Dodaj do ulubionych

Świętego Marcina - na stół rogal i gęsina

10.11.10, 15:54
Świętego Marcina, Świętego Marcina
Na stół rogal i gęsina
Na Święto pojedziemy z rana
Do Jarocina lub Poznania
Obserwuj wątek
    • madohora Re: Świętego Marcina - na stół rogal i gęsina 10.11.10, 15:55
      Marcin z Tours, Święty Marcin, Marcin Miłościwy, scs. Swiatitiel Martin Miłostiwyj, jepiskop Turskij (ur. pomiędzy rokiem 316 a 317 w Sabarii, dziś Szombathely w Pannonii - zm. 8 listopada 397 w Candes nad rz. Vienne) – biskup Tours, święty Kościoła katolickiego i prawosławnego
      • madohora Re: Świętego Marcina - na stół rogal i gęsina 25.04.14, 20:26
        https://fotoforum.gazeta.pl/photo/1/wb/qa/5ixj/0dkM78zInEikGzf0ZX.jpg
      • madohora Re: Świętego Marcina - na stół rogal i gęsina 07.10.19, 18:21
        1. Kto zobaczy naprzód na wiosnę gęś, będzie cały rok słaby; jeżeli zaś źrebię ujrzy, będzie zdrów
      • madohora Re: Świętego Marcina - na stół rogal i gęsina 09.11.22, 21:10
        B. canadensis occidentalis – południowo-zachodnia Alaska; zimuje na wybrzeżach od południowej Kolumbii Brytyjskiej na południe po Oregon
      • madohora Re: Świętego Marcina - na stół rogal i gęsina 09.11.22, 21:11
        B. canadensis fulva – wybrzeża południowej Alaski i zachodniej Kolumbii Brytyjskiej
      • madohora Re: Świętego Marcina - na stół rogal i gęsina 10.11.22, 13:54
        GĘSINA W TRÓJMIEJSKICH RESTAURACJACH - www.kulinaria.trojmiasto.pl
      • madohora Re: Świętego Marcina - na stół rogal i gęsina 11.11.22, 18:07
        RosyjskieLindagesenie są uznanymi gęsiami rodowodowymi w Rosji. Gęsi o tej nazwie pokazane w Niemczech odpowiadają białemu kolorowi gęsi garba afrykańskiego. Wniosek o uznanie za rasę został odrzucony przezEuropejskie Stowarzyszenie Hodowli Małych Zwierząt.
      • madohora Re: Świętego Marcina - na stół rogal i gęsina 11.11.22, 21:00
        Kura i gęś

        To sytuacja bardzo niemiła,
        bo kura z gąską się pokłóciła.
        "Darły więc pierza" kłótliwe ptaki
        a jedna drugiej wytyka braki.

        - Mówię ci gąsko już po raz wtóry,
        że najpiękniejsze w świecie są kury!
        Spójrz na mnie, pióra mam kolorowe,
        a tyś bialutka, jak mleko krowie.

        I nie spotkałam też nigdy ptaka,
        co by tak chodził, niczym pokraka.
        Blada wciąż jesteś a tak w ogóle,
        ciągle, przez ciebie, mam gęsią skórę.

        Gąska, niestety nie wytrzymała
        i zaraz kurze odpowiedziała:

        Po co te kłótnie, waśnie i spory?
        Żyłyśmy w zgodzie, jak do tej pory.
        Przeproś mnie szybko, ty kurzy dziobie.
        albo za chwilę będzie po tobie.

        Zamiast się kłócić całymi dniami,
        lepiej byś jajko zniosła, czasami.
        Wiedz, że ja bardzo uwielbiam kury,
        lecz tobie, ptaszku, brak jest kultury

