozna :)
                                          • rita100 Re: opowiym wom bajka ... 08.05.06, 19:44
                                            Ja myślę , że takie hobbi należy zostawić staruszce. Jedyna jej radośc w życiu -
                                            kwiaty. Kwiaty to to co cieszy wzrok i serce. Tu można śmiało powiedzieć , że
                                            chyba każdego :)
                                            Jak nie ogrodowe to doniczkowe, jak nie ogrodowe, doniczkowe to te w wazonie
                                            ucięte, jak nie te , to choć te na łobrazkach.
                                            Kwiat rozmiękcza najtwardszy kamień .
                                            Czy można diabła rozmiękczyć kwiatem ? Znasz jakąś legendę na ten temat ?
                                            Jeszcze mi się taka o uszy nie obiła. Może Ci się przyśni coś Laband ?
                                            • szwager_z_laband Re: opowiym wom bajka ... 08.05.06, 22:48
                                              Niywiym czi take kwitki na kecce sie tu bydom liczyc:))

                                              "Przebiegła młódka i diabeł

                                              Jakoś to było, że tę bajkę opowiedziała babka dziadkowi, dziadek - sąsiadowi,
                                              sąsiad - kumie na tłoce, a kuma wronie i sroce. Sroka spokoju nie miała, póki
                                              wszystkim nie opowiedziała. I ja ją od niej poznałem, tak ją wam opowiem, jak
                                              sam usłyszałem.

                                              Żył sobie na świecie jeden młodzieniec - wysoki jak dąbek, a piękny jak książę.
                                              wszystkie dziewczęta z jego przyczyny schły jak badylki, matki po wróżkach
                                              chodziły, pytały, jak serce młodzika pozyskać dla swoich córek.

                                              Ale kiedy nadszedł na to czas, junak wybrał sobie Orysię, najbiedniejszą
                                              dziewczynę we wsi.

                                              Bogacze rozgniewali się i zaczęli szydzić:
                                              - Nie mógł się odczepić od biedy, bo to jego matka!
                                              - Zwykł na piecu orać ziemię pod kartofle!
                                              - Kogo to żąłować, kiedy w jego spiżarni tylko wróble ćwierkają!

                                              Po weselu trochę nieborak pogospodarował i zachorował raptem. Położył się i już
                                              nie wstawał.

                                              Do chaty przyszli ludzie, bliska i dalsza rodzina. Opowiedział im swój sen:
                                              - Przyśniło mi się, że stanę na nogi, kiedy jakaś piękna młódka zatańczy koło
                                              mnie w takim stroju, jakiego świat nie widział.

                                              Bogacze znów się cieszyli, machali językami jak pomiotłem:
                                              - Niech teraz Orysia przed nim tańczy! W swoich łachmanach!
                                              - Zakaparzona dziadówka ma tylko jedną koszulę, a i tę z konopi!
                                              - Nie chciał bogatej!

                                              Orysia wszystko to słyszała. Widziała, jak męczy się jej mąż, ale nie
                                              wiedziała, jak mu pomóc. Pewnego dnia mówi:
                                              - Pójdę szukać gdzieś takiego stroju, jakiego świat nie widział.

                                              Długo szła Orysia. Dotarła do ciemnego lasu. Błądziła w gęstwinie, łzy
                                              ocierała, swój los przeklinała. Z ciężkim trudem wydostała się na polanę, gdzie
                                              była jakaś chatka. Zastukała - nikt nie odpowiedział. Nabrała odwagi, weszła do
                                              chaty - a tam ani żywej duszy. Kobieta zjadła kolację i położyła się na piecu
                                              spać. A gdzieś koło północy zatrzęsły się ściany, zadzwoniły szyby. Przeszedł
                                              przzez próg diabeł. Wyszczerzył zęby i zawołał:
                                              - Młódko, do tańca!

                                              Orysia odpowiedziała:
                                              - Poszłabym do tańca, ale cóż kiedy nie mam takiej pięknej koszuli, jakiej
                                              świat nie widział.

                                              Czart wyskoczył do sieni i po jakiejś chwili przyniósł jej koszulę wyszytą
                                              gwiazdami, takimi jak te, co na niebie. Od koszuli bił blask, że aż oczy trzeba
                                              było mrużyć. Czart zachrypiał:
                                              - Młódko, do tańca!
                                              - Poszłabym do tańca, ale nie mam też takiej spódnicy, jakiej świat nie widział.

                                              Czart wyskoczył za drzwi, zaczął szperać po zakątkach i po jakiejś chwilce
                                              przyniósł spódnicę - rozkwitały na niej żywe kwiaty. Rzucił tę spódnicę na piec
                                              i zasyczał:
                                              - Młódko, do tańca!
                                              - Poszłabym do tańca, ale nie mam takich pięknych pantofli, jakich świat nie
                                              widział.

                                              Czart rzucił się do sieni, zastukał, zatupał, a za chwilkę wrócił z pięknymi
                                              pantoflami - były złote, obcasy miały srebrne, a sprzączki - diamentowe. Cisnął
                                              je na piec i aż zaryczał:
                                              - Kobieto, do tańca!
                                              - Poszłabym od tańca, ale nie mam jeszcze takich pończoch, jakich świat nie
                                              widział.

                                              Czart - za drzwi. Po chwili wleciał znowu do chaty i rzucił pończochy - takie
                                              cienkie, jakby były utkane ze słonecznych promieni. Potem krzyknął:
                                              - Taka-owaka, do tańca!
                                              - Poszłabym od tańca, ale nie mam wstążek i kolczyków, jakich jeszcze świat nie
                                              widział.

                                              Diabeł na to zazgrzytał w milczeniu zębami i na łeb na szyję wybiegł z chaty.
                                              Zaszeleścił na stryszku liśćmi, których naznosił z lasu. Potem wrócił, cisnął
                                              na piec pudełko ze wstążkami:
                                              - Flejtuchu, do tańca!
                                              - Poszłabym od tańca, ale nie mam też pięknych cekinów.

                                              - A bodaj cię piorun trzasł! - wściekł się czart. Złapał ogon w zęby, kopnął
                                              drzwi nogą i wyleciał do sieni. Tam postukał o ziemię racicą, z czymś się
                                              szamotał. Potem jak się rzucił przez próg, to rozciągnął się jak długi pośród
                                              izby. Rzucił cekiny i wrzasnął:
                                              - Wiedźmo, do tańca!

                                              Orysia miała już wszystko, co potrzebne do tańca, i nie wiedziała, co tu
                                              jeszcze powiedzieć. I wymyśliła:
                                              - Poszłabym od tańca, ale nie mam jeszcze wianeczka, jakiego świat nie
                                              widział...

                                              - A bodaj piec się pod tobą zawalił i usypał się nad tobą w mogiłę! -
                                              rozsierdził się czart. - Czyżbym miał iść z tobą do ślubu?!
                                              Walił ogonem po ziemi, aż w izbie wzbiła się kurzawa. A chytra młódka, kiedy
                                              kłęby kurzu ją zakryły, raptem zapiała jak kogut. Czart się przeraził, że już
                                              jego pora się skończyła, i zapadł się w ziemię.

                                              Orysia wróciła do domu. Tam pięknie się wystroiła i zatańczyła przed mężem. A
                                              on tak się ucieszył, tak poweselał, że od razu z pieca zaskoczył, zdrowy.

                                              Tak to biedna żona uratowała swego męża, a źli bogacze zawiązali sobie języki.




                                              Wątek ten często się pojawia wśród Ukraińców, znają go również pozostałe ludy
                                              wschodniosłowiańskie i Litwini. Liczna grupa przekazów pochodzi z Polski. Poza
                                              wymienionymi krajami bajki nie notowano."
                                              • rita100 Re: opowiym wom bajka ... 09.05.06, 19:52
                                                Laband, ale to jest śliczna bajeczka. Ona mi się obiła o uszy, pewnie kiedyś w
                                                innej wersji. Babcia mi opowiadała o diable , który tańczył do dwunastej, a po
                                                dwunastej zabierał tanecznicę ze sobą. Dokładnie nie pamiętam, ale ta wersja
                                                jest ciekwsza i ładniejsza. Od dziś powinnam już o 23.00 zapiać jak kur, by
                                                diabły nam pouciekały i nie kusiły ;))))
                                                Miał szczęście ten mąż mieć taką anielicę za żonę.
                                                Ale swoją droga to ten diabeł też miał cierpliwość do tej kobietki, nie jeden
                                                padłby trupem przy takich żądaniach, no ale diabeł nie może być trupem abo ? ;)
                                                Czy może być ?
                                                Znasz jakąs bajeczkę o trupie diabelskim ?
                                                ;))))
                                                  • szwager_z_laband Re: opowiym wom bajka ... 09.05.06, 22:28
                                                    no niywiym eli tyn dziobou umar abo dalyj zyje, faktym je ale ze miou strach co
                                                    go jedna baba wykonczy:)

