ewita80
23.05.07, 12:54
Psie figle
Tekst Katarzyna Mitros i Barbara Gburczyk
Pies pochodzi od wilków (i pewno od szakali). Echa przeszłości odnajdziesz w
jego zachowaniu. Kiedy uzna twoją rodzinę za stado, a ciebie za przywódcę,
będzie posłuszny i "wierny jak pies". Jeśli jednak nie staniesz na wysokości
zadania, będzie sobie uzurpował rolę przywódcy. W końcu trudno powiedzieć,
kto tu jest sługą, a kto panem. To przecież ty zapewniasz mu pożywienie, dach
nad głową, weterynarza, rozrywki i rozkoszne drapanie.
Pies towarzyszy nam już od 10 tysięcy lat, ale nadal nie rozumiemy jego mowy.
Radzi sobie jednak z naszą tępotą. Przyniesie obrożę, wyszczerzy kły, pomacha
ogonem i już wiadomo, o co chodzi. Pilnie uczy się naszego języka i rozumie
słowa, które są dla niego ważne (np. "spacer"). Swego najwierniejszego
przyjaciela ludzie malowali na ścianach jaskiń, uwiecznili w mitach,
legendach, prozie i poezji. Także w pełnych humoru wierszykach dla dzieci.
Psia pogoda
Maluch
Ale pada
Potrzebne: bajeczka albo wierszyk o deszczu, prześcieradło.
Przeczytaj wierszyk. Postukajcie palcami w blat stołu (jak przy grze na
fortepianie). Czy tak właśnie bębni deszcz? Pies przed snem kręci się,
udeptując swoje legowisko, wy pobiegajcie wokół budy (stołu nakrytego
prześcieradłem). Gdy zawołasz "deszcz", maluch schowa się do środka i wyjdzie
dopiero wtedy, gdy przestaniesz stukać w blat.
Kapu, kap
Potrzebne: papier, grube kredki świecowe, taśma samoprzylepna.
Dziecko rysuje deszcz, stukając kredką w papier i nasłuchując. Okręć trzy
kredki taśmą, tak aby powstała wiązka. Pokaż mu, że można dzięki temu rysować
smugi (może spróbuje?).
Starsze rodzeństwo
Psie słówka
Potrzebne: wiersz Wandy Chotomskiej "Psia pogoda", papier, kredki lub
flamastry, dziurkacz i skoroszyt.
Przeczytajcie wierszyk o psiej pogodzie. Przypomnijcie sobie inne wyrażenia
ze słowem "pies" (psia kość, psia krew, pieskie życie, wieszać na kimś psy,
być wiernym jak pies) i zapiszcie je na oddzielnych kartkach. Nie wyjaśniaj
ich przenośnego znaczenia. Zachęć dziecko, aby zrobiło do nich ilustracje.
Obejrzyjcie rysunki. Czy jest w nich coś złego? Nie. A przecież "psia kość"
i "psia krew" to przekleństwa. Słowa nie są ani dobre, ani złe. To my
nadajemy im znaczenie. Wymyślcie swoje tajne przekleństwo. Porozmawiajcie o
innych sposobach rozładowywania gniewu. Połączcie kartki, dodajcie okładki,
napiszcie tytuł książki i autora.
Pies, jaki jest
Maluch
Duży, mały, kudłaty
Potrzebne: książka z wierszykiem Wandy Chotomskiej "Kundel", album ze
zdjęciami psów różnych ras, rolki po papierze toaletowym oklejone materiałami
o różnej fakturze (np. plusz, frotté, kocyk).
Obejrzyjcie zdjęcia. Są na nich psy wysokie, niskie, długie, kudłate,
gładkie, z brodą, w łaty... Ukryj w mieszkaniu zgubione pieski (oklejone
rolki). Trzeba je znaleźć, pogłaskać i włożyć do torby. Potem pieski z niej
wyskoczą i opadną pieskowym deszczem. Trzeba znowu będzie je pozbierać.
Cały w Łaty
Potrzebne: zdjęcie dalmatyńczyka, duży arkusz papieru, kolorowy flamaster,
czarna folia samoprzylepna, nożyczki.
Obejrzyj z dzieckiem sylwetkę dalmatyńczyka. Narysuj ją na arkuszu papieru
(może odbiegać od oryginału). Pomóż maluchowi wyciąć łatki, a on je naklei.
Starsze rodzeństwo
Co jest w środku?
Potrzebne: czarna folia samoprzylepna, umyte kości kurczaka, ołówek,
nożyczki, idealnie przezroczysta folia, zdjęcie rentgenowskie, źródło światła.
