madohora 04.12.09, 23:50 zamknięty Dzisiaj imieniny ma Święta Barbara Tak więc ja też chcę się postarać I z życzeniami śpieszę i z kwiatami A czego chcecie - to już wiecie sami Link czytaj wygodnie posty
madohora Re: Z okazji - Słynne Barbary w szaradach anagram 04.12.09, 23:53 zamknięty Według Małego Jasia, który uczy się po śląsku Czy ona jest okularnicą Która chodzi naszą ulicą? B _ _ _ _ _ _(7 liter) Odpowiedz Link
cusiew44 Re: Z okazji - Słynne Barbary w szaradach anagram 05.12.09, 14:18 zamknięty BARBARA BRYLSKA - aktorka Odpowiedz Link
cusiew44 Re: Z okazji - Słynne Barbary w szaradach anagram 05.12.09, 14:19 zamknięty Barbara Brylska (ur. 5 czerwca 1941 w Skotnikach) – polska aktorka filmowa. Rola w Faraonie (1966) Jerzego Kawalerowicza otworzyła jej drogę do kariery, a Krzysi w Panu Wołodyjowskim i Przygodach pana Michała (obydwa 1969) - zapewniła wielką popularność. W latach 70. była popularną amantką w filmach radzieckich, bułgarskich, niemieckich i czechosłowackich. Po filmie Ironia losu (1975) Eldara Riazanowa, w Polsce rozpowszechnianym pod tytułem "Szczęśliwego Nowego Roku", stała się najbardziej znaną polską aktorką w krajach b. ZSRR.Barbara Brylska (ur. 5 czerwca 1941 w Skotnikach) – polska aktorka filmowa. Rola w Faraonie (1966) Jerzego Kawalerowicza otworzyła jej drogę do kariery, a Krzysi w Panu Wołodyjowskim i Przygodach pana Michała (obydwa 1969) - zapewniła wielką popularność. W latach 70. była popularną amantką w filmach radzieckich, bułgarskich, niemieckich i czechosłowackich. Po filmie Ironia losu (1975) Eldara Riazanowa, w Polsce rozpowszechnianym pod tytułem "Szczęśliwego Nowego Roku", stała się najbardziej znaną polską aktorką w krajach b. ZSRR. Odpowiedz Link
madohora Re: Z okazji - Słynne Barbary w szaradach anagram 05.12.09, 22:16 zamknięty W "Miłości na wybiegu" grała Brylska Barbara Odpowiedz Link
madohora Re: Z okazji - Słynne Barbary w szaradach anagram 04.12.09, 23:57 zamknięty Szarada Anagramowa Gdy FRAK założysz idąc na imprezę Będziesz miał pełno fanów. Ja w to wierzę Będziesz najprzystojniejszy z frantów I zgarniesz całą masę FANTÓW K _ _ _ _ _ _ _ _ _(10 liter) Odpowiedz Link
cusiew44 Re: Z okazji - Słynne Barbary w szaradach anagram 05.12.09, 14:20 zamknięty BARBARA KRAFFTÓWNA - aktorka Odpowiedz Link
cusiew44 Re: Z okazji - Słynne Barbary w szaradach anagram 05.12.09, 14:22 zamknięty Barbara Krafftówna (ur. 5 grudnia 1928 w Warszawie) – polska aktorka teatralna i filmowa, artystka kabaretowa i piosenkarka. d wczesnych lat wykazywała zainteresowania aktorskie. W czasie wojny brała udział w zajęciach krakowskiego konspiracyjnego Studia Dramatycznego Iwo Galla, gdzie oprócz aktorstwa miała lekcje pantomimy, uczyła się też tańca. Od 1945 r. Studio działało przy Teatrze Starym w Krakowie, ale już w kolejnym roku Iwo Gall wraz z kilkoma uczniami, wśród nich z Krafftówną, wyjechał do Teatru Wybrzeże, funkcjonującego początkowo w Gdyni. Tam też, w listopadzie 1946 r. zadebiutowała rolą Rybaczki w Homerze i Orchidei Tadeusza Gajcego. Z trójmiejską sceną była związana do 1949 roku, zagrała m.in. Kasię w Jak wam się podoba Williama Szekspira (1947), Haneczkę w Weselu Stanisława Wyspiańskiego (1948) i Klarę w Pigmalionie George'a Bernarda Shawa (1949, wszystkie wymienione tytuły w reżyserii Galla). – Iwo Gall był moim wielkim nauczycielem i mistrzem. On ukształtował mój sposób patrzenia na teatr, ukształtował moje artystyczne myślenie – wspominała aktorka po latach[1]. W 1949 r. przeniosła się wraz ze swym mistrzem do Łodzi, do Teatru im. Stefana Jaracza, gdzie występowała do 1950 r. i zagrała m.in. Warię w Wiśniowym sadzie Antoniego Czechowa. W latach 1950–1953 pracowała we wrocławskich Teatrach Dramatycznych. Wystąpiła m.in. jako Klara w Ślubach panieńskich Aleksandra Fredry w reż. Marii Wiercińskiej (1951) i Eliza w Skąpcu Moliera w reż. Maryny Broniewskiej (1951). Od 1953 r. występowała w teatrach warszawskich. Na początku w Teatrze Nowej Warszawy (1953–1956), gdzie m.in. ponownie u Marii Wiercińskiej zagrała Klarę w Ślubach panieńskich (1953). W Teatrze Estrada wcieliła się w rolę Pernette Laprade w Szczęśliwych dniach Claude'a-Andre Pugeta w reż. Tadeusza Cyglera (1956), a w Teatrze Komedia zagrała m.in. Jill w Jim i Jill Greya Clifforda i Newmana Greatrexa w reż. Kazimierza Pawłowskiego (1957) Odpowiedz Link
