madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 26.07.17, 18:22 Mam ochotę na wycieczkę do Krakowa Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 03.07.20, 18:30 Widzisz synku Taka kwiaciarka może być na każdym rynku Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 03.07.20, 18:31 Nie wiem co się zaraz stanie To na spacer wyszli mieszczanie Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 03.07.20, 18:32 Czy czas im się tu nie dłuży Bo to chyba coś z podróży Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 03.07.20, 18:33 Ja tutaj źle nie wieszczę Lecz nad miastem przeszły deszcze... Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 03.07.20, 18:35 Widzisz synek To jest chyba "Mały Rynek" Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 08.07.20, 19:02 HOTEL GRAND W KRAKOWIE PRZY OBECNEJ ULICY SŁAWKOWSKIEJ - ZDJĘCIE Z 1933 ROKU Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 08.07.20, 19:28 Kradzież której nie było? - historia nie rozwiązana W 1934 roku do Grand Hotelu przyjechała pewna dość bogata dama, ubrana w futra oraz z kosztownościami, których cena sięgała prawie milion ówczesnych złotych. Na propozycję kogoś z recepcji aby oddać kosztowności na przechowanie do hotelowego sejfu dama odmówiła. Pani zeszła wieczorem na kolację - jak twierdzili świadkowe - wręcz obnosząc się ze swoim bogactwem. Niestety następnego dnia rano wybuchła afera - zarówno klejnoty jak i futra zginęły. Jednak hotelowy detektyw dowiedział się że były ubezpieczone na dość wysoką sumę. Padło podejrzenie, że cały napad został sfingowany a klejnotów tak naprawdę nie było. Natomiast świadkowie twierdzili coś innego. Było kilkadziesiąt osób, które widziały tę panią wystrojoną w drogocenną biżuterię - nie udało się udowodnić, że to była podróbka - ale też ubraną w futra. Ktoś na dworcu w Krakowie widział damę ubraną w futro a drugie niosła przewieszone przez rękę. Świadkowie byli pewni, że futra były cenne. Ani hotelowy detektyw ani ten z agencji ubezpieczeniowej nie byli w stanie nic udowodnić. Policja też była bezsilna. 1934 rok to nie był czas monitoringów i innych dobrze nam znanych badań więc nie udało się nic udowodnić. Pani z wielkimi pretensjami zgarnęła odszkodowanie i opuściła Kraków. I tak naprawdę do dzisiaj nie wiadomo czy miała miejsce kradzież czy było to oszustwo. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 09.07.20, 20:23 Rysy twarzy Krakowiaków w obu płciach są piękne, mowa przeciągnięta i donośna; co do władz moralnych, odznaczają się powolnością, zastanowieniem się; dowcipni, ostrożni, wyrozumiali, łatwo dają się ukształcić i nabywają wszelkich zdolności. W nieszczęściu okazują stałość umysłu i rzadką przytomność; nie wyrzekają, nie rozpaczają, i radzić sobie umieją. Świąteczny ubiór Krakowiaków podoba się każdemu; nie noszą oni chustek na szyi ani zimą ani latem koszulę z wązkim kołnierzem , związaną kolorową wstążeczką, po w ierzchu spodni opuszczają: opasują zaś pasem skórzanym nabijanym ćwieczkami mosiężnem i, i takiemiż kółkami wykładanym; koło pasa na rzemyku nóż, kozikiem zw an y ; w kalitce hupka, krzesiwko, lulka z cybuszkiem, w zanazdrzu lub za cholewę zatknięta; spodnie bywają to płócienne, to z żółtej w yprawnej skóry. Bóty juchtow e, do tych zamiast obcasów, przybite żelazne wysokie podkówki, którem i w tańcu, w takt zawsze zwykli ochoczo krzesać. Czapki jch nizkie czw orograniaste, z ponsowym w ierzchem i czarnym wązkim barankiem ; noszą także wysokie spiczaste czarne kapelusze, szerokiem i aksamitkami obwiązane, na ołowiane sprzączki spięte; lub też w lecie kapelusze słomiane z szerokiem i skrzydłami; niedorostki najczęściej noszą czapki białe wełniane białe okrągłe w pasy czerw one. W ierzchnia suknia zwana sukmaną, od góry do pasa coraz węższą, odtąd poniżej kolan szersza i rozchodząca się z przodu, zapinaną bywa na haftki. Proszowiak używa białej sukm any wyszywanej czarnemi sznurkam i; Szkalm ierzak nosi ją burego koloru, u niej kołnierz przewieszony na plecy, wyszywany białym sznurkiem w różne w zory; sukm any samych Krakowiaków są granatowe jedwabiem pąsowym haftow ane; odzież ta nazywa sie ka ra zją i stroi dobrze. Sposób ubierania się kobiet nie mało przydaje do jch urody. Dziewczyna nosi włosy splecione w warkocz wstążeczką kolorową zakończony i z niechcenia na plecy spuszczony. Koszula u naram ienników i rękawów, haftowana jedwabiem lub bawełną ponsową. Mężatki włosy okrywają niekiedy pod czepkiem, a zwykle chustką białą, której końce spuszczają z tyłu na szyję, ozdobioną paciorkami różno kolorowemi, sztucznemi lub praw dziwem i koralami. Gorsety noszą z kamlotu lub różnorodnych materji jedwabnych. Odziewają się z wierzchu rodzajem szalów z płótna ciękiego białego. Spódnice kolorow e noszą dochodzące do kostek. Zwykle na nocach noszą na wysokich korkach bóciki. Zimową porą, m ajętniejsze mają ubiór zwierzchni nie dłuższy ja k do kolan, zręcznym krojem barankami podbity, w ierzch zaś granatow y lub zielony, nigdy praw ie innegoniebywa koloru. W czasie uroczystości wiejskich, dziewczęta stroją głow y w aksam itne lub złote lamowe czółenka, przyozdobione mnóstwem wstążek różno-kolorow ych, na plecy spadających. W całej Polskiej ziemi, najcelniejszemi piosnkami i tańcami są tak zwane Krakowiaki. Żadna pieśń ludowa nie posiada w sobie takiej barw y uczucia swobody, rzewności i jędrności, co Krakowiak tak w słowach jak i w melodji. Krakowiak oznacza lud jeszcze blizki natury, najżywszą radością obdarzony. Tańczony więcej okazuje entuzjazm u i siły, niżeli zręczności. Ruch, ubiór i muzyka tego- ludu są tak oryginalne, że pewno żadna sztuka naśladować jch nie zdoła. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 13.09.21, 18:52 W roku 1882 ocalono Bramę przed wyburzeniem po raz drugi. Uczynił to książę Władysław Czartoryski. Postanowił utworzyć w baszcie nad bramą, rodową kaplicę Czartoryskich. Rada miasta wyraziła zgodę pod warunkiem, że brama i baszta będą miały wygląd taki jak w połowie XVIII wieku. W 1889 ukończono kaplicę i konsekrował ją kardynał Albin Dunajewski. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 13.09.21, 19:12 Planty – park miejski w Krakowie otaczający Stare Miasto, założony w latach 1822–1830, o powierzchni 21 ha i długości 4 km. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 13.09.21, 19:17 Planty podzielono na 8 ogrodów]: Wawel – od ul. Powiśle do ul. Franciszkańskiej Uniwersytet – od ul. Franciszkańskiej do ul. św. Anny Pałac Sztuki – od ul. św. Anny do ul. św. Tomasza Florianka – od ul. św. Tomasza do ul. Sławkowskiej Barbakan – od ul. Sławkowskiej do ul. Szpitalnej Dworzec – od ul. Szpitalnej do ul. Mikołajskiej Gródek – od ul. Mikołajskiej do ul. Dominikańskiej Stradom – od ul. Dominikańskiej do ul. Grodzkiej i ul. Stradomskiej Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 13.09.21, 19:26 Muzealne zbiory Czartoryskich początkowo zostały umieszczone w Arsenale Miejskim, który został przekazany na cele muzealne przez władze miejskie. Następnie ks. Władysław Czartoryski zakupił wschodnią część klasztoru Pijarów (tzw. klasztorek pijarski) i trzy kamienice na rogu ulic Pijarskiej i św. Jana, które zostały scalone i przekształcone w jednolitą budowlę pałacową przez architektów: Alberta Bitnera, Wandalina Beringera i Zygmunta Hendla. Przebudowa miała miejsce w l. 1879–1901. W jej wyniku powstała rezydencja z attyką i renesansowym dziedzińcem ozdobionym kolumnadą. Przebudowy pałacu na muzeum dokonał Maurycy Ouradou, uczeń Viollet le Duca. Architekt ten zaprojektował fasady od strony ul. Pijarskiej i od strony baszty Pasamoników oraz ozdobiony herbami kryty ganek przerzucony nad ul. Pijarską, łączący budynek główny pałacu z „klasztorkiem” i dalej z Arsenałem oraz z częścią murów miejskich z basztami Stolarską i Ciesielską. W ten sposób powstał zespół pałacowo-muzealny. