Dodaj do ulubionych

To jest wątek pochwała zwierzątek

20.04.11, 21:46
"Do serca przytul psa, weź na kolana kota
Spójrz pchła, daj spokój pchła to też istota"
********************************************************************
--
Madohora

--
Obserwuj wątek
    • madohora Re: To jest wątek pochwała zwierzątek 20.04.11, 21:47
      Ci co mnie znają wiedzą dlaczego
      słowa z piosenki poety tego
      Wiedzą, że Jan Kaczmarek był bliski mej duszy
      I że to że odszedł bardzo mnie porusza
      Ale ja myślę że tak jak potrafił rozśmieszyć
      Tak samo z tego że się pamięta by się ucieszył
      • madohora Re: To jest wątek pochwała zwierzątek 03.02.22, 00:06
        Trąby słoni są w ciągłym ruchu. Zwierzęta te nieustannie się nimi wzajemnie dotykają oraz badają otoczenie. Uczeni z Berlina zbadali unerwienie tego niezwykłego narządu. Do badań wykorzystano zwierzęta,
        które naturalnie umarły w zoo. Okazało się, że włókna nerwowe trąby samicy ważą aż półtora kilograma. Włókna nerwów czuciowych, czyli przenoszących sygnały dotykowe z trąby do mózgu,
        mają ponad dwa metry długości i są ponad trzy razy grubsze niż odpowiadające im nerwy wzrokowe przekazujące informację wizualną. Ponadto zwoje nerwu trójdzielnego słonia, które znajdują się tuż pod mózgiem, należą do największych znanych struktur u zwierząt wykorzystywanych do przenoszenia informacji sensorycznych. Dzięki temu trąby zapewniają słoniom niezwykle czuły zmysł dotyk
      • madohora Re: To jest wątek pochwała zwierzątek 23.02.22, 22:33
        Szympansy celowo nakładają owady na otwarte rany własne i swoich towarzyszy. Małpy łapią latającą zdobycz, wsadzają ją na chwilę do ust, a następnie umieszczają w miejscu skaleczenia. Alessandra
        Mascaro, która obserwowała zachowanie tych ssaków od 2019 roku, przypuszcza, że taki okład ma właściwości przeciw zapalne lub odkażające. Opiekując się zranionym niespokrewnionym pobratymcem, małpy wykazują się zachowaniem bardzo prospołecznym. Wyraźnie chcą, żeby członek ich grupy wyzdrowiał. Taka postawa jest rzadko obserwowana u zwierząt. Teraz naukowcy chcą odkryć, w jaki sposób wiedza o leczniczych zaletach takich praktyk przenosi się między poszczególnymi osobnikami.
      • madohora Re: To jest wątek pochwała zwierzątek 11.03.22, 23:52
        Czworonożne zwierzęta są doskonałe w leczeniu naszych ran emocjonalnych, ale czy wiesz, że psy mogą również pomóc w przezwyciężeniu dolegliwości fizycznych? Badania z University of Saskatchewan, opublikowane w czasopiśmie PLOS wykazały, że pacjenci z oddziału ratunkowego, których odwiedził pies terapeutyczny, zgłaszali mniejsze dolegliwości bólowe, niż osoby, które nie miały kontaktu z psami.
      • madohora Re: To jest wątek pochwała zwierzątek 11.03.22, 23:52
        „Istnieją badania pokazujące, że zwierzęta domowe wpływają na nasze zdrowie na różne sposoby. Motywują nas, podnoszą nas na duchu, wprowadzają zdrową rutynę, budują więź człowiek-zwierzę” – powiedziała CNN główna autorka badania Colleen Dell, kierowniczka ds. badań. in One Health and Wellness oraz profesorka na Uniwersytecie Saskatchewan.
      • madohora Re: To jest wątek pochwała zwierzątek 11.03.22, 23:52
        W kontrolowanym badaniu naukowcy poprosili około 200 pacjentów o zgłoszenie poziomu bólu. Jedna grupa pacjentów miała 10-minutową wizytę psa terapeutycznego, a druga grupa nie. Ludzie różnie reagowali na terapię psów. Czasami uczestnicy rozmawiali z psami lub przewodnikami, czasami głaskali psy, a czasami psy po prostu je trącały.
      • madohora Re: To jest wątek pochwała zwierzątek 18.03.22, 19:15
        Nieznany dotychczas gatunek żółwia, który przetrwał uderzenie asteroidy sprzed 66 milionów lat, odkryli w Rumunii paleobiolodzy z Uniwersytetu w Tybindze. Liczącą około 70 milionów lat skamieniałość znaleziono w basenie Haţeg w Transylwanii – to jedno z najważniejszych europejskich stanowisk archeologicznych późnej kredy. Nowo odkryty gatunek nazwano Dortoka vremiri na cześć nieżyjącego już badacza fauny Mátyása Vremira. Żółw zamieszkiwał słodkie wody i miał 19 centymetrów długości. Do czasów współczesnych nie przeżyli jego krewni. Według naukowców należy on do podrzędu żółwi bokoszyjnych ( Pleurodira), obecnie występujących w Ameryce Południowej, Afryce, Australii, na Madagaskarze i Nowej Gwinei.