                                                    "ie mogła baba znaleźć chłopa. Lata przemijały, a ona w panieńskim stanie
                                                    przebywała. Wszędzie bywała, gdzie były chłopy. Na odpustach, targach,
                                                    jarmarkach, zabawach. I nic. Żaden na nią nawet nie spojrzał. A majętna była.
                                                    Baba się starzała. Ktoregoś wieczora powiedziała :
                                                    - Niechże już by diabeł, byle tylko chłop!
                                                    Jak na zawołanie stanął przed nią elegancki młodzieniec i rzekł do zdziwionej
                                                    baby :
                                                    - Jakiego mnie chciałaś, takiego mnie masz. Korzystaj z wszystkiego, czego
                                                    pragniesz.
                                                    - A wszystko masz to, co chłop mieć powinien ? - zapytała baba.
                                                    - A to sobie sprawdź. Ale przed tym musisz podpisać tylko ten mały papierek
                                                    krwią serdecznego palca - zaśmiał się diabeł.
                                                    - Kota w worku kupować nie bedę - oburzyła się baba.
                                                    I w tym momencie stała się rzecz niebywała. Coś zaświtało, zarechotało i
                                                    nim baba się spostrzegła diabeł stał przed nią tak, jakgo piekło stworzyło, a
                                                    co najważniejsze nic mu nie brakowało. Baba szybko podpisała dokument, jaki
                                                    diabeł żądał, i dawaj brać go z miejsca w obroty. Jeszcze diabeł dobrze
                                                    cyrografu nie obejrzał, a już go baba miała w łóżku. Taka była napalona na to
                                                    kochanie. Kochali się do północy. Pierwszy kur zaczął piać i diabłowi przeszła
                                                    ochota do kochania. Baba była namolna i stale go szturchała i nie dawała minuty
                                                    do wytchnienia. Co diabeł zamykał oczy, by choć chwilę się przespać, baba zaraz
                                                    w krzyk :
                                                    - Podpis to wziąłeś, a do roboty to się lenisz. To co przyrzekłeś - wykonuj !!!
                                                    Już drugi raz kur piał a babie nie przeszły figle-migle. Kiedy diabeł
                                                    wykonał diabelski tuzin " kochania ", baba zasnęła. Diabeł był tak bardzo
                                                    zmęczony, że już zasnąć nawet nie potrafił. Na drzwi spoglądał i o ucieczce
                                                    myślał. Niechybnie baba mnie tymi swoimi pieszczotami zamorduje. Postanowił
                                                    uciekać. Przeszedł przez babę i ku drzwiom się po cichu skradał. Już za klamkę
                                                    chwytał, gdy wtem ogon jego długi, który był jeszcze na łóżku, babie po twarzy
                                                    przejechał. Baba się obudziła i zobaczyła uciekającego diabła. Złapała go za
                                                    chwost. Biedny diabeł nie mógl uciekać i pozostał u baby. Od tej chwili baba
                                                    jak idzie spać zawsze diabła przez całą noc za o g o n trzyma !"
                                                  • rita100 Re: opowiym wom bajka ... 10.05.06, 20:01
                                                    hehe, to bajeczka dla dorosłych. Tylko zapomniałes morał napisać ?
                                                    Jakoś nie mogę się domyśleć tego morału ;)))))

                                                    " w tym momencie stała się rzecz niebywała. Coś zaświtało, zarechotało i
                                                    nim baba się spostrzegła diabeł stał przed nią tak, jakgo piekło stworzyło, a
                                                    co najważniejsze nic mu nie brakowało."

                                                    Popatrz się i babie rogi nie przeszkadzały, a chłop to się zaraz denerwuje jak
                                                    mu doprawiają ;))))))hahaha

                                                    Bajka napisana kolorystycznie i z emocjami.

                                                    Pierwszy kur zaczął piać i diabłowi przeszła
                                                    > ochota do kochania.

                                                    W poprzedniej bajce kur powinien piać przed dwunastą, a w tej bajce morał taki
                                                    by kur nie moze piać bo .....;))))

                                                    Czyz diabły nie są urocze ;))))
                                                  • rita100 Re: opowiym wom bajka ... 11.05.06, 20:09
                                                    Ciekawe , że prawie zawsze diabeł to istota fglarna i żadko kiedy zdobywa łup,
                                                    bo ludzie okazują się mądrzejsi.
                                                    A znasz cos o diable co jednak porwał dusze ?
                                                    Chociaz diabły w snach chyba nie występują.
                                                    Śnił Ci się diabeł ?
                                                  • szwager_z_laband Re: opowiym wom bajka ... 11.05.06, 22:53
                                                    Najwyzszą personą w Polsce ze wszystkich czartów był łęczycki wojewoda Boruta.
                                                    Awans na zaszczytne stanowisko zawdzięczał głównie układom rodzinnym. Pochodził
                                                    ze znanej rodziny piekielnej Kossobudzkich, spokrewnionej z samym Lucyferem.
                                                    Ciotka babki Boruty wyszła za mąż za syna lucyferowego, ta więc polski diabeł
                                                    miał niezłe plecy. Poza tym trzeba przyznać, że położył niezwykłe zasługi dla
                                                    rozwoju Księstwa Ciemności. Mimo to coraz mniejsza liczba Polaków smażyła się w
                                                    ogniu piekielnym, za to dwór Boruty upodabniał się coraz bardziej do jego
                                                    ludzkiego odpowiednika. Diabły założyły szlacheckie stroje i wspólnie z ludźmi
                                                    wydawały uczty. Zdenerwowało to bardzo rachmistrza piekielnego czarta Axabela,
                                                    który udał się ze skargą do szefa. Ten postanowił przydzielić wojewodzie
                                                    łęczyckiemu pomocnika w osobie Rokity. Bies ten, cham i grubianinm lubił
                                                    kobiety, ale rozumu miał tyle, co czarny kot napłakał. Diabły łęczyckie nie
                                                    przyjęły go najlepiej, obrażony Rokita postanowił więc działać na własną rękę.
                                                    Niewiele jednak zdziałał. Obity przez szlachtę, mieszczan oraz chłopów pędził
                                                    samotne życie na uboczu. Ukochał gościńce i bagna. Zdobywał dusze ludzi
                                                    wpychając rzezimieszków w trzęsawiska, bijąc kupców, porywając żony. Sukcesów w
                                                    Polsce jednak nie odniósł, a duszyczki dostarczał raczej w minimalnych
                                                    ilościach. Pomóc próbował Iskrzycki, czupurny, niewysoki, ale skory do
                                                    wszelkich bijatyk czart. Niestety, zakochał się nieszczęśliwie w dziewczynie o
                                                    imieniu Sabina, która wystawiła go do wiatru. To ona, a nie usychający z
                                                    miłości bies, popychała ludzi w objęcia piekieł, namawiając do zdrady, zabójstw
                                                    i wszelkiego. łajdactwa.

                                                    Piekło, żeby zatuszować kompromitujące wydarzenia, wysłało do Krakowa mądrego
                                                    diabła Asmodeusza. Ten ożenił się z krakowską mieszczką Agnieszką i zaczął
                                                    przygotowywać grunt pod akcję. Nim się jednak obejrzał, "lepsza połowa"
                                                    ogołociła go ze wszystkiego i wpędziła w takie długi, że diabeł salwował się
                                                    ucieczką pod skrzydła Lucyfera przed rozsierdzonymi wierzycielami, którzy
                                                    chcieli mu gnaty porachować.

                                                    Nie lepiej wiodło się diabłom w kontaktach z chłopami - narażali jedynie władze
                                                    księstwa ciemności na straty, biorąc zdrowe cięgi. Historia nie odnotowała
                                                    imion biednych połamańców, ale niech za usprawiedliwienie wątpliwej klasy tych
                                                    wyczynów służy fakt, iż Polacy to naród bitny. Sam wojewoda łęczycki Boruta,
                                                    dobry szermierz, uległ w pojedynku szlachcicowi Kmicie. Pamiątkę po tym
                                                    wydarzeniu w postaci trzech, zamiast pięciu pazurów, Boruta nosi do dzisiaj...

                                                    W kronikach piekielnych odnotowywano jednak także przykłady zgodnej współpracy
                                                    między ludźmi a czartami. Pewien diabeł porwał ubogiemu kmiotkowi ostatnią
                                                    pajdę chleba. Lucyfer, kiedy się o tym dowiedział, wpadł w taką wściekłość, że
                                                    aż smoła się w kotłach zagotowała. niefortunny bies musiał odpracować krzywdę,
                                                    jaką wyrządził i pracując z chłopem doprowadził do uwięzienia duszy pazernego
                                                    szlachcica.

