Program autorski wg Ireny Majchrzak (super !)

12.05.07, 14:56
www.publikacje.edu.pl/publikacje.php?nr=3344
    • j.martunia tekst książki I. Majchrzak 14.05.07, 19:35
      www.omep.org.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=64
      • nauczycielka_przedszkola Re: Ćwiczenia i zabawy z praktyki 14.05.07, 21:44
        Wykorzystanie i przystosowanie do pracy w grupie dzieci
        5-letnich elementów metody dr Ireny Majchrzak


        Pracując w grupie dzieci 4-5 letnich, kontynuowałam pracę metodą I.
        Majchrzak „Wprowadzenie dziecka w świat pisma”. Autorka metody uczyniła imię
        dziecka kluczem, za pomocą którego, w sposób dla siebie najłatwiejszy i
        najbardziej naturalny, mogłoby ono odkryć alfabetyczną strukturę pisma.
        Wprowadzenie dziecka w świat czytania, a potem pisania rozpoczynamy od tak
        zwanego aktu inicjacji, czyli pokazania indywidualnie każdemu dziecku sposobu
        zapisywania jego imienia. Imię jest symbolem, reprezentuje daną osobę i przez
        to dziecko jest z nim bardzo związane. Autorka metody ujmuje to w ten
        sposób: „Inicjacja jest magicznym gestem symbolizacji. Dzięki temu przeżyciu
        malec wie, że może być wyrażony za pomocą liter – może być napisany i
        przeczytany. Doświadcza siebie samego w dwóch formach: rzeczywistej i
        symbolicznej”
        Metoda I.Majchrzak daje możliwość zastosowania ćwiczeń o zróżnicowanym
        charakterze, prowadzących do opanowania umiejętności czytania. Poprzez zabawowy
        charakter metody, dziecko nie odczuwa stresu nauki czytania i dochodzi do tej
        umiejętności we własnym tempie. Czytanie już w grupie młodszej jest szansą dla
        dzieci rozwijających się wolniej, wymagających wsparcia. Metoda daje możliwość
        wyboru najwłaściwszego dla dziecka momentu rozpoczęcia nauki, co znacznie
        ułatwia proces nabywania umiejętności czytania.
        W miesiącu wrześniu „ wtajemniczałam” dzieci „nowe”. Akt inicjacji przebiegał
        zgodnie z wyznaczonymi przez twórczynię metody scenariuszem – indywidualnie
        zapoznawałam dzieci z pisownią ich imion, a następnie z przygotowanymi przez
        siebie wizytówkami.
        Gdy już wszystkie osoby przeszły akt inicjacji i otrzymały swoje „wizytówki”,
        jak nazywamy kartki z imionami, nastąpiło ich rozmieszczenie na ścianie w sali.
        Pierwszą z zabaw jest bowiem codzienne sprawdzanie obecności poprzez ustawianie
        się dzieci pod swoimi imionami. Każde dziecko otrzymało również wizytówkę
        ruchomą, takie same napisy – imiona zostały umieszczone na oparciach krzeseł i
        w szatni.
        Ze względu na fakt, iż dzieci z mojej grupy (5-latki), pracują metodą dr
        Majchrzak drugi rok, wprowadzałam w trakcie całego roku szkolnego różnorodne
        sposoby sprawdzania obecności:
        -tablica obecności – dzieci podchodzą do tablicy, na której zamiast
        znaczków indywidualnych, wpisane są imiona, odszukują swoje imię i wpinają obok
        niego znaczek;
        -koperty – pokazywałam kolejne wizytówki, dzieci rozpoznawały swoje imię
        i wkładały do koperty „Dzieci obecne”. Pozostałe wizytówki odczytane przez
        dzieci, były włożone do koperty „Dzieci nieobecne”;
        -zakreślana lista obecności – imiona wszystkich dzieci są wypisane na
        dużym arkuszu papieru, dzieci podchodzą, odczytują i zakreślają w kółko swoje
        imię. Imiona dzieci, które nie są zakreślone, oznaczają nieobecność dziecka w
        przedszkolu;