      • madohora Re: To jest wątek pochwała zwierzątek 06.04.22, 21:50
        W tymże samym 1845 r. hr. Konstanty i Władysław Braniccy, podróżując po Arabii i zwiedzając Alepo, Hamah, Damaszek, Bassore i inne miasta przyprowadzili ze sobą w 1846 r. ogiery: 65) „Kohejlana" siwego, — 66) „Bajaze- ta“ siwego, — 67) „Osmana" siwego, — 68) „Mahometa 1 ' siwego, — 69) „Janczara" szpakowatego; — 70) „Neddży" siwogorczykowatego — i 71) „Chana" gniadego, — oraz kla cze: 6) białą „Saharę;" — 7) siwą „Syrię;" — 8) gniadą „Szamrę" ; — 9) kasztanowatą „Bajrutkę"; — 10) białą „De- zertę"; — 11) białą „Sarę"; 12) białą „Saharę"; — 13) siwą „Maurdję"; i — 14) siwą „Bagdadkę". W 1847 r. kupiono w Stambule 72) „Baszę" kaszta nowatego;—w 1850 r. — 73) „Teidana" kasztanowatego; — w 1851 r. — 74) „Beduina" siwego; — 75) „Kaimaka" bia łego i 76) „Merdżemkira" gorczykowato-białego, sprowa dzonego z pustyni arabskiej przez hr. Juliusza Dzieduszy- ckiego. W r. 1852 dostaje się 77) „Konstanty" biały; — w 1753 r. — 78) „Indyanin" biały od wielkorządcy indyj skiego; — w 1855 r. — 79) „Hassambek" jasnogniady z Persyi i 80) ,,Abjad-akim“ siwy; w 1857 r. — 81) „Abu- chejl", bialy-gorczykowaty, wyprowadzony przez hr. Juliu sza Dzieduszyckiego z Arabii, a kupiony u ks. Romana Sanguszki w Sławucie; — 82) „Farasz" biały; — 83) „Ry- szan" biały; — 84) „Tajb" biały; — 85) „Korzabad" siwy;— 86) „Dziembasza" ciemnosiwy; — 87) „Baszaktar" siwy; — 88) „Dżudżuk" szpakowaty i 15) szpakowata klacz „Kiza" zakupiona za pośrednictwem Sefer Baszy. — W r. 1858 hr. Aleksander Branicki, podróżując po Arabii, zakupił 89) „Hus- seina" gniadego i 90) „Sahora" białego — natomiast 91) „Mehmed" siwy i 92) „Nena-Sahib" skarogniady dostająsię w r. 1859 do Białocerkwi na innej drodze. — W r. 1859 przychodzą 93) „Nizam“ biały; 94) „Draża-bagat-li“ bia ły— i 95) „Dżejlan" biały. — W r. 1801 dostają się: 96) „Wedżiedran" biały; — 97) „Eczdar" hreczkowaty; — 98) „Selim" biały; — 99) „Tarhan" skarogniady;—100) „Sak- Ban“ biały, zakupiony w stadzie wicekróla Egiptu; — 101) „Bagdadi" biały;—102) „Obed-Obejan" kary;—103) „Mer- dżan" biały gorczykowaty;—104) „Kiur“ srebrno-siwy; — 105) „Rywal" kary — i 16) biała klacz „Alepka." — Wresz cie w r. 1871 oddany został przez ks. Romana Sanguszkę do czasowego użytku w uzińskiem stadzie nasz dobry stary znajomy 107) „Aghil-Aga“ zakupiony przez pułk. Bruder- manna w Arabii do stada w Babolnie. Od roku mniej więcej 1803, a zatem od tego czasu, kiedy w białocerkiewskiej hodowli zaprowadzono księgi stadne i w nich zaczęto dokładnie zapisywać nazwiska i po chodzenie reproduktorów i matek używanych do chowu w stadach hr. Branickich, — wiadomem jest, że po koniec 1871 r. do podnoszenia, uszlachetniania i odświeżania bia- łocerkiewskich koni, nabyto 107 ogierów i 16 klaczy, które pochodziły nieomal wszystkie wprost z dalekiego Wschodu i to tylko ze znanych i najszlachetniejszych rodów. Wy jątkowa zaiste troskliwość i systematyczność w tamtejszej świadomej celu hodowli koni oryentalnych, uwieńczona zo stała takim dodatnim wynikiem, że białocerkiewskie konie zasłynęły nietylko po wszystkich dzielnicach ziem polskich, ale i daleko poza granicami kraju, w obcych stadach i we wszystkich stolicach kulturalnego świata! W historyi oryentalnych stad hr. Branickich ciekawą stanowi kartę lista sprzedanych lub darowanych ogierów 82 STEFAN BOJANOWSKI i klaczy wykazująca, że od 1818 —1871 roku hr. Braniccy sprzedali ze stad swoich 2009 a darowali 1231, czyli razem 3240 ogierów i klaczy, co świadczy najwymowniej i pochlebnie, jak cennym materyałem były „białocerkiewskie oryentalne konie“ i jak poważną odgrywały rolę w miejscowej i zagranicznej hodowli koni szlache tnych. Chociaż w ostatnich czasach stada w Szamrajówce, SYLWETKI KONI ORYENTALNYCH I ICH HODOWCÓW 83 Uzinie i Janiszówce znacznie mniej ogierów importowały ze Wschodu, to prowadzenie hodowli i przeznaczanie re produktorów własnego chowu do stada wobec szlachetno ści, nabytych przymiotów i dobrych zalet znajdującego się materyału, nie napotyka na zbyt wielkie trudności, — ale już dzisiaj zaczyna się zbliżać konieczność wprowadzenia krwi całkiem świeżej, celem uniknięcia „chowu w pokre wieństwie.” Hr. Braniccy posiadają jeszcze w Białocerkiewczyźnie następujące, wobec szerszej hodowli koni ras innych, nie stety bardzo zmniejszone oryentalne stada: I. W Janiszówce: stado hr. Władysława Branickiego, które składa się mniej więcej z 20 matek i około 40 sztuk młodzieży. W ostatnich latach reproduktorami w janiszów- kowieckiem stadzie były ogiery: 1) „Hamdani,” złoto-kasztanowaty, ur. 1882 r. w Ja niszówce po Hussarze, wywodowym arabie z pokolenia Neddży, z Negressy po wywodowym arabie Nizam. 2) „Vasco di Gamma”, srebrno-siwy, ur. 1885 roku w Janiszówce po Woltyżerze, prawnuku wywód, araba Wer- neta, z Comtesse Julie, prawnuczce wywód. Indyanina. 3) „Heran”, kasztanowaty, ur. 1896 r. w Janiszówce po wywód. Hezanie z Hawanny po Hussarze. II. W Uzinie, stado hr. Ksawerego Branickiego składa się mniej więcej z 24 matek i 40 sztuk młodzieży. W osta tnich latach reproduktorami były w Uzinie ogiery: 1) „Hamdani II”, złoto-kasztanowaty, ur. 1896 roku w Uzinie po Hamdani (Janiszówka) z Hamlety po Hami z jarczowieckiego stada hr. Juliusza Dzieduszyckiego.