        Arkadiusz Łakomniak
      • madohora Re: Świętego Marcina - na stół rogal i gęsina 11.11.22, 21:00
        https://www.gify.net/data/media/1756/ges-ruchomy-obrazek-0014.gif
    • madohora Re: Świętego Marcina - na stół rogal i gęsina 10.11.10, 15:55
      https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/16/El_Greco_036.jpg/240px-El_Greco_036.jpg
    • madohora Re: Świętego Marcina - na stół rogal i gęsina 10.11.10, 15:56
      Miejsce, w którym przyszedł na świat św. Marcin nie jest pewne i za prawdopodobne przyjmuje się Szombathely, Salvar i Szent Marten[1]. Jego ojciec, który doszedł do godności trybuna, nadał synowi imię pochodzące od boga wojny Marsa. Jako dziecko przeniósł się wraz z rodzicami do Pavii, miasta we Włoszech. Tam poznał chrześcijan i mając zaledwie 10 lat wpisał się na listę katechumenów. Rodzina świętego nie chciała się zgodzić na jego chrzest, również miejscowy biskup był temu niechętny obawiając się gniewu ojca Marcina. Stąd też św. Marcin przyjął chrzest później.
      W wieku 15 lat św. Marcin obrał stan żołnierski i został rzymskim legionistą, przysięgę złożył jednak dopiero po osiągnięciu pełnoletności, tj. 17 lat.
      W roku 338 św. Marcin wraz ze swoim garnizonem został przeniesiony do Galii w okolice miasta Amiens. To tutaj miało miejsce znane zdarzenie z jego życia. Zimą gdy napotkał półnagiego żebraka, oddał mu połowę swojej żołnierskiej opończy. W nocy po tym zdarzeniu w swoim śnie zobaczył Chrystusa odzianego w jego płaszcz, który mówił do aniołów: "Patrzcie, jak mnie Marcin, katechumen, przyodział".
      Chrzest święty przyjął – jak to było wówczas w zwyczaju – w Wielkanoc 339 roku. Po przyjęciu chrztu św. Marcin postanowił zrezygnować ze służby wojskowej. Panowało wówczas przekonanie, iż chrześcijaninowi nie godzi się być żołnierzem, gdyż z tym zawodem związane jest przelewanie krwi. Nie było jeszcze wówczas dla chrześcijan formalnych zakazów, wprowadzili je później papieże: św. Damazy I w 370 i św. Syrycjusz w 386.
      Św. Marcin ma iść do walki uzbrojony w krzyż
      Okazja do wystąpienia z wojska nadarzyła się św. Marcinowi w 356 r. Wówczas to towarzyszył ówczesnemu Cezarowi Julianowi w wyprawie do Galii przeciwko germańskim plemionom łupiącym te tereny. Był wówczas zwyczaj, że żołnierzom w przeddzień bitwy, dla zwiększenia morale, dawano podwójny żołd. Wówczas to Marcin poprosił zamiast żołdu o zwolnienie go ze służby w wojsku. Rozgniewany tym dowódca kazał go aresztować. Marcin poprosił wtedy, aby pozwolono mu do bitwy pójść bez broni w pierwszym szeregu, a on walczyć będzie jedynie znakiem krzyża. Następnego dnia Germanie poprosili jednak o pokój
    • madohora Re: Świętego Marcina - na stół rogal i gęsina 10.11.10, 15:57
      https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a9/Simone_Martini_028.jpg/180px-Simone_Martini_028.jpg
    • madohora Re: Świętego Marcina - na stół rogal i gęsina 10.11.10, 15:58
      Po powrocie z wojny Marcin uzyskał już łatwo zwolnienie z wojska. Pojechał wówczas na Węgry do swoich rodziców. Zdołał ich przed śmiercią nawrócić na wiarę chrześcijańską. W drodze powrotnej do Galii zatrzymał się w Mediolanie. Okazało się, iż tamtejszy biskup jest arianinem, gdy Marcin zaczął występować przeciw arianom, ci wyrzucili go z miasta. Z Mediolanu Marcin udał się do Francji, do miasta.Poitiers. Został tam serdecznie przyjęty przez tamtejszego biskupa św. Hilarego. Gdy wyznał biskupowi, iż jego pragnieniem jest poświęcić się Bogu, żyjąc życiem ascety, ten wydzielił mu w pobliskim Ligugé pustelnię. Marcin zamieszkał tam z kilkoma towarzyszami. Stał się w ten sposób w 360 r. ojcem życia zakonnego we Francji. W 371 r. zmarł biskup Tours, ponieważ sława życia i cudów świętego mnicha znana była w całej okolicy, kapłani i wierni pragnęli, aby Marcin przyjął godność biskupa. Żeby go do tego skłonić użyto wybiegu: jeden z mieszczan pojechał do świętego z prośbą o przyjazd do miasta i uzdrowienie chorej żony, kiedy tylko Marcin pojawił się w mieście, jego mieszkańcy siłą przywiedli go do katedry błagając o przyjęcie godności biskupa. W ten sposób został wybrany przez aklamację. 