madohora Re: Z okazji - Słynne Barbary w szaradach anagram 05.12.09, 22:27 zamknięty Barbara Krafftówna kiedyś bardzo znana Dzisiaj już chyba trochę zapomniana Odpowiedz Link
cusiew44 Re: Z okazji - Słynne Barbary w szaradach anagram 05.12.09, 14:23 zamknięty Od 1957 do 1964 r. była aktorką Teatru Dramatycznego w Warszawie. Scena ta odważnie wprowadzała nową dramaturgię, co było możliwe po rozluźnieniu politycznego gorsetu cenzury (zob. odwilż). Po latach socrealizmu zaczęto wystawiać autorów zachodnich, odkrywano też dla polskiego teatru awangardowe dokonania Witkacego i Witolda Gombrowicza, wprowadzano na afisz nowe sztuki Tadeusza Różewicza i Sławomira Mrożka. Już pierwsza kreacja Barbary Krafftówny z tego okresu, rola tytułowa w Iwonie, księżniczce Burgunda Witolda Gombrowicza w reż. Haliny Mikołajskiej (1957) zwróciła uwagę krytyków. Aktorka zagrała tę nietypową rolę, zbudowaną głównie na mimice, nowocześnie i z temperamentem. – To był skok w kosmos. Wyjście z klasycznego teatru, z formy ustalonej przez pokolenia. Ta literatura zmieniła sposób myślenia o teatrze. Grając Gombrowicza, czuliśmy się jak w innym świecie – mówiła artystka wiele lat później[2]. Jako Liza w Panu Puntili i jego słudze Mattim Bertolta Brechta (reż. K. Swinarski, 1958), narratorka zdarzeń scenicznych, była gapowata i nieporadna jak dziecko, ale przy tym zabawna. Ta obojętna mina, ten głos podwórzowej śpiewaczki, ta niby-interpretacja podobna do dukania na popisie szkolnym – cóż za świetna zabawa i jakie mądre wybrnięcie z trudnej roli Brechtowskiego ni to świadka, ni to konferansjera, a właściwie opowiadacza zdarzeń – nie kryła podziwu Agnieszka Osiecka[3]. Kolejne kreacje z tego okresu to tytułowa postać z Księżniczki Turandot Carlo Gozziego (1959) oraz Słowiczka w Ptakach Agnieszki Osieckiej i Andrzeja Jareckiego (1960) – oba przedstawienia w reżyserii Konrada Swinarskiego. Gra Krafftówny opierała się na pełnych wdzięku stylizacjach, nierzadko pastiszowych, ale niepozbawionych liryzmu. – Jako aktorka zawsze uciekałam od naturalizmu, od dosłowności – podkreślała[4]. Innego rodzaju wyzwaniem było zagranie postaci Abigail Williams w Procesie w Salem na podst. Czarownic z Salem Arthura Millera w reż. Ludwika René (1959). W 1959 aktorka r. występowała wraz z zespołem Teatru Dramatycznego w paryskim Teatrze Narodów, prezentując Parady Jana Potockiego, zrealizowane i wystawiane rok wcześniej w Warszawie. Reżyserką sztuki była Ewa Bonacka, a Barbara Krafftówna brawurowo zagrała Zerzabellę, zbierając wiele pochlebnych recenzji. Lata 1964–1969 przypadają na angaż w Teatrze Narodowym. Stworzyła tu wiele znakomitych kreacji, m.in. kurki (Elżbiety) w Kurce wodnej (1964) i Wandy Lektorowiczówny w Janie Karolu Macieju Wścieklicy (1966) Stanisława Ignacego Witkiewicza (oba widowiska w reż. Wandy Laskowskiej). Predyspozycje aktorskie Krafftówny i oryginalny, w pełni już ukształtowany wizerunek sprawiły, że aktorka idealnie odnalazła się w dramaturgii Witkacego. Recenzenci uznali ją za modelową aktorkę dramatów tego autora, podkreślając jako atut naturalną nienaturalność[5] Krafftówny na scenie. Występowała też jako Achiza w Żywocie Józefa Mikołaja Reja w reż. Kazimierza Dejmka (1965) i Tytania w Śnie nocy letniej Williama Szekspira w reż. W. Laskowskiej (1968). Z Żywotem Józefa zespół Teatru Narodowego objechał niemal całą Europę (gościnne występy i udział w