Jek Pon Bóg stworzuł....

17.08.07, 20:41
godke warnijskó ?
Chto ziy ?
Jo ziam to poziam smile
Ano, buło to tak:
    • rita100 Re: Jek Pon Bóg stworzuł.... 17.08.07, 22:08
      Kej Pon Bóg ludziom rozdowoł godke i wszistkim łuż rozdoł i polskó, i
      mniemnieckó, i ruskó, i francuskó, i ślojskó, i gorolskó, i kaszubskó to
      dopsiero przybziegli zadiszani Warnijacy po swojó mowe.
      No i co mnioł Pon Bog zrobzić, kedy tak łokrutnie lejdowoł
      Warnijaków ? Tedy poziedzioł jam :

      - No, to godojta całó gambó !

      I tak, łod tygo ciasu Warnijacy tak mózió. Całó gambó.

      (I.Newerly)
      • rita100 Re: Jek Pon Bóg stworzuł łozieczki ? 18.08.07, 22:38
        Jo woma mocno chce łopoziedzieć splytke ło tam jek Pon Bóg stworzuł łozieczki, a
        czort kozy.
        Kandy Pon Bóg stworzuł ludziów, żiwizne i kej to wszistko buło zrobzione, to łuż
        potam Pon Bóg nie mnioł nic do roboti. Tak sobzie tedy łumiśluł - "Łoj, eszcze
        bym sobzie jeno zwierzóndko stworzuł, take cobym sobzie pasł, tak tlo by mnieć
        cosik do roboti."

        A poziem woma co śwat tedy buł eszcze mocno dobri i Pon Bog nie mnioł kłopotów.
        Śwat buł luby, a wszisci żuli w zgodzie jedan z drugam. Tak sobzie łaził po tam
        śwecie Pon Bóg z fajeckó w zambach i motkó na ramnieniu, no bo jek brok cosik
        poprazić to poprazioł. A to strumiczkoziu zmnienioł bzieg, a lof zrobziuł dróżka
        w lesie. Kedajś Pon Bóg wloz na som cipek (szczyt) góri i ślypsia jeki psiankny
        je śwat. Patrzi, a kele lasa niedźwiydź fryszkuje korzionki, a dalyj pasie sia
        jyleń i byk. Zilk i lew buli przyjocielami i wszystke dzieciuki i rodziciele
        buli jenó familijó.
        A jek bułi śwanta to i muziczko grała i tak psianknie wszisci paradowali. Coła
        gromada sia weseliuła. Muzika groła , a zwierzoki tańcowali. Ach, jek łóni
        tańcowali, a jake sia poparowali. Lejdowało sie to żucie Panu Bogu.
        Liszka skokoła w tańcu z gójsorem, lisek bujoł sia z kurkami, psiesek z kotkam,
        a kotek z myszkó. I bziołki tańcowałi, no i co jo woma bande poziadać, kedy
        wsziści tak psianknie sia zabaziali przi muzice i tańczili do bziołego renka. A
        jek sia zabazia skóńczuła, to jeni drugich łodprowadzałi dóma ; kury i gajsi
        łodprowadzały lisów, koty pijki łodprowadzałi myszów do dury, zilki szłi z
        zajónczkami pod ranke. I nic sia nikomu złego nie stało i wsziści redzi co nazod
        dóma prziszłi.
        Patrzi Pon Bóg na tan psiankny śwat i miśli co brok eszcze cosik stworzić.....