4 lipca 371 roku otrzymał święcenia kapłańskie i sakrę biskupią.
    • madohora Re: Świętego Marcina - na stół rogal i gęsina 10.11.10, 15:59
      https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/41/Martin-Tours.jpg/220px-Martin-Tours.jpg
    • madohora Re: Świętego Marcina - na stół rogal i gęsina 10.11.10, 16:00
      Godność biskupią sprawował 26 lat. Wprowadził nowy styl pracy, do tej pory biskup mieszkał przy katedrze i tam przyjmował petentów. Tymczasem św. Marcin prawie stale był poza domem wśród wiernych. Często uczestniczył w synodach, odwiedzał sąsiednich biskupów, był zaprzyjaźniony ze świętymi: Ambrożym, Wiktorynem i Paulinem z Noli. Gdy był już starszy założył klasztor w Marmoutier (14 km od Tours), gdzie najczęściej przebywał. Żył bardzo skromnie, a swoje ciało umartwiał nosząc włosiennicę oraz postami i pokutą za grzechy swoich wiernych.
      Rozpoczął na zachodzie regularne akcje burzenia świątyń i bałwanów pogańskich oraz wycinania świętych gajów. Dzięki nadzwyczajnej gorliwości w tym procederze (połączonym z profanowaniem ołtarzy i wizerunków pogańskich bóstw), wkrótce z jego diecezji zniknęły wszystkie świątynie pogańskie. W dowód zasług Francuzi uczynili go swym patronem.
      Gdy w 383 r. zamordowano cesarza Gracjana jego następca postanowił wszystkich zwolenników swojego poprzednika zabić. Wówczas święty Marcin wybrał się w podróż i tak stanowczo bronił skazanych, że wkrótce zostali uwolnieni.
      W sprawie swoich wiernych pojechał również do Trewiru. Żona cesarza, arianka, nie chciał go wpuścić do pałacu, jednakże Marcin nie zrezygnował, dopóki nie spotkał się z cesarzem Walentynianem II.
      Na synodzie w Bordeaux w 384 r. potępiono Pryscyliana, w wyniku czego cesarz Magnus Maksymus skazał go oraz jego zwolenników na śmierć. Marcin ponownie wybrał się do Trewiru by błagać o łaskę dla heretyków, niestety przybył za późno i wrócił do Tours bardzo tym zgnębiony. Interwencja Marcina spotkała się z atakiem ze strony wrogich mu hierarchów, że broniąc heretyków sprzyja im. Jesienią 397 r. św. Marcin doprowadził do zgody między wiernymi z Candes a tamtejszym duchowieństwem. Po powrocie, wyczerpany, zmarł 8 listopada. W pogrzebie brało udział wielu biskupów i kapłanów, około 2000 mnichów i mniszek oraz wielkie tłumy wiernych. jego ciało sprowadzono Loarą do Tours i pochowano 11 listopada )[3]patron żołnierzy w Kościele katolickim, również
    • madohora Re: Świętego Marcina - na stół rogal i gęsina 10.11.10, 16:00
      https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Simone_Martini_039.jpg/180px-Simone_Martini_039.jpg
    • madohora Re: Świętego Marcina - na stół rogal i gęsina 10.11.10, 16:02
      Wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 11 listopada, prawosławni natomiast wspominają św. Marcina 12/25 października[4], tj. 25 października wg kalendarza gregoriańskiego.
      W Polsce uroczystą oprawę wspomnienia obowiązkowego posiadają: Poznań, Jarocin, Krzeszowice oraz Bydgoszcz, Jawor i Opatów. W trzech ostatnich miastach św. Marcin jest patronem.
    • madohora Re: Świętego Marcina - na stół rogal i gęsina 10.11.10, 16:02
      Patronat