      • madohora Re: To jest wątek pochwała zwierzątek 12.04.22, 18:12
        1) B en i Sakerz znaczniejszymi trybutami: „El Toka“, ,,Zeben“ i ,,Herschan“. 2) Sarhan z trybutami: ,,Raafe“, „Gelilim“ i „Bali“. 3) Sardie z trybutami: „Hanethal“ i „Ebn Djiasi“, wreszcie 4) Schammar z większymi trybutami: „Gherba Mo- hamed“ i „Sayek“. Pokolenie Schammar przebywa ze swymi trybutami w Mesopotamii i to z wiosną w okolicy El-Bir, Orfa i Mardin, zimą zaś więcej na południe ku Rakka i El Deir, na wschód od Mossul między Eufratem i Tygrysem. Arab dając swemu koniowi nazwę składaną, zaznacza wprawdzie do pewnego stopnia pochodzenie konia, ale Europejczyk nie znając dość dokładnie ani odmian koni rasy arabskiej, ani stosunków hodowlanych, odległej, za mało zbadanej i dzikiej Arabii, z nazwiska konia nie wiele się dowie o jego pochodzeniu, a wobec tego nic też dziw nego, że pod względem podziału koni rasy arabskiej na pod- rasy, odmiany lub rody, nawet w najpoważniejszych dzie łach hipologicznych panuje pewien chaos. Chaos taki pa nowałby z pewnością i wtedy, gdybyśmy nawet znacznie lepiej znali rasę koni arabskich, gdyż samo pojęcie rasy, a cóż dopiero podrasy, odmiany, rodu i t. d. nie należy jeszcze bynajmniej do pojęć zupełnie ustalonych. Pod tym względem zapatrywania uczonych, nawet przy rasach zna nych i dobrze zbadanych, różnią się często pomiędzy sobą bardzo, w wielu nawet wypadkach wprost krańcowo, bo przy rozróżnianiu i tworzeniu pewnych grup zwierząt do jednej należących rasy zależy wiele od osobistych poglądów, przekonań, studyów i zdolności obserwacyjnej danego baSTEFAN BOJANOWSKI dacza. Jako bijący w oczy przykład przytoczyć można to, że n. p. sławny Riitiineyer dzieli bydło alpejskie na dwie tylko rasy, podczas gdy inni, równie poważni uczeni, dzielą to samo, dobrze znane bydło na kilkadziesiąt ras oddzielnych. Niektórzy Arabowie prowadzą pewien rodzaj książek rodowych, w których, w obecności świadków, zapisują datę urodzenia i nazwisko rodziców źrebięcia tak, że sprze dający może kupującemu dać pewne objaśnienie pochodze nia konia, — większość jednak Beduinów, zamieszkujących głębokie pustynie Arabistanu, a wychowujących właśnie najszlachetniejsze i najlepsze konie, bliższe i dalsze pocho dzenie tychże zna tylko z tradycyi i z pamięci, bo są try buty, których członkowie od wieków nigdy nie umieli i do dziś dnia jeszcze nie umieją pisać. Jeżeli spotkamy w odludnej pustyni Arabii klacz z medalem, albo ogiera z trójkątnym amuletem, to możemy ślepo wierzyć, że koń jest pochodzenia znanego i krwi najczystszej, bo prawdzi wy Beduin pustynny nigdy tych rzeczy nie zawiesza ko niowi w celu spekulacyjnym, oszustwa, lub sprzedaży. Uczy nienie tego poczytuje bowiem sobie Arab za grzech śmiertelny, za który czeka go w jego mniemaniu straszna kara po śmierci. Natomiast łokciowe rodowody, wystawiane koniom arabskim przez handlarzy dalekiego Wschodu, w stylu nie zwykle kwiecistym, pełnym poezyi i fantastycznych obra zów, doprowadzające pochodzenie sprzedawanych koni do pięciu klaczy Proroka, albo do koni, które królowa Saba Salomonowi w podarunku przysłała, uważać należy za ro dowody fikcyjne i nieprawdziwe, bo naród tak prymitywny i mało cywilizowany jak są pustynni Arabi, nie może od siódmego stulecia po narodzeniu Chrystusa prowadzić dziś dnia dokładnego i wiarogodnego ,,stud booku“ swych koni, jeżeli n. p. od dawna tak bardzo kulturna i cywili zowana Anglia pierwszy tom takiej księgi rodowej wydruko wała nie prędzej, jak dopiero w 1791 roku. Nie da się zaprzeczyć, że tak nieprzerwanie i troskliwie, jak u Arabów, pielęgnowana nić żywej tradycyi, zachowywać może i rze czywiście zachowała też w pamięci nazwiska niektórych fenomenalnych koni, z czasów nawet bardzo odległą prze szłością zamglonych, — ale ta tradycya nie może przecież dać arabskim hodowcom żadnej podstawy do dyktowania piśmiennym Beduinoin stuletnich rodowodów obecnie ży jących koni. Wreszcie po co nam takie rodowody z pustyni, na których się zupełnie nie znamy i których nawet czytać nie umiemy? — nam do uwierzenia w czystość krwi i wy soką szlachetność prawdziwie pustynnego konia, (jeżeli go tam rzeczywiście na miejscu kupujemy), wystarczyć może to, że ten koń chowany jestwniedostępnej pustyni celowo generacyami do boju i trudów — i że się rodzi zawsze tylko po takich ogierach i z takich klaczy, które odznaczały się i odzna cza ją się do dziś dnia odziedziczone mi po dzia dach i pradziadach takiemi zaletami, jakich Arab od swego konia wymaga, — a cały świat zwierzęcy wskazuje nam jasno na fakt, że u ras pierwotnych (prymitywnych), do jakich i pustyn nego konia arabskiego bezwarunkowo zaliczyć wypada, siła odziedziczania jest większą, niż u raskulturnych, które człowiek dla swojej wy gody, lub przyjemności sztucznie wytworzył i zlepił!