festiwalach m.in. w Czechosłowacji, NRD, na Węgrzech, w Austrii, Holandii i we Włoszech). Równolegle z występami na scenie narodowej, Krafftówna udzielała się w realizacjach Studenckiego Teatru Satyryków, gdzie zagrała m.in. w Poczta się myli Stanisława Tyma w reż. Izabelli Cywińskiej (1966). W 1969 r. krótko występowała w Teatrze Syrena. Lata od 1969 do 1981 przypadają na angaż Krafftówny w warszawskim Teatrze Współczesnym. Widzowie mogli ją podziwiać w rolach Alicji w Play Strindberg Friedricha Dürrenmatta w reż. Andrzeja Wajdy (1970), gdzie wystąpiła wspólnie z Tadeuszem Łomnickim. Jej Dorota w Matce Witkacego (1970) oraz Lady Macbett i Lady Duncan w Macbett Eugène'a Ionesco (1972) były rolami przewrotnymi, zabarwionymi groteską (obie sztuki wyreżyserował Erwin Axer). W kolejnych latach zagrała Szarlottę w Wiśniowym sadzie Antoniego Czechowa w reż. Macieja Prusa (1976) oraz Szambelanową w Panu Jowialskim Aleksandra Fredry w reż. Jerzego Kreczmara (1977). Po latach Krafftówna wróciła na krótko do Teatru Dramatycznego. Zagrała wówczas dwie znaczące role: w 1982 r. wcieliła się w rolę Lulu w Skizie Gabrieli Zapolskiej w reż. Witolda Zatorskiego, a w 1982 r. – Wolumni w Koriolanie Williama Szekspira w reż. Krzysztofa Kelma. W 1982 r. wyjechała do Stanów Zjednoczonych, na zaproszenie Leonidasa Dudarewa-Ossetyńskiego, przedwojennego polskiego aktora i reżysera mieszkającego na stałe w USA. Wyjazd wiązał się z wcześniejsza propozycją zagrania w witkacowskiej Matce po angielsku. Aktorka nie znając tego języka, nauczyła się roli fonetycznie i z powodzeniem występowała na amerykańskich scenach. Pobyt za oceanem, planowany początkowo na pół roku, przeciągnął się do kilkunastu lat. Krafftówna zamieszkała początkowo w San Francisco, a później w Los Angeles, nie porzucając aktorstwa. Grała w polonijnym teatrze, wyreżyserowała Kram z piosenkami Leona Schillera. Przez lata współpracowała z zespołem studenckim Szkoły Teatralnej, Filmowej i Telewizyjnej w Los Angeles, kierowanym przez prof. Michaela Hacketta. W 1997 r. przyjechała do Polski ze spektaklem Biesiada u hrabiny Kotłubaj Witolda Gombrowicza, wyreżyserowanym przez Hacketta. Rok później zdecydowała się na powrót do Polski. W 2006 r., z okazji jubileuszu 60-lecia pracy artystycznej, Barbara Krafftówna wystąpiła w napisanym specjalnie dla niej monodramie Remigiusza Grzeli Błękitny diabeł, o ostatnich latach życia Marleny Dietrich. Tekst sztuki oparty jest na rozmowach autora z sekretarką Dietrich. Przedstawienie wspólnie z Krafftówną wyreżyserował Józef Opalski. Prapremiera odbyła się w Teatrze Muzycznym w Gdyni 24 października 2006 r., a premiera w Teatrze Narodowym w Warszawie 20 listopada 2006 r. Podczas prapremiery aktorka została odznaczona Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. W imieniu Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego Order wręczyła jego małżonka, Maria Kaczyńska. W 2007 r. Krafftówna zagrała Matkę w Peer Gynt. Szkicach z dramatu Henryka Ibsena, a w 2008 – rolę tytułową w Alicji Lewisa Carrolla. Oba przedstawienia wyreżyserował Paweł Miśkiewicz w Teatrze Dramatycznym w Warszawie. Na 80. urodziny artystka wystąpiła w napisanej specjalnie na tę okazję sztuce Remigiusza Grzeli Oczy Brigitte Bardot. Premiera w Teatrze Na Woli im. Tadeusza Łomnickiego w Warszawie odbyła się 5 grudnia 2008 r. Reżyserem przedstawienia jest Maciej Kowalewski. Na scenie partnerował jubilatce Marian Kociniak. Za rolę w tym spektaklu Krafftówna otrzymała nominację do nagrody im. Norwida. Odpowiedz Link
madohora Re: Z okazji - Słynne Barbary w szaradach anagram 05.12.09, 00:01 zamknięty REBUS BEZ JEDNEJ LITERY SSS.... S _ _ _ (4 litery) Skojarz z rodem panującym Odpowiedz Link
cusiew44 Re: Z okazji - Słynne Barbary w szaradach anagram 05.12.09, 14:24 zamknięty BARBARA SASS Odpowiedz Link