      Święty Marcin jest patronem Francji, królewskiego rodu Merowingów, diecezji w Eisenstadt, mogunckiej (Meinz), rotterburdzkiej, w Amiens. Jest również patronem dzieci, hotelarzy, jeźdźców, kawalerii, kapeluszników, kowali, krawców, młynarzy, tkaczy, podróżników, więźniów, właścicieli winnic, żebraków i żołnierzy.
    • madohora Re: Świętego Marcina - na stół rogal i gęsina 10.11.10, 16:03
      Ikonografia

      W ikonografii zachodniej przedstawiany jest, jako legionista na białym koniu, dający część swojego płaszcza biedakowi. Na wschodzie przedstawiany jest w szatach biskupich i z pastorałem.

      Atrybuty

      Jego atrybutami są: dzban, gęś, koń, księga, model kościoła, dwa psy lub żebrak u jego stóp.
    • madohora Re: Świętego Marcina - na stół rogal i gęsina 10.11.10, 16:28
      Святитель Мартин Турский (Мартин Милостивыйwink (лат. Martinus, 317 или 337 римская провинция Паннония — 11 ноября 397, Турень, Францияwink — епископ Тура, один из самых почитаемых во Франции святых.
      Память святого отмечают 11 ноября (католики и некоторые православные церквиwink и 12 октября (православныеwink
      Святитель Мартин родился в начале IV в. в Паннонии. С ранней юности, почти с детства он мечтал о монашестве, имея перед собой героический пример для подражания в лице преподобного Антония Великого. Однако Мартин рос в нехристианской семье, и отец настоял на его военной карьере. Именно тогда святой и попал в Галлию, где нес свою службу в качестве офицера. Еще будучи военачальником, однажды зимой он разорвал свой плащ и отдал его половину совершенно раздетому человеку. Благочестивая традиция отождествляет этого нищего со Христом.
      Когда представилась возможность оставить армию, Мартин удалился в пустынь Лигуже (Ligugé), что вблизи Пуатье, где вскоре вокруг него возник небольшой монастырь, ставший, по слову автора жития, рассадником монашеского делания в Галлии. Важно отметить, что Мартин распространял на Западе традиции восточного, египетского монашества, во всем следуя преподобному Антонию.
      Вскоре обманом (для того чтобы помолиться об одной больнойwink святой был вызван в город Тур и провозглашен епископом. Сам он до этого избегал рукоположения даже в диаконы, пред
    • madohora Re: Świętego Marcina - na stół rogal i gęsina 10.11.10, 16:31
      Martin von Tours (Lateinisch Martinus, * um 316/317 in Savaria, römische Provinz Pannonien, heute Szombathely, Ungarn; † 8. November 397 in Candes bei Tours in Frankreich) war der dritte Bischof von Tours. Er ist einer der bekanntesten Heiligen der katholischen Kirche. Er wird auch in der evangelischen, anglikanischen und orthodoxen Kirche geehrt.
    • madohora Re: Świętego Marcina - na stół rogal i gęsina 10.11.10, 16:31
      https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bf/Basler_Munster_Martinsturm.JPG/300px-Basler_Munster_Martinsturm.JPG
    • madohora Re: Świętego Marcina - na stół rogal i gęsina 10.11.10, 16:32
      Martin von Tours, geboren 316 oder 317 als Martinus (abgeleitet vom Kriegsgott Mars), wuchs als Sohn eines römischen Tribuns in Pannonien im heutigen Ungarn auf. Die Jugend verbrachte er in Pavia, der Heimat seines Vaters in Oberitalien, wo er erstmals mit dem Christentum in Berührung kam. Widerwillig beugte Martinus sich dem Gebot des Vaters, der selbst als Militärtribun diente, und schlug eine Militärlaufbahn ein. Als Sohn eines römischen Offiziers war er nach den Bestimmungen Diokletians gesetzlich zum Militärdienst verpflichtet. Im Alter von 15 Jahren wurde er zur Leibwache des Kaisers Konstantin II. nach Mailand eingezogen, das zu der Zeit die Residenz der westlichen römischen Reichshälfte war. Während Kämpfen zwischen Römern und Alemannen in Gallien, dem heutigen Frankreich und später auch jenseits des Rheins, in denen Martinus unter Julian diente, vertiefte sich sein Glaube. Vor einer Schlacht gegen anrückende Germanen in der Nähe des Heerlagers der Civitas Vangionum, des heutigen Worms, verweigerte Martinus als Offizier des römischen Besatzungsheeres die Teilnahme mit dem Hinweis, er sei von nun an nicht mehr „miles Caesaris“, ein Soldat des römischen Kaisers, sondern „miles Christi“ und bat um Entlassung aus dem Armeedienst. Dies wurde ihm lange verweigert und so wurde er erst 356 nach Ableistung seiner 25-jährigen Dienstzeit im Alter von 40 Jahren von Julian aus dem Heerdienst entlassen.

