madohora Re: Na Śląskim szlaku 12.05.10, 20:12 zamknięty Bobolice – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie myszkowskim, w gminie NiegowAktualnie wieś ta przekształca się w ośrodek wypoczynkowy. Największą atrakcją turystyczną wsi jest położony na Szlaku Orlich Gniazd Zamek Bobolice. Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku 12.05.10, 20:35 zamknięty Giebło – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie zawierciańskim, w gminie Ogrodzieniec. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa katowickiego. Liczba mieszkańców ok. 480. kościół św. Jakuba w Gieble Wieś leżąca w obniżeniu, wśród zespołu pasma Siedliszowicko-Kocikowsko-Dzwonowickiego Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku 12.05.10, 20:37 zamknięty Połowa XII w. - budowa kościoła św. Jakuba Apostoła. Wg niektórych źródeł miało to miejsce na pocz. XIII w., a inicjatorem budowy był Ballen kasztelan krakowski. Wymieniana jest również w źródłach data 1315, jednak ze względu na analizę architektoniczno-budowlaną jest to data mało prawdopodobna 1325 - wieś występowała pod nazwą parafia Kebl lub Kbel i należała do dekanatu irządzkiego. Plebanem był ks. Lucjan 1335 - po rozgraniczeniu dekanatów Giebło przydzielone zostało do dekanatu lelowskiego 1440 - dziedzicem wsi był rycerz Mikołaj herbu Pobóg 1630 - książę Janusz Zbaraski zapisał Giebło przytułkowi starców i kalek w Pilicy XVIII w. - przesklepienie pierwotnego kościoła 1787 - budowa muru otaczającego świątynię 1791 - dokument mówiący o kościele w Gieble, w którym ks. Zaborski wymienia arian. Parafia liczyła wówczas 551 parafian 1818 - lustracja podała, że ludność całej parafii składa się z 694 dusz 1911-12 - nadbudowa i rozbudowa kościoła św. Jakuba Apostoła, wówczas dobudowano zachodnią część nawy, wieżę i zakrystię przed 1939 - dzierżawcami dworku byli Niedzielscy lata 90. XX w. - Giebło liczy około 560 mieszkańców 2000 - odkopanie fragmentów kamiennych założeń obronnych z czasów średniowiecza Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku 12.05.10, 20:58 zamknięty Pilica to historyczne małopolskie miasto w woj. śląskim, w powiecie zawierciańskim, u źródeł rzeki Pilicy. Miejscowość położona w środkowej części Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej. Siedziba gminy miejsko-wiejskiej Pilica. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. katowickiego. Siedziba dekanatu pilickiego Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku 12.05.10, 21:03 zamknięty Od początków swojego istnienia Pilica należała do Małopolski. Testamentem Bolesława Krzywoustego Pilica weszła w skład senioralnej dzielnicy krakowskiej. Prawdopodobna data otrzymania praw miejskich to 1393 r. Kilka lat po powstaniu styczniowym, 1 stycznia 1870 r. Pilica utraciła prawa miejskie na podstawie ukazu carskiego z 1 czerwca 1869 r. Odzyskała je dopiero w 1994 r. Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku 12.05.10, 21:05 zamknięty * Zabytkowy XVII-wieczny zamek z parkiem i murami obronnymi * Kościół parafialny św. Jana Chrzciciela * Sanktuarium Matki Bożej Śnieżnej - Opiekunki Rodzin * Klasztor oo. augustianów - obecnie w ruinie * Kościół szpitalny św. Jerzego * Historyczny drewniany kościół św. apostołów Piotra i Pawła na wzgórzu św. Piotra spalony przez nazistów pod koniec II. wojny światowej w 1945 roku. Obecny kościół stanowią wykonane z drewna ołtarz, ogrodzenie i dzwonnica oraz murowana zakrystia, która jako jedyna ocalała z pożaru w 1945 roku. Tylko raz w roku - w święto patronów kościoła 29 czerwca - odprawiane są tu pod gołym niebem Msze Święte. Również raz do roku - w Wielki Piątek - ma tutaj swój początek nabożeństwo drogi krzyżowej, które kończy się w kościele św. Jana Chrzciciela. Link
madohora Re: SŁAWKÓW 16.05.10, 17:55 zamknięty Sławków – gmina miejska w powiecie będzińskim, w województwie śląskim (od 2002). Sławków położony jest w Zagłębiu Dąbrowskim, na wschodzie Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego. Do 1954 roku siedziba gminy Sławków. W latach 1975-1998 miasto należało do województwa katowickiego. W latach 1999-2001 Sławków należał do powiatu olkuskiego w woj. małopolskim. W związku z ustawą o przeniesieniu gminy do woj. śląskiego z dniem 1 stycznia 2002 powstał problem z przynależnością powiatową gminy. Ponieważ wszystkie graniczące gminy w woj. śląskim (Dąbrowa Górnicza, Sosnowiec i Jaworzno) były powiatami grodzkimi, przyłączenie gminy do najbliższego powiatu ziemskiego (będzińskiego czy choćby zawierciańskiego) kolidowało początkowo z zasadą jednorodności układu przestrzennego. Po zmianie ustawy (usunięto wymóg graniczenia ze sobą gmin), przyłączono gminę Sławków do powiatu będzińskiego. Gmina stanowi obecnie jego eksklawę, oddzieloną od reszty powiatu obszarami powiatów grodzkich Dąbrowa Górnicza i Sosnowiec. Link
madohora Re: SŁAWKÓW 16.05.10, 18:09 zamknięty Sławków położony jest na Wyżynie Śląsko-Krakowskiej, we wschodniej części Wyżyny Śląskiej, w obrębie dwóch mezoregionów: Garbu Tarnogórskiego oraz Pagórów Jaworznickich. Przez teren gminy przepływa rzeka Biała Przemsza. Terytorium gminy Sławków uznawane jest za wyżynne, choć w rzeczywistości tylko około połowy jej powierzchni leży powyżej 300 m n.p.m., a zasadniczo odmiennie ukształtowane są północna - wyżynna i południowa - nizinna część gminy. Bezwzględne wysokości tego terytorium mieszczą się w przedziale pomiędzy 263 a 368,2 m n.p.m. Najniższe miejsce znajduje się na południu, koło Piernikarki nad Białą Przemszą, a najwyższe wzniesienie, Wielka Góra, usytuowane jest za bocznicami stacji kolejowej Dąbrowa Górnicza Towarowa, przy północnej granicy gminy. Link