                                                    Diabły bardzo często przyjmowały drobne podarki od Polaków, ale o od różnych
                                                    innych nacji również, odpłacając się darczyńcom sowicie. Kije samobije, obrus z
                                                    jedzeniem oraz baranek, z którego sypało się złoto, to właśnie podarki
                                                    piekielne.
                                                  • rita100 Re: opowiym wom bajka ... 12.05.06, 10:24
                                                    Nie znam.
                                                    A często się mowi diablica, często.
                                                    Pomysle, tymczasem praca, gorąc , lody i piwo - czyli wielka praca ;))
                                                    A nie mogę znaleź wiersza o Twardowskim, był na FG i na FK , TAKI FAJNY.
                                                  • rita100 Re: opowiym wom bajka ... 12.05.06, 19:54
                                                    Tak , o to mi chodziło, mam nawet plan co z tym wszystkim zrobić. Balzak mi
                                                    podpowiedział. Ale o tym potym :)

                                                    Laband, mam ,mam o diablicy . Tylko muszę to wklepać, bo tego nima nigdzie.
                                                    Znasz dzieci diabła ?
                                                    O córce diabła Ci napiszę.
                                                    Poczekaj trochę.
                                                  • rita100 Re: opowiym wom bajka ... 13.05.06, 20:37
                                                    Jak jest córak diabła.
                                                    Troszeczkę pomogę, w wierszu jest odpowiedź.

                                                    Posłuchajta bracia mnili
                                                    Co wom opowiem w tej chwili,
                                                    Już wojenka rozpoczanto
                                                    Gorzałcina już wyklanto,
                                                    Gorzałcina rodam z psiekła
                                                    Lucyperowi 'uciekła,
                                                    Do pogon sia przedostała
                                                    Aż i u nas zamieszkała.
                                                  • rita100 Re: opowiym wom bajka ... 14.05.06, 19:44
                                                    Dobrze żeś to powiedział - smakują. Prawda, ja bardziej lubie te stare, bardzo
                                                    stare pozycje czytać. Ale trzeba je wyciągnąc z tych magazynów, bo mogą
                                                    zapleśnieć i zamienić sie w marynatę. Dlatego trzeba często wznawiać wydanie,
                                                    tych najstarszych i zapomnianych pozycji, zeby się nie przeterminowały :)

                                                    Córkę diabła juz znasz - gorzałeczka :)
    • szwager_z_laband jedna geszichta 06.05.06, 08:23
      Dzisiej niy je zech zicher eli to bydzie bojka, ale posuchejcie jak to bouo.

      Kedys zou se jedyn syneczek co pieronym lubiou suchac berow i taki roztomaitych
      geszichtow. Tam kaj on miyszkou wszyske znali take strego chopa co pomogou
      grubiorzom we odniyj robocie, ale tyn syneczek niymiou we famili zodnego
      grubiorza i bezto niywiedziou ze tyn stary chop naprowdy je i ze go idzie
      trefic niy ino na grubie, ale i tam kaj ino grubiorze som, we szynku po
      robocie, na cescie do roboty i kaj ino. Tyn syneczek lubiou czytac tysz
      ksionzki. We jednyj takyj ksionzce dowiedziou sie ze tyn stary chop pomogo tym
      co majom dobre serce i som robotne. Tak tysz wzion se tyn syneczek i starou byc
      dobrym synkym i bou richtik robotny - pomagou oumie i mamie i wszyske somsiody
      byli rade jak widzieli take dobrego synka. Tak leciou roczek za roczkym i ze
      tego synka zrobiou sie stary chop. Roz przicisua go biyda i choroba ciynszko go
      chycioua. Wszyske somsiody wiedzieli ze tyn chop je chory i kozdy mu pomogou
      wiela ino poradziou, jedyn mu cos nawarzou, drugi mu sciepnou wyngel do
      pywnicy, a jeszcze inkszy ajnfach go odwiedziou i se z nim porozprawiou. Roz
      prziszou do niygo stary hajer co juz downo bou na ryncie i zaczon mu rozprawiac
      jak to bouo kedys na grubie. Tyn syneczek co tera bou juz starym chopym i biyda
      go przicisua, spytou sie tego hajera eli kedys mu ktos przi robocie pomog, a
      tyn mu opedziou tako geszichta:

      U nos na grubie miyszkou Skarnik, on pomogou tym kere byli robotne i mieli
      dobre serce, a jak keregos z nich przicisua biyda to zowdy do niego prziszou i
      mu pomog, ale robiou to tak ze zodyn nigdy sie niy poradziou kapnonc kim on
      bou. Nigdy tyn Skarbnik niy pomogou inkszym ludziom jak ino grubiorzom i odnich
      familiom, ale jak usuyszou ze je taki jedyn biydok co couke zycie inkszym
      pomogou a lubi roztomaite bojki i bery posuchac to wiedziou ze prziszou czas
      ponsc do niego na bezuch. Tak to Skarbnik, na kerego niykere godajom "stary
      chop" piyrszy roz pomog komus co nigdy niy bou na grubie i niymiou zodnego
      grubiorza we familii.

      Jak myslicie je tyn Skarbnik naprowdy abo je to ino jakis stary chop co couke
      zycie pomogou inkszym?
      • rita100 Re: jedna geszichta 06.05.06, 20:06
        Skarbnik, dobry duszek kopalni i pracy pod ziemią. Pracy , z której nie zawsze
        można wyjechać na powierzchnię ziemi. Pracy mężów gdzie żony na powierzchni
        ziemi ciagle żyją w trwodze. Pewnie dlatego tam czuwa nad ludźmi duszek
        Skarbnik. Duszkowi jest lepiej niż zwykłemu śmiertelnikowi, czlowiekowi, który
        nigdy nawet robiąc dobre uczynki nie ustrzeże się i złych uczynków. Bo to jest
        czlowiek , istota niedoskonała, która dąży do dobra , którego nigdy nie
        zdobędzie. A każde dobro jest inaczej rozumowane. Myślisz Laband , że ten
        syneczek , ktory robił całe życie tylko dobre uczynki był szczęśliwy ?
        Zestarzał sie w samotności i zdany jest na łaskę innych dobrych ludzi. Czy to
        jest piękne ? A że syneczek był nadzwyczaj dobry to do staruszka przyszedł
        Skarbnik - duszek, który też się już postarzał i zobaczył w nim godnego
        następcę. Tak więc od tego czasu, jak to w bajce bywa, kiedy Skarbnik sobie
        kiedyś zaśpi i w kopalni zdarzy się tragedia następuje, zmiana duszka . Bo
        kazdy może być zmęczony dolą ludzką, dolą życia nawet nieśmiertelny duszek
        Skarbnik.
        Ciekawe czy sam Skarbnik, duch kopalń był kiedyś prawdziwym górnikiem ? Żródła
        pewnie milczą ;)

        hehe, przypomniała mi sie taka powiastka - pewien staruszek wdowiec, strasznie
        się martwił, ze na łożu śmierci nikt mu nie poda szklanki wody, więc kolega
        jego poradził mu by się ożenił i kiedy się staruszek ożenił z kobietką , umarł
        wypowiedziawszy ostatnie zdanie do kolegi - no , popatrz moj drogi, umieram i
        wcale mi sie pić nie chce. ;)
        • szwager_z_laband Re: jedna geszichta 07.05.06, 08:05
          Rita, jo by padou ze taki Skarb(nik) je kozdy z nos trocha, i ino marzynia
          pozwolajom nom nim niykedy byc. Bez marzyn, bajek i legynd , niy bouo by w
          kozdym z nos trocha ze Skarbnika. A ze kozdego mauego syneczka kedys robi sie
          stary chop do kerego prziuazi biyda. Mysla ze tyn syneczek na starosc bou
          szczynsliwy, bo niydosc ze prziszou do niego Skarbnik, to jeszcze mu dou do
          zrozumiynia ze i on je/bou takim Skarbnikym. To z tom szklonkom wody je tysz
          piykne i mondre. Mysla ze to je takom drugom stronom medalu do tgo co jo
          szkryfnou, bo godo o tym jake my som naiwne w swojyj ludzkosci, Ale mysla tysz
          ze kozdy z nos jednak mo cos ze Skarbnika, a to cos niygdy niy umiyro:)
          • rita100 Re: jedna geszichta 07.05.06, 19:31
            .>Ale mysla tysz ze kozdy z nos jednak mo cos ze Skarbnika, a to cos niygdy niy
            >umiyro:)
            To rzecz chyba do dyskusji ze słowem 'każdy' - rozglądnij się wokół, a wśród
            nich znajdziesz przychylnych i wrogów , więc powiedz mi czy każdy ma coś ze
            skarbnika , tego duszka który chroni od nieszczęść. Zresztą wydaje mi się , że
            jesteśmy tu w stadium ciszy przed burzą ;)

