madohora 20.10.09, 12:50 zamknięty Po rozwiązaniu szarad należy na zasadzie skojarzenia podać o jaką znaną powieść chodzi. A może ktoś zna też autora? Link czytaj wygodnie posty
madohora Re: O czym mowa? - szarady anagramowe 20.10.09, 12:54 zamknięty TUREK PYKA dziś z fajeczki ON zamyślił się troszeczkę W dou córki na wydaniu Wokół pełno różnych drani.... CER na spodniach mają wiele Nie pracują też w niedzielę Z którym córki puścić w świat Znów przybyło mi dziś lat C _ _ _ _ _ _ _(8 liter) K _ _ _ _ _ _ _(8 liter) Odpowiedz Link
hardek1944 Re: O czym mowa? - szarady anagramowe 20.10.09, 20:29 zamknięty CZERWONY KAPTUREK Odpowiedz Link
madohora Re: O czym mowa? - szarady anagramowe 21.10.09, 11:54 zamknięty Bajka wszystkim przecież znana Babcia od lat by la odwiedzana Odpowiedz Link
madohora Re: O czym mowa? - szarady anagramowe 20.10.09, 12:57 zamknięty Szarada Anagramowa MEN ma ORZEC co z przedszkolem Czy W tym roku będzie w szkole Jak na razie ZERO wieści Może gdzieś się jeszcze zmieści? M _ _ _ _(5 liter) C _ _ _ _ _ _ _(8 liter) Odpowiedz Link
hardek1944 Re: O czym mowa? - szarady anagramowe 20.10.09, 20:30 zamknięty MORZE CZERWONE Odpowiedz Link
madohora Re: O czym mowa? - szarady anagramowe 21.10.09, 11:56 zamknięty Czy nasze życie jest szalone Jest Morze Żółte, jest i Czerwone Odpowiedz Link
madohora Re: O czym mowa? - szarady anagramowe 20.10.09, 13:00 zamknięty Szarada Anagramowa KUBA jest jak mały SKRZAT On ma dopiero pięć lat Taki mały nieboraczek Biega w domu niczym RACZEK K _ _ _ _ _ _ _ _(9 liter) S _ _ _ _ _ _ (7 liter) Odpowiedz Link
hardek1944 Re: O czym mowa? - szarady anagramowe 20.10.09, 20:30 zamknięty KUBRACZEK SKRZATA Odpowiedz Link
madohora Re: O czym mowa? - szarady anagramowe 21.10.09, 11:59 zamknięty No cóż jakby na to nie patrzeć Skrzat ma czerwony kubraczek Odpowiedz Link
madohora Re: O czym mowa? - szarady anagramowe 21.10.09, 12:43 zamknięty Krasnale też już podążają za modą Odpowiedz Link
madohora Re: O czym mowa? - szarady anagramowe 20.10.09, 13:03 zamknięty Szarada Anagramowa Podał PAP nam wiadomości KARY koń w podwórzu gości Biega sobie tu i tam Złapać go to istny kram.... P _ _ _ _ _ _(7 liter) Odpowiedz Link
madohora Re: O czym mowa? - szarady anagramowe 21.10.09, 12:05 zamknięty Może być cała, może być sproszkowana Ja nie mogę jej jeść z samego rana Odpowiedz Link
madohora Re: O czym mowa? - szarady anagramowe 20.10.09, 13:06 zamknięty REBUS R _ _ _(4 litery) Odpowiedz Link
madohora Re: O czym mowa? - szarady anagramowe 21.10.09, 12:07 zamknięty Może duża a może nieduża Jest czerwona róża Odpowiedz Link
madohora Re: O czym mowa? - szarady anagramowe 20.10.09, 13:10 zamknięty Szarada Anagramowa DYL Swoizdrzał nad CZARNĄ siedzi Gdzie dalej iść trochę się biedzi Polecieć może z wiatrem w zawody Nie...przecież nie jest już taki młody C _ _ _ _ _(6 liter) L _ _(3 litery) Odpowiedz Link
madohora Re: O czym mowa? - szarady anagramowe 21.10.09, 12:10 zamknięty Afryka u nas Czarnym Lądem jest zwana Janie wiem czy tak przypadkiem nie jest obrażana? Pamiętaj, że nieważne skąd pochodzisz ważne jakim jesteś człowiekiem Odpowiedz Link
madohora Re: O czym mowa? - szarady anagramowe 20.10.09, 13:14 zamknięty Szarada Anagramowa BOB ja MA inne poglądy na to Ja też ,mam inne i co wy na to? B _ _ _ _(5 liter) Odpowiedz Link
madohora Re: O czym mowa? - szarady anagramowe 21.10.09, 12:13 zamknięty Murzynek Bambo - pierwszy wierszyk z Elementarza, dzisiaj niezwykle kontrowersyjny. Odpowiedz Link
madohora Re: O czym mowa? - szarady anagramowe 20.10.09, 13:16 zamknięty Szarada Anagramowa Nie będę ZIEM dzielić na czworo Bo z tego zrobi się nie wesoło Każdy dostanie odszkodowanie A, I mnie coś na starość zostanie... Z _ _ _ _ _(6 liter) Odpowiedz Link
madohora Re: O czym mowa? - szarady anagramowe 21.10.09, 12:14 zamknięty Może być glob a może być gleba Czy czegoś więcej tutaj potrzeba? Odpowiedz Link