madohora Re: SŁAWKÓW 16.05.10, 18:11 zamknięty Sławków graniczy w woj. śląskim z powiatami grodzkimi Dąbrowa Górnicza, Sosnowiec i Jaworzno, natomiast w woj. małopolskim z gminą miejską Bukowno i wiejską Bolesław, wchodzącymi w skład powiatu olkuskiego. Oprócz historycznego miasta, nazywanego obecnie centrum i zlokalizowanego wokół rynku, w skład gminy Sławków wchodzi 25 mniejszych jednostek osadniczych: Burki, Ciołkowizna, Dębniki, Dębowa Góra, Garbierze, Groniec, Kolonia Chwaliboskie, Kołdaczka, Komora, Korzeniec, Kozibrodek, Kozioł koło Sławkowa, Kozioł koło Strzemieszyc, Michałów, Miedawa, Niwa koło Sławkowa, Niwka, Piasek, Piernikarka, Ryszka, Sławków Zagrody, Stawki, Trzewiczek, Walcownia i Zagródki oraz Osiedle PCK. Link
madohora Re: SŁAWKÓW 16.05.10, 18:12 zamknięty Szatę roślinną Sławkowa tworzą przede wszystkim gatunki synantropijne, związane z gospodarką człowieka. Jest to roślinność segetalna oraz ruderalna, która stanowi łącznie ok. 60% flory lokalnej. Lesistość miasta wynosi 35%, o przeszło 6% przewyższając średnią krajową. Powierzchnia leśna w granicach administracyjnych Sławkowa obejmuje 1235 ha lasów i 44 ha gruntów leśnych, przy czym prawie w całości zlokalizowana jest w południowej części miasta. Pierwotnie lasy sławkowskie obejmowały grądy, bory mieszane i łęgi. Dziś blisko 90% powierzchni leśnej to siedliska borów, głównie boru świeżego. Około 10% zajmują siedliska lasów mieszanych, a 0,5% olsu. W wyniku realizacji inwestycji związanych z budową Huty Katowice oraz rozbudową Zakładu Przygotowania Rud w Burkach sławkowski kompleks leśny rozczłonkowany został na wiele części przedzielonych szlakami kolejowymi. Lasy Sławkowa zaliczane są do II strefy średnich zagrożeń przemysłowych. Z powodu zanieczyszczeń przemysłowych znaczna część drzewostanu do niedawna wykazywała zahamowanie przyrostu, objawy przebarwienia aparatu asymilacyjnego i przerzedzenia koron. Obecnie stan drzew wyraźnie się poprawia. 67,1% powierzchni lasów sławkowskich (829 ha) jest własnością Wspólnoty Leśnej w Sławkowie, 21,7% (268 ha) to lasy państwowe nadzorowane przez Nadleśnictwo Chrzanów, a 11,2% (138 ha) to lasy indywidualnych właścicieli. Link
madohora Re: SŁAWKÓW 16.05.10, 18:13 zamknięty Odkrycia archeologiczne uprawdopodabniają istnienie na wzgórzu sławkowskim przedchrześcijańskiego grodu być może już w VIII wieku. W epoce wczesnopiastowskiej położona w pobliżu grodu osada przedlokacyjna (stary Sławków) stanowiła centrum zagłębia kruszcowego. Nie wiadomo dokładnie kiedy osada i gród przeszły (wraz z całą kasztelanią sławkowską) pod zwierzchność biskupów krakowskich. Po raz pierwszy Sławków wymieniony został w źródłach pisanych jako osada biskupia w 1220, kiedy biskup Iwo Odrowąż uposażył dochodami z karczm sławkowskich klasztor św. Ducha w Prądniku pod Krakowem. Natomiast pierwszy pisemny dokument nazywający Sławków miastem pochodzi z 1286. Wobec zaginięcia aktu lokacyjnego rok ten przyjęto umownie jako datę uzyskania praw miejskich, choć najprawdopodobniej miasto lokowane było na prawie niemieckim już kilka dziesięcioleci wcześniej. Na początku lat 80. XIII wieku biskup Paweł z Przemankowa wzniósł tu zamek obronny. Link
madohora Re: SŁAWKÓW 16.05.10, 18:16 zamknięty Dzięki występowaniu na terenie miasta złóż ołowiu i srebra oraz dzięki usytuowaniu na szlaku handlowym z Krakowa do Wrocławia (Via Regia) miasto przeżyło do XIII wieku okres swego szczytowego rozwoju. Wyczerpywanie się złóż kruszcowych i zaangażowanie mieszczan po stronie biskupa Jana Muskaty w walce z Władysławem Łokietkiem doprowadziły w XIV wieku do utraty pierwotnego znaczenia i do szybkiego upadku miasta. W XV wieku miasto przeżyło szereg najazdów (1433, 1434, 1455) oraz wielki pożar, który je zniszczył prawie całkowicie (1498). W XVI wieku nastąpiło odrodzenie górnictwa kruszcowego, jednak wskutek wyczerpania się złóż Sławków stawał się powoli miastem rolniczym. Do końca okresu przedrozbiorowego pozostawał centrum administracyjnym dóbr biskupich klucza (starostwa) sławkowskiego. Miasto często błędnie kojarzone bywa z biskupim księstwem siewierskim, do którego nigdy nie należało. Pod koniec XVIII wieku stanowiło znaczący ośrodek produkcji włókienniczej. Link
madohora Re: SŁAWKÓW 16.05.10, 18:18 zamknięty W wyniku trzeciego rozbioru Polski weszło w skład Królestwa Prus (Nowy Śląsk, 1795 - 1806), a następnie Księstwa Warszawskiego i Królestwa Kongresowego. Od początku lat dwudziestych XIX wieku nastąpił rozwój górnictwa galmanu (kopalnie "Leonidas" i "Kozioł"). W latach 1826 - 1888 funkcjonowała nad Białą Przemszą rządowa walcownia metali (Zakład Walcowni i Giserni pod Sławkowem). Po 1866 Sławków znalazł się w powiecie olkuskim - na obrzeżach rozwijającego się przemysłowo Zagłębia Dąbrowskiego. W drugiej połowie XIX wieku wydobywany był w Sławkowie węgiel kamienny. Ostatnią z małych kopalń sławkowskich - kopalnię węgla kamiennego "Józef" zamknięto w 1923. W 1851 przemysłowiec pruski J. Zeitler założył fabrykę drutu i wyrobów metalowych, przejętą później przez żydowskich braci Szajn. W 1870 Sławków stracił prawa miejskie, które zostały mu wrócone dopiero w 1958. W czasie rewolucji 1905 