            Widzę , ze filozoficznie podchodzimy do Skarbnika. Jedno jest pewne , ze
            Skarbnik mieszka w kopalnich i tam nadzoruje, ale jak widzisz i jemu czasmi nie
            wychodzi praca, bo zdarzają się wypadki. Stąd wniosek , że nikt nie jest
            doskonały. Wiara w dobro, tylko to dobro jest problemem. Co dla jednego jest
            dobrem dla drugiego wcale nie musi być, a czasmi nawet przeciwnie. Czasami
            nawet prawda jest zła. A w baśniach i legendach zawsze dobro zwycięża zło. Za
            to kochamy fantazję i 'Władcę pierścieni" i krainę Elfów.
            Czy Skarbnik wychodzi z podziemi ? Chyba nie, bo wychodząc zamienia się w
            innego duszka, który zamieszkuje w każdym domu. Skarbnik nie może opóścić
            stanowiska. W tym jednak szczegolnym wypadku , tego dobrego synka, który sie
            zestarzał Skarbnik mógł zrobić wyjątek tak jak zawsze isnieją wyjątki od
            reguły ;).
            Na tym opiera sie cała polityka czyli są równi i równiejsi. Obiecać , dać
            nadzieję i wierzymy - będzie lepiej. Spełnimy wasze marzenia - grzmią politycy!
            Laband -popatrz jakie bajki polityczne od lat nam serwują, marzenia również
            mamy i cóż z tego , kiedy życie jest za krótkie by się spełniły.
            Cieszyć mozna się chwilą jak ta :)
            mp3.wp.pl/p/strefa/posluchaj/hifi,75544.html
            • rita100 Re: Dziennik pokładowy 07.05.06, 21:11
              Popatrz Laband , jaki fajne wspomnienia z urlopu na Mazurach czytam. A
              pojechalo sobie ośmiu Ślązaków i Mazurami trzęśli w pozytywnym znaczeniu.

              "Pada przez cały wieczór... Ale nas to nie rusza, siedzimy sobie w knajpie,
              pijemy piwo i rozmawiamy. Jest bardzo przyjemnie. Jest bardzo przyjemnie, ale
              dlaczego? Ano dlatego, że spotkało się ośmiu facetów rodem z Górnego Śląska...

              Dzięki Piwopijom Jasiowi i Darkowi czujemy się nieco bezpieczniej. Strach przed
              okrutnym Geronimo stopniał trochę. Jednak panowie! Baczność!!! Nie możemy czuć
              się zbyt pewnie. Nawet nie usłyszymy, gdy ten, którego imienia nie chcemy
              wymieniać ponownie podejdzie do nas cichutko w swych bezszelestnych mokasynach
              i z naszych blond czupryn zrobi sobie nowe siodło...

              Siedząc pod parasolami jednej z tawern myślimy o rodzinnych stronach. Nostalgia
              wyrywa się z naszych wrażliwych ponad miarę dusz, myślimy o pięknych kominach
              koksowni, o kopalnianych szybach wynurzających się o brzasku z mroku śląskiej
              nocy. Ktoś mógłby powiedzieć, że jesteśmy mięczakami, którzy wzruszają się z
              byle powodu. Być może tak jest, ale przecież niektórzy z nas nigdy nie ujrzą
              już zabrzańskich krajobrazów, ten, którego imienia po raz kolejny nie wymienimy
              czuwa i jest bezwzględny. Chłopcy, cicho! Nie śpi licho... "
              www.republika.pl/mrcnlsk/II08.html
              Cały ten dziennik strasznie mi sie podoba, napisany jest dowcipnie i z wielkim
              poczuciem humoru jak i marzeń.
              ------
              No cóż, czasami tak właśnie bywa, ale jak mawiali starożytni Ślązacy: nigdy nie
              jest tak, żeby jakoś nie było.


              • szwager_z_laband Re: Dziennik pokładowy 08.05.06, 09:13
                moja siostra tysz sie niydugo tam wybiyroze familiom - na zicher w programie
                bydzie juzas Krutynia. No i Biskupiec kery niydowno bou we Laband bydzie miou
                bezuch:)
                Poleku czas urlopow sie juzas zblizo, jo w tym roku nic niy planowou, ale
                wyglondo na to ze suowacke tatry latym byda poznowou z wiyrchu aze do Zalywu
                Orawskego:))


                Kaj Ty sie wybiyrosz Rita?
                • rita100 Re: Dziennik pokładowy 08.05.06, 19:46
                  To świetne miejsce wybrała siostra. Teraz wszystko zależy od pogody. Zresztą i
                  w górach też. Największe znaczenie ma tu pogoda. No i oczywiście namów ją
                  koniecznie na Olsztyn i na pogłaskanie Baby Pruskiej na zamku. Mało kto o tym
                  wie. Najlepiej to jej spisz całą litanię co ma robić i co zwiedzić ;)))))))
                  A na Kurtyni nigdy nie byłam i nic nie mogę powiedzieć oprócz tego , że jest
                  wspaniale.
                  Zaczną sie urlopy to będą nowe wrażenia i nowe wspomnienia. Nawet w Słowacji
                  nie byłam, ale za to wiecznie zwiedzam śliczny Kraków i nigdy się on nie nudzi
                  i co najgorsze ciagle na niego patrzę jakbym była w nim pierwszy raz. Taki jest
                  jego urok.

                  Wybieram się do Kolobrzegu i Dżwiżyna na tydzień.
            • szwager_z_laband Re: jedna geszichta 08.05.06, 09:22
              pomina sam tych zuych Skarbnikow - wiysz niykedy Skarbnik bou zazdrosny o swoje
              podziymne bogactwa i we tyn czas podobno dou sie we znaki niykerym grubiorzom --
              ale na szczynscie to bouy zodke przipadki:)

              Grubiorze zawsze zykali do sw.Barborki, a ona boua zowdy z nimi na grubie tak
              ze strachu miec niy musieli przed zuym skarbnikym.
              We Slonsku boua jeszcze jedna wersja skarbnikowyj persony = to wuasciwie bou
              podobno Rzepior od kerego dziedzina siyngaua od Karkonoszy (kaj na niego godali
              Ribecal) aze do naszych gornoslonskich grubow i sam przibiyrou on postac
              Skarbnika.

              Szukom prawie cos o Szarleju - mo mozno ktosik cos o nim???
              • rita100 Re: jedna geszichta 08.05.06, 20:23
                Chyba nikt inny o tych duszkach nie wie - jesteś jedyny Laband :)
                Czyli Rzepior - odmiana Skarbnika
                i Szarlej - całkowicie go nie znam , ale imie ma ładne Szarlej ;)
                      • rita100 Re:"Pan Jan" 10.05.06, 20:09
                        "Liczyrzepa (tłum. z niemieckiego słowa Rübezahl), czy też po czesku Krkonos
                        jest elementem pewnej legendy, wierzeniem ludzi, którzy mieszkali dawno temu u
                        stóp Karkonoszy i stworzyli wyobrażenie złośliwego ducha gór, który strzegł
                        skarbów ukrytych w Karkonoszach. Z czasem diabełek, bo tak był przedstawiany na
                        początku Liczyrzepa przerodził się w bardziej sympatyczną postać, która już
                        raczej pomagała turystom niż psociła. Legenda o Liczyrzepie, nazywanym również
                        Rzepiórem narodziła się mniej więcej w XVI w. za sprawą górników, którzy
                        eksplorowali Karkonosze w poszukiwaniu złota i innych cennych kruszców a za
                        niepowodzenia podczas pracy obwiniali złośliwego ducha gór. Przezwisko
                        liczyrzepa miało charakter obelżywy i Rzepiór miał mścić się na każdym kto je
                        głośno wypowiedział. "... Chciał, aby mówiono o nim "Pan Jan", z pochodzenia
                        bowiem był człowiekiem, synem ubogiego szewca, którego własna matka przeklęła
                        jeszcze w kolebce. Za karę włóczył się więc po Karkonoszach, czyniąc wiele
                        złośliwych psot. Zalewanie wodą szybów kopalnianych czy rujnowanie urządzeń
                        górniczych - miało być właśnie jego dziełem. Liczyrzepa strzegł zazdrośnie
                        swoich skarbów i nic go nie mogło przestraszyć. Natomiast za wojny nękające
                        Śląsk złośliwy duch gór nie ponosił żadnej winy... "

                        "Przezwisko liczyrzepa miało charakter obelżywy i Rzepiór miał mścić się na
                        każdym kto je głośno wypowiedział. ".."