madohora Re: O czym mowa? - szarady anagramowe 20.10.09, 13:18 zamknięty Kalambur kołowy 3,14 i uprzykrzony chwast Używasz go w kuchni przez cały czas P _ _ _ _ _(6 liter) Odpowiedz Link
madohora Re: O czym mowa? - szarady anagramowe 21.10.09, 12:17 zamknięty Dziennie używasz tej przyprawy Pali w język gdy nie masz wprawy Odpowiedz Link
madohora Re: O czym mowa? - szarady anagramowe 20.10.09, 13:19 zamknięty Szarada Anagramowa Usłyszałam RYK A ty? Czy to mi się tylko śni?... K _ _ _ (4 litery) Odpowiedz Link
madohora Re: O czym mowa? - szarady anagramowe 21.10.09, 12:20 zamknięty Kary czyli "czarny koń" Na zawodach nadaje ton "Czarny koń" - również w znaczeniu pewniak Odpowiedz Link
hardek1944 Re: O czym mowa? - szarady anagramowe 20.10.09, 20:38 zamknięty CZERWONY PAŹDZIERNIK LESZEK BĘDKOWSKI Odpowiedz Link
madohora Re: O czym mowa? - szarady anagramowe 21.10.09, 12:26 zamknięty A ja myślałam, że to jest takie proste. Pierwsza część szarad była zdecydowanie "CZERWONA" natomiast druga - bez urazy "CZARNA" pieprz mógł budzić kontrowersje. Chodziło o najbardziej znaną powieść STENDHALA "CZERWONE I CZARNE" Odpowiedz Link
madohora Re: O czym mowa? - szarady anagramowe 21.10.09, 12:35 zamknięty Czerwone i czarne to najbardziej znana powieść autorstwa Stendhala. Przedstawia ona dzieje ubogiego chłopca - Juliana Sorel, który próbuje się odnaleźć w rzeczywistości francuskiej Restauracji. W prowincjonalnym francuskim miasteczku, w rodzinie drwala, żyje Julian Sorel - młody chłopak, o niezwykłej wrażliwości i doskonałej pamięci. W przeciwieństwie do swojej ograniczonej rodziny pociąga go literatura i sztuka. Ma olbrzymie ambicje - pragnie zostać oficerem. Droga do kariery wojskowej po klęsce Napoleona została zamknięta dla plebsu. Jedynym sposobem na ucieczkę z domu, w którym jest lekceważony i bity, jest stan duchowny. W tym celu zaprzyjaźnia się z miejscowym proboszczem, księdzem Chelan. Zanim wstąpi do seminarium, zostaje zatrudniony u mera - pana de Rênal, jako guwerner, preceptor. Chłopak (19 lat) uwodzi młodą żonę urzędnika (28 lat), matkę 3 synów i po burzliwym romansie zostaje zmuszony do opuszczenia dworu, kiedy fakt ten wychodzi na jaw. Pewien czas spędza w seminarium w Besançon, gdzie zdobywa szacunek rektora, księdza Pirard, który po swoim odejściu poleci go markizowi de la Mole w charakterze sekretarza. Zdobywa zaufanie swojego chlebodawcy, jednocześnie między nim, a córką markiza zawiązuje się uczucie. Kiedy Matylda zachodzi w ciążę, markiz, stając przed faktem dokonanym, zgadza się na mezalians, przeznacza zięciowi sporą rentę, tytuł szlachecki i posadę porucznika w pułku huzarów w Strasbourgu. Sukces Juliana jest krótkotrwały. Kiedy markiz dowiaduje się, że jego niedoszły zięć podobnie postąpił z panią de Rênal, cofa zgodę na ślub. Wściekły chłopak pędzi do kościoła, w którym przebywa jego była kochanka i rani ją strzałem z pistoletu. Zostaje uwięziony, a następnie ścięty. Zrozpaczona Matylda urządza głowie kochanka uroczysty pogrzeb. Znakomity tłumacz i znawca literatury francuskiej Tadeusz (Boy) Żeleński tak pisał o znaczeniu tytułu powieści: "czerwone i czarne, to mundur i sutanna: to dwie Francje - Francja napoleońska i Francja Burbonów, która nastąpiła nagle po tamtej, brutalnie dławiąc rozkołysany w młodych ludziach hymn sławy i czynu". Tytuł więc nawiązuje do wymowy społecznej dzieła - krytyki francuskiego społeczeństwa. Jest też on jakby wizualizacją charakteru głównego bohatera. Julian to zlepek dwóch przymiotów - namiętności (czerwone) i wyrachowania (czarne). Głównym przesłaniem autora było najpełniejsze ukazanie francuskiego społeczeństwa doby ponapoleońskiej - wyrachowania, próby ograniczenia młodych plebejuszy i narzucenia im na powrót feudalnego jarzma. Stworzył on odpowiadającą temu celowi