r. zebranie gminne proklamowało Republikę Sławkowską. W latach 1914-1919 osada znajdowała się pod okupacją austriacką. W okresie II Rzeczypospolitej w granicach woj. kieleckiego, powiat olkuski. Po napadzie Niemiec na Polskę w 1939 Sławków włączony został do III Rzeszy w ramach powiatu olkuskiego rejencji katowickiej. Nieoficjalnie otrzymał niemiecką nazwę Schlockau. W latach 1945–1975 w powiecie olkuskim w woj. krakowskim. Od 1975 do 1998 w woj. katowickim. W latach 1977–1984 dzielnica Dąbrowy Górniczej. Od początku lat pięćdziesiątych XX wieku rozbudowywano Zakład Przygotowania Rud w Burkach. W latach siedemdziesiątych miały miejsce zmiany demograficzne związane z budową pobliskiej Huty Katowice oraz rozbudowa szerokotorowych terminali przeładunkowych. W wyniku reformy administracyjnej 1999 miasto przeniesione zostało na krótko (1999–2001) do woj. małopolskiego, gdzie weszło w skład powiatu olkuskiego. Od 2002 w powiecie będzińskim w woj. śląskim. Link
madohora Re: SŁAWKÓW 16.05.10, 18:19 zamknięty Nazwa miasta pochodzi od legendarnego rycerza o imieniu Sławko, o którym nic bliżej nie wiadomo, oprócz tego, że założyć miał osadę dającą początek dzisiejszemu miastu. Nazwa Sławków jest archaiczną formą dopełniaczową (possessivus) utworzoną od imienia Sławko, Sławek i oznaczającą "osadę Sławka Link
madohora Re: SŁAWKÓW 16.05.10, 18:20 zamknięty W pisanych po łacinie dokumentach średniowiecznych Sławków określany jest jako Slavcow[13], Zlaucow[14], Zlaucovia[15] oraz Slacovia[16]. Na mapie Helwiga z 1561 roku[17], podobnie jak na panoramie trzech miast - Sławkowa, Olkusza i Będzina -, wykonanej w XVI w. przez nieznanego ucznia Hansa Dürera[18], Sławków nosi niemiecką nazwę Schlaca. Jeszcze w XVIII w. miasto występuje w publikacjach obcojęzycznych jako Schlacka[19]/Schlaka[20]. Natomiast funkcjonująca nieoficjalnie w czasie okupacji hitlerowskiej niemiecka nazistowska nazwa Schlockau opierała się na propozycji wysuniętej przez Waltera Krause w artykule pod tytułem Slawkows alter Name[21]. W języku hebrajskim nazwa Sławków zapisywana jest jako סלאוקוב. Oficjalna rosyjska nazwa miasta i stacji kolejowej Iwangorodzko-Dąbrowskiej Drogi Żelaznej w okresie Królestwa Polskiego brzmiała Славковъ[22]. Obecnie rosyjska nazwa miasta zapisywana jest zgodnie z brzmieniem fonetycznym jako Славкув. Link
madohora Re: SŁAWKÓW 16.05.10, 18:21 zamknięty Układ przestrzenno-urbanistyczny miasta (nr rej. 1266/81 z 3.07.1981 r.) Cały średniowieczny układ starówki sławkowskiej z centralnie położonym kwadratowym rynkiem o wymiarach 114 x 114 m wpisany jest do rejestru zabytków. Przetrwał on bez większych zmian od średniowiecza. Jedynie dwie tzw. uliczki, odbiegające od Rynku w kierunku południowym (do ul. Podwalnej) i północnym (do ul. Kozłowskiej), które jeszcze w latach dwudziestych XIX wieku były w miarę szerokie i przejezdne, zostały samowolnie zajęte pod zabudowę i zawężone, tak że już pod koniec XIX wieku możliwy był na nich tylko ruch pieszy. Z powodu licznych pożarów (1498, 1600, 1782 i 1919) nie zachowała się do naszych czasów pierwotna drewniana zabudowa Rynku. Znajdujący się pośrodku Rynku piętrowy budynek ratusza zawdzięcza swój obecny kształt przebudowie w 1905. Zajął on miejsce poprzedniego, wybudowanego prawdopodobnie w XVIII wieku, drewnianego budynku parterowego, wpisującego się znakomicie w ówczesną zabudowę miasta. Stary ratusz był budynkiem z podcieniami na murowanych kolumnach, krytym gontowym łamanym dachem polskim uwieńczonym czworoboczną wieżyczką o dwóch kondygnacjach. Obecna zabudowa Rynku - oprócz budynku zabytkowej austerii - pochodzi przeważnie z drugiej połowy XIX wieku. Pierzeja północna odbudowana została po pożarze w 1919. Link
madohora Re: SŁAWKÓW 16.05.10, 18:23 zamknięty Austeria sławkowska * Austeria sławkowska (nr rej. 1591/95 z 20.06.1995 r.) Austeria to dawne określenie karczmy o wysokim standardzie. Sławkowska austeria stanowi założony na planie litery T budynek o powierzchni 380 m², ustawiony szerokofrontowo do Rynku, bokiem przylegający do ul. Mały Rynek. Dziś trudno ustalić, od kiedy na tym miejscu znajdowała się karczma. Badania archeologiczne wykazały, że fundamenty i piwnice budynku pochodzą z XIII wieku. Trudno jednak powiedzieć czy już wtedy był to budynek służący za karczmę. Na belce stropowej obecnej karczmy widnieje data odczytywana przez jednych jako 1701, przez innych jako 1781. Odnosi się ona jednak najprawdopodobniej nie do powstania karczmy, lecz do jej remontu. Od tamtego czasu austeria sławkowska przetrwała z niewielkimi zmianami do dzisiaj. Budynek przykryty jest polskim dachem łamanym pokrytym gontem i wspartym od strony frontowej na sześciu kamiennych kolumnach tworzących podcienie. W części tylnej znajduje się stan (wozownia i stajnia). Link
madohora Re: SŁAWKÓW 16.05.10, 18:28 zamknięty Domy z podcieniami są charakterystycznym elementem architektury sławkowskiej. W przeszłości prawie cała zabudowa Rynku i Małego Rynku miała charakter podcieniowy. Niestety, do naszych czasów przetrwały tylko nieliczne obiekty tego typu. Oprócz austerii sławkowskiej typ budownictwa podcieniowego reprezentują obecnie trzy budynki przy rynku (nr 10, 18 i 22) oraz dom narożny przy ulicy Biskupiej 2 (nr rej. 1592/95 z 20.06.1995 r.), przylegający do Małego Rynku. Ten ostatni zbudowany został w końcu XVIII wieku. Jego dach, pierwotnie kryty gontami, obecnie pokrywa papa. Wyposażony jest w bramę wjazdową z dwuskrzydłowymi wrotami wykończonymi stolarką klepkową w układzie rombowym. Podcień wspiera pięć murowanych kolumn na kostkowych cokołach. Link