        -----
        A łó tam bandzie jutro.
        • rita100 Re: Jek Pon Bóg stworzuł łozieczki ? 19.08.07, 20:44
          I fejn sia żiło Ponu Bogu na tam śwacie, ale mnioł wole eszcze cosik stworzić.
          Mózuł do siebzie:
          "Musza stworzić sobzie eszcze jeno zwierzóntko, niych to bandzie łozieczka."
          Wziół breja (glina) do ranki i naczół lepsić; nosamprzód małi piszczek, potam
          duże łoczka, a caluśki buł bziołi, tlo racziczki zrobziuł czorne. Jeno słowo
          strzimało coby łozieczka łożiła. I łuż noczła bziegać i cykawie sia rozglóndać.
          Krasna buła, taka krasno co Pon Bóg łumiśloł sobzie:
          "Zrobzie dwa, trzi, dziasiańć, sztyrdzieści. Łoj, nolepsi to robzie cołe stado,
          jekeś sto łozieczek, a do tygo eszcze przydam jam jenego baranka, coby ji
          prowodziuł i tan bandzie cołij czorny."
          Pon Bóg lejdowoł sia z taj roboti. Popasł ji na łónce, a zieczoram wydojił i
          zrobził bryndza.
          --
          Miślita co diobuł śpsi ? Nie śpsi, ale ło diable to z ponydziałku poziam, bo
          czort tyż tak chcioł.
          • rita100 Re: Jek Pon Bóg stworzuł łozieczki ? 20.08.07, 22:02
            Miślita co diobuł śpsi ? Nie śpsi, czort to wszistko zidzioł i tyż jamu
            zachcioło sia takego zwierzoka i goda:
            "Jek poda nazod dóma, tyż sobzie take zwierze zrobzie. Somo bandzie sia pasło, a
            jo tlo wydoje i bande mnieć syr. Wnetki sia łutucze!"
            Bo musita ziedzieć, co w kedajszych ciasach diobu nie żiło sia fejn, jek tero,
            bo kedajś to ludzia buli dobrzi. Tak, dioboł buł wymorzóny, a wróna nie mnioła
            co na niam skuboć.
            No i polazł diobeł do swojygo psiekła i tyż zrobziuł zwierza. Kedy buło łuż
            zrobzione, zidzi czort co je cołkam podobne do niygo. Bo to buła koza !
            Diobuł pasł ta koza. Pasł ji cołe stado. Gnoł ji po górach i tak ji zmarnowoł,
            ze kozy łuż nigdy nie bandó tak krasne jek łozieczki. Bo zita łozieczki pasó sia
            głowa przi głozie, bok przi boczku, zaś kozy rozłażo sia po caluśkich górach,
            wszistko skubió i zawdy co szpetnego majó na miśli.
            Ale to eszcze ni kóniec bajeczki smile Jutro bandzie dalyj.
            • rita100 Re: Jek Pon Bóg stworzuł łozieczki ? 23.08.07, 22:51
              W tamtych ciasach kozy mnioły eszcze łogonek taki som jek łozieczki - taki do
              dołu , a nie tak jek tero do góri.
              A buło to tak:
              Pasł Pon Bóg swoje łozieczki, a zieczoram zagnoł ji do domu. Kej prziszli nad
              ziegó rzeko, łozieczki do wody weszłi, woda sia roztómpsiła i stado poszło
              dalyj. I tyż Pon Bóg przeszedł z fajkó w zambach z batnikó.
              Batnika to je taki kijoszek posterski, taka laga z gałejzi szczepa, a na niam
              wrzeźbzione stworzenia śwata.

              Diobu to wszistko zidzioł i miśli sobzie:
              "Oho, nie banda pasał stada daleczko, banda chućko dóma, jeżli bez woda je
              pognom." I tak zrobziuł.
              Jek kozy wlozły do wody, nurt porwoł te psiyrsze kozy, a te druge sia
              zestrachałi i noczłi sia zapsiarać kopitami i za nic nie chcioły wleź do wody.
              Łod tygo ciasu niych nie zmusi kozy by wlozła do wodi. Diobu sia mocno
              zjadoziuł, łokrutnie sia znerwowoł i złapoł psiyrszo kozo za rogi i za łogón i
              hop....!
              Potam drugó, trzició i tak wszistkie cisnół na drugi brzeg, a z kożdej kozy
              łostał mu sia jeno kawałecek łogónka w rance.
              Datego łod tygo ciasu kozy mowajó krótki i zadarti łogónek.
              • rita100 Re: Bajeczka ło łowczarzu 24.08.07, 22:29
                Bajeczka ło łowczarzu