                        Widzisz Laband - nie mozna glośno wymawiać tego przezwiska tylko Pan Jan
                          • rita100 Re:"Pan Jan" 13.05.06, 20:35
                            szwager_z_laband napisał:

                            > a wiysz ze mom go u sia w doma?:))
                            >
                            > schlesien.nwgw.de/foto/displayimage.php?album=55&pos=46

                            Pana Jana masz i zagadak rozwiązana ze zdjecia. Ale chyba nigdy go nie
                            przezywasz Liczyrzepa tylko na szczęście Pan Jan.
                            • szwager_z_laband Re:"Pan Jan" 14.05.06, 11:16
                              tyn moj Rzepior(bo tak na niego godom) je poswiyncony(kupiouch go na Anabergu,
                              a tam wszysko je swiynte:)), ale przed nim stoi tako krzinka we keryj pola
                              kadzidua na wszelki wypadek :))
                              • rita100 Re:"Pan Jan" 14.05.06, 19:51
                                schlesien.nwgw.de/foto/displayimage.php?album=55&pos=46
                                Ten Pan Jan jest z drewna. Fabtastycznie wyrzeźbiony. Czy jeszcze pokryty jest
                                lakierem ? Bardzo ładna pamiątka z Anabergu. Pamiętasz ile kosztowała na
                                zlotówki ?
                                • szwager_z_laband Re:"Pan Jan" 16.05.06, 10:41
                                  to bouo juz downo rita - jake 10lot tymu a mozno i wiyncyj, tak ze cyny niymom
                                  w gowie:)

                                  wiym ino ze je to robota od Zygfryda Gross'a

                                  www.kielce.opoka.org.pl/?mod=wsad&mode=dokument&q=aktualnosci;130;;430/archiwum

                                  firmy.pkt.pl/firma/gross_zygfryd__galeria_rzezby_b3B5MDZfMjczMDBfR2FsZXJpZV9fYmFzZQ==.html

                                  www.targikielce.pl/targi/index.php?language=_pl&module=targi&targ_id=88&cat=info
    • szwager_z_laband fajny pomys:) 10.05.06, 13:00
      Bohaterowie bajek w ogrodzie






      Fot. Alina Gajdamowicz / AG




      Izabela Szymańska 09-05-2006, ostatnia aktualizacja 09-05-2006 23:52

      Maryla Rodowicz jako Królowa Śniegu, Piotr Fronczewski w roli Czarodzieja
      wystąpią w teledysku promującym kampanię społeczną "Cała Polska czyta dzieciom".


      Maryla Rodowicz jako Królowa Śniegu, Piotr Fronczewski w roli Czarodzieja
      wystąpią w teledysku promującym kampanię społeczną "Cała Polska czyta
      dzieciom". Wczoraj od rana kręcono do niego zdjęcia w Ogrodzie Botanicznym w
      Powsinie.

      W teledysku grupa bawiących się na podwórku dzieci dzięki Przechodniowi -
      Zbigniewowi Zamachowskiemu - zostanie przeniesiona w świat wyobraźni. Spotkają
      tam one postaci znane z baśni.

      Wszystko wyreżyserowała Anna Maliszewska. Część animacyjną opracuje Tomasz
      Bagiński. Autorem tekstu piosenki jest Jacek Cygan, muzykę skomponował Romuald
      Lipko. W telewizji teledysk powinien pojawić się w czerwcu. Artyści wsparli
      projekt charytatywnie.


                          • rita100 Re: fajny pomys:) 14.05.06, 20:07
                            To mamy dzień Kukulskiej, ale niestety matka jej więcej miała przebojów.
                            Anna Jantar , miała to coś co piosenkarki powinny mieć, przyciaganie
                            magnetyczne słuchaczy .

                            Ogórek , ogórek
                            zielony ma garniturek
                            i czapkę i sandały
                            zielony , zielony jest cały
                                • ciupazka Re: niyfajny pomys:( i bojka... 16.05.06, 11:05
                                  Bolek i Lolek dla gejów i lesbijek. Rysunki przed sądem

                                  Właściciele majątkowych praw autorskich do postaci Bolka i Lolka, bohaterów
                                  popularnych w Polsce filmów animowanych dla dzieci, są zbulwersowani
                                  umieszczeniem wizerunku maluchów na okładce berlińskiego pisma dla gejów i
                                  lesbijek "Siegessaeule".

                                  Syn Władysława Nehrebeckiego, pomysłodawcy i autora przygód Bolka i Lolka w
                                  ujęciu literackim oraz współautora postaci chłopców w ujęciu plastycznym, Roman
                                  Nehrebecki zapowiedział oddanie sprawy do sądu przeciw redaktorowi naczelnemu
                                  magazynu i rysownikowi. - Postacie Bolka i Lolka zostały użyte bez naszej
                                  zgody. Na dodatek Bolek został zniekształcony i zamieniony w kobietę, co jest
                                  niedopuszczalne - powiedział Roman Nehrebecki.

                                  Niemiecki magazyn dla gejów i lesbijek w ostatnim numerze zachęca swych
                                  czytelników, używając wizerunku Bolka i Lolka, do udziału w warszawskich Dniach
                                  Równości. Roman Nehrebecki dodał, że wizerunkiem chłopców posługuje się też
                                  niemieckie biuro turystyczne Anders Reisen, które reklamuje wyjazdy na Dni
                                  Równości do Warszawy. (PAP)
                                      • rita100 Re: "Według łotra" 21.05.06, 19:59
                                        Wiśniewskiego-Snerg
                                        Lubiś fantazję Laband ?
                                        Coś fajnego:
                                        "Od świtu tego dnia miałem wrażenie , ze w moim otoczeniu zaszły jakieś
                                        nieuchwytne zmiany. Kilka razy budziłem się i zasypaiłem ponownie.
                                        Ubrałem się szybko i wszedłem do kuchni gdzie: winogrona były sztuczne. Zamiast
                                        jajek wbiłem na patelnię dwie gipsowe kule, a sporej wielkości bochenek chleba
                                        pod naciskiem noża skurczył się z podejrzanym sykiem do rozmiarów małej bułki.
                                        Mleko imitowała biała farba powlekająca wnętrze butelki. Pod opakowaniem kostki
                                        masła znalazłem drewniany klocek. Żółtego sera nawet nie dotknąłem nożem, gdyż
                                        był odlany z jakiegoś twardego tworzywa. Jedynie szynkę mogłem pokroić na
                                        plasterki, gdyż przekonałem się, ze jest zrobiona z różowej gumy, ale nie
                                        miałem czasu na zabawę. Wnętrze lodówki wypełniała twarda bryła masy
                                        plastycznej, której fabtyczna forma nadawała kształt oskubanej gęsi."
                                        "Wpatrywałem się w to wszystko nieprzytomnym wzrokiem, aż przyszło mi do głowy,
                                        ze żyję w jakimś świecie"
                                        • rita100 Re: "Według łotra" 22.05.06, 20:19
                                          - Ty wiesz co ja przed chwilą widziałem ? - zapiszczał.
                                          - Pewnie coś bardzo ciekawego, bo inaczej ze wzruszenia nie próbowałbyć mnie
                                          zaraz udusić.
                                          - Chodziłeś po powierzchni wody !
                                          - Zalewasz.
                                          - Widziałem cię na środku jeziora, powtarzam.
                                          - Pływałem tam w ubraniu ?
                                          - Nie, szedłeś po powierzchni wody.
                                          - Mógłbyś mi takich kawałków nie opowiadać.
                                          - Przysięgam !
                                          - Wariata chcesz ze mnie zrobić ?
                                          - Widziałem to na własne oczy.
                                          Trąciłem nogą butelkę i wskazałem ją ruchem głowy.
                                          - Wszystko sie zgadza - podsumowałem znaczącym tonem. - Najpierw ja po
                                          wczorajszym piciu wygłupiałem się przed tobą, a teraz ....
                                          - Urżnąłem się jak ostatnia świnia ! - wykrzyknął radośnie. Ale numer - dodał
                                          ciszej i odetchnął z ulgą.
                                          Wcale nie miałem ochoty na żarty. Jednak aby mu zrobić przyjemność, podniosłem
                                          butelkę do ust i wypompowałem z niej dwa łyki powietrza.