madohora Re: SŁAWKÓW 16.05.10, 18:33 zamknięty * Kościół św. Mikołaja i Podwyższenia Krzyża Świętego w Sławkowie (wraz z budynkiem plebanii wpisany do rej zabytków pod nr. 1246/81 z 3.07.1981 r.), pierwotnie pod wezwaniem Jana Chrzciciela. Według Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis Jana Długosza kościół został ufundowany w 1203 przez biskupa krakowskiego Fulkę. Nie potwierdzają tego jednak badania architektoniczne ani archeologiczne, przesuwając datę budowy kościoła na połowę XIII wieku. Nie wykluczone jednak, że wcześniej stał na tym samym miejscu inny kościół drewniany lub murowany. Kościół św. Mikołaja jest kościołem jednonawowym o prostokątnym sklepionym prezbiterium Link
madohora Re: SŁAWKÓW 16.05.10, 18:44 zamknięty Budynek parafialny z XVIII wieku to malowniczy przykład architektury dworkowej. Wolno stojący budynek usytuowany jest w ogrodzie w pobliżu kościoła św. Krzyża. Przykryty wysokim łamanym dachem polskim krytym gontami. Na końcach krótkiej kalenicy umieszczono pazdury. Link
madohora Re: SŁAWKÓW 16.05.10, 18:46 zamknięty Dawny szpital górniczy (nr rej. 1247/81 z 3.08.1981) - murowany, piętrowy budynek przy ul. Kościelnej 11. Tradycja wiąże miejsce z istniejącym tu w XV w. domem, w którym miał się narodzić bł. Świętosław. Obecny budynek wzniesiony został z fundacji Andrzeja Załuskiego w 1758. Kilkakrotnie odnawiany budynek nie zachował cech stylowych. Nad wejściem widnieje tablica erekcyjna z łacińską inskrypcją i herbem fundatora. Kiedyś nad tablicą, po obu stronach środkowego okna na pierwszym piętrze, widoczna była - obecnie przykryta tynkiem - polichromia przedstawiająca po lewej stronie postać bł. Świętosława w szatach kapłańskich z krzyżem w ręku, a po prawej św. Stanisława w szatach pontyfikalnych z Piotrowinem u stóp. Od 1800 w budynku działała sławkowska szkoła parafialna, a w późniejszych czasach funkcjonowały tu do 1958 szkoła powszechna i podstawowa. Obecnie budynek znajduje się w stanie wymagającym pilnego remontu. Link
madohora Re: SŁAWKÓW 16.05.10, 18:47 zamknięty Zamek biskupów krakowskich w Sławkowie (nr rej. 1394/90 z 10.01.1990 r.) XIII-wieczny zamek obronny biskupów krakowskich, datowany na 1283, możliwe jednak że wcześnieszy. Po zburzeniu w 1455 nie został już odbudowany. Dziś widoczne są jedynie ruiny wieży mieszkalnej, odkryte w miejscu zbiegu ulic Browarnej i Staropocztowej w wyniku prac archeologicznych przeprowadzonych w latach 1983-1990. Link
madohora Re: SŁAWKÓW 16.05.10, 18:50 zamknięty * Kościółek św. Jakuba (nr rej. 1245/81 z 3.07.1981) usytuowany jest przy ul. Świętojańskiej, na miejscu średniowiecznego kościoła pw. św. Jakuba i klasztoru Duchaków z 1298. Po ich zniszczeniu w 1455 r. teren obecnego kościółka, jako poświęcony na budowę świątyni, nie został zajęty pod zabudowę miejską i pozostawał niezagospodarowany do początku XIX wieku. Obecny kościółek ufundowany został przez burmistrza sławkowskiego Jakuba Kubiczka w 1827. Link
madohora Re: SŁAWKÓW 16.05.10, 18:54 zamknięty Kaplica mszalna św. Marka, znajdująca się na cmentarzu sławkowskim, w formie przestrzennej bardzo przypomina kościółek św. Jakuba. Wzniesiona została w pierwszej połowie XIX wieku. Wraz z pochodzącymi z 1839 r. i wbudowanymi w ciąg muru cmentarnego kostnicami kaplica wpisana jest do rejestru zabytków pod nr. 1248/81 z 3.07.1981 r. Link
madohora Re: SŁAWKÓW 16.05.10, 18:57 zamknięty Kapliczka św. Rozalii przy ul. Wrocławskiej (1536 r.), usytuowana na zachodnim krańcu miasta, na Koźle pod Sławkowem, jest najstarszą z wielu przydrożnych kapliczek sławkowskich. Jest to kapliczka słupowa, na której szczycie przymocowany jest kamienny krzyż z datami 1536 i 1630. Druga z tych dat odnosi się do odnowienia kapliczki. Link
madohora Re: SŁAWKÓW 16.05.10, 19:03 zamknięty * Zakład Walcowni i Giserni pod Sławkowem (nr rej. 1251/81 z 23.09.1981), potocznie nazywany "walcownią sławkowską". Powstał nad Białą Przemszą w latach 1825-1826 jako inwestycja rządu Królestwa Polskiego. Materiał do przerobu dostarczano głównie z Huty Bankowej. Zakład rozbudowany z dwókrotnie, w latach 1833 i 1870. Zamknięty w 1888. Link
madohora Re: SŁAWKÓW 16.05.10, 19:05 zamknięty Stodoły sławkowskie tworzą wydzielone ciągi zabudowy usytuowane poza średniowiecznym układem miasta, na zachód od centrum, przy ulicach Świętojańskiej, Siewierskiej i Hallera. Stodoły te, charakterystyczne także dla innych miasteczek rolniczych, pierwotnie budowane były na filarach z łamanego kamienia, z drewnianymi ścianami o konstrukcji sumikowo-łątkowej. Dwu- lub czterospadowe dachy kryte były strzechą. Niestety większość z zachowanych jeszcze do niedawna starych stodół padła ofiarą pożarów, a nowe odbudowane zostały już z użyciem innego budulca. Link
madohora Re: SŁAWKÓW 16.05.10, 19:08 zamknięty Teren Euroterminala znajduje się w Podstrefie Sosnowiecko-Dąbrowskiej Katowickiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej. Jest to najdalej na zachód wysunięte miejsce w Polsce, do którego sięga kolej szerokotorowa o prześwicie 1520 mm. Dzięki temu Sławków posiada dogodne połączenie kolejowe z Ukrainą, rosyjską koleją transsyberyjską oraz z Chinami. Ponadto w okolicach Sławkowa krzyżują się Paneuropejskie Korytarze Transportowe nr III (Ukraina – Europa Zachodnia) i nr VI (Bałtyk – Adriatyk). Czynniki te predestynują Sławków do odegrania ważnej roli jako miejsca lokalizacji centrum logistycznego, czego podwaliny tworzone są obecnie przede wszystkim przez rozbudowę terminalu przeładunkowego Centrali Zaopatrzenia Hutnictwa w Katowicach na Linii Hutniczej Szerokotorowej. Link
