mkracik
28.01.03, 01:03
26 – I – 2003 Nasza publiczna telewizja, w ramach realizowania swej „misji”
pokazała dokument pt. „Zawód Posłanka”. Oglądnąłem i jestem przerażony, w
zasadzie słów mi brak. Poziom intelektualny, moralny a przede wszystkim
doznania estetyczne porównywalne są z widowiskami typu „Big Brother”. Nie na
darmo w tle dostrzegamy nieskażone żadną myślą oblicze pana Florka, jednego z
uczestników wymienionego show. Z obliczem Sylwii Pusz zdążyłem się już
oswoić. Gwiazdka SLD zadomowiła się na polskiej scenie politycznej na dobre.
Tylko dlaczego? Nie wiem! Jeżeli prawdziwym jest wizerunek tej Pani
przedstawiony w dokumencie, komentarz nasuwa się sam. Płytka, powierzchowna,
bez polotu. Bezradna i śmieszna wręcz. Scena przekazania komputera dla
policji pretendować może do żenady roku. Co do Czarnulki ze Śląska, wstyd mi,
jako obywatelowi tego państwa za jej wyborców. Najlepsze wrażenie robi w tym
towarzystwie Dama najstarsza, choć i jej można by co nieco wytknąć. Bohaterki
tej czarującej opowieści to kobiety z wyższym wykształceniem, jak mniemam.
Film kończy się spacerem kamery po obliczach posłanek
w biało-czerwonych krawatach. Przesłanie jest czytelne. Autor puszcza do nas
oko, a w domyśle mówi: Skoro Te są takie, to ani oko nie widziało, ani ucho
nie słyszało co prezentują Tamte. I oby nie zobaczyło i nie usłyszało. Są
bowiem jeszcze ludzie, dla których polityk to człowiek z „klasą”. A tej
naszym bohaterkom wyraźnie brakuje. Zamiast uczestniczyć w tej farsie
radziłbym Paniom porozmawiać o istocie rzeczy z Politykiem przez duże „P”,
pozwolę sobie polecić np. Pana Mazowieckiego czy Bartoszewskiego. Na naukę
nigdy za późno. P. S. Zawsze staram się znaleźć u
bliźnich coś dobrego. Tak więc gratuluję Pani Poseł (starszej) syna! Szczery
i bezkompromisowy, wypowiedzi dojrzałe i spójne. Przyjemnie się słuchało.