                To je taka polska bajeczka i tak sia noczina:
                Buł sobzie barzo bogaty łowczorz i mnioł barzo gwołt łozieczek to i wziół sobzie
                do pomoci łowczarzika. Tan łowczarzik barzo psianknie groł na piszczółce.
                Ciajsto lygnół sobzie na łónce i pasł łozieczki i groł jam na piszczółce. A
                wszistkie łozieczki słuchałi, a łowczarzik ślypsioł na nie i zidzi co jena taka
                łoczkami do niygo mruga. Zmniarkowoł co łóna, ta łozieczka taka dziwna je, łeb
                ma zadrti do góri, a jinsze jó słuchałi. Tak jekby ta jena łozieczka mnioła
                prawdziwi rozum.
                I psianknie jam sia żiło..... spokojnie, aż....
                Pewnego jenego rozu zieczoram, kedy łowczarzik przignół łozieczki do zagródki,
                łowczorz noczoł dzielić stado - czajśc na rzeź, czajść na przedorz, czajść do chowu.
                I jek tak dzielił tan gospodorz łozieczki tak godo:
                - Te łowce chtóre jidó na rzeź smaruj dziegciem z tyłu, a te co na przedorz to
                smaruj na pysku.
                Szurek tam patrzi, a tu jygo łulubziona łozieczka mo jiśc na rzyź i tak goda do
                gospodarzo:
                - Gburze, ta łozieczka ma psianknó wełna, łostwmy jó.
                Ale łowczarz na to:
                - Cóż noma po niaj! Tyle warte co tamte. Rób co ci każe!
                I łowczarzik musioł jó łodstawić na rzyź, ale sobzie łumiślił:
                "Niych bandzie co chca, żol mi jij ! Łutro wygnom stado i poziam co łóna zaginóła".
                Kedy wygnoł stado na pastzisko, łowczarzik schowoł łozieczke w kapelce, a
                kapelka buła pode drogi. Dźwiyrze zastaził kamnieniam coby zilk jó nie zeżorł,
                doł ji jydło i tak jó łostaził i poszed nazod do gbura.
                --
                A co dalyj bandzie to sia doziewam jutro
                • rita100 Re: Bajeczka ło łowczarzu 25.08.07, 19:40
                  Mnineło siuła dniów i gbur łowczarz cosik zmniarkowoł i sia tak pyto łowczarzika:
                  - Dzie je ta łowca, com jó doł na rzeź ?
                  Łowczarzik łodpoziada:
                  - Gospodarziu, som nie ziam co sia stało. Może zilk jó zeżarł ?
                  - Ty ciapo, nicponiu, zilkoziu dojesz żryć mojó łowce i noczół klopejczem rznóńć
                  szurka.
                  Łowcziarzik chibko poziedzioł - hoho, to ti mnie bzijesz, to ti bóndz zdrów i
                  poszedł precz łod gospodarza.
                  Miśli sobzie łowczarzik, miśli sobzie:
                  "Źle, brok tero wziójśc łozieczke i w śwat powandrować".
                  Przyłazi do kapelki, a lof łozieczki nimo!
                  Poszydł dalyj.
                  Jidzie, jidzie łod mniejsca do mniejsca aże do morza doszed. I znowój miśli:
                  "Wsiadne na łokrant i pojada dzieś roboti szukać".
                  I tak zrobziuł.
                  Płinie, płinie, a lof jek sia ziatr nie pokołtuni, jek cosik nie grzmotnie i
                  łokrant w kawałecki sia rozlecioł. Wsziści wlycieli do wodi i topsó sia. Wtam ku