madohora Re: SŁAWKÓW 16.05.10, 19:11 zamknięty Sławków posiada długą i bogatą tradycję edukacyjną. Od czasów średniowiecznych istniała w mieście reprezentująca wysoki poziom szkoła parafialna. Od początku XIX w. ulokowana ona była w budynku dawnego szpitala górniczego przy ul. Kościelnej. W latach 1953-1958 budowano przy ul. Browarnej nową szkołę podstawową, którą uroczyście oddano do użytku w dniu 29 sierpnia 1958 r. Uczniowie sławkowscy rozpoczęli w niej rok szkolny 1958/59. W dniu 4 czerwca 1972 r. nowa szkoła otrzymała imię Jana Baranowskiego. W 1977 r. sławkowska szkoła podstawowa przeszła pod Miejski Zarząd Ekonomiczno-Administracyjny Szkół w Dąbrowie Górniczej i z dniem 9 lutego 1977 r. otrzymała nazwę "Zbiorcza Szkoła Podstawowa im. J. Baranowskiego z punktem filialnym nr 24". Zarówno w okresie przedwojennym, jak i po wojnie od 1945 r. funkcjonowała w Niwie druga szkoła podstawowa, w której do 1976 r. uczyło się średnio od 100 do 150 uczniów. Od początku roku szkolnego 1976-77 do szkoły tej uczęszczały już jednak tylko klasy I-IV, a starsi uczniowie dowożeni byli na koszt urzędu miasta do Zbiorczej Szkoły Podstawowej w Sławkowie. Sytuacja taka trwała do 1983 r., kiedy zapadła decyzja o likwidacji szkoły w Niwie i urządzeniu w jej budynku siedziby Szkolnego Schroniska Młodzieżowego. 6 lutego 1996 r. wydany został przez Kuratora Oświaty w Katowicach akt założycielski Liceum Ogólnokształcącego w Sławkowie. 2 września 1996 r. odbyło się uroczyste otwarcie liceum przy ul. gen. Sikorskiego, połączone z wojewódzką inauguracją roku szkolnego 1996/97. Link
madohora Re: SŁAWKÓW 16.05.10, 19:15 zamknięty W Sławkowie znajduje się również dużo przydrożnych kapliczek. Najstarsza Św. Rozalii jest opisana wyżej a tutaj kilka fotek pozostałych Link
madohora Re: SŁAWKÓW 16.05.10, 18:50 zamknięty Budynek dawnego dworu biskupiego * Dwór biskupów krakowskich "Lamus" (nr rej. 1244/81 z 20.01.1981 r.) Widoczny od strony ul. Staropocztowej dwór biskupi zwany "Lamusem" (ul. Zamkowa 9) pochodzi najprawdopodobniej z XVIII wieku. Mieściła się w nim siedziba administracji biskupiej. Służył też jako letnia rezydencja biskupów krakowskich. Budynek parterowy, podpiwniczony, o grubych murach z łamanego kamienia. Dach mansardowy z zagospodarowanym poddaszem. Link
madohora Re: SŁAWKÓW 16.05.10, 19:39 zamknięty W Sławkowie można spotkać między innymi taką zabudowę Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku 16.05.10, 19:54 zamknięty Stanisław Ciszewski - etnograf, autor opracowania pod tytułem Lud rolniczo-górniczy z okolic Sławkowa w powiecie olkuskim (1886) Link
madohora Re:Ustroń 17.05.10, 20:04 zamknięty Ustroń to miasto i gmina w województwie śląskim, w powiecie cieszyńskim. Do 1954 roku był siedzibą gminy Ustroń. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa bielskiego. Znane uzdrowisko na Śląsku Cieszyńskim. Leży w Beskidzie Śląskim nad rzeką Wisłą. Po raz pierwszy Ustroń wymieniony był około 1305 roku w księdze uposażeń biskupów wrocławskich. Pierwsi osadnicy założyli Ustroń Dolny (tereny w rejonie dzisiejszej stacji kolejowej Ustroń). W 2 poł. XVI w. zaczął powstawać Ustroń Górny (okolice dzisiejszego centrum), a jeszcze dalej w górę Wisły, "na Polance" (dziś Ustroń Polana), pierwszych 12 zagrodników odnotowano w 1607 r. Ustroń Dolny i część Górnego były od najdawniejszych czasów własnością szlachecką. Pozostała część Górnego Ustronia stanowiła własność książęcą. Z czasem ustrońskie dobra szlacheckie uległy rozdrobnieniu, które starali się przejąć książęta cieszyńscy. Elżbieta Lukrecja w 1633 roku kupiła od Mikołaja Rudzkiego część Ustronia Górnego i Polankę, a w 1637 roku - część Ustronia Dolnego, należącą do Tschammera. Pozostałe ostatecznie w 1738 r. zostały wykupione przez księcia cieszyńskiego Franciszka Lotaryńskiego. Obie części Ustronia połączono w jedną wieś w 1839 r. W 1621 r. w czasie wojny trzydziestoletniej Ustroń został spalony przez przebywające tu wojska neapolitańskie, walczące po stronie katolickiej Austrii. Uciekający przed grabieżami chłopi zaczęli osiedlać się coraz wyżej w górach i przestawiać się na gospodarkę hodowlaną. W 2 poł. XVII w. na okolicznych górach istniało już szereg gospodarstw pasterskich, opartych na wzorach wołoskich. W 1788 r. na Równicy, Orłowej i Czantorii 39 gospodarzy ustrońskich wypasało ok. 1500 owiec i kilkadziesiąt krów. W II połowie XVIII wieku odkryto tu pokłady rudy żelaza, co doprowadziło do otwarcia w 1772 roku pierwszej huty w Księstwie Cieszyńskim. Od tej pory Ustroń rozwijał się jako ośrodek przemysłowy. Inwentarz z 1823 roku wymienia również browar, 4 młyny, tartak, cegielnię, piec wapienny i papiernię w Polanie. W 1783 roku powstała drewniana szkoła ewangelicka, nieco później także katolicka. W 1835 roku ewangelicy wybudowali murowaną szkołę. W XIX wieku odkryto też właściwości lecznicze wody, ogrzewanej bogatym w związki siarki żużlem wielkopiecowym. Przy dobrych warunkach klimatycznych spowodowało to popularyzację Ustronia jako miejscowości uzdrowiskowej. Po otwarciu nowej huty w pobliskim Trzyńcu, do