Dziecko kilkakrotnie obrysowuje na czarnej folii kość kurczaka. Wycina
rysunki, nakleja na przezroczystej folii, przybliża ją do ściany i podświetla
tak, by powstał cień. Aby go wyostrzyć, manewruje obrazkiem. Światło
przechodzi przez przezroczystą folię, ale nie przez czarne kości, i dlatego
na ścianie widzimy ich cień. Wyjaśnij dziecku, że są takie promienie, które
łatwo przechodzą przez nasze ciało, ale nie przez kości, i dlatego możemy
otrzymać ich "cień" (pokaż zdjęcie rentgenowskie). Zwróćcie uwagę na
podobieństwa i różnice w budowie szkieletu człowieka i psa (np. pies ma kręgi
ogonowe).
Psie zwyczaje
Maluch
Psotnik
Potrzebne: wierszyk Danuty Wawiłow "Babcia i pudel", dowolne przedmioty,
ręcznik, piesek (pacynka, pluszak lub pocztówka).
Pobawcie się, że w domu jest piesek, który zabiera różne przedmioty. Połóż
kilka na stole. Kiedy dziecko dobrze się im przyjrzy, przykryj je ręcznikiem,
dyskretnie usuń jeden z nich i odsłoń ręcznik. Co piesek zabrał? (Dostosuj
liczbę przedmiotów do możliwości dziecka).
Z której miski?
Potrzebne: garść suchej karmy dla psa dwóch rodzajów (w większych i
mniejszych kawałkach), miseczka duża i mała, pies duży i mały (pluszaki lub
sylwetki z tektury).
Dziecko rozdziela duże i małe kawałki suchej karmy, wkładając je do miski
dużej i małej. Karmi dużego i małego psa.
Dla każdego coś smacznego
Maluch
To jest pyszne
Potrzebne: fartuszek dla dziecka, pokarm dla psa z puszki (do pokazania,
jeśli masz), papier toaletowy, kolorowa krepina, duża miska, kubek z wodą,
plastikowy słoik z nakrętką, łyżka, szczypczyki do lodu, miseczka, piesek,
najlepiej plastikowy.
Dziecko ogląda pokarm z puszki (prawdziwy) dla psa. Bawi się w przygotowanie
własnego. Drze na małe kawałki przygotowane przez mamę paski papieru
toaletowego i kolorowej krepiny, wrzuca do miski, zalewa wodą, miesza, wkłada
do słoika, opróżnia słoik i napełnia od nowa. Posługuje się szczypczykami do
lodu (trzeba je tego nauczyć) lub paluszkami. Wkłada do miseczki, karmi psa.
Pełna misa
Potrzebne: wiersz Danuty Wawiłow "Dziwny pies", duży arkusz papieru do
pakowania, taśma samoprzylepna, flamaster, gąbka Scotch-Brite w kształcie
kości, tempera w płynie w miseczce.
Przeczytaj dziecku wierszyk o dziwnym psie, który woli kości niż lody. Czy to
naprawdę dziwny pies? Przyklej arkusz papieru taśmą do stołu i narysuj wielką
miskę. Maluch umieści w niej kości dla psa (zrobi gąbką stempelki). Nie
szkodzi, jeśli znajdą się poza miską. Przecież mogły się rozsypać.
Starsze rodzeństwo
Chrup, chrup
Potrzebne: pokarm dla psa prawdziwy lub udawany (żwir, ryż, kuleczki z gazet
itp.), papierowe pudełka po produktach żywnościowych, plastikowe miarki
(kubeczek mniejszy i większy), ew. waga, kolorowy papier, klej, ołówek,
drewniane klocki, komputer z drukarką lub flamaster.
Z zaproszonym kolegą dziecko przygotowuje paczki z pokarmem dla psa (może
pobawią się w sklep?). Okleja pudełka kolorowym papierem i przygotowuje
etykiety z wymyślonymi przez siebie nazwami psich dań - pisze nazwy na
komputerze lub flamastrem (potrzebna pomoc dorosłego). Każdy napis zakrywa
klockiem, obrysowuje, wycina i nakleja na pudełku. Odważa lub odmierza
ustalone porcje pokarmu i wsypuje do środka.
Drzewko obfitości
Potrzebne: pachnące dodatki (cynamon, otarta wysuszona skórka z cytryny,
inne), masa solna, gruba nitka, dowolne kasze i nasionka do zdobienia,
doniczka, gałąź (i piasek lub gazety, by ją umocować), psy pluszaki.
Dziecko miesza masę solną z różnymi substancjami zapachowymi i formuje kości,
parówki, czekoladki, ciasteczka i inne smakołyki. Zdobi je nasionkami. Robi w
nich dziurki i suszy. Przewleka przez otwory nitkę, a dorosły pomaga ją
zawiązać. Mocuje gałązkę w doniczce. Wiesza na niej smakołyki. Wymyśla
przedstawienie o piesku, który wybrał się do... albo przyśniło mu się, że...
Zaprasza na spektakl rodziców i młodsze rodzeństwo.