cusiew44 Re: Z okazji - Słynne Barbary w szaradach anagram 05.12.09, 14:24 zamknięty Zapomniałam dodać, że reżyser Barbara Sass-Zdort (ur. 14 października 1936 r. w Łodzi) - polska reżyserka i scenarzystka filmowa oraz telewizyjna. W 1958 roku ukończyła Wydział Reżyserii PWSF w Łodzi. W latach 1982-1986 przewodnicząca Koła Reżyserów Stowarzyszenia Filmowców Polskich. Jest laureatką wielu prestiżowych krajowych i europejskich nagród filmowych. Odpowiedz Link
madohora Re: Z okazji - Słynne Barbary w szaradach anagram 05.12.09, 22:29 zamknięty Nauka nie poszła w las Reżyserem jest Barbara Sass Odpowiedz Link
cusiew44 Re: Z okazji - Słynne Barbary w szaradach anagram 05.12.09, 14:25 zamknięty Dorobek artystyczny Scenariusz: * Jak narkotyk (1999) * Pokuszenie (1995) * Pajęczarki (1993) * Historia niemoralna (1990) * W klatce (1988) * Dziewczęta z Nowolipek (1985) * Rajska jabłoń (1985) * Krzyk (1982) * Debiutantka (1981) * Bez miłości (1980) * Dziewczyna i gołębie (1973) * Ostatni liść (1972) * Sycylia (1957) Reżyseria: * Jak narkotyk (1999) * Pokuszenie (1995) * Pajęczarki (1993) * Historia niemoralna (1990) * Dziewczęta z Nowolipek (1985) * Rajska jabłoń (1985) * Krzyk (1982) * Debiutantka (1981) * Bez miłości (1980) * Dziewczyna i gołębie (1973) * Ostatni liść (1972) * Do przerwy 0:1 (1961) * Sycylia (1957) * Chcemy wiedzieć (1956) Odpowiedz Link
madohora Re: Z okazji - Słynne Barbary w szaradach anagram 05.12.09, 00:06 zamknięty Szarada Anagramowa Ja W KASK włożyłam KWIAT O! pięknie to wygląda. O! tak! K _ _ _ _ _ _ _ _ _ _(11 liter) Odpowiedz Link
cusiew44 Re: Z okazji - Słynne Barbary w szaradach anagram 05.12.09, 14:26 zamknięty BARBARA KWIATKOWSKA - aktorka Odpowiedz Link
cusiew44 Re: Z okazji - Słynne Barbary w szaradach anagram 05.12.09, 14:27 zamknięty Barbara Kwiatkowska (pseudonim art. Barbara Lass, ur. 1 czerwca 1940 w Patrowie koło Gostynina, zm. 6 marca 1995 w Baldham koło Monachium) - polska aktorka filmowa. Popularność zdobyła rolą Ewy w komedii Tadeusza Chmielewskiego Ewa chce spać (1957). Tę rolę aktorka otrzymała dzięki zwycięstwu w konkursie tygodnika "Film" przeprowadzonym pod hasłem: "Piękne dziewczyny na ekrany". Barbara Kwiatkowska tańczyła w Zespole Pieśni i Tańca "Skolimów" oraz uczyła się w warszawskiej Szkole Baletowej. Mimo edukacji tanecznej została zawodową aktorką. W 1959 roku wyszła za reżysera Romana Polańskiego. Rozwiedli się po kilku latach. uż w 1959 roku trafiła na Zachód, grając główną rolę - obok Jean-Louis Trintignanta - we francuskim obrazie Tysięczne okno. Rok później wystąpiła wraz z Alain Delonem w filmie Co za radość żyć. Grała w produkcjach włoskich, francuskich i niemieckich. Wystąpiła m.in. w filmie Krzysztofa Zanussiego Blaubart (Sinobrody 1983) oraz w głównej roli - jako Ines - obok Helmuta Griema w Stachel im Fleisch (1981). Na planie filmu Rififi w Tokio poznała Karlheinza Böhma, który został jej drugim mężem. Owocem tego związku jest znana aktorka Katharina Böhm. Po drugim rozwodzie partnerem życiowym Barbary Kwiatkowskiej był, aż do jej śmierci, muzyk jazzowy - Leszek Żądło. Współpracowała z Rozgłośnią Polską Radia Wolna Europa, działała w niepodległościowym Klubie Niezależnej Myśli Politycznej imienia Juliusza Mieroszewskiego. Była wiceprzewodniczącą i jednym z założycieli Stowarzyszenia na Rzecz Porozumienia Niemiecko-Polskiego. Między innymi to jej zasługą było wprowadzenie do monachijskiej telewizji kablowej Telewizji Polonia. Zmarła nagle, 6 marca 1995 roku, podczas koncertu legendy muzyki swingowej Al Porcino. Spoczywa w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie. Grób i pomnik jest dziełem wybitnego rzeźbiarza - Mariana Koniecznego. Koncert ku pamięci Barbary Kwiatkowskiej odbył się w Monachium w Teatrze "Kleine Komedie", 6 marca 2005 w dziesiątą rocznicę jej śmierci. Odpowiedz Link