                                          Zrozumiałem w tej chwili przynajmniej jedno: że gdybym chciała pozostać w
                                          zgodzie z przemienionym światem, musiałabym wszystko , czego sie o nim
                                          dowiedziałam, zatrzymać dla siebie.
                                          cdn
                                            • rita100 Re: "Według łotra" 24.05.06, 20:10
                                              Laband, mało mam snów, a jak się już coś śni to w postaci jakiś symboli i
                                              wtenczas zastanawiam się co to może być, ale w żaden sposób nie zmienię biegu
                                              wydarzeń.
                                              "Według łotra"
                                              Adama Wiśniewskiego-Snerg.
                                              Laband czytasz ze mną ksiązkę, fantastykę. Główny bohater budzi się w innym
                                              świecie, w świecie manekinów i atrap i wszystko normalnie się dzieje tylko on
                                              sam nie może pogodzić się z tym światem. W tym innym świecie oprócz
                                              plastikowych manekinów żyją ludzie też prawdziwi, oprócz atrap też znajdują się
                                              produkty prawdziwe i w tym świecie nikogo nic nie dziwi tylko tego jednego
                                              głównego bohatera, który nie może się pogodzić z zaistniałą sytuacją. Jego
                                              perypetie w tym nowym świecie doprowadzają do komicznych sytuacji i do
                                              uśmiechu. Z każdego cytatu jest pewnien morał jak w bajce.
                                              No to jedziemy dalej z tym urojonym światem:)
                                              • rita100 Re: "Według łotra" 24.05.06, 20:11
                                                "Następnego prawdziwego przechodnia spotkałem sto metrów dalej. Już zdecydowany
                                                go zatrzymać, przeszedłem na drugą stronę chodnika, gdy niespodziewanie on sam
                                                pierwszy zapytał:
                                                - Która jest godzina ?
                                                Spojrzałem na zegarek.
                                                - Osiem po jedenastej - odpowiedziałem zaskoczony banalnością jego pytania.
                                                - Dziękuję.
                                                - Poszedł dalej.
                                                - A niech to wszystko - chciałem zakląć, lecz zaraz się poprawiłem: - Zwariować
                                                można.
                                                Obejrzał się.
                                                - Cholera mnie już bierze - wyznałem. - Czy nie ma pan przypadkiem prawdziwego
                                                papierosa ?
                                                - Służę uprzejmie.
                                                Grzebał przez chwilę w kieszeni, aż znalazł rozpieczętowaną paczkę. Podsunął mi
                                                ją. Włożyłem papierosa do ust. Był prawdziwy.
                                                - Nie paliłem od samego rana...- zacząłem spokojnym tonem i przerwałem, kiedy
                                                nieznajomy oddalił się pośpiesznie. - Jedną chwilkę! - zawolałem za nim.
                                                Zwolnił niechętnie
                                                - Słucham.
                                                - Zapałek też nie mam.
                                                Zapalił mi papierosa swoimi zapałkami.
                                                - Co pan właściwie myśli o tych wszystkich manekinach ? Pokazałem ręką dookoła
                                                siebie.
                                                Zamiast rozejrzeć się po ulicy, gdzie w atmosferze przesyconej zapachem gumy i
                                                plastyku roi się wokoło nas gęsty tłum postaci odlanych z masy o barwie
                                                ludzkiego ciała, spostrzegł przenikliwie na mnie.
                                                - Czyżbym powiedział coś zabawnego ? - spytałem podejrzliwie. - Co pan o nich
                                                sądzi ? - Zniecierpliwiłem się.- Pytam. ponieważ z obojętności innych ludzi
                                                wynika, że nie ma tu wcale żadnego problemu.
                                                - Bo nie ma go rzeczywiście.
                                                - Lecz czy te kukły nie zasługują na jedno słowo komentarza ?
                                                - Widzę - przystanął - że szuka pan tutaj kogoś, kto do ulicznego tłumu
                                                odnosiłby się z właściwą panu pogardą.
                                                - Ależ tu nie oto chodzi ! - zawołałem rozpaczliwie.
                                                Uśmiechnął się i ruszył szybko w kierunku dworca.
                                                - Przepraszam! - rzucił za siebie w biegu.

                                                Pogarda ! - co on chciał przez to powiedzieć ? Czy był równie ślepy jak te
                                                wszystkie manekiny, które pojawiły się ubiegłej nocy wśród rozstawionych
                                                dekoracji ?
                                                Cokolwiek miał na myśli - zmiażdzył mnie tym jednym słowem. Pod jego wpływem
                                                przestałem wierzyć w możliwość porozumienia między ludźmi podobnie jak ja
                                                osamotniony w sztucznym tłumie.
                                                cdn
                                                (nie martw się,to tylko zarys sytuacji, dojdziemy do komizmu)
                                                acha, jeśli czytasz, mrugnij ślypiem ;)
                                                  • rita100 Re: "Według łotra" 25.05.06, 20:06
                                                    No więc ten główny bohater Carlos, ktory jest człowiekiem prawdziwym wśród
                                                    licznych manekinów, nie mogąc się pogodzić z zaistniałą sytuacją po
                                                    przebudzeniu, poszedł do pracy spotkać się ze swoją dziewczyną. Zastał ją na
                                                    kolanach kierownika manekina i zawiązała się bójka. Oczywiście , ze manekin z
                                                    plastiku zginął i rozlała się czerwona farba, ale opis samego aresztowania
                                                    Carlosa jest fantastyczny, że bardziej fantastycznego opisu nie czytałam , a
                                                    więc:
                                                  • rita100 Re: "Według łotra" 25.05.06, 20:07
                                                    - To on ! - wskazali na mnie
                                                    - Załóżcie mu kajdanki - rozkarzał Murzyn.
                                                    Nie zamierzałem uciekać ani walczyć z nimi, więc to, co się stalo w czasie
                                                    następnych kilkunastu sekund graniczyło już z absurdem. Sztuczni
                                                    przedstawiciele prawa chwycili mnie energicznie za ręce w tych miejscach, gdzie
                                                    zakłada się kajdanki. Lecz zamiast skuć mi nimi ręce, każdy z nich - po kilku
                                                    gwałtownych ruchach, które pozorowały walkę - przyłożył sobie do gardła jedną
                                                    moją dłoń. Cofali sie w kierunku najbliższej krawędzi tarasu. Trzymając silnie
                                                    moje dłonie przy klapach swych mundurów, aby stworzyć złudzenie, że to ja ich
                                                    duszę i pcham, podczas gdy oni wykonują tylko bezradne gesty samoobronne,
                                                    wpadli plecami na balustradę i złamali ją. Wtedy dopiero puścili moje ręce,
                                                    lecz znów w taki sposób, aby wyglądało, ze ja ich strącam w przepaść."
                                                    (...)
                                                    Miałem jednak całkowitą pewność, ze od chwili wejścia w senariusz wszyscy
                                                    sztuczni i żywi ludzie zmuszali mnie do udziału w rozgrywanej tu mistyfikacji.
                                                    (...)
                                                    Postanowiłem oddać się bez walki w ręce sztucznej sprawiedliwości. Poddając
                                                    się, położyłem kres krwawej zabawie, ryzykowałem jednak, że sztuczna
                                                    sprawiedliwość wymierzy mi karę propocjonalną do wielkości mojej zbrodni i
                                                    wcale nie urojoną."
                                                    ----
                                                    To jesteśmy na stronie 42 i jutro skoczymy już na stronę 68 gdzie Crlos zrobi
                                                    napad na sklep, bo tam gdzieś na wystawce zobaczył prawdziwą orężadę wśród
                                                    wielu towarów atrap.
                                                    Mrugnij okiem jak przeczytasz ;)
                                                  • rita100 Re: "Według łotra" 26.05.06, 19:34
                                                    Spokojnie Laband, teraz się zacznie najciekawszy w/g mnie moment sytuacyjny
                                                    ksiązki. Jedno jest pewne, że kiedy przeczytasz to w spokoju i oderwania myśli
                                                    od innych myśli to możesz powiedzieć, ze tą ksiązkę przeczytałeś, bo nie wiem
                                                    czy ona jest przetłumaczona na język niemiecki i tak znana jak w Polsce. Ta
                                                    książka przypomina mi pewnien rodzaj Orwella 84 :)
                                                    Teraz będzie długi cytat o napadzie na sklep, jako , że Carlos był bardzo
                                                    spragniony, a wszyscy wokoło pili tylko powietrze z butelek i jedli sztuczny
                                                    chleb.
                                                    To jedziemy dalej, a więc:
                                                  • rita100 Re: "Według łotra" 26.05.06, 19:35
                                                    "Wszedłem do sklepu spożywczego, który - na nieszczęście nie był sklepem
                                                    samoobsługowym. Zamiast prawdziwych artykułow spożywczych widziałem wszędzie
                                                    dookoła siebie ich atrapy wykonane z gipsu lub malowanego drewna. Bogactwo
                                                    zaopatrzenia sklepu stanowiły szkalne i kartonowe pudełka zgromadzone w rzędach
                                                    i stosach. Nie miałem pewności czy wszystkie są puste. Rozglądałem się za
                                                    jakimś napojem i dostrzegłem trzy butelki napełnione lemoniadą. Stały za
                                                    kontuarem na najwyższej półce, miedzy innymi pstymi butelkami.
                                                    W kolejce do sztucznej skspedientki czekały cztery plastykowe kukły. Miałem w
                                                    portmonetce pieniądze prawdziwe i fałszywe. Ekspedientka szybko uwijała się za
                                                    ladą : wydawała kukłom atrapy towarów w zamian za bezwartościowe krązki i
                                                    papierki.
                                                    - Trzy butelki lemoniady - powiedziałem ochrypłym głosem, gdy nadeszła moja
                                                    kolej
                                                    cdnd
                                                  • rita100 Re: "Według łotra" 26.05.06, 19:37
                                                    - Trzy butelki lemoniady - powiedziałem ochrypłym głosem, gdy nadeszła moja
                                                    kolej.
                                                    Położyłem na ladzie prawdziwą monetę. Z najbliższej skrzyni ekspedientka
                                                    wyciągneła trzy puste butelki i postawiła je obok monety.
                                                    - Ale ja proszę o tamte butelki - wskazałem palcem na najwyższą półkę.
                                                    - Pan chciał lemoniadę ?
                                                    - Tak.
                                                    - Więc proszę.
                                                    Podała mi puste butelki i zabrała sie do wydawania reszty. Trąciłem ją w ramię.
                                                    - Proszę mi dać lemoniadę, która stoi na tamtej półce.
                                                    - Ta panu nie odpowiada ?
                                                    - Nie.
                                                    - Czyżby tamta była lepsza ?
                                                    - Tak sądzę.
                                                    - Myli się pan.
                                                    - Jednak proszę o tamtą.
                                                    - Lecz ta jest świeża i chłodzona, a tamta od kilku miesięcy stoi na półce i
                                                    grzeje się w słońcu.
                                                    - Chcę ją.
                                                    Ogarneła mnie krytycznym spokrzeniem. Widocznie nie zrobiłem na niej
                                                    korzystnego wrażenia, bo nagle zmieniła ton:
                                                    - Więc pan sobie wyobraża, że dla jakiegoś głupiego kaprysu będę dzwigała
                                                    drabinę, by zdjąć z półki sklepową dekorację ?
                                                    Dekoracja ! - pomyślałem. I to ona powiedziała!
                                                    Może w innych okolicznościach, wyszedłbym rozweselony. Blokowałem dalej to
                                                    miejsce przy ladzie, aż w sklepie utworzyła się kilkunastoosobowa kolejka.
                                                    - Aby pani nie robić kłopotu, sam tam wejdę - zaproponowałem i szybko pobiegłem
                                                    po drabinę "
                                                    cdnj
                                                    ----
                                                    Co się będzie działo na tej drabine, która mam nadzieję nie będzie z papieru to
                                                    już jutro. Czy człowiek bardzo spragniony otrzyma lemoniadę ?
                                                    Mrugnij okiem jak przeczytasz tylko prawym, bo lewym będzie mrugał manekin o
                                                    czym dowiesz się później ;)))))
                                                  • rita100 Re: "Według łotra" 27.05.06, 19:53
                                                    Aleś mrugnął, to się nazywa mrugnięcie całó gambó ;)
                                                    Ballest, nie jestem cwana, jestem inna , lepiej tak określaj.