      Nachdem er einige Zeit bei Hilarius, dem Bischof von Poitiers, gelernt hatte, zog er sich als Einsiedler auf die Insel Gallinaria bei Genua zurück. Bald aber folgten ihm viele Anhänger, sodass er dieses Leben wieder aufgab. Er reiste zu seiner Mutter nach Pannonien, die er zum christlichen Glauben bekehrte. Anschließend begab er sich erneut nach Gallien. Dort errichtet er in Ligugé das erste Kloster des Abendlandes. Im Jahre 375 errichtete er in der Nähe von Tours das Kloster Marmoutier. Bald lernte er Liborius, den Bischof von Le Mans, kennen. Mit ihm verband ihn eine lebenslange Freundschaft, und er spendete dem sterbenden Liborius im Juni 397 das Sakrament der Krankensalbung.

      Martin war Bindeglied zwischen Rom und dem Reich der Franken. Er verkörperte als asketischer Mönch das spätantike Ideal eines Bischofs oder Priesters. Als Nothelfer und Wundertäter wurde Martin schnell in der gesamten Touraine bekannt. Am 4. Juli 372 wurde er zum Bischof von Tours geweiht. Statt in der Stadt zu leben, wohnte er lieber in den Holzhütten vor der Stadtmauer, wo aber schon zu seinen Lebzeiten das Kloster Saint-Martin de Ligugé entstand.

      Als Martin als Bischof von Tours in Trier weilte, klagten die Gegner des häretischen Bischofs Priscillian von Ávila diesen in Trier bei Kaiser Magnus Maximus an. Auf Betreiben Martins beendete Maximus den Prozess, ließ ihn aber nach der Abreise Martins aus Trier wieder aufnehmen und Priscillian 385 zum Tode verurteilen. Als Martin von der Hinrichtung erfuhr, protestierte er bei Kaiser Maximus ebenso wie Ambrosius von Mailand und Siricius von Rom scharf gegen dieses Vorgehen.

      Als Martin 386 nach Trier kam, um sich bei Maximus für zwei Anhänger des 383 getöteten Kaisers Gratian einzusetzen, verweigerte er den Bischöfen um Ithacius, die die Verurteilung Priscillians betrieben oder gebilligt hatten, die eucharistische Gemeinschaft. Auf Drohungen des Kaisers, sowohl mit der Verfolgung der priscillianischen Gruppen als auch rechtgläubiger mit Martin verbundener asketischer Gruppen zu beginnen, ließ Martin sich bewegen, die eucharistische Gemeinschaft mit den beteiligten Bischöfen zumindest während der Bischofsweihe des Trierer Bischofs Felix wieder aufzunehmen.

