nauczycielka_przedszkola 12.05.07, 14:56 www.publikacje.edu.pl/publikacje.php?nr=3344 Odpowiedz Link czytaj wygodnie posty
j.martunia tekst książki I. Majchrzak 14.05.07, 19:35 www.omep.org.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=64 Odpowiedz Link
nauczycielka_przedszkola Re: Ćwiczenia i zabawy z praktyki 14.05.07, 21:44 Wykorzystanie i przystosowanie do pracy w grupie dzieci 5-letnich elementów metody dr Ireny Majchrzak Pracując w grupie dzieci 4-5 letnich, kontynuowałam pracę metodą I. Majchrzak „Wprowadzenie dziecka w świat pisma”. Autorka metody uczyniła imię dziecka kluczem, za pomocą którego, w sposób dla siebie najłatwiejszy i najbardziej naturalny, mogłoby ono odkryć alfabetyczną strukturę pisma. Wprowadzenie dziecka w świat czytania, a potem pisania rozpoczynamy od tak zwanego aktu inicjacji, czyli pokazania indywidualnie każdemu dziecku sposobu zapisywania jego imienia. Imię jest symbolem, reprezentuje daną osobę i przez to dziecko jest z nim bardzo związane. Autorka metody ujmuje to w ten sposób: „Inicjacja jest magicznym gestem symbolizacji. Dzięki temu przeżyciu malec wie, że może być wyrażony za pomocą liter – może być napisany i przeczytany. Doświadcza siebie samego w dwóch formach: rzeczywistej i symbolicznej” Metoda I.Majchrzak daje możliwość zastosowania ćwiczeń o zróżnicowanym charakterze, prowadzących do opanowania umiejętności czytania. Poprzez zabawowy charakter metody, dziecko nie odczuwa stresu nauki czytania i dochodzi do tej umiejętności we własnym tempie. Czytanie już w grupie młodszej jest szansą dla dzieci rozwijających się wolniej, wymagających wsparcia. Metoda daje możliwość wyboru najwłaściwszego dla dziecka momentu rozpoczęcia nauki, co znacznie ułatwia proces nabywania umiejętności czytania. W miesiącu wrześniu „ wtajemniczałam” dzieci „nowe”. Akt inicjacji przebiegał zgodnie z wyznaczonymi przez twórczynię metody scenariuszem – indywidualnie zapoznawałam dzieci z pisownią ich imion, a następnie z przygotowanymi przez siebie wizytówkami. Gdy już wszystkie osoby przeszły akt inicjacji i otrzymały swoje „wizytówki”, jak nazywamy kartki z imionami, nastąpiło ich rozmieszczenie na ścianie w sali. Pierwszą z zabaw jest bowiem codzienne sprawdzanie obecności poprzez ustawianie się dzieci pod swoimi imionami. Każde dziecko otrzymało również wizytówkę ruchomą, takie same napisy – imiona zostały umieszczone na oparciach krzeseł i w szatni. Ze względu na fakt, iż dzieci z mojej grupy (5-latki), pracują metodą dr Majchrzak drugi rok, wprowadzałam w trakcie całego roku szkolnego różnorodne sposoby sprawdzania obecności: -tablica obecności – dzieci podchodzą do tablicy, na której zamiast znaczków indywidualnych, wpisane są imiona, odszukują swoje imię i wpinają obok niego znaczek; -koperty – pokazywałam kolejne wizytówki, dzieci rozpoznawały swoje imię i wkładały do koperty „Dzieci obecne”. Pozostałe wizytówki odczytane przez dzieci, były włożone do koperty „Dzieci nieobecne”; -zakreślana lista obecności – imiona wszystkich dzieci są wypisane na dużym arkuszu papieru, dzieci podchodzą, odczytują i zakreślają w kółko swoje imię. Imiona dzieci, które nie są zakreślone, oznaczają nieobecność dziecka w przedszkolu; Jak już wspomniałam, pracą tą metodą opiera się także na wizytówkach ruchomych. Poniżej prezentuję propozycje zabaw przy ich użyciu: -rozsypanka- rozsypałam wizytówki na dywanie, a zadaniem każdego dziecka było odszukać kartkę ze swoim imieniem; -wiatraczek – dzieci siedzą w kole wraz z