madohora Re: Z okazji - Słynne Barbary w szaradach anagram 05.12.09, 22:32 zamknięty Jako Ewa spać chciała Potem z kraju wyjechała Odpowiedz Link
madohora Re: Z okazji - Słynne Barbary w szaradach anagram 05.12.09, 00:08 zamknięty Poukładaj jak puzzle SKA TRZE LEW TRZE T _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _(14 liter) Odpowiedz Link
cusiew44 Re: Z okazji - Słynne Barbary w szaradach anagram 05.12.09, 14:28 zamknięty Barbara Trzetrzelewska - piosenkarka Odpowiedz Link
cusiew44 Re: Z okazji - Słynne Barbary w szaradach anagram 05.12.09, 14:29 zamknięty Basia, właśc. Barbara Trzetrzelewska (ur. 30 września 1954 w Jaworznie) – polska piosenkarka, która na przełomie lat 80. i 90. odniosła światowy sukces nagrywając muzykę będącą mieszanką współczesnego jazzu i popu, o charakterystycznym południowoamerykańskim brzmieniu. Największym powodzeniem cieszyła się w Stanach Zjednoczonych, w Japonii, w Wielkiej Brytanii oraz we Francji. Jej głos ma rozpiętość trzech oktaw Basia debiutowała w 1969 w lokalnej amatorskiej rockowej kapeli Astry z jej rodzinnego miasta, z którą wystąpiła na Festiwalu Awangardy Beatowej w Kaliszu. W latach 1972-1974 była częścią najpopularniejszej żeńskiej grupy wokalnej w Polsce - Alibabki, a w 1977 śpiewała z debiutującą wówczas grupą rockową Perfect. W tym samym roku na świat przyszedł jej syn, Mikołaj. W 1979 Basia zamieszkała w Stanach Zjednoczonych, ale dwa lata później przeprowadziła się do Wielkiej Brytanii. Tam od 1983 roku śpiewała obok Marka Reilly'ego w jazzowo-popowej grupie Bronze, w której poznała swojego wieloletniego współpracownika i współautora jej piosenek, keyboardzistę Danny'ego White'a (młodszego brata jazzowego gitarzysty Petera White'a). Grupa zmieniła nazwę na Matt Bianco i nagrała debiutancki album Whose Side Are You On, który ukazał się w 1984 roku i podbił całą Europę, sprzedając się w nakładzie ponad 1,5 mln egzemplarzy. Album przyniósł także aż dwa brytyjskie przeboje Top 30: "Get Out of Your Lazy Bed" oraz "Half a Minute". Po tym sukcesie Basia i Danny White opuścili Matt Bianco w 1985, aby rozpocząć solową karierę Basi. Dwa lata później ukazał się jej pierwszy album Time and Tide. Najpierw Basia podbiła największy na świecie, rynek amerykański. Jej album rozszedł się tam w nakładzie ponad 1 mln egzemplarzy, przynosząc nawet popowy hit Top 30 na liście Billboard Hot 100, tytułowy "Time and Tide". Na całym świecie rozeszło się blisko 2 mln sztuk. Druga płyta London Warsaw New York powtórzyła ten wyczyn w roku 1990. Ten album także sprzedano w nakładzie blisko 2 mln kopii na świecie, z czego ponad 1 mln w Stanach Zjednoczonych i również przyniósł on kolejny hit Top 30 na liście Billboard Hot 100, "Cruising for Bruising". Oba albumy trafiły na sam szczyt zestawienia Top Contemporary Jazz Albums Billboardu, a drugi trafił także na szczyt jej rocznego podsumowania, pobijając nawet nagrodzoną statuetką Grammy za najlepszy album roku, płytę Back on the Block Quincy'ego Jonesa. Sukcesy te uczyniły Basię sławną także poza granicami Stanów Zjednoczonych, zwłaszcza w Azji (głównie w Japonii) oraz w Europie (głównie we Francji). W 1991 na rynek trafiło pierwsze wydawnictwo video Basi, A New Day, zawierające jej wszystkie wideoklipy oraz wywiad. Odpowiedz Link
madohora Re: Z okazji - Słynne Barbary w szaradach anagram 05.12.09, 22:36 zamknięty Basia pięknie śpiewała A potem długo milczała Odpowiedz Link