      Am 8. November 397 starb Martin im Alter von 81 Jahren auf einer Visite in Candes, einer Stadt seines Bistums. Er wurde am 11. November in Tours unter großer Anteilnahme der Bevölkerung beigesetzt. Martin war nach Maria, der Mutter Jesu, und dem Apostel Johannes der erste Heilige des Abendlandes, der nicht den Tod als Märtyrer gestorben war. (Im Osten ist der erste Heilige, der nicht durch das Martyrium gestorben ist, der hl. Nikolaus.) Damit wurde er im Westen zum ersten Heiligen einer neuen, damals nicht bekannten Art: Konnte bis dahin ein Christ Heiligkeit nur durch ein Martyrium erlangen, so wurde nun deutlich, dass Heiligkeit in einem sittlichen Lebenswandel und Taten der Nächstenliebe und Barmherzigkeit besteht. Martin wurde damit zur paradigmatischen Antwort auf die Frage des Umbruchs von der verfolgten Christenheit zur römischen Reichskirche. Es kam nun nicht mehr auf einen zeugenhaften, für Christus erlittenen Tod an, sondern auf einen am Beispiel Christi und seiner Botschaft orientierten Lebenswandel. Wohl deshalb wurde Martin über die Grenzen seiner Wirkstätten und über die Jahrhunderte hinweg einer der beliebtesten Heiligen der Christenheit. Der Tag seiner Verehrung wurde auf den 11. November festgelegt.
    • madohora Re: Świętego Marcina - na stół rogal i gęsina 10.11.10, 16:33
      https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6c/Simone_Martini_024.jpg/220px-Simone_Martini_024.jpg
    • madohora Re: Świętego Marcina - na stół rogal i gęsina 10.11.10, 16:34
      Ab 334 war Martin als Soldat der Reiterei der Kaiserlichen Garde in Amiens stationiert. Die Gardisten trugen über dem Panzer die Chlamys, einen weißen Überwurf aus zwei Teilen, der im oberen Bereich mit Schaffell gefüttert war. In nahezu allen künstlerischen Darstellungen wird er allerdings mit einem roten Offiziersmantel (lat.: Cappa) abgebildet. An einem Tag im Winter begegnete Martin am Stadttor von Amiens einem armen, unbekleideten Mann. Außer seinen Waffen und seinem Militärmantel trug Martin nichts bei sich. In einer barmherzigen Tat teilte er seinen Mantel mit dem Schwert und gab eine Hälfte dem Armen. In der folgenden Nacht sei ihm dann im Traum Christus erschienen, bekleidet mit dem halben Mantel, den Martin dem Bettler gegeben hatte. Im Sinne von Mt 25,35–40 EU – „Ich bin nackt gewesen und ihr habt mich gekleidet … Was ihr getan habt einem von diesen meinen geringsten Brüdern, das habt ihr mir getan.“ – erweist sich Martin hier als Jünger Jesu.[1]