nauczycielką, w prawą stronę podaje ona kolejne wizytówki. Każde dziecko zatrzymuje swoją a pozostałe podaje dalej. Zabawa trwa do momentu, aż wszystkie dzieci odszukają kartki ze swoimi imionami; -rozdajemy wizytówki – poprosiłam do siebie dwie osoby, których zadaniem było rozdanie kartek z imionami odpowiednim dzieciom; -zabawa w kole – rozdałam wizytówki na „chybił – trafił”, jedno dziecko pozostawiając bez kartki i ono właśnie rozpoczyna poszukiwania swojej wizytówki. Po znalezieniu jej, zabiera ją koledze, który musi teraz odszukać swoją. Zabawa trwa aż do poukładania wszystkich wizytówek; -Czyja wizytówka? – dziecko chętne losuje kartkę z imieniem i wręcz ją koledze, którego imię jest na niej napisane. Następnie ta osoba losuje karteczkę i ją odczytuje itd.; -Nasze literki – dzieci siedzą na dywanie. Przed każdym leży jego wizytówka. Nauczycielka pokazuje literę alfabetu prosząc, aby przyszły do niej dzieci, które mają daną literkę w swoim imieniu; -Król i Królowa – Wszystkie dzieci siedzą w kole na dywanie – nauczycielka pokazuje jedną literę alfabetu. Dzieci mają za zadanie odnalezienie na swoich wizytówkach tych liter. Kto posiada w swoim imieniu tę literę zostaje Królem lub Królową; -Zabawa „Czyje to stopy” – na kartonie odrysowałam stopy każdego dziecka, wycięłam je i podpisałam imieniem. Tak przygotowane szablony rozrzuciłam po dywanie i każde dziecko szukało swoich stóp, wygrywał ten, który stanął na swoich „stopach”; -Zabawa „Kto tu był?” – wykorzystałam podpisane szablony stóp, wybrałam losowo jedną parę a zadaniem dzieci było odgadnąć, o kogo ślad chodzi; Oprócz zabaw wizytówkami ruchomymi, wprowadzałam ćwiczenia z wizytówkami umieszczonymi na oparciach krzeseł: -szukamy swojego krzesełka – nauczycielka ustawia wszystkie krzesła na środku sali, następnie prosi, aby każde dziecko odnalazło wśród nich swoje i odstawiło je na miejsce; -zabawa „Krzesełka w kole” – nauczycielka ustawia krzesełka w kole, dzieci znajdują swoje krzesło i siadają na nim. Nauczycielka włącza muzykę, dzieci tańczą w takt muzyki dookoła krzesełek, kiedy muzyka milknie, każde dziecko szuka swojego krzesełka; -zabawa „gdzie usiadłem?” – krzesełka ustawione w kole, na dźwięk tamburyna podnoszą się i chodzą w kole. Na przerwę w graniu dzieci siadają na krześle, przy którym aktualnie stały. Zadaniem dziecka jest odczytać, na czyim krześle usiadł; Kolejnym etapem zabaw literami, było wprowadzenie przeze mnie kopert z literkami składającymi się na imię danego dziecka. Zachęciłam dzieci najpierw do przyniesienia kopert, następnie przyklejały na nich przygotowane specjalnie wizytówki a potem same przyklejały na twardy papier litery składające się na swoje imię. Posegregowane w kopertach litery były podstawą do następujących zabaw: -składanie swojego imienia według wzoru – dzieci otrzymały swoje koperty, w środku których znajdowały się pocięte litery z imion dzieci. Zadaniem dzieci jest ułożyć swoje imię patrząc na wzór napisany na kopercie; -„Zgubione literki” – każde dziecko otrzymuje kartkę, na której jest napisane jego imię, ale w zapisie brakuje jednej literki. Zadaniem dziecka jest wskazanie brakującej literki i wyszukanie jej wśród innych w kopercie; -zabawa „Ułóż jego imię” – zadaniem dzieci jest ułożenie imienia swojego kolegi (wg wzoru); -składanie swojego imienia bez wzoru z koperty; Proponowane zabawy doskonale sprawdzają się w pracy z dziećmi! opracowanie: Izabela Mąsior – Kiełb nauczycielka Miejskiego Przedszkola nr 7 w Oświęcimiu Odpowiedz Link