cusiew44 Re: Z okazji - Słynne Barbary w szaradach anagram 05.12.09, 14:30 zamknięty ej trzeci studyjny album The Sweetest Illusion, wydany w 1994, na rynku amerykańskim osiągnął nakład ponad 0,5 mln kopii i przyniósł hit "Drunk on Love", który niespodziewanie trafił na 1. miejsce listy najczęściej granych piosenek w amerykańskich klubach, Billboard Dance Club Play. Poza Stanami Zjednoczonymi album podbił przede wszystkim Japonię. Na całym świecie także ta płyta osiągnęła sprzedaż ponad 1 mln egzemplarzy. Podczas światowej trasy koncertowej promującej tę płytę Basia po raz pierwszy w solowej karierze wystąpiła w Polsce i to z siedmioma koncertami. Natomiast podczas amerykańskich występów artystki w nowojorskim Neil Simon Theatre zarejestrowano jej pierwszy koncertowy album Basia on Broadway, który ukazał się w 1995. Trzy lata później Basia wydała składankę swoich największych przebojów Clear Horizon - The Best of Basia, na którą trafiły również cztery nowe piosenki. Był to zarazem pożegnalny album Basi dla koncernu Sony Music, z którym była związana od początku swojej światowej kariery. Oba albumy odniosły jednak umiarkowany sukces i to tylko w Japonii. Pomimo wieloletnich międzynarodowych sukcesów i oddanej rzeszy fanów, Basia porzuciła karierę w 1998. Miało to związek przede wszystkim ze śmiercią bliskich jej osób, zwłaszcza matki. Jednak w 2004 powróciła na scenę reformując z Dannym Whitem i Markiem Reillym brytyjską grupę Matt Bianco w oryginalnym składzie i wydając album Matt's Mood, który także zdobył uznanie krytyki. W 2005 wspólnie ruszyli także w międzynarodową trasę koncertową, a po jej zakończeniu Basia i White przystąpili do prac nad nowym solowym albumem wokalistki. Decyzją Ministra Kultury Waldemara Dąbrowskiego, Basia Trzetrzelewska otrzymała prestiżową odznakę Zasłużony dla Kultury Polskiej (legitymacja nr 942/2005), którą w imieniu Ministra, w Ambasadzie Polskiej w Londynie, 21 kwietnia 2005 Basi wręczyła Dyrektor Instytutu Polskiego. Basia odznaczenie to otrzymała za promowanie polskiej kultury poza granicami kraju. W 2009, po blisko 15 latach, Basia powróciła na rynek z czwartym studyjnym albumem, It's That Girl Again, promowanym singlem "A Gift", a na rynku amerykańskim singlem "Blame It on the Summer". Płyta wydana została przez niezależne wytwórnie płytowe. Ukazała się najpierw w Japonii 11 marca, później w Stanach Zjednoczonych 24 marca, po czym w Europie wyłącznie w cyfrowym sklepie iTunes 30 marca, a w Polsce bez ograniczeń 17 kwietnia. Odpowiedz Link
madohora Re: Z okazji - Słynne Barbary w szaradach anagram 05.12.09, 00:13 zamknięty Szarada Anagramowa Ktoś mi dobrze RADZI dzisiaj Bym tej ziemi tak szybko nie kupowała NA niej IŁŁÓW jest bez liku W tym roku nie będę jej uprawiała R _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _(13 liter) Odpowiedz Link
cusiew44 Re: Z okazji - Słynne Barbary w szaradach anagram 05.12.09, 14:31 zamknięty Barbara Radziwiłłówna - druga żona Zygmunta Augusta Odpowiedz Link
madohora Re: Z okazji - Słynne Barbary w szaradach anagram 05.12.09, 22:38 zamknięty Dzisiaj już mamy inne gusta To była śliczna żona Augusta -- Madohora -- Nikiszowiec Odpowiedz Link
cusiew44 Re: Z okazji - Słynne Barbary w szaradach anagram 05.12.09, 14:32 zamknięty Barbara Radziwiłłówna (ur. 6 grudnia 1520 lub 1523 w Wilnie, zm. 8 maja 1551 w Krakowie), druga żona Zygmunta Augusta, królowa polska, wielka księżna litewska. Barbara Radziwiłłówna była córką kasztelana wileńskiego i hetmana wielkiego litewskiego Jerzego Radziwiłła i Barbary z Kolów, siostrą hetmana Mikołaja Radziwiłła, zwanego Rudym. Poprzez swoją matkę Barbarę była w prostej linii potomkinią trzeciej żony Władysława Jagiełły Elżbiety z Pilczy, której proces obierania na królową Polski również toczył się w atmosferze skandalu. O jej urodzie krążyły legendy, jej piękno podkreślali nawet ci, którzy byli jej wrogami. Według opisu "była słusznego wzrostu, smukła, jej szczupła talia kontrastowała z szerokimi biodrami", zachwyt wzbudzało piękne oblicze - "twarz miała owalną, ciemne, wielkie oczy, jasną cerę", była blondynką, odpowiadała renesansowym wyobrażeniom piękna. Lubowała się w drogich sukniach, kosztownościach, ozdobach. Nade wszystko upodobała sobie kolor czerwony. W tym kolorze sprawiała sobie nie tylko suknie i birety, lecz takze poduszki, nawet powóz kazała wyłożyć szkarłatnymi materiami. Zgodnie z modą przyozdabiała się biżuterią. Lubowała się w pierścieniach, których nosiła zawsze kilka. Ulubioną jej ozdobę stanowiły jednak perły, których miała ogromną kolekcję (po jej śmierci ową kolekcję przez podstawionych ludzi wykupiła królowa angielska). 