      • madohora Re: To jest wątek pochwała zwierzątek 12.04.22, 21:09
        po Bagdadzie od Miechy, po Elazusie od Miechy, sprowadzonej z puszczy, 3) „Dagmary", róż. szpak, po Krzyżyku or. ar. od Dagmary, po Dahomanie (Babolna) od Miechy Bojan po Krzyżyku od Lutki El-Kebirki. po Pielgrzymie, od Miechy po Elazusie, od Mie chy, sprowadzonej z puszczy, 4) „Lwowianki", gniad. po Hindostanie od Lwowian ki, po Dahomanie (Babolna) od Ml echy, po Elazusie od Miechy, sprowadzonej z puszczy, 5) „Kataryny", szpak, po Obejanie od Kataryny, po M a 1 c i e od K a t a r y n y, po Ko h e j 1 a n i e od Gazelli, sprowadzonej z puszczy. Od czasu powstania aż do dziś dnia używano do pokrywania jabłonowskich klaczy następujących miejsco wych, lub też obcych reproduktorów. Początkowo dwóch wyż wspomnianych „Paszy" i „Dżarmida"; — w r. 1856 jednego ze synów P a s z y i to: „S z p a k a"; — w latach od 1860—1870 „Białonogiego", syna Dżarmida, a wnuka Bagdada; —od 1870—1873 r. rządowego „De 1 p e r e n t a"; od 1870—1873 r. „Szlika" po El-Delemim od Sa hary; — od 1873 — 1876 r. rządowego „Turkusa"; w r. 1878 „Benbolda", zakupionego dla Rządu przez hr. Rozwadowskiego; — od 1880—1887 r. sławuckiego „Mi- rowego"; — od 1877—1889 r. „Krzyżyka" po oryg. Krzyżyku od Żulemy; — wr. 1890 „Feruk-Chana", syna Gazelli i oryg. Feruk-Chana; — od 1892—1894 r. „D ago", syna Delperen ta i Dagmary; — wr. 1894 rządowego „Gidrana" Nr. 302; —w r. 1895 i 1896 „Ha- dudy" i „El-Kebira“; — w r. 1897 rządowego „Amu ra t a“ poTajarodKoheil III; — w r. 1898 taurowskiego „Mahometa" poDahomanie IV od Bony po Hami; — w r. 1900 sławuckiego „Attyka" po Erzak — Seglavi od Odaliski Nr. 312 po Neżdym-Kohejlan; — wr. 1901 „A n wiła", urodzonego w Weil po Padischah od Anusa po Djerid od Goa IV po Tajar i t d. i — „Szumkę" po Dżelfi or. ar. od Cacko po Kizlar or. ar.; — w r. 1902 „Beduina"; — w r. 1903 „Aghil- Agę" po orygin. Aghil-Adze od slawuckiej Mim i; — w r. 1904 rządowego „S emb a tego", syna or. ar. An tara, 0) „Jędza I“, siw. po Krzyżyku od Jędzy, 21) „Laszka", gn. po Amuracie od Marysi. (Nabyte w stadzie p. Karwickiego). 22) „Treta“, biała po Jamri od Luny I., 23) „Luna", siw. po F a rysie od Luny. (Nabyte w stadzie taurowskiem). 24) „Sahara", siw. po Attyku od Sahary, 25) „Mieszka", róż.-szpak, po Attyku od Miechy. (Nabyta w stadzie izydorowieckiem). 26) „Gazella IV", kaszt, po Siglavi od Gazelli III. (Nabyta w stadzie w Oleszy). 27) „Sabina", siw. po Maskurze od Sabiny. (Nabyta w stadzie hr. Della-Scala). 28) „Malta", biała po I s k i n d e r od Malty. W ostatnich latach z przychowanych w Jabłonowie ogierów sprzedane zostały jako reproduktory: 1) „Hetman", kaszt, po Krzyżyku od Cacko- Delperentki. — Hetmana kupiło c. k. Krakowskie Towa rzystwo rolnicze i umieściło go na kraj. stacyi subwencyj nej, założonej u hr. Mikołaja Reya w Przyborowiu, 2) „Ataman", gniad. po Krzyżyku od Dagmary. Ogiera tego kupiło c. k. Galicyjskie Towarzystwo gospo darcze i umieściło go na kraj. stac. subw. u p. W. T. Juhna w Sokołowie, 3) „Junak", kasztan, po Krzyżyku od Kamelii Hindostanki, zakupiony przez p. Komarnickiego, 4) „Hardy", siwy po Anwilu od Dagmary, ku piony przez p. Tadeusza Potockiego z Uhrynia, 5) „Miech", gniad. po Krzyżyku od Dory, zaku piony przez hr. Władysława Dzieduszyckiego z Jezupola.SYLWETKI KONI ORYENTALNYCH I ICH HODOWCÓW 183 6) „Kozak' 1 , gniad. po Amuracie od Kory Gi- d r a n k i i 7) „Tulko“, gniad. po Krzyżyku od Ulanej. Branka po Amuracie (Weil) od Thuji po Krzyżyku. Zakupione przez p. M. Łukasiewicza z Podhajczyk. 8) „Aga“, gniad. po Krzyży ku od Kamelii H i n- dostanki, 9) „Bojan“, siwy po Krzyżyku od Lutki El- K e b ir k i, 10) „Skierko“, siwy po Amuracie od Iskry, 1) „Ligo“, szpak po Attyku od Bohadory, 12) „Sol ima n“, kaszt, po Szum ku od Delji, 13) „Ko h a i 1 a n“, szpak, po Taurowie od Sabiny. Zakupione przez p. M. Swinarskiego w Obrze w W. Ks. Poznańskiem. Cztery ostatnie ogiery t. j. Skierko, Ligo, Soli- man i Ko ha i la n odkupione zostały w Obrze przez c. k. Komendę pruskich stad rządowych, a Skierka po sprze daży otrzymał nowe imię ,,Amur“. Obecne jabłonowskie stado, to obraz oryentalnych koni, chowanych w przybranej ojczyźnie umiejętnie pod troskli wą i czułą opieką osoby, która ceni, lubi, a nawet i kocha konia krwi wschodniej, a tą osobą to — kobieta, — to sama właścicielka i kierowniczka jabłonowskiego stada! I nic dziwnego, że tamtejszym oryentalnym koniom tak się dobrze dzieje na świecie, bo ich opiekunką nie kto inny, tylko ur. hr. Dzieduszycka, której matka Dzieduszycka z domu! Ogromne lasy, przepełnione grubą zwierzyną, rozległe, a urodzajne pola, które się latem uginają pod łanami zło tej pszenicy, żyzne pastwiska, na których harcuje stado oryentalnych koni, otoczenie i urządzenie dworu, domow nicy, rodzaj ludzi, tryb codziennego życia, służba, stajnie — i co się tylko w Jabłonowie widzi, — ma coś dziwnie od rębnego, typowego i niezwykłego, może przypadkowo, a je dnak tak doskonale do tej miejscowości zastosowanego, że to wszystko tworzy charakterystyczną