                  niam zielga riba sia przibliżo i mózi:
                  - Ty nie poginiesz, bos ty ratowoł łod śniarci jinnich.
                  Wzióła jygo na grzbiyt i na cipelek popłinóli.
                  To je cipelek szczajścia, ti sia nie bojaj. Jek łobaczisz kamnień, a kele
                  kamnienia krzok, to z tygo krzoka zrób sobzie piszczołka. Jek tlo na niyj
                  zagrosz to nojdzie sia twoja łozieczka i eszcze jinsze przlezó, bo łóna je jich
                  królewna. A tyś jó łuratowoł łod śniarci.
                  cdn
                  • rita100 Re: Bajeczka ło łowczarzu 26.08.07, 19:27
                    Patrzi łozcziarzik, a łoraz druga riba płinie i nóż w pisku trzimo. Wziół tan
                    nóż, wstrugoł z krza piszczołeczka. Tero sobzie zagrom - mózi szurek - łobacze
                    co bandzie ?
                    I jidzie noju łowczarzik bez tan psiankny raj, bez tó śliczniuchno doline i gro.
                    Tu sia napsił wódy ze źródełeczka, tu zjod apfeliziny (pomarańcze), jidzie,
                    jidzie i ślypsio i dulczy, a tam w słóneczku na łónce łozieczki sia pasó. No ale
                    jeke łozieczki ?
                    Wełna na niych srybno, zlota, łoczi perłowe i diamentowe. Jek tlo łowcziarzik
                    gromko zagroł na piszczołce to łóne, te łozieczki - hic ! i do niygo !
                    Ta złota łozieczka ściójgnóła z siebzie złote runo i jeko mantel (płaszcz)
                    łotyjnóła (otuliła) jygo. I ło dziwo, czroj jeki z tyj łozieczki stała sia
                    krasna krolewna i tak do niygo goda:
                    - Ześ mnie wybawził z mocy czaroja, tygo gbura, chtóri zielam mnie zacziarził w
                    łowce. Łoddaje ci wszistkie moje skarbi i cołe królestwo i bandziesz miom manżam.
                    Łowcziarzik tak sia łuradowoł ze zagroł eszcze roz na piszczółce i tedy w
                    dolinie pokozoł sia psiankny pałac i wszistkie łozieczki stałi sia dziewczokami
                    i wsziści paradnie wleźli do pałacu. Tam buł ślub łowczarzika i królewny, a
                    potam sobzie wszisći żuli szczajśliwie na cipelku. I nicht jam nie zawadzał
                    (przeszkadzał), bo to buło za górami, za lasami, hen daleczko za morzami, a rybi
                    achtowali jek wojoki.
                    --
                    I jo buła na tym weselu, to takie ładne buło. Klejdzik mniołam z papsieru, żonek
                    z masła, buty z glomzdy (sera). Jekem tancowała, łobleka sie poderła, masło
                    zleciało, buty, jakem skokła, to sie rozlecieli, dwa durki w nosie i skońcyło sie.
                    • rita100 Re:Bandó kosić :) 20.10.07, 20:18
                      - Tu w nas na Mazurach jak tylko nadchodzi czas sianokosów lub żniw to
                      najczęściej leje. A bierze się to stąd, że Pan Bóg przygłuchł na starość. I jak
                      tylko jakiś święty zagada: "Będą kosić". to Stwórca Niebieski przedstawia sobie,
                      ze trzeba rosić i zsyła na ten ziemski padół solidne deszcze.