                                                    To kończymy ten napad :

                                                    - Aby pani nie robić kłopotu, sam tam wejdę - zaproponowałem i szybko pobiegłem
                                                    po drabinę.
                                                    Wyciągnąłem ją z kąta, potrąciłem niechcący ułożone w stosie puste pudełka i
                                                    rozsypałem je.
                                                    - Panie ! - podniosła głos.
                                                    - Przepraszam najmocniej. Zdejmę tamte butelki i zrobię porządek.
                                                    - Dość tego ! - Wyszła spoza lady. - Proszę opuścić sklep. Tutaj nie ma miejsca
                                                    dla awanturników i pijaków.
                                                    - Długo jeszcze bedzie tu marudził ten zamroczony alkoholem brudas ? - spytał
                                                    ostro sztywny typ z końca kolejki.
                                                    - Nie wyjdę, aż dostanę tamte butelki.
                                                    Miałem nadzieję, ze ustąpią mi dla świętego spokoju. Ale pomyliłem się: sztywny
                                                    typ podszedł i wskazał drzwi.
                                                    - Jazda stąd !
                                                    Pozostałem w sklepie. Gdzie indziej musiałbym zaczynać wszystko od początku.
                                                    Energiczny manekin sam wyszedł na ulicę i zaraz wrócił z kukłą ubraną w
                                                    fioletowy mundur.
                                                    Głupia sprawa - pomyślałem.
                                                    Głos fałszywego policjanta naśladował zdartą płytę.
                                                    - Co tu...tu co tu...cotutu ?
                                                    - Nic takiego. Wpadłem tylko na lemoniadę.
                                                    Miał chyba jakieś uszkodzenie:
                                                    - Doku....kudoku...do kuku...
                                                    Przyłozyłem policiantowi skalpel do brzucha
                                                    - Ręce do gory !
                                                    Przestraszony odzyskał mowę:
                                                    - Zginiesz w więzieniu.
                                                    - Gwiżdzę na to.
                                                    Wyjąłem mu z kabury blaszany korkowiec. Straszak miał wygląd dziecinnej
                                                    zabawki: mogłem się obawiać, czy zdołam ich nim sterroryzować.
                                                    - To ja jestem Carlos Ontena we własnej osobie. Czy słyszeliście ? Nie waham
                                                    się ani sekundy. Jeśli ktoś mrugnie - kula w łeb.
                                                    cdnd
                                                    Nie bójcie sie , to tylko korkowiec, ale gdyby wystrzelił to rzućcie się szybko
                                                    na podłogę.
                                                  • rita100 Re: "Według łotra" 27.05.06, 19:54
                                                    Cofali sie w stronę wyjścia.
                                                    - Wszyscy na podłogę, twarzami do ziemi ! - rozkazałem.
                                                    Posłuchali. Przystawiłem drabinę do półki. Piłem duszkiem pod sufitem, patrząc
                                                    uważnie na energicznego manekina, który czołgał się wolno ku drzwiom. Kiedy
                                                    opróżniłem dwie butelki, rozpocząłem trzecią. Resztką lemoniady umyłem sobie
                                                    twarz. Szczęście, ze tego nie widzieli, bo zamiast wywołać wraźenie groźnego
                                                    bandyty, zyskałbym w ich oczach opinię wariata. Aby utwierdzić ich w
                                                    perzekonaniu, że cały czas działałem w myśl dobrze opracowanego planu, którego
                                                    celem był napad rabunkowy, wygłosiłem z wierzchołka drabiny improwizowane
                                                    przemówienie, zdradzając tajemnicę swgo sukcesu:
                                                    - O poczciwi mieszkańcy miasta Uggioforte ! Niestety daliście się paskudnie
                                                    nabrać. Mimo to liczę na wasz rozsądek. Pomyślcie tylko: czy dla paru butelek
                                                    zwietrzałej lemoniady ktoś z Tawedy , kto nosi moje nazwisko, zaglądałby do tej
                                                    zatęchłej nory ? Nie ! - odpowiadam za was. Tak postąpiłby tylko wariat lub
                                                    szaleniec. A czy ja na takiego wyglądam ? Ponadto, czy mam coś wspólnego z
                                                    człowiekiem dobrym ?
                                                    - Nie, bo ma pan negatywny ...cza...cza...cza ! .. charakter - zaciął się
                                                    policjant.
                                                    - O to właśnie chodzi ! - kontynuowałem z drabiny z przejęciem. - Przejdźmy
                                                    teraz do rozwiązania kryminalnej zagadki.
                                                    cdnj
                                                  • rita100 Re: "Według łotra" 27.05.06, 20:57
                                                    Czyli znasz zakonczenie, ale i tak bym go nie zamieściła, bo bardzo smutne i
                                                    takie heretyczne, ale fabuła jest ciekawa.

                                                    A jednak bez strzelania się nie obejdzie, proponuję by zostać jeszcze przez noc
                                                    w pozycji leżącej na podłodze, może być gorąco. W tej sytuacji będzie
                                                    najbezpieczniej.
                                                    Nawet do toalety nie spaceruj. To tylko jedna taka nocka. Spanie na deskach i
                                                    na brzuchu jest bardzo zdrowe i jak widzisz bardzo bezpieczne tej nocy.
                                                    Może Laband coś Ci się przyśni i po zakończonym napadzie opowiesz ? Leż
                                                    spokojnie , Carlos z korkowcem czuwa ! ;)
                                                  • szwager_z_laband Re: "Według łotra" 27.05.06, 21:06
                                                    jakos do korkowcow mom syntymynt, za bajtla zowdy my se je na odpuscie kupowali,
                                                    a szczylac szuo nawet znich papiyrowymi kulkami jak sie postarauo:)