całość, mającą tutaj to samo prawo obywatelstwa i bytu, jakie w innych miej scowościach mogą mieć: czerwone fraki, żółte sztylpy i aksa mitne dżokiejki huntsmanów, jadących na skurtyzowanych irlandczykach wśród głośnej zgrai łaciastych ogarów. Koniem, odpowiadającym charakterowi i tradycyi Jabłonowa, nie może być żaden inny koń, jak tylko koń krwi wschod niej, bo gdybyśmy przed jabłonowskiemi, staroświeckiemi stajniami, obok miejscowego, suchego, lekkiego i ślicznego syna, albo wnuka dalekiego Arabistanu postawili impor towanego, rosłego i modnego norfolka, lub normana, to powstałby z pewnością taki niesmaczny dyssonans i kon trast, że przyznając temu ostatniemu wiele nawet przymio tów i zalet, przypomniałaby nam się bajka jenerała Fran ciszka Morawskiego z Luboni:
      • madohora Re: To jest wątek pochwała zwierzątek 14.04.22, 21:01
        Różowe iguany zostały odkryte w 1986 roku, a w 2009, po latach testów genetycznych, naukowcy ostatecznie potwierdzili, że te osobniki są odmienne od innych iguan lądowych. Zidentyfikowano je jako osobny gatunek. Zamieszkują wyłącznie okolice wulkanu Wolf w północnej części wyspy Isabella, która znajduje się w archipelagu Galapagos. Żyją tam na powierzchni zaledwie 25 kilometrów kwadratowych. To, że zasięg występowania iguan różowych ograniczony jest do poje- dynczego, niewielkiego obszaru, stanowi
        poważne zagrożenie. Uczeni oszacowali, że światowa populacja liczy zaledwie 211 osobników. Gatunek ten od razu otrzymał stopień krytycznie zagrożonego. Szczególnie niepokojący jest fakt, że podczas
        wyprawy nie znaleziono ani jednej młodej iguany różowej. Ostatnie młode zaobserwowano w 2014 roku. Może to oznaczać, że jaja oraz młode jaszczurki padają ofiarami drapieżników – dużych gryzoni lub
        dzikich kotów należących do sprowadzonych na wyspę gatunków inwazyjnych
      • madohora Re: To jest wątek pochwała zwierzątek 25.04.22, 16:28
        W dawnej Polsce ludzie nazywali je kręcidupkami i trzęsiogonkami, bo te ogony bez przerwy chodzą im we wszystkie strony: góra, dół... Rzadziej lewo, prawo. Ot, „każda pliszka swój ogonek chwali” – bo tak to wygląda, jakby pliszki chciały te swoje długaśne ogony komuś na siłę pokazywać. A może raczej nie komuś, tylko innym ptakom chcą nimi świecić. W rzeczywistości pliszki machają ogonami zupełnie bezwiednie, tak jak psom ogony idą w różne strony. No, czasem może i któraś rzeczywiście zamerda ogonkiem... Nic więcej
      • madohora Re: To jest wątek pochwała zwierzątek 25.04.22, 18:30
        Biruang malajski zamieszkuje tylko pierwotne lasy tropikalne Półwyspu Malajskiego, opuszcza natomiast tereny przekształcane przez człowieka. Nie zapada w sen zimowy. Prowadzi nadrzewny tryb życia. Lubi leniuchować. Te najmniejsze niedźwiedzie świata umieją precyzyjnie naśladować mimikę pyska innego
        niedźwiedzia. Są wszystkożerne. Mają wąski język, który ułatwia łapanie mrówek i innych owadów. Chodzą w charakterystyczny sposób, jakby wszystkie łapy kierowały do środka. Są bardzo płochliwe. Jako jedne z nielicznych zwierząt potrafią schodzić z drzewa głową w dół! Biruangi są regularnie zabijane przez rolników
        pilnujących swoich upraw. Ginie też coraz więcej świeżo upieczonych matek. Ich młode są zabierane do tzw. farm żółciowych – pęcherzyki żółciowe tych zwierząt są wykorzystywane w medycynie chińskiej. Są gatunkiem narażonym na wyginięcie. W ciągu ostatnich 30 lat populacja zmalała o 30 procent.
      • madohora Re: To jest wątek pochwała zwierzątek 02.05.22, 13:37
        o ciekawym przypadku rudzika, czyli gatunku małego ptaka wędrownego z rodziny muchołówkowatych...
        To był zwykły dzień, jeden z tych słonecznych, z tym że wcale nie wczesny ranek, gdy – jak to się pisze
        w książkach – ptaków jest wtedy pełno, bo te siedzą na najniższych gałęziach drzew i śpiewają, zapominając
        o niebezpieczeństwie – o człowieku. Ani też nie był to już zmierzch, gdy każdy ptaszek próbuje jeszcze napchać
        się muszkami i komarami, żeby mu się smacznie spało. Piąta po południu. Byłem w lesie. Schyliłem się, żeby
        zawiązać sznurowadło. I wtedy ten oto egzemplarz ze zdjęcia wskoczył na mnie! Na głowę! Potem bez pardonu
        usiadł mi na ramieniu, zeskoczył na kolano, na rękę. Wiem, zabrzmi to nieprawdopodobnie, ale przyglądał się, jak
        sznuruję but... Żałuję, ciężko mi było samemu sobie zrobić zdjęcie w tym momencie – rudzika sfotografowałem
        dopiero wtedy, gdy przeskoczył na gałązkę. Tryskał kolorami i energią. Może zjadła go ciekawość...
      • madohora Re: To jest wątek pochwała zwierzątek 03.05.22, 13:58
        Antylopa zwierzę parzystokopytne, pustorożne, spokrewnione z naszą kozicą tatrzańską. Antylopy zamieszkują góry i stepy Azyi, a przeważnie Afryki, postacią przypominają bądź nasze bydło rogate, bądź kozy. jelenie, a n a w et konie. Rogi ich są przeróżnych kształtów , niekiedy u samic ich brak Są trawożerne, żyją stadam i; z usposobienia łagodne, ratu ją się w nie bezpieczeństwie ucieczką, gdyż są b a rdzo rącze.