                      Igor Newerly
                      • rita100 Re:Archanioł Gabriel ło Mazurach 05.11.07, 22:05
                        Buła sobzie pewna zioska na Mazurach. Jeśli chcesz sia doziedzieć czam łóna
                        buła, mniły czitelniku, to doj mi ranke i chodzwa do szywca Kristana. Łobaczywa
                        jygo dom skryty strzechó, a jek bandzie fejniste pozietrze łobaczywa Raj. A tero
                        siadajta i posłuchajta jek łopoziada szywc Kristan i czego sia doziedzioł łod
                        Archanioła Gabriela.

                        W owym kedajszych cziasach Krystan wyciójgnół do Ziamniczki Szwantej. Kedy tak
                        leżoł i rozmyśloł nad swojó zioskó Kalischken nad wodami Jordanu łobaczuł
                        Archanioła. Jidzie ku niam tan Archanioł i goda:
                        - A co cia tak nosi po Ziamni Swantej, szewcze Krystianie ?
                        - Łoj, drogi Gabrielu - goda szywc - Sznupsie ci jo tygo raju, co mlykam i
                        mniodem spływo. Ale dokónd ni jide wszandzie tilo psiasek i kamnienie.
                        - Raj taki i łowszem jest - łodpoziada Gabriel - ale barzo ciajżko to mniejsce
                        naleź, bo to tlo maleńka plamka na ziamni i barzo łatwo możesz przeoczyć.
                        Jo ci łopisze tan raj, a ty daj pozor cobyś trasiuł tamój.
                        cdn
                        • rita100 Re:Archanioł Gabriel ło Mazurach 06.11.07, 20:55
                          Archanioł Gabriel usiadł kele szywca Karistana i łopisuje tó rajskó kraine:
                          - Achtuj tilo, jo ci łopsisze ! Jek tam wleziesz do tygo raju, to bandó tam stać
                          trzi potanżne szczepy, to bandó lipy, a puchnie łod nich świyżam mniodem.
                          Pudziesz zianc brukowanó drogó, skrancisz kele bziałego domu po prawi stronie i
                          to bandzie gospoda. Mniniesz zianc ten dom i pudziesz dali, aż nojdziesz sia w
                          środku raju. Tam staniesz dzie bandzie łónka z ksiatuszkami, nojziancej bandzie
                          ksiotów żółtasych, i bziołe i niebzieściutkie.
                          Krowy tamój sia pasó, a keby nie łoboczysz to i baranki bandó ci przemykać bez
                          droge. Kaczki, gajsi i kur cołe bagactwo napotkasz w raju, a do tego eszcze
                          źródełko z łorzeźwiajóncó wodó. Trocha dali bandzie żabie bagienko i tam rybi
                          bandó wesoło skakać i bandó żabi psianknie koncertować. Rug-cug bandzie sia
                          przechadzał bocion.
                          A wszandzie bandó malutke domy, chatyny, bo w raju ni brok pałaców. Jeskółki
                          wlatujó i wylatujó bez łokna tych chat, a w psiaseczku przi dźwiyrzach zabaziajó
                          sia rajskie dzieciuki. Za chatami bujajó sia kłosy zbóż, ksitnó maki w
                          burokach, kukułecka kuko, jastrzómb kołuje nod szczepami, a ze skraju lasu
                          przyfurgajó stada wrón.....
                          Eszcze Archanioł Gabriel nie zakónczył godać jek szywc Kriston łoraz skoczuł
                          łostro na nogi u ryczy:
                          - Dyć to Kalischken ! Stamtónd, z Mazur rychtycznie przybywam.
                          Archanioł matyjasznie patrzi na niygo:
                          - Bziedny szewce - goda - Zaliż to prowda, ześ ty łopuścił Kalischken, jydyny
                          raj, jeki je na ziamniczce ?
                          - Jo, to prowda - łodpoziedzioł szywc
                          - To wstań i łuzijoj sia, może eszcze zdójrzysz w swym życiu, bo wkrótce nie
                          bandzie łuż rajów !

                          "Wypaść z gniazda" Anno Surmiński
                          • rita100 Re:Jak Ban Bóg stworzył mazurską krainę 28.12.07, 21:18
                            Jak podane jest w zbiorze podań ludowych z Mazur "Tragarz duchów", w książce
                            wydanej w tym roku, Pan Bóg stworzył ziemię i był przekonany , że ukształtował
                            całą ziemię, aż nagle zauważył dziurę, głęboką dziurę !
                            I domyślacie się, ze było to miejsce Mazur. Stwórca nie chciał zostawić tej
                            pustej dziury i postanowił coś z tym zrobić. Góry dostarczyły kamienne bloki,
                            pagórki i wzgórza glinę, z pustyni przyszedł piasek, a z częsci olbrzymich
                            bagien Bóg stworzył mazurskie trzęsawiska.
                            Podzieliły się też krainy wielkich bogactw z Mazurami i dostarczyły złoża
                            żelaza, torfu i wapna. Po wielokroć boskie dłonie przenosiły wodę i tak powstały
                            liczne jeziora. Bóg nie stworzył jednej wielkiej puszczy, ale podzielił ją na
                            wiele mniejszych kawałków.
                            Tak oto Bóg zapełnił dziurę dając początek pięknemu krajobrazowi, który do dnia
                            dzisiejszego mozemy podziwiać.

                            mojabibliotekamazurska.pl
Pełna wersja