której przeniesiono wiele wydziałów z Ustronia, ustrońskie hutnictwo zaczęło podupadać, a w 1897 roku całkowicie wygaszono ostatni wielki piec. Hutę przekształcono w średniej wielkości zakład przetwórstwa żelaza (kuźnię), która funkcjonuje do dziś. Od tej pory Ustroń rozwijał się wyłącznie jako miejscowość uzdrowiskowa i wypoczynkowa. Prawa miejskie otrzymał w 1956, a w skład miasta weszły później wsie dawnej gminy Ustroń: w 1974 r. Nierodzim, a w 1975 - Hermanice i Lipowiec. Od lat 60. XX w. nastąpił gwałtowny rozwój Ustronia. Zbudowano wiele ośrodków wypoczynkowych i leczniczych oraz pełną infrastrukturę turystyczną, łącznie z dwupasmową drogą do Katowic i regulacją rzeki Wisły do celów wypoczynkowych. Dzięki temu Ustroń jest dziś jednym z najważniejszych ośrodków turystyczno-wypoczynkowych w Beskidzie Śląskim, a jako jedyny posiada status uzdrowiska. Ustroń to miejsce, które posiada doskonałe warunki do wypoczynku, uprawiania górskiej turystyki pieszej, narciarskiej, rowerowej oraz innych sportów. Miasto jest pięknie położone wśród malowniczych zboczy. Różnica wzniesień wynosi ponad 500 metrów pomiędzy centrum miasta w dolinie Wisły, a Czantorią Wielką i Równicą. Warto zwrócić uwagę na zabytkowy kościół katolicki z 1787 roku z murowaną wieżą z 1835 roku (początkowo wieża była drewniana) i kościół ewangelicki z 1835. Link
madohora Re:Ustroń 17.05.10, 20:17 zamknięty Kościół pod wezwaniem św. Klemensa papieża i męczennika w Ustroniu w obecnym kształcie pochodzi z XVIII wieku, po rozbudowach w wieku XIX. Pierwsze wzmianki o parafii ustrońskiej pochodzą z 1447 r. Kościół był wówczas drewniany i zlokalizowany na obecnym starym cmentarzu katolickim. W okresie reformacji trafił w ręce ewangelików. Do Kościoła katolickiego powrócił w 1654 r., jako filialny parafii w Goleszowie. Pod koniec XVIII wieku z powodu fatalnego stanu budynku podjęto decyzję o jego zamknięciu. Przerwa w działalności trwała zaledwie rok - w 1784 r. utworzono nową, samodzielną parafię, a za świątynię posłużyła kaplica zlikwidowanego sierocińca jezuickiego - po przebudowie poświęcono ją w 1788 r. (pierwszym proboszczem został były jezuita). W latach 30. XIX wieku w miejsce dotychczasowej wieży drewnianej wybudowano murowaną, istniejącą do dzisiaj. W kolejnej dekadzie przystąpiono do kolejnych prac rozbudowujących kościół - poszerzono nawę i prezbiterium. W takim kształcie świątynia istnieje do dnia dzisiejszego. W ostatnich latach XX wieku dokonano kilku znaczących remontów - w 1997 r. wymieniono zegar na wieży, w 1998 r. pokryto nowym gontem dach, a w 2000 r. wymieniono okno. Z zachowanych, ciekawszych elementów należy wymienić barokowo-klasycystyczną ambonę, chrzcielnicę, obraz św. Klemensa z XIX wieku, drewniane stacje drogi krzyżowej z końca XIX wieku oraz organy z początku XX wieku. Przed kościołem stoją kamienne figury św. Jana Nepomucena oraz św. Józefa z Dzieciątkiem (XVIII wiek) wykonane przez Wacława Donaya ze Skoczowa. Od strony północnej do kościoła przylega dawny jezuicki sierociniec z 1740 r., częściowo rozebrany w latach 30. XX wieku. Link
madohora Re:Ustroń 17.05.10, 20:27 zamknięty Wisła (cz. Visla, niem. Weichsel, 1941-45 Weichsel O.S., 1945 Hohenweichsel) – miasto i gmina w województwie śląskim, w powiecie cieszyńskim na południe od Ustronia i na zachód od Szczyrku. Położone jest w głębi Beskidu Śląskiego, w pobliżu granicy z Czechami. Znany ośrodek wypoczynkowy, turystyczny i sportowy. Na terenie miasta swoje źródła ma największa polska rzeka o tej samej nazwie – Wisła. Ze źródeł na Baraniej Górze wypływają potoki Czarna i Biała Wisełka, które po połączeniu się i przyjęciu wód potoku Malinka tworzą rzekę Wisłę. Centrum Wisły położone jest na wysokości 430 m n.p.m. Otaczające je grzbietowiska przewyższają doliny o 300 do 600 m. Najwyższe wzniesienia: * Barania Góra (1220 m n.p.m.), * Stożek (978 m n.p.m.). Do 1954 roku była siedzibą gminy Wisła. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa bielskiego. Według danych z 31 grudnia 2006 2 miasto miało 11 450 mieszkańców. Wisła jest jednocześnie jednym z największych ośrodków luterańskich w Polsce i jedynym miastem, w którym ludność tego wyznania stanowi większość. Prócz luteran miasto zamieszkują katolicy oraz wyznawcy kościołów ewangelicznych. Działalność kaznodziejską prowadzą także Świadkowie Jehowy, zbierający się w swojej Sali Królestwa. W Wiśle podczas IX Zimowego Europejskiego Festiwalu Młodzieży "Śląsk-Beskidy 2009" odbywały się zawody w biegach narciarskich i biathlonie, tu też odbyła się ceremonia zamknięcia. Historia dzisiejszej Wisły sięga przełomu XVI i XVII wieku, kiedy to pojawili się tu pierwsi osadnicy. Byli to drwale pracujący na rzecz książąt cieszyńskich, dostarczający drewna opałowego i gontów na potrzeby zamku w Cieszynie. Prawie równocześnie osiedlali się tu Wołosi (zwani tutaj Wałachami), przynosząc ze sobą kulturę pasterską, a szałaśnictwo stało się wkrótce podstawą życia miejscowej ludności. Wisła od chwili ukształtowania się jako wieś feudalna związana była z Cieszynem. Pierwszy dokument wspominający wieś pochodzi z 1615 roku. Nakazuje on wójtowi z Cisownicy, by dostarczył od młynarza z Wisły 32 kopy gontów na folwark w Bobrku koło Cieszyna. W 1643 r., z polecenia księżnej Elżbiety Lukrecji Cieszyńskiej, nowa wieś została wpisana do urbarza Księstwa Cieszyńskiego. Liczyła wtedy 30 osadników, którym określono powinności na rzecz