        Jak już wspomniałam, pracą tą metodą opiera się także na wizytówkach ruchomych.
        Poniżej prezentuję propozycje zabaw przy ich użyciu:
        -rozsypanka- rozsypałam wizytówki na dywanie, a zadaniem każdego dziecka
        było odszukać kartkę ze swoim imieniem;
        -wiatraczek – dzieci siedzą w kole wraz z nauczycielką, w prawą stronę
        podaje ona kolejne wizytówki. Każde dziecko zatrzymuje swoją a pozostałe podaje
        dalej. Zabawa trwa do momentu, aż wszystkie dzieci odszukają kartki ze swoimi
        imionami;
        -rozdajemy wizytówki – poprosiłam do siebie dwie osoby, których zadaniem
        było rozdanie kartek z imionami odpowiednim dzieciom;
        -zabawa w kole – rozdałam wizytówki na „chybił – trafił”, jedno dziecko
        pozostawiając bez kartki i ono właśnie rozpoczyna poszukiwania swojej
        wizytówki. Po znalezieniu jej, zabiera ją koledze, który musi teraz odszukać
        swoją. Zabawa trwa aż do poukładania wszystkich wizytówek;
        -Czyja wizytówka? – dziecko chętne losuje kartkę z imieniem i wręcz ją
        koledze, którego imię jest na niej napisane. Następnie ta osoba losuje
        karteczkę i ją odczytuje itd.;
        -Nasze literki – dzieci siedzą na dywanie. Przed każdym leży jego
        wizytówka. Nauczycielka pokazuje literę alfabetu prosząc, aby przyszły do niej
        dzieci, które mają daną literkę w swoim imieniu;
        -Król i Królowa – Wszystkie dzieci siedzą w kole na dywanie –
        nauczycielka pokazuje jedną literę alfabetu. Dzieci mają za zadanie
        odnalezienie na swoich wizytówkach tych liter. Kto posiada w swoim imieniu tę
        literę zostaje Królem lub Królową;
        -Zabawa „Czyje to stopy” – na kartonie odrysowałam stopy każdego
        dziecka, wycięłam je i podpisałam imieniem. Tak przygotowane szablony
        rozrzuciłam po dywanie i każde dziecko szukało swoich stóp, wygrywał ten, który
        stanął na swoich „stopach”;
        -Zabawa „Kto tu był?” – wykorzystałam podpisane szablony stóp, wybrałam
        losowo jedną parę a zadaniem dzieci było odgadnąć, o kogo ślad chodzi;

        Oprócz zabaw wizytówkami ruchomymi, wprowadzałam ćwiczenia z wizytówkami
        umieszczonymi na oparciach krzeseł:
        -szukamy swojego krzesełka – nauczycielka ustawia wszystkie krzesła na
        środku sali, następnie prosi, aby każde dziecko odnalazło wśród nich swoje i
        odstawiło je na miejsce;
        -zabawa „Krzesełka w kole” – nauczycielka ustawia krzesełka w kole,
        dzieci znajdują swoje krzesło i siadają na nim. Nauczycielka włącza muzykę,
        dzieci tańczą w takt muzyki dookoła krzesełek, kiedy muzyka milknie, każde
        dziecko szuka swojego krzesełka;
        -zabawa „gdzie usiadłem?” – krzesełka ustawione w kole, na dźwięk
        tamburyna podnoszą się i chodzą w kole. Na przerwę w graniu dzieci siadają na
        krześle, przy którym aktualnie stały. Zadaniem dziecka jest odczytać, na czyim
        krześle usiadł;

        Kolejnym etapem zabaw literami, było wprowadzenie przeze mnie kopert z
        literkami składającymi się na imię danego dziecka. Zachęciłam dzieci najpierw
        do przyniesienia kopert, następnie przyklejały na nich przygotowane specjalnie
        wizytówki a potem same przyklejały na twardy papier litery składające się na
        swoje imię. Posegregowane w kopertach litery były podstawą do następujących
        zabaw:
        -składanie swojego imienia według wzoru – dzieci otrzymały swoje
        koperty, w środku których znajdowały się pocięte litery z imion dzieci.
        Zadaniem dzieci jest ułożyć swoje imię patrząc na wzór napisany na kopercie;
        -„Zgubione literki” – każde dziecko otrzymuje kartkę, na której jest
        napisane jego imię, ale w zapisie brakuje jednej literki. Zadaniem dziecka jest
        wskazanie brakującej literki i wyszukanie jej wśród innych w kopercie;
        -zabawa „Ułóż jego imię” – zadaniem dzieci jest ułożenie imienia swojego
        kolegi (wg wzoru);
        -składanie swojego imienia bez wzoru z koperty;

        Proponowane zabawy doskonale sprawdzają się w pracy z dziećmi!

        opracowanie:
        Izabela Mąsior – Kiełb
        nauczycielka
        Miejskiego Przedszkola nr 7 w Oświęcimiu

Pełna wersja