      • madohora Re: To jest wątek pochwała zwierzątek 03.05.22, 14:34
        Białka rudnica, motyl, należący do prządkówek, kosmaty, śnieżno-biały; koniec kałduna pokryty rudawym włsem. Gąsienie jego żyją w wspólnym oprzędzie, a objadając liście drzew, szczególnie owocowych, stają się nader szkodliwe. Niszczyć je należy, skoro tylko oprzędy pojawią się na drzewach,
        odłamując i paląc gałązki, na których osiadły
      • madohora Re: To jest wątek pochwała zwierzątek 03.05.22, 15:14
        Borsuk, zwierzę mięsożerne, spokrewnione z łasicami, postaci niezgrabnej, ma tył ciała grubszy od. przodu,
        pokryty je s t sierścią grubą, żółtawobrunatną; tw arz jego biała z poprzeczną pręgą czarną przez oczy i uszy.
        brzuch czarny. Żyje samotnie w n aszych lasach, na legowisko grzebie sobie nory podziemne. P olują nań j a
        jnikami. Skórek borsuczych używa ję na torby m yśliwskie, podkładki pod .chomonta i t. p
      • madohora Re: To jest wątek pochwała zwierzątek 03.05.22, 15:16
        Brodzące piaki (Brodźce), rząd ptaków, które mają szyję i dziób długi, skrzydła lotne, a ogon k rótki; odnóża ich są podkasałe, t. j. przedudzie nad stawem stopowym je s t nagie, palce zwyczajnie całe lub do połowy
        spięte błoną pływną. Szukając żywności brodzą po bagnach, błotach Inb płytkich wodach. Do brodzących n a
        leżą przeważnie ptaki przelotne, ja k bociany, czaple, bekasy i inne.
      • madohora Re: To jest wątek pochwała zwierzątek 03.05.22, 15:18
        Brudnica mniszka, motyl, należący do prządkówek, ma przednie skrzydła białe z czarnymi prążkami, tylne popielate. Gąsienice, wylęgające się na wiosnę z jajek w lecie zniesionych, spraw iają w lasach szpilkowych straszne spustoszenia. Przepoczwarczają się one w zagłębiach kory, jakby w celkach, skąd nazwa mniszki. Gdzie się mniszka w lesie pojawi, tam w jesieni potrzeba niszczyć jaja, chcąc złemu zapobiedz
      • madohora Re: To jest wątek pochwała zwierzątek 03.05.22, 21:15
        Harpie. 1) B o g i n i e b u r z y u starożytnych Greków, w yobrażane w postaci ptaków z dziewiczą głową, n ie
        nasycone, łaknące i prześladujące luzi; 2) P t a k i d r a p i e ż n e , których piór używają Indyanie w Ameryce jako ozdoby.
      • madohora Re: To jest wątek pochwała zwierzątek 05.05.22, 18:16
        Przepiórka, je d y n y nasz k u ra k p rz elotny; n a 20 centym etrów długi, p o staciogrubnej, z g rzb ie tu szary, czarno i p łowo u pstrzony; sam iec m a p ierś rd z aw ą. sam ica zaś czarno plam kow aną. Ż y je u n as po polach up raw n y ch , chętniej m iędzy zbożam i, niż po łąkach, żyw i się ziarnem i ow adam i, poczw ar-
        kam i m rów czem i i t. p. O dzyw a si głosem: p it-p i-lit, gnieździ się w zbożu dw a razy do roku, w dołku w yścielo nym suchą traw ą. P is k lą t dogląda tr o skliw ie. P o lu ją n a n ią z pow odu sm a cznego m ięsa. P o d jesień ty ją mocno i w tedy, łącząc się w grom ady, o d la tu ją na południe: po przeb y ciu m orza
        Śródziem nego ta k są osłabione, że p a d ł szy na brzeg leżą ja k nieżyw e i r ę kam i d ają się chw yta
      • madohora Re: To jest wątek pochwała zwierzątek 06.05.22, 21:41
        e r c ó w k a , małż m orski, m a sk o
        ru p k i rów ne, k sz ta łtu sercow atego,
        n a zew nątrz zw yczajnie porow kow a-
        ne ; płaszczcz zw ierzęcia po b rzeg ach
        pow ycinany, czasem opatrzony ocza
        mi, noga duża, kolankow ato złam ana;
        używ a je j małż n iety lk o do zagrzeby-
        w an ia się w m uł, ale i do sk ak an ia.
        Z licznych gatun k ó w w ażniejszym je s t
        Serców ka ja d aln a , żyjąca w cafym
        A tlan ty k u , ulubiony pokarm głów nie
        w H olandyi
      • madohora Re: To jest wątek pochwała zwierzątek 06.05.22, 22:05
        Sm o k. U w ielu ludów istn ieje b aśń
        o sm oku, potw orze k sz ta łtu rozm aitego,
        n. p. o lw iej głow ie, sk rzy d ła ch i szpo
        n ach orła, a ogonie węża. Z ionął on pło
        m ieniam i lub dym em sia rk i, w zrokiem
        obalał, a potem pożerał lu d zi i zw ie
        rzęta. U nas opow iadano sobie, że nie
        g d y ś sm ok k ry ł się pod W aw elem
        w K rakow ie, ale go dzielny książę
        K ra k u s zabił i uw olnił ludzi od s tra s z
        liw ego potw oru. T a k i sm ok n ig d y na
        św iecie nie istn iał, ale w bajkę tę ta k
        w ierzono, że nazw ano ja m ę pod W a
        w elem j a m ą s m o c z ą . Ob. S krzydlate.
      • madohora Re: To jest wątek pochwała zwierzątek 06.05.22, 22:06
        Sm użka, m alu tk i g ryzoń całkiem
        podobny do m yszy, p osiada w ąsiki
        w podw ójne rzęd y ułożone, sie rść jej
        je s t m iękka, rd za w o -b ru n atn a , przez
        g rz b ie t ciągnie się czarna sm uga. Ogon
        i u szy ow łosione. U n a s żyje w T a
        trach , chociaż rzadko, jeszcze rzadziej
        zd arza się n a rów ninac
      • madohora Re: To jest wątek pochwała zwierzątek 06.05.22, 22:08
        Sokoły, ro d zin a p tąk ó w drapieznyck
        odznaczających się dziobem krótkim
        od n asad y w dół zgiętym , szczęka
        g ó rn a m a ząbek, k tórem u odpowiada
        w ycięcie w szczęce dolnej, zresztą cia
        ło m ają k ręp e, p o staw ę wzniesioną,
        u pierzenie p rzew ażnie popielate k
        rdzaw e. Są to śm iałe drapieżniki
        mają b y stry i szybki, zdobycz ch w y ta
        ją bądź w locie, b iją c p ta k i, bądź p o
        lują na m niejsze ssaw ce. D aw niej u ży
        wano do polow ania treso w a n y ch soko
        łów, które chw yciw szy łup odnosiły go
        myśliwemu. T u n ależą: ja s trz ą b , k ro-
        gulec, myszołów i inne. — Ob. G imnastyka.