18 maja 1537 r. poślubiła w Gieranojach starszego od siebie o lat ok. 15 Stanisława Gasztołda, wojewodę nowogródzkiego, a potem trockiego, po czterech latach małżeństwa owdowiała. Na Stanisławie wygasł ród Gasztołdów. W myśl zasad starego prawa litewskiego po wygaśnięciu w linii męskiej rodu, jego dobra przypadały wielkiemu księciu. Opiekun Barbary, jej brat, Mikołaj Rudy, zwrócił się o pomoc do królowej Bony (chodziło o możliwość korzystania chociaż z części dóbr ziemskich). W październiku 1543 r. nastąpiło wydarzenie, które zmieniło całe życie Barbary. Do Gieranojów przyjechał król Zygmunt August. Oficjalnym celem wizyty było załatwienie spraw spadkowych po Gasztołdach. Wówczas prawdopodobnie nastąpiło pierwsze zbliżenie pomiędzy późniejszymi małżonkami. Pobyt króla został wtedy przedłużony, oficjalnie z powodu szerzącej się zarazy. Romans był kontynuowany w Wilnie, w tym czasie Zygmunt August był jeszcze małżonkiem Elżbiety Austriaczki. Dopiero gdy król został wdowcem, zawarł potajemny ślub z Barbarą w 1547 roku. Małżeństwo wywołało burzę wśród szlachty i spotkało się ze sprzeciwem Zygmunta Starego i Bony. Na sejmie piotrkowskim 1548, senatorowie pod wodzą prymasa Mikołaja Dzierzgowskiego, Piotra Kmity, Jana Tęczyńskiego, Andrzeja Górki i Izba Poselska z Piotrem Boratyńskim i Stanisławem Podlodowskim na czele, żądała unieważnienia małżeństwa. Król odparł wszystkie ataki, stanowczością i energią zmusił wszystkich po kolei oponentów do uległości, doprowadził do koronacji Barbary. Barbara Radziwiłłówna została koronowana na królową Polski 7 grudnia 1550 r. Jej małżeństwo podniosło znaczenie rodu Radziwiłłów i innych rodów litewskich, co spotkało się z oporem szlachty i magnaterii polskiej. Po przedwczesnej, spowodowanej najprawdopodobniej rakiem szyjki macicy[1] (nie ma żadnych dowodów, że śmierć Barbary nastąpiła na skutek otrucia zleconego przez królową Bonę) śmierci, pochowana została 24 czerwca 1551r w katedrze wileńskiej. Odpowiedz Link
madohora Re: Z okazji - Słynne Barbary w szaradach anagram 05.12.09, 00:15 zamknięty Według Małego Jasia Nie róbcie takiej zdziwionej miny Razem z rokiem szkolnym ma imieniny W _ _ _ _ _ _ _ _ _(10 liter) Odpowiedz Link
cusiew44 Re: Z okazji - Słynne Barbary w szaradach anagram 05.12.09, 14:33 zamknięty BARBARA WRZESIŃSKA - aktorka Odpowiedz Link
madohora Re: Z okazji - Słynne Barbary w szaradach anagram 05.12.09, 22:43 zamknięty Z kabaretu Olgi Lipińskiej najbardziej znana Czy to znaczy, że w innych rolach nie doceniana Odpowiedz Link
cusiew44 Re: Z okazji - Słynne Barbary w szaradach anagram 05.12.09, 14:34 zamknięty Barbara Wrzesińska (ur. 15 stycznia 1938 w Warszawie) – polska aktorka. Występowała w Warszawie w teatrach: Współczesnym (1956-1973), Narodowym (1973-1976), Ateneum (1976-1993), Teatr Scena Prezentacje w Warszawie. Najbardziej znana z telewizyjnych kabaretów Olgi Lipińskiej. Laureatka m.in. Złotego Ekranu (1972), odznaczona medalem Per aspera ad astra przez Fundację Sceny na Piętrze (2001). Odtwórczyni ról dramatycznych m.in. Honey - Kto się boi Wirginii Woolf? E. Albeego, Gladys - Aloes A. Fugarda, Ala - Tango S. Mrożka), komediowych i charakterystycznych (m.in. Molly - Opera za trzy grosze B. Brechta, Spika hrabina Tremendosa - Oni S.I. Witkiewicza, Eleonora - Zamek w Szwecji F. Sagan). Była przez trzy miesiące żoną Bohdana Łazuki. Odpowiedz Link
madohora Re: Z okazji - Słynne Barbary w szaradach anagram 05.12.09, 00:18 zamknięty Szarada Anagramowa Męczy mnie dzisiaj KAC nie będzie lepiej A wszystko widzę w kolorze SEPI P _ _ _ _ _ _ _(8 liter) Odpowiedz Link