koncepcję powieści - zwierciadła, które będzie odbijało "to lazur nieba, to błoto przydrożnej kałuży". Julian walczy więc ze społeczeństwem jego własną bronią - intrygą, podłością i hipokryzją. Ponosi klęskę, gdyż zdaniem autora, napoleoński posiew jeszcze wzeszedł w jego ojczyźnie. Od tego pesymistycznego przesłania odejdzie Stendhal w swej innej wielkiej powieści "Pustelni parmeńskiej". Tam główny bohater - bliźniaczo do Juliana podobny, Fabrycy - odniesie sukces, mając jednak tę przewagę, iż żyjąc we Włoszech, nie napotkał takiego ogromu pogardy i zniewagi. Żródło: Wikipedia Odpowiedz Link
madohora Re: O czym mowa? - szarady anagramowe 21.10.09, 12:37 zamknięty STENDHAL Pochodził z rodziny urzędniczej. W 1786 urodziła się jego siostra, Pauline, z którą przez całe życie łączyły go bliskie związki, a w 1788 na świat przychodzi młodsza siostra, Zenaide. W siódmym roku życia stracił matkę. Ojciec, Cherubin Beyle, nie potrafił zająć się dzieckiem, wobec czego trudu wychowania podjął się dziadek ze strony matki, dr Gagnon. W 1792 guwernerem Stendhala został jezuicki ksiądz, Raillane. W 1796 zostaje uczniem Ecole Centrale w Grenoble. Jesienią 1799 r. utalentowany matematycznie Beyle wyjechał do Paryża na studia matematyczne na Ecole Polytechmique, lecz nie przystąpił do egzaminów. Dzięki staraniom kuzyna, Pierre Daru, dostaje zatrudnienie w Ministerstwie Wojny. Rok później zaciągnął się do armii Napoleona walczącej we Włoszech. W Mediolanie siedemnastoletni Beyle zostaje zauroczony włoską kulturą. W 1801 wrócił do Paryża, by stać się jak napisał drugim Molierem. Rozpoczął pierwsze, bardzo złe zresztą, próby literackie. W 1805 Beyle zakochał się w Melanie Guilbert i otworzył słabo prosperujący sklep. Trudna sytuacja materialna zmusza go do powrotu do armii. W 1810 wraca po kampaniach w Niemczech i Austrii do Paryża. Dostaje stanowisko audytora w Radzie Państwa, a potem inspektora. W 1811 przebywa we Włoszech w Mediolanie, gdzie zostaje kochankiem Angeli Pietragua, którą poznał podczas pierwszego pobytu w Italii, w trakcie kampanii włoskiej. We wrześniu 1811 Beyle zwiedza Bolonię, Florencję, Rzym i Neapol. W 1812 rozpoczyna pracę nad Historią malarstwa we Włoszech. Manuskrypt pracy Stendhal gubi w czasie ucieczki wojsk napoleońskich spod Moskwy, w której znalazł się w sierpniu 1812. Książka zostaje odtworzona w 1815 i wydana w 1817. W 1815 roku Beyle rozstaje się z Angelą Pietragua. W 1817 wychodzi jego przewodnik Rzym, Neapoi i Florencja, który publikuje pod pseudonimem Stendhal. W 1819 Stendhal spotyka we Włoszech kobietę, którą obdarzy nieodwzajemnionym uczuciem, Mathildę Dembowski. Ten niespełniony związek był inspiracją do napisania książki O miłości. W 1821 wskutek podejrzeń o szpiegostwo opuszcza Mediolan i roztaje się z Mathilde Dembowski. Debiut literacki Stendhala przypada na rok 1814. Wtedy to wydał książkę O Haydnie, co skończyło się skandalem, bowiem autor został posądzony o plagiat. Kolejne pozycje Rzym, Neapol i Florencja, oraz Historia malarstwa we Włoszech przeszły bez echa. W 1821 z powodów politycznych opuścił Włochy. Pobyt w Paryżu przyniósł kolejne niedocenione publikacje. Po rewolucji lipcowej został konsulem francuskim w Trieście. Powstała tam jego najbardziej znana powieść Czerwone i czarne. Wskutek zabiegów wrogiego mu rządu Austrii został przeniesiony na stanowisko konsula do Rzymu. Napisał tam drugą swoją najpopularniejszą powieść: Pustelnię parmeńską. Jest to pierwsza, a zarazem ostatnia książka Stendhala, która została doceniona (głównie dzięki pochwalnemu artykułowi Balzaca w paryskiej prasie). Stendhal zmarł w samotności i zapomnieniu. Na jego paryskim grobowcu wyryto epitafium, które sam sobie ułożył: HENRYK BEYLE Mediolańczyk Żył, pisał i kochał takim sercem, jakim ubóstwiał Cimarozę, Mozarta i Szekspira ŹÓDŁO: wIKIPEDIA Odpowiedz Link