madohora 07.12.11, 15:06 zamknięty Rozwiązaniem są nazwiska słynnych osób o imieniu Mikołaj Link czytaj wygodnie posty
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 07.12.11, 15:09 zamknięty Szarada Anagramowa Nie wiem czy W obrazie może być RYM Lecz KOSSAK właśnie tak malował Zobaczysz bitwę, konie, dym... Lecz ORKI na żadnym nie zachował. R _ _ _ _ _(6 liter) - K _ _ _ _ _ _ _(8 liter) (Dwojga nazwisk) Odpowiedz Link
balzack Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 07.12.11, 21:29 zamknięty RYMSKI - KORSAKOW Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 08.12.11, 11:13 zamknięty To rosyjski kopozytor znany Co zajmował się pieśniami Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 08.12.11, 11:14 zamknięty Nikołaj Andriejewicz Rimski-Korsakow (ros. Николай Андреевич Римский-Корсаков; ur. 18 marca [6 marca st.st.] 1844 w Tichwine, zm. 21 czerwca [8 czerwca st.st.] 1908 w Lubieńsku) – rosyjski kompozytor epoki romantyzmu. Rimski-Korsakow pochodził z rosyjskiej rodziny arystokratycznej. Przyjął też typowe dla swej klasy ogólne wykształcenie. Gdy miał sześć lat, rozpoczął lekcje gry na fortepianie. Wkrótce potem grał w orkiestrze nadwornej domu Rimskich-Korsakowów. W wieku dwunastu lat, w 1856 wstąpił do Carskiej Szkoły Marynarki Wojennej w St. Petersburgu. Po jej ukończeniu został oficerem marynarki wojennej. W międzyczasie odkrył swe zdolności kompozytorskie i jeszcze będąc w służbie wojskowej skomponował swe pierwsze dzieła: symfonię op. 1, poemat symfoniczny Sadko (1867) oraz swą pierwszą operę Pskowianka (1872). W 1873 ostatecznie porzucił służbę wojskową, lecz pozostał inspektorem orkiestr marynarki wojennej. Komponował także utwory dla orkiestr wojskowych. W roku 1871 został profesorem kompozycji i instrumentacji w konserwatorium muzycznym w St. Petersburgu. W 1905 został jednak usunięty z katedry w związku z działalnością zmierzającą do zachowania autonomiczności szkoły. Ostatecznie odzyskał tytuł i zaufanie władz, które jednak znów utracił po premierze opery Złoty kogucik, w której znalazła się wyraźna krytyka stosunków w carskiej Rosji. Mimo że był samoukiem, Rimski-Korsakow osiągnął mistrzostwo, szczególnie w dziedzinie orkiestracji. Jego kunszt był doceniany przez współczesnych. Rimski-Korsakow był najwybitniejszą postacią grupy twórczej Potężna gromadka. Jest pochowany na Cmentarzu Tichwińskim w Sankt Petersburgu. Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 08.12.11, 11:15 zamknięty Do najbardziej znanych utworów należą: suita symfoniczna i balet: Szeherezada (1888) opery: Pskowianka (1868) Noc majowa (premiera 1880) Śnieżka (1880) Noc przed Bożym Narodzeniem Sadko Bajka o Carze Saltanie (1900) – z niej pochodzi słynny Lot trzmiela Nieśmiertelny Kościej (1902) Pan Wojewoda (1903) Legenda o niewidzialnym grodzie Kiteziu i dziewicy Fiewronii (1903-4) Złoty Kogucik (1907) symfonia: Kaprys hiszpański (1887) Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 07.12.11, 15:14 zamknięty Szarada Anagramowa Już CI WIEK mówię Do czego SZYDŁO służy Lecz widzę, że Tobie Termin u szewca się dłuży! S _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _(12 liter) Odpowiedz Link
balzack Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 07.12.11, 21:29 zamknięty SZYDŁOWIECKI Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 08.12.11, 11:17 zamknięty A tak z samego rana Przyszła mi ochota na życiorys kasztelana Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 08.12.11, 11:18 zamknięty Mikołaj Stanisław Szydłowiecki (ur. 1480 w Szydłowcu, zm. 1532), herbu Odrowąż Syn Stanisława i Zofii Łabędź, brat Krzysztofa, Piotra, Pawła, Anny, Barbary, Marcina, Elżbiety i nieznanej z imienia siostry. Od 1502 mąż Anny Tęczyńskiej (córki Mikołaja Tęczyńskiego, wojewody bełzkiego i ruskiego). Posiadał dwóch synów i trzy córki którzy zmarli w dzieciństwie. O dzieciństwie Mikołaja napisał jeden z kronikarzy: "W parze z tem wychowaniem religijnem, ręką matki zapewne głównie kierowaniem, szło umysłowe, a obok niego fizyczne, więc zapasy i gonitwy rycerskie, ćwiczenia we władaniu włócznią, w których ponad wszystkich swych sarszych braci celował Mikołaj". Zostaje dworzaninem króla