      Bald entstehen etliche Legenden mit Erzählungen von Wundern Martins. So wurden ihm beispielsweise Totenerweckungen zugeschrieben. Eine weitere Überlieferung besagt, dass Martin im Jahr 371 in der Stadt Tours von den Einwohnern zum Bischof ernannt werden sollte. Martin, der sich angeblich des Amtes unwürdig empfand, habe sich in einem Gänsestall versteckt. Die aufgeregt schnatternden Gänse verrieten aber seine Anwesenheit, und er musste das Bischofsamt annehmen. Davon leite sich der Brauch der „Martinsgans“ ab.
    • madohora Re: Świętego Marcina - na stół rogal i gęsina 10.11.10, 16:34
      https://upload.wikimedia.org/wikipedia/de/thumb/d/da/Dingolfing-st-johannes-fresko.jpg/220px-Dingolfing-st-johannes-fresko.jpg
    • madohora Re: Świętego Marcina - na stół rogal i gęsina 10.11.10, 16:35
      Martins als heroisch empfundenes Leben führte bald zur Heiligsprechung. Der Frankenkönig Chlodwig erhob Martin zum Nationalheiligen und Schutzherrn der fränkisch-merowingischen Könige.
      Martins Mantel (lat. cappa) gehörte zum Kronschatz der merowingischen Könige und reiste mit ihrem Hof von Aufenthaltsort zu Aufenthaltsort. Aufbewahrt wurde sie häufig in kleineren als Kirchenraum dienenden Räumlichkeiten, die danach auch als Kapellen bezeichnet wurden. Die die Cappa begleitenden Geistlichen, die Kapellane, nahmen, da sie lesen und schreiben konnten, neben ihren seelsorgerischen Pflichten auch das Amt der Hof- und Urkundenschreiber wahr. Daraus erklärt sich auch der Name Hofkapelle für die königliche Kanzlei des Frankenreiches.
      Martin ist der Schutzpatron Frankreichs, der Slowakei und des Eichsfelds. Er wird als Landespatron des Burgenlandes und als Patron der Stadt Mainz sowie als Patron des Mainzer Doms verehrt. Ebenso ziert er das Wappen vieler Orte. Auf ihn beruft sich auch die Priestergemeinschaft Sankt Martin, die 1976 in Genua als Zusammenschluss katholischer Priester gegründet worden ist: diese Vereinigung ist heute hauptsächlich in französischen Pfarreien tätig.
      Martins Grab befindet sich heute in der vom Architekten Victor Laloux im 19. Jahrhundert geplanten neuen Basilika in Tours.
      Aufgrund seiner Vita ist der Heilige Martin Schutzheiliger der Reisenden und der Armen und Bettler sowie der Reiter, im weiteren Sinne auch der Flüchtlinge, Gefangenen, Abstinenzler und der Soldaten
    • madohora Re: Świętego Marcina - na stół rogal i gęsina 10.11.10, 16:36
      https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/36/St-martin-beuron.jpg/220px-St-martin-beuron.jpg
    • madohora Re: Świętego Marcina - na stół rogal i gęsina 10.11.10, 16:37
      Der Namenstag des Heiligen fällt auf den 11. November (Martinstag), den Tag der Grablegung Martins. Zahlreiche Bauernregeln für diesen Kalendertag treffen Aussagen über die Witterungssituation des kommenden Winters:
      * Hat Martini einen weißen Bart, wird der Winter lang und hart.
      * Wenn an Martini Nebel sind, wird der Winter meist gelind.
      Der Martinstag wird in vielen Gebieten mit Umzügen und anderem Brauchtum begangen. Da Martins Leichnam in einer Lichterprozession mit einem Boot nach Tours überführt wurde, feiern vor allem die Kindergärten ein "Laternenfest". Auch in der Deutschschweiz ist dieser Brauch als "Räbeliechtli-Umzug" bekannt. In vielen Regionen Deutschlands gehen Kinder dem Heischebrauch des Martinssingens nach. Im Osten Österreichs und den benachbarten Teilen Ungarns und der Slowakei wird am 11. November traditionell die Martinsgans als Festspeise verzehrt.
      In evangelischen Gebieten verbindet sich der Martinsbrauch auch mit dem Gedenken an Martin Luther, der am 11. November getauft wurde, etwa bei der Martinsfeier in Erfurt.
      Martin wird entweder als römischer Soldat auf dem Pferd dargestellt, während er seinen Mantel teilt, oder er wird als Bischof mit den ikonografischen Attributen Rad oder Gänse abgebildet.
      m Wappen ist Martin von Tours eine gemeine Figur. Er ist einer der Heiligen, der in der Heraldik für die Religion in der Wappenkunst steht. Seine Darstellung erfolgt als Reiter, mit Schwert einen Mantel zerteilend. Vor ihm kniend der Bittende. Ein Heiligenschein um den Kopf erhöht die Wertigkeit des Reiters. Eine Auswahl von Wappen, in denen er dargestellt wird, befindet sich in der Liste der Wappen mit Martin von Tours.
    • madohora Re: Świętego Marcina - na stół rogal i gęsina 10.11.10, 16:38
      https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4e/Wappen_Greussen.png/120px-Wappen_Greussen.png
    • madohora Re: Świętego Marcina - na stół rogal i gęsina 10.11.10, 16:39
      Saint Martin of Tours (Latin: Sanctus Martinus Turonensis), (Savaria, Pannonia {now Szombathely, Hungary}, 316 – November 8, 397 in Candes-Saint-Martin, Gaul {central France}; buried November 11, 397, Candes, Gaul) was a Bishop of Tours whose shrine became a famous stopping-point for pilgrims on the road to Santiago de Compostela. Around his name much legendary material accrued and he has become one of the most familiar and recognizable Christian saints. He is considered a spiritual bridge across Europe, given his association with both France and Hungary.[2]
      His life was recorded by a contemporary, the hagiographer Sulpicius Severus. Some of the accounts of his travels may have been interpolated into his vita to validate early sites of his cult. He is a patron saint of France and of soldiers as well as horses.
    • madohora Re: Świętego Marcina - na stół rogal i gęsina 10.11.10, 16:40
      https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fc/H%C3%B6chster_Schlo%C3%9F_Tor_St_Martin.jpg/250px-H%C3%B6chster_Schlo%C3%9F_Tor_St_Martin.jpg

Nie pamiętasz hasła

lub ?

 

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się

Nakarm Pajacyka