                                                    roz jak boua burza i szczylauy pierony a my prawie na placu ze korkowcami lotali
                                                    to ktos nom bajtlom pedziou ze taki pieron ciongnie do metalu i wszyske my ze
                                                    strachu pociepli na ziymia nasze korkowce:) - jak bouo po burzy to juzas my je
                                                    wziynli, ale po burzy i po dyszczu mieli my inkszo ulubiono zabawa = puszczali
                                                    my na wodzie przi krawynznikach sztrajchecle/zapauki na wyscigi - kero piyrszo
                                                    dopuynie do gulika:)
                                                  • rita100 Re: "Według łotra" 27.05.06, 21:34
                                                    hehe, dobrze, ze wspomniales o zabawach dziecinnych, bo i w tej ksiązce się
                                                    dzieciaki zabawiali na podwórku , ale jak to hohoho - włosy dębę stają.
                                                    Korkowce, kupowalo sie na kiermaszach, ale jeszcze wcześniej były tzw. pukawki,
                                                    opowiadano mi, ze to takie drewniane z korkiem i to jakoś musiało wyglądać jak
                                                    pompka od koła :)
                                                    Korkowiec to chyba ta pukawka, a Ty miałeś pistolecik metalowy taka zabawka,
                                                    którą trzymam w szufladzie jako uzbrojenie ;)))
                                                  • rita100 Re: "Według łotra" 28.05.06, 19:16
                                                    Otóż w momencie, gdy sprzedawczyni wydawała mi resztę, spostrzegłem w
                                                    szufladzie kasy znaczną sumę. Ujrzałem pieniądze! - czy dosłyszeliscie ?
                                                    Lemoniadową awanturę wywołałem dlatego, by zwabić tutaj uzbrojonego milicjanta.
                                                    Potrzebowałem reworweru, gdyż nożem trudno jest sprawnie operować w tłumie -
                                                    oto wszystko.
                                                    Oklasków nie było. Schodziłem z drabiny, kiedy sztywny manekin, który
                                                    sprowadził tutaj policjanta, poderwał sie nagle z podłogi i skoczył do drzwi.
                                                    - Stój ! - krzyknąłem.
                                                    Chwycił za klamkę.
                                                    - Ani kroku dalej bo strzelam !
                                                    Otworzył drzwi. Wściekły na niego, cisnąłem za nim pustą butelką, bo w końcu
                                                    zrobił ze mnie wariata.
                                                    - Już - szepnął zagadkowo, gdy umilkł brzęk rozbitej szyby.
                                                    - Wracaj ! - ryknąłem.
                                                    - Już - mrugnął lewym okiem (bez porównań, bo Laband mruga prawym okiem)
                                                    - Co już ? - zbaraniałem w zamecie.
                                                    - No już ! - stuknął się palcem w czoło.
                                                    - A już ! - pojąłem wreszcie.
                                                    Dopiero wtedy nacisnąłem spust korkowca.
                                                    cdn
                                                  • rita100 Re: "Według łotra" 28.05.06, 19:18
                                                    Dopiero wtedy nacisnąłem spust korkowca. Zabawka narobiła takiego hałasu, że
                                                    mało nie spadłem z drabiny. Trafiony manekin zatoczył sie w głab sklepu. Na
                                                    jego białej koszuli wykwitły dwie czerwone plamy. Pośliznął sie na dwóch
                                                    gumowych zatyczkach uszczelniajćy wlot i wylot postrzalowej rany, które
                                                    dyskretnie wyrwał ze swego korpusu i upuścił niedbale. Zanosiło się na to, że w
                                                    konwulsjach konania zgarnie z kontuaru całą pozorną masę towarową., co dałoby
                                                    dobry efekt sceniczny - i taka tu pewnie była przewodnia myśl scenografa i
                                                    scenarzysty.
                                                    Lecz przez te fatalne zatyczki nie sięgnął do lady: zaklął szpetnie - ślizgając
                                                    się na nich - i z dala od stosu towarów wyciągnął sie jak długi, czym sknocił
                                                    całe ujęcie.
                                                    - Załatwiony ! - uspokoiłem zastraszonych klientów, kiedy ciekawie podnieśli
                                                    głowy z podłogi. - I każdego to czeka, kto wyjdzie ze sklepu przed upływem
                                                    najbliższej godziny.
                                                    Zacząłem sprzątać, okna były przysłonięte szczelnymi żaluzjami. Zaciągałem już
                                                    zasłonę na drzwi, gdy do sklepu wszedł nowy klient.
                                                    - Tu jest koniec kolejki - wskazałem mu lufą korkowca wolne miejsce na podłodze.
                                                    - Ja....
                                                    - Sza !
                                                    - Ależ...
                                                    - Pst ! - Zatkałem mu usta. - Pierwszymi wrażeniami podzieli się pan z sąsiadką
                                                    na podłodze.
                                                    Plastykowy przybysz poprawił okulary. Miał minę roztargnionego naukowca i chyba
                                                    wcale nie zauważył mojego reworweru. Jednak bez chwili wahania położył się obok
                                                    sztucznej kobiety.
                                                    - Co to za imbecyl ? - szepnął do niej. - Ci prostacy wszędzie człowiekiem
                                                    dyrygują. Wpadłem tu tylko na chwilę, by rozmienić banknot ...oczywiście poza
                                                    kolejką - kończył fałszywy naukowiec. - A wy za czym leżycie ?
                                                    - Ja panu rozmienię poza kolejką - rzuciłem lekko , jak wytrawny gangster
                                                    filmowy, przekładając klucz na drugą stronę zamka w drzwiach.
                                                    Prawie wsiadłem do samochodu gdy uwiezieni klienci rozbijali szybę sklepu
                                                    spożywczego.
                                                    cdnj
                                                    to mrugnij prawym okiem Laband ;)
                                                  • rita100 Re: "Według łotra" 29.05.06, 20:08
                                                    Nie , nie oglądałam tego filmu, pewnie kombojski ;)))
                                                    Tak książka jest czystą fantazją, pewnym urojeniem, ale ma momenty komiczne.

                                                    Po udanym napadzie Carlos udaje się do znanego Baru, a my znajdujemy sie na
                                                    stronie 81.
                                                    "Barman nazywał sie Calpat i był włascicielem tego lokalu. Przy bufecie wisiała
                                                    na długim toaletowym gwoździu tabliczka z wydrukowanym przez niego znanym
                                                    retorycznym pytaniem: "Jeżeli jesteś taki mądry, to dlaczego nie jesteś taki
                                                    bogaty ?", ktore wskazywał on czasmi bardziej hałaśliwym gościom. Byłem przy
                                                    tym, gdy przed rokiem Płowy Jacek dopisał w milczeniu na tej tabliczce pytanie
                                                    skierowane do barmana: "A ty - jesli jesteś taki bogaty, to czemu nie jesteś
                                                    szczęśliwy ?"
                                                    Na tym samym gwoździu przysłaniają tekst obu pytań, wisiała teraz zaginiona
                                                    peruka barmana. Już chciałem mu wskazać przedmiot jego długotrwałych
                                                    poszukiwań, kiedy do baru wszedł Płowy Jacek.
                                                    - Szanuję was wszystkich, którzy pozostajecie w cieniu - powiedział
                                                    Ukryłem się za gazetą, którą czytałem i obserwowałem proroka czyli Płowego
                                                    Jacka.
                                                    (Płowy Jacek okazuje się , ze jest główny bohater ksiązki inaczej reżyserem
                                                    świata, w którym my wszyscy bierzemy udział)
                                                    - Jeżeli mnie tak szanujesz - rzekł barman - to spraw, by włosy odrosły mi na
                                                    głowie.
                                                    cdn
                                                  • rita100 Re: "Według łotra" 29.05.06, 20:23
                                                    - Jeżeli mnie tak szanujesz - rzekł barman - to spraw, by włosy odrosły mi na
                                                    głowie.
                                                    - A wierzysz, że mogę to uczynić ?
                                                    - Ufam ci Panie. Ty to potrafisz.
                                                    Płowy Jacek zmierzył barmana długim, poważnym spojrzeniem. Kazał mu stanąć pod
                                                    tabliczką, gdzie namaścił klejem jego plastykową czaszkę i założył na nią
                                                    perukę zdjętą z gwoździa. Tak ozdobionego skierował za ladę, mówiąc:
                                                    - Szynkarzu, już nie zaświeci łysina twoja. Licz dalej swoje pieniążki i wracaj
                                                    do statkow.
                                                    Owłosiony nagle właściciel baru rzucił się do nóg Płowego Jacka (reżysera
                                                    świata), który uciszył go nieznacznym ruchem dłoni.
                                                    - O tym zaś - rzekł - com ci tu uczynił pozornie nie trąb zaraz dookoła siebie,
                                                    wołając wszędzie, głosem wielkim :
                                                    "W jednej chwili czupryna mi odrosła !" W myśli tylko dziekuj Temu, który mnie
                                                    tu posłał, On to bowiem posadził ci na głowie włosy."
                                                  • rita100 Re: "Według łotra" 29.05.06, 20:24
                                                    A zabawy dziecięce tak wyglądały :
                                                    "Zwinne jak małpki kukiełki dzieci wpadały z wrzaskiem pod ruchome wraki wozów,
                                                    obrywały sobie wzajemnie uszy lub łamały plastykowe nogi i zdzierały nosy."

                                                    Fantazja całkowita, dalej Laband nie będę już cytować urywków bo zaczyna się to
                                                    wszystko niedobrze kończyć.
                                                    Reżyser świata umiera na krzyżu, a obok nasz bohater, któremu w godzinie
                                                    śmierci ukazał się prawdziwy obraz świata, gdzie nie było juz manekinów i atrap.

                                                    To skończyliśmy czytać książkę, tak sobie postaniłam ją cytować, bo momentami
                                                    wszyscy fantazujemy.
                                                  • rita100 Re: "Według łotra" 29.05.06, 20:27
                                                    Laband , to tak pisalam , no bo tak mnie natchło, ale znalazłam cudowny ,
                                                    piękny temat - jeszcz tylko dopracuję i zadedykuje wszystki Slązakom.
                                                    Temat pokojowy. No jak myślisz z czym może być związany taki temat ?
                                                    hehe