      • madohora Re: To jest wątek pochwała zwierzątek 06.05.22, 22:20
        S u m , je d n a z najw ięk szy ch ry b czło n k o prom iennych. słodkow odnych. D ochodzi przeszło 2 m etrów długości, g łow ę m a dużą i płask ą, p rzy p y sk u w isio rk ó w ; skórę nagą. Ż y je sam o tn ie po w iększych n aszych rz e k a c h ; u k ry ty n a dnie, czyha na zdobycz, je s t b ardzo żarło czn y ; dochodzi do 3 0 0 kilogram ów w agi. M ięso m łodych sum ów je s t sm aczne
      • madohora Re: To jest wątek pochwała zwierzątek 06.05.22, 22:22
        Ś w is t a k i albo Ś w i s z c z ę , rodzina
        g ry zo n i podobnych do w ie w ió re k , róż
        n ią się je d n ak że od ty c h ogru b n ą po
        sta c ią i innym sposobem życia. Ż y j
        grom adnie, ko p ią sobie nory, w k tó
        ry c h p rzeb y w ają i gdzie zapadają w sen
        zimowy. S ą traw ożerne. T u należą m ię
        dzy in n y m i: Ś w i s t a k zam ieszkuj ący
        h ale g ó rsk ie w T a tra c h i A lpach; nasi
        g ó rale tę p ią go niem iłosiernie, używa
        ją c tłu szczu n a ro zm aite choroby, usta
        w ą je s t je d n a k te ra z chroniony. Bo
        b a k , w ielk o ści k ró lik a, zamieszkuje
        ste p y azyaty ck ie, a N i ś w i s z czuk
        jest. m ieszkańcem step ó w Ameryki północne
      • madohora Re: To jest wątek pochwała zwierzątek 06.05.22, 22:26
        S z a r a ń c z a , ow ad, należący do sza-
        rańczaków , podobny'’ do pasikonika,
        rożki je d n a k m a kró tsze. Ż yje w Afry
        ce i A zyi. W b raku pokarm u łącząc
        się n ieraz w nieprzeliczone gromady,
        leci daleko ta k ja k g ę s ta chmura i
        czasam i n aw ied za n asze okolice, robiąc
        straszn e sp u sto szen ia, bo gdzie taka
        grom ada pad n ie, tam i źdźbła trawy
        n ie zostanie. Sam ice sk ład ają podczas
        tego ja ja do ziem i i razem odlatuj
        w szy stk ie dalej. N a drugi rok wylęgłe
        m łode b ezsk rzy d łe puszczają się pieszo
        w drogę, szerząc spustoszenie, dopóki
        im sk rzy d ła nie u ro sn ą ; do ojczyzny
        je d n a k nie w racają. P rzeciw zniszcze
        niom, w yrządzanym przez szarańcze,
        m ożna sw e pola ta k ubezpieczyć, jak
        p rzed gradobiciem , w ty ch samych za
        k ład ach do ubezpieczenia. W ojczyźnie
        szarańczy je d zą j ą s u r o w ą lub suszoną;
        konie chętnie j ą pożerają.
      • madohora Re: To jest wątek pochwała zwierzątek 06.05.22, 22:46
        Tygrys, zw ierzę drapieżne z ro d zi
        ny kotów , dochodzi praw ie do 3 m e
        trów długości, je s t płow y z czarnem i
        pręgam i. O jczyzną jego są In d y e, gdzie
        chętnie przebyw a w zaroślach n ad w o d
        nych. bo czyha, w ieczorem na p rz y
        chodzące do w ody zw ierzęta. J e s t
        b ardzo krw iożerczy, ro b i znaczne szko
        dy w bydle, dlatego zaw zięcie n ań po
        lują, bardzo często przy pom ocy sło-
        niów . Odróżniamy, ty g ry sa b en g a lsk ie
        go, sy b iryjskiego, którego sierść je s t
        g ę sta i najm niejszego z nich, jaw ań-
        skiego
      • madohora Re: To jest wątek pochwała zwierzątek 06.05.22, 22:54
        W ę g o r z , ry b a członkoprom ienna,.
        podobna do w ęża, d łu g a n a 1 m etr,
        m a ciało p o k ry te d ro b n iu tk ą łuską,
        b arw y oliw kow ej, otw ory skrzelow e
        m ałe, brak mu płetw brzusznych, a
        z g rzbietow ą łączy się ogonowa i pod-
        ogonowa. Ż yje w w odach słodkich, ży
        w i się ow adam i, ik rą ry b ią i żabią,
        przyjm uje tak że pokarm roślinny, nie.
        spasa je d n ak n ig d y traw y , choć go
        m ożna nieraz p rzy d y b a c w ędrującego
        rzez łą k ę do iunej w ody, do czego
        go w azka sz p ara skrzelow a usposabia.
        W rzek ach żyjące w ęgorze są sam ica
        mi, n a ta rło p ły n ą do morza, gdzie
        p rzy u jśc iu żyją o połow ę m niejsze
        am ce. P o ta rle w ra ca ją sam ice napo-
        w ró t i potem m łode w ęgorzęta ciągną
        w górę' rzeki, nieraz w w ielkiej ilości
        ■dochodząc często aż do źródłow isk.
