Mam na imię...

[randybvain]

Skąd wzięła się fraza "mam na imię" akurat w takiej formie ( z przyimkiem na
i rzeczownikiem w bierniku)? "Mam" wiąże się najczęściej z "na" i
rzeczownikiem w miejscowniku (mam na strychu, polu, głowie).

[ala100]

randybvain napisał:

> Skąd wzięła się fraza "mam na imię" akurat w takiej formie ( z przyimkiem na
> i rzeczownikiem w bierniku)?

Ja mam na to jedną odpowiedź: nie wiem. Ala

[stefan4]

randybvain
> Skąd wzięła się fraza "mam na imię" akurat w takiej formie ( z przyimkiem na
> i rzeczownikiem w bierniku)?

Na razie tyle tylko wiem, że nie jest wyjątkowym wyjątkiem, bo jest jeszcze
,,mam na dzisiaj'' (np. zaplanowane).

- Stefan

[randybvain]

Jednak tutaj po pierwsze występuje elipsa, czyli wyrzucenie
wyrazu "zaplanowane", który jest w bierniku, po drugie "na dzisiaj" to "na
kiedy", a nie "na co", a po trzecie "mam" ma w tym wypadku znaczenie posiłkowe.

[stefan4]

randybvain:
> Jednak tutaj po pierwsze występuje elipsa, czyli wyrzucenie
> wyrazu "zaplanowane", który jest w bierniku, po drugie "na dzisiaj" to "na
> kiedy", a nie "na co", a po trzecie "mam" ma w tym wypadku znaczenie
> posiłkowe.

No to mam inna koncepcyją. Za dawnych dobrych czasów to było jedno słowo,
,,naimię'', które się miało. Znaczy się ktoś mógł mieć naimię Stefan a naimię
kogoś innego brzmiało Randybvain. Tak jak ma się ,,nazwę'' albo ros.
,,naimienowanie''. Dopiero potem się rozdzieliło i zdziwaczało.

- Stefan

[ala100]

stefan4 napisał:

>
> No to mam inna koncepcyją. Za dawnych dobrych czasów to było jedno słowo,
> ,,naimię'', które się miało. Znaczy się ktoś mógł mieć naimię Stefan a naimię
> kogoś innego brzmiało Randybvain. Tak jak ma się ,,nazwę'' albo ros.
> ,,naimienowanie''. Dopiero potem się rozdzieliło i zdziwaczało.
>
> - Stefan

Mam na-dzieję, a może nawet (na)pewność, że to dobry trop. Ala

[jacklosi]

Niekoniecznie. To mogła być naimia. Decydujące byłoby odkrycie w wykopaliskach,
czy pytanie brzmiało "Jaką masz naimię? czy "Jakie masz naimię?"
JK

Naimię i inne naimie.

[randybvain]

Problem w tym, że taka forma jest niemożliwa morfologicznie. Od wyrażeń
przyimkowych pochodzą konstrukcje typu "nabrzeże" albo "nagłówek", czyli z
odpowiednimi formantami. Od "na imieniu" mógłby powstać 'naimionek'
albo 'naimienie'.
Wydaję mi się, że stefan poszedł dobrym tropem, tam musi być elipsa jakiegoś
czasownika typu "dać", tzn. "mam (dane) na imię".