dworu w Cieszynie. Najstarsza księga gruntowa Wisły z 1644 r. przynosi informację o zamknięciu drewnianego kościoła ewangelickiego, co świadczyć może o tym, że od samego początku Wisła była wsią protestancką. W połowie XVII wieku szybko wzrastała liczba osadników, szukających tu schronienia przed prześladowaniami religijnymi kontrreformacji i uciskiem ekonomicznym, który wzmagał się na nizinnych terenach Księstwa Cieszyńskiego od momentu przejęcia tych ziem przez Habsburgów w 1653 r. Pewną ulgę przyniósł dopiero tzw. patent urbarialny cesarzowej Marii Teresy Habsburg z 1771 r., który ograniczył pańszczyznę i poprawił pozycję prawną chłopów. Patent religijny cesarza Józefa II z 1783 r. nadał równe prawa religijne protestantom, co w późniejszym okresie pozwoliło im na wystawienie kościoła. W tymże 1783 r. powstała pierwsza szkoła we wsi; pierwszym nauczycielem został Paweł Welszar. W tym okresie działało w Wiśle 15 spółek sałaszniczych, zajmujących się wypasem (głównie owiec). Jednak najbliższe półwiecze miało przynieść praktycznie całkowity upadek sałasznictwa w Beskidzie Śląskim. XIX wiek to stopniowy rozwój Wisły. W 1824 r. wzniesiono nowy, już murowany budynek szkolny, istniejący do dnia dzisiejszego. Wybudowano drogę łączącą Wisłę z Ustroniem (1837 r.). W 1838 r. oddano do użytku murowany kościół ewangelicki, do którego w latach 1861-1863 dobudowano wieżę. W roku 1856 r. swój kościół otworzyli także katolicy. Już od początku wieku zjeżdżali się w okolicę miłośnicy wypraw turystycznych, udający się do źródeł rzeki Wisły. W 1810 r. pierwszą udokumentowaną wycieczkę na szczyt Baraniej Góry odbył późniejszy książę pszczyński Ludwik Anhalt-Coethen. W 1843 r. źródła Wisły zwiedził Wincenty Pol – geograf i poeta w jednej osobie. Wycieczki tego typu stały się jeszcze bardziej popularne w drugiej połowie wieku. W tym samym czasie postępował upadek gospodarki pasterskiej w Beskidach. Wiązało się to z uruchomieniem pod koniec XVIII wieku hut na terenie Śląska Cieszyńskiego, które potrzebowały do swej produkcji wielkich ilości drewna. Książę Albert Sasko-Cieszyński zapoczątkował nowy okres gospodarki leśnej w Beskidzie Śląskim. Z Saksonii sprowadził służbę leśną oraz rozpoczął ograniczanie dotychczasowych swobód góralskich. Stopniowo usuwano górali ze śródleśnych łąk i rozpoczęto proces zalesiania, co w konsekwencji doprowadziło do całkowitego upadku pasterstwa. Dotrwało ono tylko w formie szczątkowej do połowy XX wieku. Link
madohora Re: Mikuszowice Krakowskie 21.05.10, 23:11 zamknięty Wieś Mikuszowice, która swą nazwę wzięła od zasadźcy i pierwszego sołtysa Mikołusza, powstała ok. 1300 r. w ramach kolonizacji rzeki Białej po spustoszeniu tutejszych ziem przez Tatarów. Pierwsza pisemna wzmianka pochodzi z aktu nadania przez księcia na Cieszynie Mieszka III mieszczanom bielskim lasu zwanego Ziegenwald (Kozi Las - obecnie Las Cygański na stokach Koziej Góry), położonego między Kamienicą i Mikuszowicami. W XIV w., kiedy Biała stanowiła granicę między Księstwem Cieszyńskim i Księstwem Oświęcimskim, Mikuszowice uległy podziałowi, który historycznie i geograficznie utrzymuje się po dziś dzień. Po prawej stronie Białej rozciągają się Mikuszowice Krakowskie, po lewej - Mikuszowice Śląskie. W tym czasie istniał we wsi drewniany kościółek, który uległ zniszczeniu podczas wylewu Białej. Od 1457 r. Mikuszowice Krakowskie były wsią królewską i wchodziły w skład dóbr sąsiedniego państwa łodygowickiego. Drugi kościół mikuszowicki, wzniesiony w 1455 r. z drewna sosnowego przez cieślę o nazwisku Mączka na zlecenie Maćka Konity (byłego rozbójnika, który na podstawie glejtu królewskiego zakupił sołectwo), był przez krótki czas ośrodkiem parafialnym, ale wkrótce stał się filią parafii w Łodygowicach. W XVI i XVII w. przez Mikuszowice, podobnie jak i przez sąsiednie wioski i miasta, przetoczyła się fala reformacji. W Mikuszowicach Śląskich panował luteranizm, zaś w Mikuszowicach Krakowskich - kalwinizm, który przez długi czas był głównym wyznaniem na terenie całego Księstwa Oświęcimskiego. (Według zachowanych dokumentów w 1630 r. na terenie Mikuszowic było zaledwie 25 katolików, w tym 13 młodocianych, zaś w sąsiednim Lipniku żył tylko jeden katolik - bakałarz uczący w miejscowej szkole). W 1655 r. podczas sporu mieszczan bielskich i włodarzy Mikuszowic o Kozi Las, wojska austriackie zajęły Mikuszowice Śląskie aż po rzekę Białą, która od tego czasu stała się nową granicą państwa. Rok później przez wsie Żywiecczyzny przetoczyła się nawałnica szwedzka. Mikuszowice zostały wtedy niemal doszczętnie spalone. Stary kościół, który ok. 1615 r. na skutek zabiegów kasztelana Piotra Warszyckiego powrócił do katolików, spłonął kilka lat później 7 kwietnia 1687 r. od uderzenia pioruna. Na jego miejscu w 1690 r. mistrz ciesielski Piotr Piotrowski wzniósł na zlecenie proboszcza łodygowickiego ks. Urbana Kupiszowskiego nową (trzecią z kolei) świątynię z drewna modrzewiowego, która w prawie niezmienionym kształcie przetrwała po dziś dzień. O mały włos w 1796 r. kościół św. Barbary przestałby istnieć, gdyż władze zaborcze wystawiły go na licytację, jako obiekt zbędny. Dzięki ofiarności mieszkańców wsi, którzy wykupili na własność starą świątynię za 50 reńskich, sto lat później (w 1894 r.) dzięki zabiegom ówczesnego wójta Walentego Fijaka, utworzono przy nim nową samodzielną placówkę parafialną w Mikuszowicach Krakowskich na prawach ekspozytury. Stan taki utrzymywał się aż do 1965 r., kiedy to arcybiskup metropolita krakowski Karol Wojtyła dekretem z dnia 7 września tegoż roku erygował odrębną parafię mikuszowicką. Jej pierwszym proboszczem został mianowany ks. Antoni Kowalski. W latach 1993-1994 przeprowadzono kompleksowe prace konserwatorskie i renowacyjne polichromii kościelnej. Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku 22.05.10, 20:11 zamknięty PRZEPIĘKNIE PRZEMIESZAŁY SIĘ DEKORACJE WESELNE Z KOMUNIJNYMI Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku 27.05.10, 21:47 zamknięty BOROWA WIEŚ – sołectwo położone w Mikołowie jako Nowa Wieś wzmiankowana była już w roku 1586, początkiem wsi było osadzenie na małych działkach „Pod borem” zagrodników i chałupników. W czasie II wojny światowej znajdowały się tutaj dwa obozy pracy. Na cmentarzu znajduje się zbiorowa mogiła więźniów Oświęcimia zamordowanych w czasie Marszu Śmierci w styczniu 1945 roku. W Borowej Wsi znajduje się drewniany kościół Świętego Mikołaja biskupa. W 1936 roku zapadła decyzja o przeniesieniu do Borowej Wsi kościoła z Przyszowic. Kościół datowany jest na XVII wiek. Kościół jest orientowany (czyli zwrócony prezbiterium na wschód). Nawa zbudowana została na planie prostokąta. Przylega do niej węższe prezbiterium zamknięte trójbocznie, do którego od północy przylega prostokątna zakrystia, a od południa - czworoboczna kaplica zamknięta trójbocznie. Do nawy od południa przylega prostokątna kruchta, a od zachodu wieża - zbudowana ok. 1720 - 1730 r. na planie kwadratu, o konstrukcji słupowej. Wieża zakończona jest izbicą i nakryta cebulastym, barokowym hełmem z latarnią. Dach nawy natomiast zdobi barokowa wieżyczka z nieczynną obecnie sygnaturką przykryta baniastym hełmem. Cały budynek kościoła jest otoczony tzw. sobotami. Kościół posiada wyposażenie w większości barokowe. Ołtarz główny jest wczesnobarokowy. Umieszczono w nim obraz patrona kościoła - świętego Mikołaja, a w zwieńczeniu - obraz św. Józefa z Dzieciątkiem. Dekorację ołtarza uzupełniają rzeźby świętych: Jana Ewangelisty (z prawej strony, z kielichem) i św. Jana Chrzciciela (z lewej, z barankiem) oraz w górnej części ołtarza: Jadwigi Śląskiej, Jacka i Stanisława biskupa. Rokokowy ołtarz boczny z prawej strony zdobi bogata snycerka i obraz św. Jana Nepomucena oraz rzeźby dwóch rycerzy. Antepedium (czyli "ściany podstawy" ołtarza, łac. "przed stopami") ołtarza zdobi płaskorzeźba, przedstawiająca męczeństwo św. Jana Nepomucena i scenę spowiedzi królowej (z boku). W zwieńczeniu ołtarza "Oko Opatrzności". Lewy ołtarz boczny jest późnobarokowy z obrazem św. Antoniego. W ołtarzu znajdowały się niegdyś późnogotyckie płaskorzeźby świętych Piotra i Pawła, obecnie umieszczone nad wejściem do zakrystii. Ostatni ołtarz - św. Judy Tadeusza(właściwie sama nastawa ołtarzowa wisząca na ścianie) - późnobarokowy zawiera też figury św. Jana Nepomucena i św. Ludwika (króla Francji) Ambona jest barokowa z płaskorzeźbami czterech Ewangelistów. Na profilowanej belce tęczowej umieszczone są barokowe rzeźby przedstawiające scenę Ukrzyżowania z Matką Boską, św. Janem i Marią Magdaleną. W kaplicy znajduje się późnorenesansowy ołtarz z obrazem A. Grzywińskiego ukazującym "Opłakiwanie" (Zdjęcie z krzyża). Na ścianach obok - obrazy symbolizujące Boże Narodzenie oraz Wniebowzięcie Matki Boskiej. Także w kaplicy znajduje się ciekawa chrzcielnica barokowo-klasycystyczna, drewniana w formie kuli ziemskiej z wężem, nad nią umieszczona jest płaskorzeźba chrztu Chrystusa w Jordanie. Autentyczne drzwi klepkowe z XVIII w. Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku 10.06.10, 22:39 zamknięty WOJKOWICE KOŚCIELNE Wojkowice Kościelne - wieś w gminie Siewierz. Na uwagę zasługuje kościół Świętej Doroty i Świętego Marcina, zawierający elementy romańskie. Kościół był wielokrotnie przebudowywany. Wewnątrz znajduje się gotycki obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem. Kościół został ustanowiony Sanktuarium Dobrej Drogi. W dniu 30 maja ( a nie tak jak w większości kościołów) odbywa się święcenie samochodów Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku 10.06.10, 22:44 zamknięty "ZABYTEK POWINIEN WYWOŁAĆ ODCZUCIA..." - NIESTETY W NAS TEN KOŚCIÓŁ NIE WPRAWIŁ W ZACHWYT Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku 10.06.10, 22:47 zamknięty TO OKNO ŚWIADCZY, ŻE KOŚCIÓŁ MOŻE POCHODZIĆ Z WCZEŚNIEJSZYCH CZASÓW Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku 10.06.10, 23:02 zamknięty Siewierz - miasto w powiecie będzińskim. Siedziba gminy wiejskiej. Gród i osada wzmiankowana już w XII wieku. Prawa miejskie w 1276 roku. W latach 1443 - 1790 Siewierz był księstwem należącym do biskupów krakowskich. Z tamtego czasu pochodzi powiedzenie: "Bij, kradnij, zabijaj lecz Siewierz omijaj" Słowa te odnosiły się do surowych praw stanowionych przez biskupów krakowskich. Przed wjazdem do miasta na cmentarzu znajduje się romański kościół Jana Chrzciciela pochodzący z XII wieku a który jest najstarszym zabytkiem na terenie naszego województwa (druga rotunda w Cieszynie na wzgórzu zamkowym) Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku 11.06.10, 09:21 zamknięty W rynku zachował się średniowieczny układ urbanistyczny z rynkiem i malowniczą zabudową. Link
madohora Re: Na Śląskim szlaku 11.06.10, 09:27 zamknięty Z kamienicą z XVIII wieku, w której według legendy zatrzymał się Napoleon Bonaparte Link