freemason
19.07.07, 17:30
Zebrane z ksiojżki prof. K. Nitscha "Północno-polskie teksty gwarowe: od
Kaszub po Mazury" (Kraków 1955):
Mózi p. Franciszka Palmowska z Bartąga (wieta, jeki to je krejz?):
Lan
Jek lan łurós, to potam go widerli ji zziozali w snopki. Kedy łon je w
snopkach, to muszo bić łebki łobripane. Potam je gwałt pracy z niam. Napszot
lan buł moczony na bagnie szternaście dni. Tedi buł wijanty ji rozposterty na
łąka, abo na rola, abo na knoziach, coby wisech ji tak leżał bez trzy
niedziele. Tedi go muszo trzeć tako cierlico, potam sia klepsie klepadłam,
coby taki dycht mniatki łostała, a paździora łodleco. Wtanczas muszo go
czesać. Jedna szczotka była gajsta, a jena rzadka. Z tyj rzadkiyj szczotki co
łotpadło, to mózili zgżebzie. Z tego biła przandzona grubsza mnić. Kedi lan
krackowali, to co w tyle za krackami łostało, to bili klokry. Jek już
poczesali, to łostało mniąke włókanko, potam zrobzili pupy i przandli na
kołkach. Mnitki byli tniejsze abo grubsze, kedy z klokrów. Wszistko co biło
ze lnam robzione do przandzenia, to biła chłopska praca. Kobziety ji
dziewczyny potam przandli ji tkali. Jek naprzando pełne szpulki, to motajo na
motozidło ji mózio na to przandźiwo. Tedi go moczo ji kłado na rosa, coby sia
pobzieluło. Wtanczas do tkenia szet. Naprzod na dużam kole buło łosnowane,
potam na krosnach tkane. Ź ciankech mnici tkali psiąkne płótno, a z klokrów
tkali mniechy, płachty, czasam kedy dobre klokry to ranczniki robzili. - A z
tygo nasiania - siamnia - to łolyj robzili. Siamnianny łolej buł dobry do
plińców abo ji z chlebkam zjeść".
Tle pani Palmowska, wtynczas 74-letnia kobzieta, mnieszkanka Warniji łod
pokolyń...
PS. Jekby co, to służa słowniczkiem do tygo tekstu...