        M ięso w ęgorza nie je s t bardzo sm acz
        ne, a tru d n e do straw ien i
      • madohora Re: To jest wątek pochwała zwierzątek 06.05.22, 22:57
        W i e l b ł ą d , zw ierzę p arzy sto k o p y tn e,
        przeżuw ające, postaci dziw acznej, p rz y
        stosow anej do p o b y tu w p u sty n i, je s t
        n a 2 m e try w ysoki, m a n a grzbiec
        e d e n lub d w a g a rb y tłuszczow e, szyję
        d łu g ą , w dół zgiętą, głow ę podłużną,
        z w a rg ą g ó rn ą przeciętą, odnóża w y
        sokie i dosyć cienkie, opatrzone ra c i
        cami, spojonem i szeroką podeszw ą, o
        gon z chw ostem . P o k ry ty sierścią ku
        dłatą, b ru n atn o -rd zaw ą lub siwawą,
        m a n a p iersiach i staw ach odnóż na
        gie m odzele, n a k tó ry ch się wspiera,
        g d y lega. P rzeb y w a, ju ż tylko jako
        zw ierzę osw ojone, w A fryce i Azyi;
        używ any je s t ja k o zw ierzę juczne lub
        pod w ierzch w sk w arn y ch pustyniach
        A fryki północnej i A rabii, dźwiga ła
        d u n ek do 150 kilogram ów , a pod
        w ierzch u ży ty p rzeb ieg a dziennie 150
        kilom etrów . W je d zen iu niewybredny,
        zjada w po d ró ży nieraz chwasty, ga
        łązk i akacyi, liście palm y, a pojonym
        b y ć m oże raz n a 4— 6 dni. Rozróżnia
        m y w ielb łąd a j e d n o g a r b o w e g
        czyli d r o m e d a r a i d w u g a r b o -
        w e g o czyli b a k t r y a ń s k i e g o . Ten
        o sta tn i żyje w p u sty n iac h środkowej
        A zyi w sta n ie dzikim , lub może tylko
        zdziczały, ja k to ostatnim i czasy słyn
        ny podróżnik szw edzki Sven Hedin
        stw ierdził
      • madohora Re: To jest wątek pochwała zwierzątek 11.05.22, 18:15
        Piszą, że pokrzewka to jeden z najliczniejszych leśnych ptaków i jednocześnie najpospolitszych
        w naszym kraju. A jak już tak się przyjęło i takie są statystyki... to w takim razie trzeba byłoby
        dopowiedzieć jeszcze, że jest jednym z najbrzydszych ptaków (!); takim całym szarym, popielatym,
        stąd wygląda na to, że brzydszym nawet od wróbla. Ktoś, kto lubi przyrodę i lubi na czymś
        pięknym oko zawiesić, powinien od razu dać sobie spokój i w ogóle nie oglądać się przenigdy za
        pokrzewką. Piękna raczej w niej się człowiek nie doszuka; no, chyba że... Tylko skoro ona taka
        niby najliczniejsza, najpospolitsza, to może jednak na przekór wszystkiemu spróbuj ją, człowieku,
        gdzieś złowić okiem – by samemu się przekonać. Jeśli ci się uda
      • madohora Re: To jest wątek pochwała zwierzątek 20.05.22, 21:21
        Jednym z najrzadszych gatunków zwierząt, jakie można spotkać w ogrodach zoologicznych, jest takin złoty. Właśnie przyszedł na świat we wrocławskim zoo. Hodowlą tego zwierzaka zajmuje się tylko 13 ogrodów na świecie . Samiczka – podobnie jak wszystkie takiny – wyglądem przypomina krzyżówkę kozy, antylopy i niedźwiedzia. Na razie jest mała, waży około 8 kilogramów i nie odstępuje opiekuńczej mamy, bo żywi
        się jej mlekiem. Za jakiś czas zostanie wypuszczona na większy wybieg i tam poznają ją odwiedzający. Takin ma sierść koloru żółtozłotego, beżowego, ciemno-czerwonego i czarnego. Zarówno samiczka, jak i samiec mają krótkie rogi. Takin jest roślinożercą. Pochodzi ze wschodnich Himalajów i Wyżyny Tybetański
      • madohora Re: To jest wątek pochwała zwierzątek 20.05.22, 21:22
        Domki z billboardów po recyklingu służą jako schronienie dla bezdomnych psów w Tajlandii. Organizacja Stand for Strays zapewnia, że są one łatwe do złożenia i można ustawić je w każdym miejscu. Jedna część konstrukcji mocowana jest na ścianie, druga po odchyleniu tworzy daszek, a trzecia zapewnia miejsce do
        spania nad powierzchnią ziemi. Dzięki temu psiaki pozostają bezpieczne w momencie intensywnych deszczów. Badania statystyczne informują, że w 2016 roku na terenie Tajlandii było 6,7 miliona psów, z czego aż 750 tys. nie miało właściciela. Liczba ta nieustannie wzrasta, a bezdomne zwierzęta narażone są na różne niebezpieczeństwa
      • madohora Re: To jest wątek pochwała zwierzątek 20.05.22, 21:23
        Dziobaki to unikatowe zwierzęta występujące tylko na terenie Australii, gdzie są ostatnimi istniejącymi do dziś przedstawicielami swojej rodziny. To gatunek ssaka z grupy stekowców, jedynych członków
        tej gromady składających jaja. Duża część niewielkich zbiorników wodnych, w których występowały dziobaki, wyschła, wypełniła się mułem lub została rozkopana przez zwierzęta hodowlane szukające
        wody, a dziobaki nie mogą bez niej żyć. Największe zagrożenia dla ich populacji to susza spowodowana zmianami klimatycznymi, budowa tam, które nie pozwalają zwierzętom migrować, a także niebezpieczne pułapki wędkarskie, w które zwierzęta często wpadają. Zagrożeniem dla nich jest również duża populacja lisów.
      • madohora Re: To jest wątek pochwała zwierzątek 20.05.22, 21:24
        Na nowy gatunek płaszczki w Zatoce Perskiej natrafił zespół naukowców ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Ta przedstawicielka ryb chrzęstnoszkieletowych zwraca uwagę tym, że ma paski. Ich bladoniebieski kolor nie jest charakterystyczny dla tego gatunku, tak jak i same prążki na jego ciele. Nauka zna ponad 630 gatunków płaszczek. Zwierzęta te można spotkać w wodach od Arktyki po Antarktydę. Także w tropikalnych rejonach
      • madohora Re: To jest wątek pochwała zwierzątek 20.05.22, 21:25
        Mątwy mogą udawać zarówno samca, jak i samicę i w ten sposób oszukują rywala. Przybierają na zmianę z jednej strony kolory samicy, a z drugiej samca i ustawiają się pomiędzy innymi osobnikami. Sztuczka działa wtedy, kiedy jest tylko jeden rywal.
      • madohora Re: To jest wątek pochwała zwierzątek 20.05.22, 21:33
        Do kaczki jest się trudno zakraść, bo ta śpi bardzo często z jednym okiem otwartym. Można
        powiedzieć, że potrafi włączyć tylko jedną połowę siebie, podczas gdy druga część
        – ta z przymkniętym okiem – jest wyłączona: jedna połówka mózgu pracuje, funkcjonuje, a druga
        odpoczywa – najnormalniej w świecie sobie drzemie. Mniej więcej tak tę kaczą umiejętność można
        sobie obrazowo wytłumaczyć. A ty, człowieku, nockę niby całą przesypiasz, a rankiem i tak zaczynasz
        gonić w piętkę, bo wiecznie jesteś zmęczony i brakuje ci na wszystko czasu. Na zdjęciu świeżo
        upieczona mama – kaczka gągoła pilnuje młodych. O (!) przepraszam... Odpoczywa sobie.