cusiew44 Re: Z okazji - Słynne Barbary w szaradach anagram 05.12.09, 14:35 zamknięty BARBARA PIASECKA - Odpowiedz Link
madohora Re: Z okazji - Słynne Barbary w szaradach anagram 05.12.09, 22:46 zamknięty A teraz w trochę inne strony wycieczka Zawitała też tutaj Barbara Piasecka Odpowiedz Link
cusiew44 Re: Z okazji - Słynne Barbary w szaradach anagram 05.12.09, 14:36 zamknięty Barbara Piasecka-Johnson z.d. Piasecka (ur. 25 lutego 1937 we Wrocławiu) - filantrop, koneser sztuki i kolekcjoner. Wdowa po Johnie Seward Johnsonie I. Rozpoczęła swoją karierę jako kucharka i pokojówka w domu Johnsona, jednocześnie studiując sztukę na Uniwersytecie Wrocławskim. W roku 1971 została jego trzecią żoną. Po śmierci męża w roku 1983 rozpoczęła się walka Barbary z dziećmi Johnsona o imperium Johnson and Johnson. Prawna bitwa zakończyła się przyznaniem Barbarze pół miliarda dolarów i po 30 mln dla każdego z dzieci Johnsona. W 2006 roku Barbara Piasecka Johnson znalazła się na 74 miejscu wśród 400 najbogatszych ludzi na świecie wg Forbesa. Jej majątek szacowany jest na 2,6 miliarda dolarów. Po śmierci męża przebudowała rodzinną posiadłość w Princeton, Nowym Jersey i nazwała ją Jasną Polaną. W jej kolekcji dzieł sztuki znajdują się m.in. obraz Święta Prakseda przypisywany Vermeerowi, obrazy Atremisii Gentileschi[1], Fra Filippo Lippi[2] i inne. Obecnie mieszka w Monte Carlo, Monako. Uczestniczy w wielu akcjach dobroczynnych w Polsce. Odpowiedz Link
madohora Re: Z okazji - Słynne Barbary w szaradach anagram 05.12.09, 00:25 zamknięty I tak już Barbórka spać się kładzie Minęło Święto, minął znów dzień Dzisiaj bawiła się na biesiadzie A jutro znowu gdzieś jakiś cień Odpowiedz Link
madohora Re: Z okazji - Słynne Barbary w szaradach anagram 05.12.09, 22:54 zamknięty Wywodziła się z pogańskiej rodziny z Heliopolis. Ojciec (Diaskuros) wysłał ją na naukę do Nikomedii. Tam zetknęła się z chrześcijaństwem.Gdy Dioskuros dowiedział się, że Barbara została chrześcijanką chciał ją zmusić do wyparcia się wiary. Gdy to nie poskutkowało, doniósł na nią. Została uwięziona w wieży, gdzie miał przed śmiercią objawić się jej anioł z kielichem i hostią. Ścięta mieczem prawdopodobnie około roku 305 w Nikomedii lub Heliopolis, podczas prześladowań za panowania cesarza Maksymiana (305-311). Legenda Istnieje legenda, według której święta Barbara uciekając przed ojcem schroniła się w skale, która przed nią się rozstąpiła. Patronat Św. Barbara jest patronką dobrej śmierci i trudnej pracy m.in. górników, hutników, marynarzy, rybaków, żołnierzy, kamieniarzy, więźniów i wielu innych. Orędowniczka w czasie burzy i pożarów. Dzień obchodów Wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 4 grudnia. W dniu wspominania Świętej, obchodzone jest tradycyjne święto górnicze - Barbórka. Kult Wielkim orędownikiem św. Barbary był papież św.Grzegorz I Wielki, znanym jej admiratorem był św. Stanisław Kostka. Również w Polsce kult św. Barbary był zawsze bardzo żywy. W modlitewniku Gertrudy, córki Mieszka II ( XIw. ), wspominana jest pod datą 4 grudnia. Na skutek reformy katolickiej liturgii w 1969 ograniczono jej wenerację jedynie do kultów lokalnych, zaś imię usunięto z litanii świętych Kościoła Powszechnego. W kościele prawosławnym nadal jest powszechnie czczona. Ikonografia W ikonografii św. Barbara przedstawiana jest w długiej tunice i w płaszczu, z koroną na głowie, niekiedy w czepku. W ręku trzyma kielich i Hostię ((symbol Eucharystii). Według legendy tuż przed śmiercią anioł przyniósł jej Komunię Świętą. Czasami ukazywana jest z wieżą, w której była więziona ( wieża ma zwykle 3 okienka, które miały przypominać Barbarze prawdę o Trójcy Świętej ), oraz z mieczem, od którego zginął. Atrybuty Anioł z gałązką palmową, dwa miecze u jej stóp, gałązka palmowa, kielich, księga, lew u stóp, miecz, monstrancja, pawie lub strusie pióro, wieża. Odpowiedz Link