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 13.09.21, 19:38 Przy ul. Floriańskiej DOM w którym urodził się i umarł J A N M A T E J K O , zamieniony na muzeum pamiątek po wielkim malarzu: (zrii. 1893). W salonie na pierwszym piętrze znajduje się paleta i pędzel, którym i artysta do ostatniej chwili się posługiwał. Piękny garnitur mebli, szkice olejne, odznaczenia m. in. berło m istrzowstwa w sztuce mai. ofiarowane artyście przez Radę an. Krakowa. Sypialnia, w alkowej łóżko na którym zmarł Artysta. W dalszych salach stroje kobiece i męskie, czepce mieszczek krakowskich, bogate materie, klejnoty, naczynia, zbroje, narzędzia tortur, rysunki i szkice t. zw. »Słownik Matejki«, liczne kopie miniatur, rysunki do »Dziejów ludzkości w jej cywilizacyjnym pochodzie», akwarele, kartony do polichromii kościoła Mariackiego, reprodukcje dzieł Matejki. Trzecie piętro — pracownia Matejki w niej stolik z farbami i paletami artysty, obok fotografie jego najważniejszych dzieł. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 13.09.21, 19:49 Idziemy ic lewo wzdłuż murów idziemy w kierunku teatru i, Słowackiego wybudowany w r. 1893 według projektu arch. J. Zawiejskiego. Fronton zdobią rzeźby symbolizujące sztukę, z lewej strony grupa postaci dłuta T. Płotnickiego, na prawo A. Dauna. N a wierzchu fasady postacie w kontuszaeh; w nyżach pod gzymsem dn a allegoryczne biusty symbolizujące smutek i wesołość, dłuta brata architekty rzeźbiarza M. Za wiejskiego. Teatr posiada kurtynę, ma low aną przez Henryka Siemiradzkiego, przedstaw iającą symbolicznie sztukę. Przed teatrem pomnik komediopisarza Aleksandra hr. Fredry, dłuta C. Godebskiego. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 13.09.21, 19:55 Ponowne otwarcie Teatru nastąpiło 19 lutego 1945 roku. Pierwsze sezony były jeszcze bardzo „przedwojenne” – wrócił dyrektor Frycz i większa część zespołu, grano tradycyjny, głównie polski repertuar. Jednak zmiany wynikające z nowej sytuacji politycznej były nieuniknione. Frycza odwołano, zarzucając mu konserwatyzm. W 1946 roku Teatr im. J. Słowackiego został na kilka lat połączony ze Starym Teatrem, co miało ułatwić władzom nadzór nad obiema instytucjami. W 1947 roku kierownictwo objął Bronisław Dąbrowski. Był najdłużej urzędującym dyrektorem przy placu Św. Ducha – pozostał na stanowisku, wyjąwszy kilkuletnią przerwę, aż do 1972 roku. W latach czterdziestych Teatr dysponował jednym z najlepszych w Polsce zespołów aktorskich. U boku mistrzów – Zofii Jaroszewskiej, Mieczysławy Ćwilkińskiej, Jana Kurnakowicza, Jerzego Leszczyńskiego, Antoniego Fertnera, Eugeniusza Fuldego, Tadeusza Kondrata, Ludwika Solskiego – zaczynała karierę grupa wybitnych, młodych aktorów – m.in. Halina Gryglaszewska, Halina Mikołajska, Marta Stebnicka, Aleksandra Śląska, Zofia Rysiówna, Marian Cebulski, Adam Hanuszkiewicz, Gustaw Holoubek, Tadeusz Łomnicki. Ich pokoleniowy debiut to jeden z fenomenów w dziejach polskiego teatru. Pierwsza, trzyletnia dyrekcja Dąbrowskiego przyniosła Teatrowi zasłużony sukces. Publiczności podobały się zrealizowane z rozmachem przedstawienia w jego reżyserii – Wieczór Trzech Króli, Sen nocy letniej Szekspira, Owcze źródło L. de Vegi i inne. Nie brakowało spektakli kameralnych i nastrojowych – jak Trzy siostry Czechowa. Okres stalinowski Teatr przetrwał w niezłej kondycji artystycznej, prawie udało się uniknąć powszechnie obowiązującego w tych latach socrealizmu. Powstało kilka świetnych przedstawień. Dekoracje do paru inscenizacji zaprojektował Tadeusz Kantor. Po październiku 1956 zrealizowano tu pierwsze w powojennej Polsce Wyzwolenie Wyspiańskiego. W latach sześćdziesiątych, choć dynamika wydarzeń artystycznych nieco osłabła, wartościowych zjawisk było niemało. Oprócz Dąbrowskiego reżyserowali m.in. Władysław Krzemiński, Bohdan Korzeniewski, Wilam Horzyca, Kazimierz Dejmek, Jerzy Goliński. Na wyjątkowo wysokim poziomie stała scenografia – m.in. dzięki Tadeuszowi Brzozowskiemu, Wojciechowi Krakowskiemu, Lidii i Jerzemu Skarżyńskim czy jednemu z najwybitniejszych scenografów europejskich Andrzejowi Kreütz-Majewskiemu, który w Teatrze im. J. Słowackiego debiutował. Do dziś są pamiętane uhonorowane nagrodami spektakle: Las A. Ostrowskiego, Urząd T. Brezy, Namiestnik R. Hochhutha, śmiałe artystycznie inscenizacje klasyki polskiej – jak Dziady Mickiewicza, a także prapremiery dramatów Widok z mostu A. Millera i Powrót do domu H. Pintera. Wyrazistym zjawiskiem były świetne, drapieżne przedstawienia Lidii Zamkow – wśród nich Makbet Szekspira, Wizyta starszej pani F. Dürrenmatta, Edyp król Sofoklesa, Wesele Wyspiańskiego. W latach drugiej dyrekcji Bronisława Dąbrowskiego występowali kolejni znakomici aktorzy, m.in. Leszek Herdegen, Marek Walczewski, Stanisław Zaczyk, Janusz Zakrzeński. W latach siedemdziesiątych Teatrem kierowała Krystyna Skuszanka. W 1976 roku otwarto w budynku dawnego „domu machin” małą scenę Miniatura, na której debiutowało wielu reżyserów, m.in. Krystian Lupa. Szerszym echem odbiły się spektakle o silnym podtekście publicystycznym – jak Sprawa Dantona i Dziewięćdziesiąty trzeci S. Przybyszewskiej w reż. Jerzego Krasowskiego, i o ambicjach reinterpretacji repertuaru narodowego – m.in. Lilla Weneda Słowackiego i Akropolis Wyspiańskiego w reż. Skuszanki. Do odważniejszych decyzji należało wystawienie Ślubu W. Gombrowicza. Już po wyborze polskiego Papieża odbyła się prapremiera dramatu Karola Wojtyły Brat naszego Boga – na przedstawienia przyjeżdżały pielgrzymki widzów. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 13.09.21, 19:57 6 września 2018 roku, Narodowy Bank Polski wprowadził do obiegu srebrną monetę o nominale 10 złotych upamiętniającą 125-lecie działalności Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie. Na awersie monety znajduje się popiersie Stanisława Wyspiańskiego i fragment kurtyny Henryka Siemiradzkiego z Teatru, z kolei na rewersie mieści się wizerunek fasady gmachu Teatru. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 13.09.21, 20:04 Pierwszy kościół drewniany na tym miejscu według tradycji ufundować miał biskup Pełka w końcu XII w. W 1244 biskup Jan Prandota osadził przy nim zakon duchaków, którzy prowadzili tutaj szpital. Już wtedy istniała tu parafia. Obecny kościół, murowany, pochodzi z XIV w. Kamienne prezbiterium powstało na początku XIV w. (może już ok. roku 1300), zaś kwadratową, ceglaną nawę ukończono w drugiej połowie tego samego wieku – z pewnością nie później niż w roku 1420. Kościół otoczony był cmentarzem parafialnym oraz łączył się z nieistniejącymi już zabudowaniami klasztornymi i szpitalnymi oraz kościołem i szpitalem Ducha Świętego. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 13.09.21, 20:06 Pozostały wystrój nawy jest w obecnej postaci wierną XIX-wieczną rekonstrukcją renesansowych malowideł pochodzących z 2 poł. XVI wieku. Z powodu zbyt silnego zawilgocenia oraz braku nowoczesnych metod konserwatorskich nie udało się uratować oryginałów. Stanisław Wyspiański skopiował je w skali 1:1 i jego kartony posłużyły Antoniemu Tuchowi do wykonania rekonstrukcji. Na ścianach umieszczono wizerunki bpa Iwona Odrowąża oraz czterech Doktorów Kościoła. Na wschodniej ścianie znajduje się „Zwierciadło Grzesznika” (łac. Speculum Peccatoris) – alegoryczne przedstawienie obnażonego starca, siedzącego na krześle wyrastającym z głębi studni i otoczonego mieczami z napisem Mors (śmierć), Diabolus (diabeł), Peccatum (grzech) i Verbum (słowo), piąty zaś miecz zwisa nad głową starca. Jest to jedyne zachowane tego typu przedstawienie w malarstwie polskim, inspirowane najprawdopodobniej miedziorytami niderlandzkimi z doby kontrreformacji. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 13.09.21, 20:09 Poza tym uwagę mogą przyciągnąć: brązowa chrzcielnica z 1423, pośród wielu innych epitafium Heleny Modrzejewskiej rodziny Pollerów i Tomasza Prylińskiego, skrzydła gotyckiego tryptyku z nieistniejącego już kościoła św. Michała na Wawelu, a także stalle pochodzące z XVII w. zdobione polichromią przedstawiającą sceny z życia duchaków, tron prepozyta duchaków oraz ambona z 1 ćw. XVII wieku stanowiące doskonały przykład wspaniałego kunsztu krakowskich snycerzy. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 18:52 Legendę o smoku wawelskim spopularyzowały podręczniki szkolne oraz zbiory legend i baśni polskich wydawane od XIX wieku. Niemałą rolę odegrała literatura piękna – w XIX wieku powieści Józefa Kraszewskiego, w wieku XX Stanisława Pagaczewskiego. Postać smoka inspirowała także malarzy i rzeźbiarzy, m.in. Mariana Walentynowicza, Witolda Pruszkowskiego, Konstantego Górskiego, Franciszka Kalfasa i Bronisława Chromego, autora rzeźby spod krakowskiej jaskini. Rzeźba Chromego umieszczona została w 1972 roku przed „materialnym zabytkiem”, Smoczą Jamą, odwiedzaną przez tysiące wycieczek i turystów[1]. Jedna z ulic dobiegających do Wawelu nazywa się Smoczą. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 19:01 Ołtarz główny powstał w latach 1761-62 wykonano go z czarnego marmuru dębnickiego z postaciami św. Piotra i św. Andrzeja na konsolach. W ołtarzu znajduje się obraz atrybuowany Tadeuszowi Kuntze przedstawiający nawrócenie św. Pawła pochodzący z ok. 1756. Na uwagę zasługuje także srebrne tabernakulum pochodzące z lat 1732-33. W jednym z bocznych ołtarzy znajduje się obraz Łukasza Orłowskiego Archanioł Michał (ok 1746). Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 19:05 Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej i św. Małgorzaty – kościół rzymskokatolicki wraz z klasztorem oo. Augustianów Eremitów znajdujący się na krakowskim Kazimierzu przy ul. Augustiańskiej 7-9. Konwent augustianów i kościół mieszczą się między ulicami Skałeczną, Augustiańską, Paulińską oraz Skałką. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 19:07 Jest to kościół trójnawowy, bazylikowy, bezwieżowy, bez transeptu. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 19:13 Gotycka, surowa kaplica św. Moniki przylega do nawy od strony zachodniej. Została wzniesiona około 1402-1422 z fundacji Ścibora ze Ściborzyc jako kaplica grobowa. Od początku XVI wieku była nazywana kaplicą Węgierską. Nakryta gotyckim sklepieniem wspartym na ośmiobocznym filarze. Od 1727 roku kaplica służy jako oratorium dla sióstr augustianek – posiadają one dom zakonny po drugiej stronie ul. Skałecznej, połączony z tą kaplicą krytym gankiem nad ulicą (wybudowanym w 1728). Przed wejściem do kaplicy znajduje się obraz Matki Boskiej Kotwicznej z 1647 roku. Przy zachodniej ścianie kaplicy znajduje się manierystyczny ołtarz z ok. 1630 roku z figurą Matki Bożej; przy ścianie północnej m.in. barokowo-klasycystyczny ołtarz z obrazem Matki Boskiej Dobrej Rady (Leopold Nowotny, 1861) oraz obrazy Wizja św. Moniki i Modlitwa św. Moniki. W kaplicy znajdują się 5-głosowe organy wybudowane w 1880 roku przez Jana Śliwińskiego. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 19:15 kościół miał zostać zbudowany w ramach królewskiej pokuty za ten uczynek (jako jeden z serii kościołów ekspiacyjnych wzniesionych przez króla po 1349) – wydaje się jednak, że budowa kościoła została rozpoczęta wcześniej; Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 19:23 Z kościoła św. Katarzyny udajem y się na S K A Ł K Ę »RUPELŁA«, gdzie w 1079 roku został zabity biskup Stanisław Szczepanowski za Bolesława Śmiałego. Kościół pod wezwaniem św. Michała, pierwotny romański początkami sięgał X wieku, w XIV wieku wybudowano gotycki i dzisiejszy barokowy z XV III wieku, projektu architekta Miiirza. Ślązaka; w XV wieku kościół objęli Paulini, W głównym ołtarzu obraz św. Michała Archanioła, T. Konicza. W nawie lewej ołtarz św. Stanisława, na menzie za szkleni pień drzewa, na którym , jak mówi legenda, rozćwiartowano biało świętego. N a ścianie 'bronzowa tablica z napisem »Siste gradum, divus tinxit me sanguine praesul» (Przystań przechodniu — biskup święty krwią swoją mnie zrosił). W nawie prawej kopia obrazu M. B. Częstochowskiej, obok marmurowy pomnik ks. Kordeckiego. dzieło T. Certowiczównej. W podziemu kościoła G ROBY ZASŁU ŻONYCH założone w 1882 roku. Spoczywają tu: Jan Długosz (zm. 1480). W incenty Pol (zm. 1872), Lucjan Siemieński (zm. 1877), Józef Ignacy Kraszewski (zm. 1887), Teofil Lenartowicz (zm. 1893), Adam Asnyk (zm. 1897), Henryk Siemiradzki (zm. 1902), Stanisław Wyspiański (zm. 1907). Jacek Malczewski (zm. 1929). Karol Szymanowski (zm. 1937). Obok kościoła sadzawka, obmurowanie z XVII wieku, którego dokonał biskup Zadzik i statua z XVIII wieku. Tutaj to po zabójstwie św. Stanisława rzekomo rzucono jego zwłoki. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 19:26 Od 1089 zwłoki biskupa spoczywają w katedrze wawelskiej, ale to Skałka jest miejscem jego kultu. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 19:29 1655 – kościół został oblężony przez Szwedów. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 19:31 1836 – władze urządziły więzienie polityczne w klasztorze. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 19:34 1890 – prace konserwatorskie przejął Karol Knaus Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 19:36 1892 – nazwiska wszystkich poważniejszych ofiarodawców datków na kościół zostały umieszczone na stopniach wiodących do świątyni. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 19:38 1902 – pomnik Kordeckiego umieszczony został przy ołtarzu Matki Boskiej Częstochowskiej. Wykonała go Tola Certowiczówna, a architektoniczne obramowanie zaprojektował Knaus. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 19:53 1979 – do kościoła przybył papież Jan Paweł II, by spotkać się z intelektualistami Krakowa i odbyć rozmowę z młodzieżą. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 19:56 2008 – na dziedzińcu koło kościoła 8 maja kardynał Stanisław Dziwisz poświęcił Ołtarz Trzech Tysiącleci Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 19:59 1736 budowę kościoła opuścił Jan Adam Tiel, pozostawiając niewykonane kamienie na filary kościelne. Obróbki podjął się Jerzy Machacz. 19 sierpnia drewniane modele trzynastu kapiteli zobowiązał się wykonać Hieronim Fuchs. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 20:01 1742 27 maja – kontrakt z kamieniarzem Krzysztofem Daykiem, Wojciechem Łuczyńskim i Janem Opoczką na wykonanie elementów kamiennych na drugą kondygnację fasady. 31 maja w ramach kontraktu kamieniarzy powstał portal główny, odkuty przez Tomasza Góreckiego oraz Jana i Kazimierza Stachowskich z Czernej koło Krzeszowic. drzwi portalu są dziełem Franciszka Fogta, podobnie jak krzyż na fasadzie. wiązanie dachowe zostało wykonane przez cieślę Salutarskiego powstały kapitele jońskie z gipsu na pilastrach fasad bocznych i tylnej oraz korynckie na prezbiterium. w Dębniku zaczęto wykonywać czarno-białą posadzkę. budowa kościoła została ukończona w stanie surowym, ukończono projekty ołtarzy – wszystkie otrzymały kształt retabulum ze zwielokrotnionymi pilastrami lub kolumnami i bogatym zwieńczeniem. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 20:06 1750 – Wojciech Rojowski ukończył dekorację stiukową wraz z figurami do ołtarza św. Nepomucena. Obraz wykonał Łukasz Orłowski Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 20:09 1761-1762 – snycerz Józef Weissmann stworzył organy i być może balustradę chóru muzycznego, Antoni Rotter – rokokowe ławki oraz konfesjonały. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 20:12 Ołtarz główny kościoła zawiera obraz Tadeusza Kuntzego, wykonany około roku 1758 i przedstawiający Michała Archanioła. W lewej, południowej nawie (ostatniej licząc od wejścia) znajduje się ołtarz św. Stanisława. Zawiera on XVII-wieczny obraz świętego, a także relikwię w postaci drewnianego stopnia ołtarza, na którym zachować miały się ślady krwi biskupa. Ściana na prawo od ołtarza nosi ponadto trzy wyeksponowane ślady krwi, przykryte szklanymi osłonami w metalowej tablicy. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 20:14 Lucjan Siemieński, poeta (w 1881) Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 20:15 Jacek Malczewski, malarz (w 1929) Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 20:17 Znajdująca się nieco na północ od wejścia do kościoła sadzawka św. Stanisława, zwana "Kropielnicą Polski", to prawdopodobnie miejsce pradawnych obrzędów pogańskich, o których w swoich pismach wspomina Jan Długosz. W tym właśnie miejscu porzucone zostały według legendy rozczłonkowane zwłoki św. Stanisława tuż po jego zabójstwie. Istniejąca obecnie kamienna obudowa sadzawki powstała w okresie wczesnego baroku w latach 1683-1689, wykonana przez kamieniarza Jacka Naporę według pomysłu biskupa krakowskiego Jakuba Zadzika z 1638 roku. Jego to herb Korab obok herbu Długosza (Wieniawa) oraz emblematu Paulinów umieszczony został w zwieńczeniu bramki przed sadzawką. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 20:23 Ratusz kazimierski – budynek znajdujący się na placu Wolnica 1 w Krakowie. Został zbudowany w XIV w. jako ratusz miasta Kazimierz dziś będącego częścią Krakowa. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 13.09.21, 22:37 Wzniesiony w latach 1338-1402. Prawdopodobnie pierwotnie pełnił funkcję kościoła cmentarnego (plac Mariacki przed kościołem był przez wiele wieków cmentarzem parafialnym). W 1583 roku kościół został przekazany jezuitom. W tym czasie swoje kazania wygłaszał tutaj o. Piotr Skarga. Po kasacie zakonu jezuitów w 1773 roku, kościół przejęła Krakowska Kongregacja Kupiecka, a w roku 1796 przejęli go bożogrobcy. Od 1874 roku ponownie kościół jest w posiadaniu jezuitów. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 13.09.21, 22:39 Pietà w kościele Świętej Barbary w Krakowie – gotycka rzeźba przedstawiająca Marię, trzymająca na kolanach martwe ciało Jezusa zdjęte z krzyża. Dzieło to reprezentuje styl piękny w plastyce gotyckiej, należy do tzw. Pięknych Piet – wąskiej grupy rzeźb ukazujące ciało Chrystusa w układzie „horyzontalnym”, powszechnym w sztuce czeskiej, austriackiej, zachodnioniemieckiej oraz Prus Zakonnych. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 13.09.21, 22:42 Pietà w kościele Świętej Barbary reprezentuje wczesny typ tzw. Pięknej Piety, przedstawienia będącego odpowiednikiem innej grupy figur pars pro toto dla sztuki około 1400 - Pięknych Madonn. Te dwa wyróżniki ikonograficzne nie są zgoła jedynymi cechami stylu pięknego, w którym zakres tematyczny jest dużo szerszy. Niemniej w przypadku Pięknych Madonn i Piet skala realizacji bardzo podobnych do siebie dzieł jest wielka. Charakteryzują się na bardzo eleganckim, wytwornym i mocno idealizującym ukazywaniem Marii z Dzieciątkiem, w przypadku Piet wskroś bardzo lirycznym ukazaniem dramatycznego epizodu Pasji Chrystusa, gdzie symptomy jego męki zostały subtelnie złagodzone, a postać opłakującej Matki Bożej emanuje wdziękiem, elegancją i charakterystycznym dla sztuki około 1400 „pięknem”. Wyróżnikami tej „ekskluzywnej” grupy dzieł jest materiał - kamień, całościowe opracowanie rzeźby oraz funkcja - przedstawienie dewocyjne. Tego typu kompozycje figuralne znane są w niektórych obszarach Europy Środkowej. W ówczesnych Czechach (z uwzględnieniem Moraw i Śląska) z Świętego Macieja i Świętej Elżbiety we Wrocławiu (zaginiona). Największy zespół podobnych przedstawień zachował się w Austrii (wraz z Salzburgiem i Tyrolem) oraz terenach ościennych - południowych obszarach Rzeszy (Bawaria), a ponadto w północnych Włoszech, Słowenii i Friuli. W kontekście krakowskiego dzieła do najbliższych stylowo zalicza się m.in. dwie Piety z klasztoru w Admont, pojedyncze dzieła w Straßburgu koło Gurk, Brambergu, Seeon-Seebruck (obecnie w zbiorach Bayerisches Nationalmuseum w Monachium) oraz Treviso i Weronie. Piękne Piety upodobali sobie Krzyżacy, czego przykładem są dzieła w porozrzucanych po Europie posiadłościach tegoż zakonu (Prusy Zakonne, Friuli, Słowenia, Karyntia, Dolna Styria, Hesja). Spory zespół Piet pokrewnych stylowo krakowskiej zachował się również w rejonach Dolnej Nadrenii i okolic, przede wszystkim rzeźba w kościele Świętego Lamberta w Düsseldorfie w mniejszym stopniu dzieła z kościołów Świętego Albana i Świętej Kolumby w Koloni, opactwa w Marienstatt, ponadto w Maastricht w Limburgii. Z innych tego typu dzieł cennymi przykładami są przedstawienia z Jeny w Turyngii oraz w katedrze magdeburskiej. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 13.09.21, 22:48 Mały Rynek – plac na Starym Mieście w Krakowie, regularny, prostokątny, wytyczony w wyniku lokacji Krakowa na wschód od Rynku Głównego jako rynek pomocniczy, na tyłach kościoła Mariackiego, ograniczony ulicą Mikołajską od północy i ulicą Sienną od południa. Ma powierzchnię ok. 0,33 ha (ok. 110m x 30m). Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 13.09.21, 22:50 W 1539 na Małym Rynku za odejście od wiary katolickiej została spalona na stosie 80-letnia Katarzyna Weiglowa Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 13.09.21, 22:57 Pomnik, o wysokości 10 m, przedstawia poetę stojącego na postumencie, u stóp którego na wielostopniowym cokole znajdują się cztery alegorie: Ojczyzna, Męstwo, Nauka i Poezja. Na cokole umieszczona została dedykacja: „Adamowi Mickiewiczowi Naród”. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 13.09.21, 23:01 Krakowscy maturzyści, w czasie studniówek, skaczą na jednej nodze wokół pomnika, wierząc, że liczba okrążeń będzie równa ocenom uzyskanym na ich maturze. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 13.09.21, 23:09 Budowla jest jednonawowa, nakryta eliptyczną kopułą, z prosto zamkniętym prezbiterium. Do nawy przylegają dwie nisze (pastoforia). Od północy do kościoła przylega zakrystia w formie zbliżonej do półkolistej absydy, od południa – prostokątna kaplica Kadłubka. Do wnętrza świątyni prowadzi późnobarokowy portal (2. połowa XVIII). Wyposażenie wnętrza jest barokowe, z ok. połowy XVIII wieku. W ołtarzu głównym znajduje się XVII-wieczną kopię obrazu Matki Boskiej Większej. Kopuła jest współcześnie polichromowana przez Eugeniusza Czuhorskiego. W tęczy wisi XV-wieczny krucyfiks. Kaplica ma sklepienie kolebkowe z lunetami, znajduje się w niej obraz Kadłubka przypisywany Szymonowi Czechowiczowi. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 13.09.21, 23:16 Pierwowzorem Sukiennic były drewniane kramy sukienne otoczone budami, jatkami i straganami. W akcie lokacyjnym książę zobowiązał się do wystawienia sukiennic kamiennych. Stanowiły one podwójny rząd kramów z uliczką pośrodku, która na noc była zamykana z obydwu stron[2]. Około roku 1300 pasaż z kramami zadaszono, co nadało im wygląd hali targowej. W takiej formie przetrwały do połowy XIV wieku. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 13.09.21, 23:18 W 2010 r. otwarto oddział Muzeum Historycznego Miasta Krakowa, Podziemia Rynku Głównego, do którego wejście znajduje się w Sukiennicach. Zwiedzający wędrują pod ziemią wokół Sukiennic szklanymi pochylniami i kładkami, zawieszonymi ponad dawnymi traktami, w tym brukami średniowiecznych Sukiennic. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 00:14 Ucha korony są kanciaste ozdobione motywem plecionki Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 00:17 Po II wojnie światowej początkowo dzwon uruchamiali robotnicy pracujący na Wawelu, w latach 60. XX wieku ukształtowała się odrębna grupa dzwonników Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 00:20 Do legend należy też przekonanie, że Zygmunt brzmiał 1 września 1939 i w styczniu 1945 Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 00:23 sala Skarbca Katedralnego XI–XVI w. – przedmioty pochodzące z darów biskupich, królewskich i magnackich dla Katedry – m.in. przedmioty z grobu biskupa Maurusa, skrzyneczka tzw. sycylijsko-saraceńska, gotycka skrzyneczka z kości słoniowej, kielich zw. świętej Jadwigi Śląskiej, ornat fundacji wojewody Piotra Kmity, a także fragmenty architektoniczne budowli sakralnej z XI wieku, znalezione podczas renowacji katedry. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 00:25 Obecnie prowadzone prace i udostępniona dla turystów ekspozycja ma na celu jak najwierniejsze odtworzenie wyglądu ogrodów z czasu ich powstania, czyli z okresu renesansu. Korzystając z przekazów historycznych w oparciu o prowadzone prace archeologiczne udało się bardzo wiernie odtworzyć wygląd ogrodów na dwóch tarasach. Na trzecim, dolnym tarasie nadal prowadzone są jeszcze badania archeologiczne. W dębowych skrzyniach jak dawniej pojawiły się zioła i przyprawy. W niewielkich kwaterach utworzonych przez układ ceglanych chodników posadzono rośliny sięgające swoim rodowodem XVI wieku i pojawiające się w historycznych wawelskich przekazach. Przy zrekonstruowanej pergoli posadzono winorośl oraz starą sprowadzaną do Polski od około 1600 roku odmianę róży francuskiej, której odtworzenia podjęła się jedyna w Polsce szkółka ratująca historyczne odmiany roślin mieszcząca się w Inowrocławiu. W okazałych ceramicznych donicach posadzono oleandry, fuksje i kasje. Wszystko to tworzy unikatowy przykład niewielkiego przyprawowo-wypoczynkowego renesansowego ogrodu królewskiego. Dyrekcja i opiekunowie ogrodu obiecują, że roślinność ogrodu sukcesywnie będzie uzupełniana o kolejne gatunki historycznych odmian roślin uprawianych w XV i XVI wieku. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 00:28 W 1355 kościół został przebudowany w stylu gotyckim za sprawą Kazimierza Wielkiego. Jan Długosz wspomina, że zastąpiono wówczas świątynią murowaną budowlę drewnianą, możliwe jest więc, że romański murowany kościół uległ wcześniej destrukcji[9]. Kościół gotycki był zbudowany z cegły, składał się z nawy i zakończonego wielobocznie prezbiterium. Sklepienie nawy było oparte na jednym, centralnym słupie. Do kościoła przylegały przybudówki, w których zapewne mieściły się zakrystia oraz mieszkania dla kanoników Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 00:31 Z chwilą wkroczenia Austriaków do Krakowa Wawel przeznaczono na cele wojskowe. W 1803 r. zdecydowali oni o zburzeniu świątyni (m.in. wraz z sąsiednim kościołem św. Michała), rok później już nie istniał[8]. Wyposażenie sprzedano na licytacji, jego część trafiła do krakowskiego kościoła św. Norberta Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 00:35 W 1975 roku wokół obiektu utworzono rezerwat archeologiczno-architektoniczny udostępniony dla zwiedzających w ramach wystawy Wawel Zaginiony[8]. W wyniku destrukcji zabytku, stwierdzonych w latach osiemdziesiątych, konieczne było zlecenie kolejnych prac konserwatorskich, trwających od 1986 do 1990 roku. Kierujący nimi Piotr Stępień, przeprowadzając obserwacje i analizy, dokonał chronologicznego rozwarstwienia murów metodą termoluminescencyjną, co pozwoliło uczytelnić relikty. Na początku XXI wieku obiekt poddano badaniom przy zastosowaniu metody C14, na podstawie której Zygmunt Świechowski datował tetrakonchos na rok mniej więcej 970 Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 00:37 Odsłonięto bowiem dwa otwory, z których żaden nie prowadzi bezpośrednio na zewnątrz budowli. Półkoliście przesklepione przejście w południowym murze międzyapsydowym znajduje się na wysokości 0,2 m ponad skałą i prowadzi do okrągłego pomieszczenia dostawionego do rotundy. Drugie wejście w murze apsydy północno-zachodniej przebite wtórnie i zamurowane przed 1241 rokiem, wznosi się na wysokości 1,5 m nad poziomem skały. Prowadziło do jednego z aneksów, który wyznaczają mury odnalezione po zachodniej stronie budowli. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 00:40 Stan badań dotyczący tetrakonchosu jest bardzo obszerny. Wiele różnych hipotez wraz z kolejnymi odkryciami ulegało dezaktualizacji. Pojawiały się nowe problemy i propozycje ich rozwiązań. W starszych publikacjach można znaleźć dużo więcej rozbieżnych hipotez – później zweryfikowanych i odrzuconych. Dalej jednak większość z problemów musi pozostać tematem spekulacji brak bowiem materialnych dowodów na ich udowodnienie. Pierwsze dokładne stany badań przedstawili – Maria Pietrusińska (do lat 60.) oraz Klementyna Żurowska w dwóch monografiach rotundy, kolejne, krótsze opracowania znajdują się w publikacjach Zbigniewa Pianowskiego, Klaudii Stali, Moniki Bober i Teresy Rodzińskiej-Chorąży Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 00:43 Kolejni badacze spekulowali na temat rekonstrukcji Klementyny Żurowskiej, większość uznała jednak, za bardzo prawdopodobne, iż była to budowla dwukondygnacyjna. Z tym założeniem zgodził się Zbigniew Pianowski, wykluczając jednak istnienie empory oraz palatium od zachodu[27]. Janusz Firlet do dwupoziomowej bryły dodał dwa aneksy – czworoboczne mauzoleum i półkolistą klatkę schodową. Ponadto, rekonstruując usytuowanie pierwszej kurii piastowskiej na Wawelu, uznał, że rotunda była częścią tej zabudowy i przylegała do palatium od strony wschodniej[28]. Zasugerowane przez niego poprzeczne, a nie osiowe połączenie kaplicy z palatium należy do bardzo rzadko spotykanych wyjątków. Zostało jednak poparte przez Klaudię Stalę. Zygmunt Świechowski powielający rekonstrukcję Adolfa Szyszko-Bohusza, dopiero w publikacji z 2004 roku przyjął możliwość istnienia dwóch poziomów budowli. Nie można uznać jego stanowiska za całkiem jasne, bo równocześnie tezie tej towarzyszy rysunkowe przedstawienie wariantu jednopoziomowego. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 00:48 W publikacji z 2001 roku Janusz Firlet, starając się zrekonstruować usytuowanie pierwszej piastowskiej kurii książęcej, stwierdził, że prawdopodobnie czteroabsydowa rotunda zajmowała południowo-zachodnią jej część i pełniła funkcję prywatnej kaplicy władcy. Ostatecznie obaj badacze za bardziej prawdopodobne uznali funkcje kaplicy relikwiarzowej lub książęcego skarbca relikwiarzowego. Zygmunt Świechowski zgodził się z wymienianą już funkcją kaplicy władcy lub wielkorządcy Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 00:50 Wyjątkowe stanowisko zajął Strzygowski, uznając, że rotunda jest zabytkiem rodzimej, słowiańskiej architektury. Niepoparta żadnymi dowodami teza pozostała jednak bez znaczenia dla dalszych badań. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 18:00 Tę część wystawy, która znajduje się w wozowniach królewskich i tzw. małej kuchni jest ekspozycją muzealną, gdzie na tle dawnych murów prezentowane są zabytki średniowieczne. Wszystkie tamtejsze obiekty pochodzą z wykopalisk wawelskich. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 18:03 Kościół św. Gereona – nieistniejący już kościół romański, zbudowany w XI wieku na wzgórzu wawelskim w Krakowie, w XIV w. przekształcony w gotycką kaplicę św. Marii Egipcjanki, zlikwidowaną w XVI w. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 18:07 Dalej eksponowane są: wyroby z żelaza liczne monety – w tym także denary Bolesława Szczodrego, Władysława Hermana, Władysława Łokietka, a także monety Władysława Jagiełły, Kazimierza Jagiellończyka, Władysława Warneńczyka oraz Jana Olbrachta przedmioty metalowe, szklane, wyroby z kości: pierścionki, kości do gry Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 18:12 Jaskinia ta, jak i inne w obrębie wzgórza wawelskiego, znana była od dawna. Wspomina o nich już Jan Długosz, jednak pierwsza pisemna wzmianka o tej konkretnej jaskini pochodzi z I połowy XVI w. W 1565 król Zygmunt II August ze względów bezpieczeństwa polecił zamurować otwory, gdyż zamieszkiwali w nich włóczędzy, żebracy, biedota itp. Niedługo później jednak Smocza Jama znów była użytkowana, istniała tam ciesząca się szeroką sławą karczma (opisał ją w wierszu Jan Andrzej Morsztyn), a nawet dom publiczny. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 18:15 Obecnie prowadzone prace i udostępniona dla turystów ekspozycja ma na celu jak najwierniejsze odtworzenie wyglądu ogrodów z czasu ich powstania, czyli z okresu renesansu. Korzystając z przekazów historycznych w oparciu o prowadzone prace archeologiczne udało się bardzo wiernie odtworzyć wygląd ogrodów na dwóch tarasach. Na trzecim, dolnym tarasie nadal prowadzone są jeszcze badania archeologiczne. W dębowych skrzyniach jak dawniej pojawiły się zioła i przyprawy. W niewielkich kwaterach utworzonych przez układ ceglanych chodników posadzono rośliny sięgające swoim rodowodem XVI wieku i pojawiające się w historycznych wawelskich przekazach. Przy zrekonstruowanej pergoli posadzono winorośl oraz starą sprowadzaną do Polski od około 1600 roku odmianę róży francuskiej, której odtworzenia podjęła się jedyna w Polsce szkółka ratująca historyczne odmiany roślin mieszcząca się w Inowrocławiu. W okazałych ceramicznych donicach posadzono oleandry, fuksje i kasje. Wszystko to tworzy unikatowy przykład niewielkiego przyprawowo-wypoczynkowego renesansowego ogrodu królewskiego. Dyrekcja i opiekunowie ogrodu obiecują, że roślinność ogrodu sukcesywnie będzie uzupełniana o kolejne gatunki historycznych odmian roślin uprawianych w XV i XVI wieku. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 18:24 Z czasem legenda czakramu wawelskiego obrosła w coraz bardziej nieprawdopodobne opowieści. Wśród środowisk wyznających poglądy pseudonaukowe największą popularność zdobyła sobie teoria, wedle której ów „kamień mocy” miał na Wawelu umieścić Apoloniusz z Tiany, żyjący w I wieku grecki neopitagorejczyk. Częstym błędem wśród osób wierzących w istnienie czakramu jest też podawanie, iż kościół, w którym rzekomo się on znajduje, nosi wezwanie „św. Gedeona” i jest kaplicą Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 18:42 Opowiadanie Kadłubka podjęli kronikarze z przełomu XIII i XIV wieku – na Śląsku autor tzw. Kroniki polsko-śląskiej oraz tworzący w Krakowie bezimienny franciszkanin, zwany zazwyczaj autorem Kroniki Mierzwy. Ten ostatni zauważył podobieństwo tekstu mistrza Wincentego do deuterokanonicznych dodatków do Księgi Daniela i opatrzył go uwagą: tak jak Daniel, który zabił smoka babilońskiego. W Wulgacie bowiem, którą znał autor Kroniki Mierzwy, wąż z 14 rozdziału Księgi Daniela nazwany został smokiem: wziął tedy Daniel smoły, łoju i sierści, ugotował to razem, zrobił ciasto i dał w paszczę smoka. Smok zjadłszy rozpękł się. Tedy rzekł: Zobaczcie przedmiot waszej czci Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 18:49 Wśród badaczy występują dwa stanowiska w sprawie wyjaśnienia genezy legendy o smoku wawelskim. Część z nich uważa, że zapisana przez Wincentego Kadłubka legenda oparta została na żywej w końcu XII wieku ustnej tradycji krakowskiej. Inni natomiast są zdania, że twórcą legendy był sam mistrz Wincenty, a fragment w jego kronice był uczonym zastosowaniem do dziejów Polski popularnych w literaturze średniowiecznej opowieści o smokach Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 20:50 Bardzo istotną część kolekcji stanowi ikonografia dzielnicy żydowskiej na Kazimierzu, sceny rodzajowe i portrety Żydów w malarstwie, grafice i fotografii. W posiadaniu muzeum są obrazy Samuela Hirszenberga, Juliusza i Wojciecha Kossaków, Jacka Maczewskiego, Maurycego Gottlieba, Artura Markowicza, Leona Lewkowicza, Marcina Gottlieba, Wacława Koniuszki i Józefa Mehoffera, grafiki Wilhelma Wachtla, Lazara Krestina i Ilii Schora, a także zbiór około 70 typów żydowskich z Krakowa i okolic, fotografowanych w XIX wieku przez Ignacego Kriegera. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 21:12 W 1994 roku Podgórze wraz ze Starym Miastem, Wawelem, Stradomiem, Piaskiem, Kazimierzem i Nowym Światem zostało uznane za Pomnik historii Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 21:17 W Podgórzu wydawano lokalne pismo. Był nim społeczno-literacki tygodnik „Podgórzanin”, wydawany i redagowany przez Karola Breuera. Pierwszy jego numer ukazał się 1 stycznia 1900 r. Wydano 22 numery „Podgórzanina”. Ich treść stanowi m.in. kronikę codziennego życia mieszkańców Podgórza na przełomie wieków. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 21:25 Fort został zaprojektowany przez krakowskiego architekta Feliksa Księżarskiego. Jest on również projektantem Fortu 2 „Kościuszko”. Nazwa obiektu pochodzi od pobliskiego kościoła pod wezwaniem św. Benedykta. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 21:33 Jest to drugi (i ostatni) ratusz Wolnego Królewskiego Miasta Podgórza. Zbudowano go w latach 1844-1854. We wnętrzu zachowało się wiele elementów oryginalnego wyposażenia np. wyposażenie sali Rady Miasta Podgórza. Na szczycie fasady znajduje się herb miasta Podgórza. Obecnie mieści się w nim Wydział Architektury i Urbanistyki Urzędu Miasta Krakowa oraz biuro i siedziba Rady i Zarządu Dzielnicy XIII Podgórze. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 21:47 W okresie powojennym zmieniono położenie niektórych ołtarzy oraz ambony, zamurowano arkady pomiędzy ambitem prezbiterialnym a dawną kaplicą Serca Jezusowego (obecnie Matki Boskiej Nieustającej Pomocy i Wiecznej Adoracji). Jako pierwsze powstały ołtarze: główny (w prezbiterium) oraz Zwiastowania (dawniej w prawym ramieniu transeptu). Prace przy nich trwały w latach 1908–1909. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 21:52 Ośmioboczny korpus ambony ozdobiony jest figurami ewangelistów i doktorów kościoła pod małymi baldachimami. Pod korpusem wśród liści akantu atrybuty ewangelistów oraz personifikacje Wiary Nadziei i Miłości. W zaplecku widnieje polichromowana płaskorzeźba przedstawiająca Jezusa jako Dobrego Pasterza, z ostrołukowym obramieniem, po bokach ornament z motywem delfinów - symboli zmartwychwstania. Baldachim z bogatą dekoracją rzeźbiarską, w błękitnym podniebiu rzeźbą Ducha Świętego pod postacią gołębicy. Na mównicę wiodą kręcone ażurowe schodki. Na płycinach schodów płaskorzeźbione wyobrażenia siedmiu grzechów głównych pod postaciami zwierząt. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 22:15 W narożu kamienicy na wysokości pierwszego piętra znajdują się dwie płaskorzeźby przedstawiające jelenia złączone wspólną głową z porożem. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 22:18 Stary Cmentarz Podgórski – najstarsza nekropolia Podgórza, jednocześnie najstarszy cmentarz komunalny w Krakowie Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 22:20 Do dziś przetrwało zaledwie 38 arów starego cmentarza podgórskiego, który w 1900 roku liczył 1,5 ha powierzchni. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 22:23 Józef Serkowski (1786–1856) urzędnik, sekretarz Magistratu Podgórskiego. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 22:33 Nigdy nie byłam w Parku Botanicznym w Krakowie. Przy najbliższej okazji muszę naprawić ten błąd. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 22:36 Stan kolekcji ulegał zmianom w zależności od sytuacji politycznej kraju i warunków rozwoju nauki w Uniwersytecie Jagiellońskim. Pod koniec XVIII wieku w ogrodzie znajdowało się około 3 tys. gatunków roślin, głównie użytkowych. Kolekcja roślin podupadła na początku XIX wieku i dopiero w latach 20. XIX wieku pod kierunkiem Alojzego Estreichera (1786-1852) została odbudowana. Szczególną sławę zyskał Ogród w latach 60. XIX wieku za czasów Ignacego Rafała Czerwiakowskiego (1808-1882). Zbiory podupadły pod koniec XIX wieku i dopiero Marian Raciborski (1863-1917), badacz flory Polski i Jawy rozpoczął ich odnowę na początku XX wieku (założył nowe alpinarium, dział genetyki i zmienności roślin). Swój obecny wygląd ogród zawdzięcza Władysławowi Szaferowi (1886-1970), jednemu z polskich botaników. W latach 1991–2013 dyrektorem był Bogdan Zemanek, za którego kierownictwa przeprowadzono remonty szklarni, kotłowni, Collegium Śniadeckiego i bocznych budynków. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 22:39 Ogród botaniczny jest otwarty dla zwiedzających zwykle tylko w sezonie letnim, od połowy kwietnia do połowy października, wstęp jest płatny. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 22:43 Wspomniane wyżej dokumenty oraz wcześniejsza jeszcze tradycja pozwoliła na wykształcenie się specyficznych zwyczajów bractwa kurkowego, związanych zwłaszcza z inauguracją sezonu strzeleckiego i zmaganiami o tytuł króla kurkowego (zwanego także „ptasim władcą”), które trwały kilka dni i były znaczącą atrakcją (przyglądał się im m.in. król Stanisław August Poniatowski). Tytuł królewski otrzymywał ten spośród strzelców, który strącił ostatni fragment kura umieszczonego na drewnianej tarczy (pierwotnie – na szczycie masztu). Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 22:49 W latach 1874-1876 budynek Celestatu w Ogrodzie Strzeleckim rozbudowano według projektu Adama Nowickiego. Zaraz po jego ponownym otwarciu zorganizowano tam bal karnawałowy, który wpisał się na stałe na listę krakowskich wydarzeń towarzyskich przez następnych kilkadziesiąt lat. W 1880 ponownie gościem braci kurkowych był cesarz Franciszek Józef I. W tym okresie też powstały w Ogrodzie Strzeleckim dwa pomniki królów polskich – Zygmunta Augusta (jako szczególnego protektora bractwa) oraz Jana Sobieskiego, w dwusetną rocznicę odsieczy wiedeńskiej. Towarzystwo proponowało także teren swojego Ogrodu doktorowi Jordanowi, aby urządził tu park rekreacyjny dla dzieci i młodzieży. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 22:52 Obecnie Towarzystwo nadal prowadzi szeroką działalność społeczną i charytatywną, współfinansując wiele przedsięwzięć. Kultywowana jest tradycja – co roku dokonywany jest uroczysty wybór i intronizacja nowego króla kurkowego (połączone z przemarszem braci z Celestatu do kościoła mariackiego, bracia kurkowi uczestniczą też we wszelkich ważnych wydarzeniach w mieście. Blisko współpracują także z innymi polskimi oraz europejskimi bractwami kurkowymi (w 1998 w Krakowie miały miejsce 12. Europejskie Spotkania Bractw Strzeleckich). W 2005 Towarzystwo zostało uhonorowane przez Radę Miasta Krakowa złotym medalem Cracoviae Merenti, a w 2011 roku Brązowy Medal Honorowy za Zasługi dla Województwa Małopolskiego Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 23:00 W 1819 roku Karol Kurpiński skomponował miniaturę na skrzypce i fortepian Dumanie nad mogiłą Wandy. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 23:03 Jan Długosz łączył jego usypanie z osobą Kraka, legendarnego założyciela miasta Krakowa. Opisuje, że pogrzebano go zgodnie ze zwyczajem na szczycie wzgórza, zaś dwaj jego synowie, wykonując jego wolę, wznieśli kopiec na wieczną pamiątkę. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.21, 23:06 W górnej partii kopca odkryto korzenie potężnego dębu, którego wiek w chwili ścięcia botanik Władysław Szafer określił na ok. 300 lat. Toteż na podstawie dwóch faktów: znalezionego u podstawy kopca wspomnianego brązowego okucia pasa, przy wierzchołku zaś pnia 300-letniego dębu, który jako obiekt kultu pogańskiego mógł zostać ścięty przy wprowadzeniu chrześcijaństwa w IX (Legenda panońska) lub X wieku – za najpopularniejszą, przybliżoną datę usypania kopca uchodzi przyjęta przez profesora Andrzeja Żakiego tj. okres między schyłkiem VI a schyłkiem VII / VIII w. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 15.09.20, 23:09 Zamek na Wawelu Prawie do końca XIV wieku zamek na Wawelu składał się z szeregu, nieregularnie rozłożonych budowli. W środku tych budowli znajdował się kościółek Świętego Feliksa oraz kaplica Gereona przebudowana z dawnej kaplicy Bolesława Chrobrego. Na wschód znajdowały się budynki mieszkalne a dalej wieże obronne. Wawel został przebudowany przez Kazimierza Wielkiego. W tej formie przetrwał do XVI wieku a następnie został przebudowany przez Jagiellonów. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 16.09.20, 19:09 Innym razem ktoś zobaczył czarny, starodawny powóz zaprzężony w czwórkę koni. Na siodle siedział stangret, który trzasnąwszy z bicza odjechał sprzed pałacu. Po jakimś czasie powóz wrócił z powrotem. Ale nikt nie widział czy ktoś do niego wsiadał i czy ktoś wysiadał. Powóz widzieli również stacjonujący w pałacu żołnierze. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 17.09.20, 23:11 KRAKÓW KOŚCIÓŁ I KLASZTOR NA SKAŁCE Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 18.09.20, 13:37 Żył na Pogórzu człowiek niezmiernie zuchwały, znany zawadiaka który niczego się nie bal. Z zawodu był mistrzem murarskim, roboty miał dużo, dobrze mu się powodziło ale też nazbyt często zaglądał do kieliszka. Siedząc kiedyś z towarzyszami w knajpie "Pod Mostem" wszczęli dyskusję na temat duchów i zjaw, które błąkają się po Krzemionkach. Mocno już podochocony założył się ze swoimi towarzyszami, że o północy uda się do groty Twardowskiego i wróci stamtąd cały i zdrowy. Dochodziła północ pan X udał się wraz ze swoim towarzyszem na Krzemionki a reszta towarzystwa czekała na nich w knajpie. Po wyjściu z restauracji raźnym krokiem udali się na Krzemionki. Noc wówczas była ciemna ale parna i gorąca. Zbierało się na burzę. Po drodze udali się do domu, gdzie zaopatrzyli się w latarki i laski dla dodania sobie animuszu. Po drodze śmialiśmy się z naszych przyjaciół, że naciągnęliśmy ich na niezły zakład. Tak doszliśmy do Groty Twardowskiego. Mój towarzysz, pan X wszedł do niej pierwszy trzymając przed sobą latarkę i torując sobie drogę laską. Jego towarzysz został nieco z tyłu. Zerwała się burza, która już od jakiegoś czasu wisiała w powietrzu. Grzmoty i błyskawice rozrywały niebo. Wiatr wiał zawodząc co sprawiało niezwykle wrażenie grozy tego miejsca. Burza na chwilę przestała szaleć. Pan Y zawołał więc w głąb groty: "Chodźmy już. Dopiąłeś swego" Na to odezwał się jego śmiech i odkrzyknął" "Widzisz, miałem rację nie wierząc w duchy ani diabły. bo na tym świecie one nie istnieją. Możemy wracać. Wygraliśmy nasz za...." i w tym momencie urwał. W tym momencie usłyszałem jeszcze jeden potężny grzmot ale taki, że aż ziemia zadrżała w posadach i odgłosy jakby waliła się grota. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 06.12.20, 20:12 ROZSTRZYGNIĘTO KONKURS KRAKOWSKICH SZOPEK - Interia - 06.12.2020 Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 07.06.21, 18:06 KRAKÓW CHCE ZBUDOWAĆ PREMETRO - Interia - 07.06.2021 Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 15.07.21, 11:33 BURZA NAD KRAKOWEM - Gazeta - 15.07.2021 Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 13.09.21, 17:51 W okresie czasów geologicznych pięć razy ukazywało się morze na polskich ziemiach jak i również tu. gdzie Kraków. Erozja, denudacja, działanie lodowców i powstałych z nich wód wpłynęło na różnorodność przepięknego krajobrazu ziemi krakowskiej. Z aluwium oraz epoką neolityczną łączymy zabytki pierwotnego człowieka, który u schyłku dyluwium wysuwa się na pierwsze miejsce. W ojcowskich jaskiniach i okolicach Krakowa znaleziono 4(> zabytków kultury prehistorycznego człowieka. Początkowo człowiek prowadził życie koczownicze, wędrując w ciężkiej walce o byt z miejsca na miejsce; jednak z chwilą, kiedy zaczyna on uprawiać ziemię powstaje osadnictwo stałe. Obawa przed różnego rodzaju nieprzyjacielem zmusza go do wybudowania sobie warownej osady — z czym wiąże się rozwój grodów stałych i czasowych. Gród był siedzibą władcy, który skupiał w koło siebie otoczenie, co pociągało za sobą stworzenie się czynnika wojskowego broniącego władcę i gród. Ze zawiązaniem się miejsc specjalnego kultu, zaczyna się rozwój czynnika religijnego, następnie handlowego (targi czasowe i periodyczne), produkcyjnego i powstaje miasto. W powyższych warunkach wytwarzają się normy prawne, rozkwita bogactwo — powstaje kultura 'Gdzieś w VI wieku u Wisły, u a »AVawelu« przy zejściu do Smoczej jam y istniało t. zw. grodzisko chrobackie, które z czasem przeniosło sic w . wyższą część wzgórza w stronę północno-wschodnią. Między IX a X wiekiem zaczynają się tu budowle kamienne. Wawel był grodem w około którego rozciągała się osada, podgrodzie. AA' osadzie zamieszkuje ludność grodowa, adm inistracyjna, pracująca n a rzecz grodu; stwarza się produkcja miejska i skupienia handlowe. Poważny procent ludności stanowiło duchowieństwo, ludność poświęcała się rolnictwu. Kraków przedlokacyjny był ośrodkiem życia politycznego, siedzibą władz kościelnych, ośrodkiem kultów religijnych oraz sztuki. Niepewnym okresem co do fizjognomii miasta jest czas od X do X III wieku, analogie z Opolem (wykopaliska) mogą nam przedstawić w przybliżeniu wizję dawnego Krakowa. Ówczesny kształt miasta posiadał charakter wydłużony i rozciągał się wzdłuż wyniosłości od AYawclu, szlakiem dzisiejszej ulicy Grodzkiej ku północy, opadając od wschodu i zachodu w tereny podmokłe, pełne stawów i trzęsawisk. Koło kościołów: św. Trójcy, P anny Marii oraz św. Krzyża skupiało się życie pierwotnego okresu rozwijającego się m iasta; centralnym jego punktem był duży plac, Rynek przed kościołem oo. dominikanów. Tutaj to w najludniejszym punkcie podzamcza koncentrow ał się najw iększy ruch handlowy. AA' tym czasie, na przestrzeni blisko trzech wieków, od X do X III stulecia wzniósł człowiek teren Krakow a o 5 metrów, nadsypując go żwirem. Kraków posiadał charakter m iasta mostowego mając dogodne przejście przez rzekę. Od Wawelu prowadziła sucha droga ku -północy, na zachód, wschód przez Wiślicę i Sandomierz na Ruś. następnie do doliny Dunajca w stronę południa, na Węgry Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 13.09.21, 18:05 KOPCE Kopiec T. Kościuszki. Tramwajem nr 5 lub 6 na Salwator, następnie ul. św. Bronisławy, zł. 0.05. Czas zwiedzania 8—21. Sowiniec. — Autobusem z ul. Pierackiego, od autobusu znakowanym szlakiem (kolor czerwony) 25 minut. (Możliwy jest dojazd prywatnym pojazdem przed sam Kopiec, przy czym powrót okrężną drogą). Zwierzyniec — w lesie Wolskim zł. 0.50, godz. 8 do zmierzchu. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 13.09.21, 18:13 P lan zw ied za n ia od P lacu M atejk i do R ynku. (d ro g a tu r y s ty znacz, p u n k t.) A. K ościół św. F lo ria n a — R. P om nik G runw aldzki — C. A kadem ia S ztuk P ię k n y c h — D. B arb ak an — E. M ury o b ro n n e (B ram a F lo ria ń sk a ) — F. T e a tr im . Słow ackiego — G. K ościół św. K rzy ża — H. P rała tó w k a — I. Dom H ipolitów — J. K ościół M ariacki — K. K ościół św. B arb ary Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 13.09.21, 18:30 KOŚCIÓŁ ŚW. FLORIANA stojący na tym miejscu przeszło 750 lat. Pierwotny wybudowany w stylu romańskim, po napadach tatarskich gotycki, dzisiejszy barokowy, odbudowany po najeździe Szwedów. W ołtarzu głównym obraz św. Floriana z widokiem na daw ny Kleparz, pędzla Trycjusza (XVII w.). Znajdują się tu również resztki tryptyku przypisywanego Witowi Stwoszowi, k tó ry zestawiono z dodaniem części architektonicznych w połowie XIX wieku. Kościół posiada cztery obrazy Hansa Suessa z Kulmbachu. z których dwa są zawieszone na filarach w prawo od wejścia. W skarbcu znajduje się pięć cennych relikwiarzy, między nimi: relikwiarz ręki św. Floriana, oraz relikwiarz kom tura krzyżackiego zdobyty pod Grunwaldem ofiarowany kościołowi przez Wł. Jagiełłę Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 13.09.21, 18:32 Po następnym pożarze i uszkodzeniach podczas walk konfederatów barskich, w latach 1755–1779 prowadzono kolejne prace – dobudowano nowe kaplice przy fasadzie zachodniej: Krzyża Świętego i Matki Boskiej Bolesnej, ołtarze boczne oraz elementy wyposażenia wnętrza. Kościół konsekrowano w 1779. Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 13.09.21, 18:38 BARBAKAN pochodzący z XV wieku, wybudowany jako przednia forteca, broniąca bramę Floriańską. Barbakan był otoczony fosą na 24 m szeroką, na 3.40 m głęboką przez którą prowadził most zwodzony. Budowla jest okolona siedmioma wieżyczkami, na piętrze widzimy t. zw. inahikuły t. zn. ganki obronne zawieszone na zewnątrz, a niżej otwory dla wylotów luf arm atnich. Dawniej barbakan był bezpośrednio połączony obronnym korytarzem z bramą Floriańską, stanowiąc jedną całość z murami warownymi. W przeszłości budowla zdawała się być o 1/3 wyższa od obecnej, gdyż teren był niższy. Ostatnio bronili się tutaj konfederaci barscy. Budowę samej warowni rozpoczął już Leszek Czarny, Wacław I dał początek murowanej, co dalej kontynuował Władysław Łokietek i Kaz. Wielki; za czasów Ludwika Węgierskiego powiększyła się warownia, a za Jagiełły dodano drugi rząd murów. W pozostałym dziś fragmencie od strony wschodniej Odpowiedz Link
madohora Re: Wspomnienia z podróży:) 13.09.21, 18:41 W 1816 senator Feliks Radwański w swoim „Votum oddzielnym” w obronie Barbakanu i Bramy Floriańskiej przed wyburzeniem użył m.in. argumentacji, iż do pozbawionego tych fortyfikacji centrum miasta wtargną silne wiatry północne i północno-zachodnie, narażając mieszkańców na częste fluksje, reumatyzmy, a może i paraliże. Tymczasem dekret cesarski wydany w Wiedniu jeszcze w roku 1806 zalecał zburzenie warowni właśnie ze względów sanitarnych i zdrowotnych. Ostatecznie zwyciężyły argumenty Radwańskiego. Odpowiedz Link