Jana Olbrachta w 1497 roku, monarcha dał mu urząd łożniczego, bierze udział w wyprawie bukowińskiej, jest ranny, pokazał swoje siły, "był bowiem w ramieniu silny, w ręku dzielny, w ruchach szybki, zręczny i żywy, zwinny, nie miał nikogo sobie równego w zabawach rycerskich, ani wśród nieprzyjaciela, ani wśród braci. We władaniu zaś włócznia przewyższał tak braci, jak i wielu swoich towarzyszy". W roku 1501 zostaje wprowadzony na dwór królewicza Zygmunta. Od 1508 podkomorzy nadworny, podkomorzy krakowski, kasztelan radomski od 1510, od 1515 krajczy wielki koronny i podskarbi wielki koronny, starosta gostyniński, radomski, lelowski, oświęcimski, szydłowiecki oraz zatorski. Po śmierci ojca Stanisława odziedziczył miasto Szydłowiec wraz z przyległościami Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 08.12.11, 11:19 zamknięty Znakomita postać renesansu, mecenas sztuki. Fundator przebudowy zamku szydłowieckiego na styl renesansowy, ofiarodawca ołtarzy w kościele Św. Zygmunta w Szydłowcu. Pochowany w tym kościele, w wybitym z czerwonego marmuru, renesansowym nagrobku. W latach 1528-1529 wzniósł kościół szpitalny Świętego Ducha i św. Anny z przytułkiem. Stanął on w miejscu istnienia drugiego grodu, jednego z pierwszych Szydłowieckich - Sławka. W 1505 r. zyskał zyskał przywileje od króla Aleksandra na dwa jarmarki w niedziele kwietniową i św. Wawrzyńca oraz targi piątkowe ( od 1508 r.). Utworzył nową dzielnice zwaną Skałką oraz w 1512 ustanowił kolejną dzielnice zwaną Składowiem (Praga). Wespół z miejscowym proboszczem, utworzył kolejną dzielnice zwaną Proboszczostwem (dziś południowa część Starego Miasta) z Rynkiem Plebanim. Wraz z bratem Krzysztofem był inicjatorem budowy szkoły elementarnej przed 1529 rokiem. Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 08.12.11, 11:20 zamknięty PŁYTA NAGROBNA MIKOŁAJA SZYDŁOWIECKIEGO Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 07.12.11, 15:18 zamknięty Szarada Anagramowa Po niebie krąży SĘP SZARY SKIŃ na niego niech się bardziej stara Bo nie wiem co i jak zrobić Z tym By nie spadł na nas ten sęp. S _ _(3 litery) - S _ _ _ _ _ _ _ _ _(10 liter) Odpowiedz Link
balzack Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 07.12.11, 21:30 zamknięty SĘP - SZARZYŃSKI Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 08.12.11, 11:22 zamknięty Nie wiem czy to wielka podnieta To był przełomowy poeta Nie wiem co było potem Szarzyński przełamał dwie epoki Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 08.12.11, 11:23 zamknięty Mikołaj Sęp Szarzyński, rzadziej Sarzyński herbu Junosza (ur. około 1550 w okolicy Lwowa, zm. około 1581) – polski poeta przełomu epok renesansu i baroku, piszący zarówno w języku polskim, jak i w łacińskim, tłumacz Ludwika z Grenady; najznakomitszy obok Jana Kochanowskiego twórca literatury staropolskiej. Powszechnie uważany za prekursora polskiego baroku (czasem nazywany tym mianem wspólnie ze Sebastianem Grabowieckim) i najwybitniejszego przedstawiciela nurtu metafizycznego w poezji polskiej tego okresu. Autor liryków patriotycznych, refleksyjno-filozoficznych sonetów, pieśni, epitafiów i erotyków utrzymanych w duchu manieryzmu. Wizja świata zawarta w wierszach Sępa Szarzyńskiego znalazła rozwinięcie w XX-wiecznym egzystencjalizmie. Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 08.12.11, 11:24 zamknięty Zasób informacji na temat życia poety jest bardzo ubogi i często opiera się na przypuszczeniach. Mikołaj Sęp herbu Junosza (Szarzyński to późniejszy przydomek nadany od gniazda rodowego) urodził się w Zimnej Wodzie lub Rudnie pod Lwowem jako najstarszy z trójki synów Joachima Szarzyńskiego, podstolego lwowskiego i właściciela Zimnej Wody. Ród Sępów-Szarzyńskich wywodził się z Mazowsza, gdzie żył dziad poety Mikołaj i istniała rodowa siedziba Szarzyńskich – Szarzyno, jednak następna jego generacja przeniosła się na Ruś w okolice Lwowa. Przyszły poeta uczył się we Lwowie, gdzie edukacją zajmował się w tym czasie Benedykt Herbest. Tam młody Mikołaj posiadł umiejętność czytania i pisania, nauczył się greki i łaciny. Następnie studiował na uniwersytetach w Wittenberdze (studia rozpoczęte 21 maja 1565, zakończone zaś tego samego roku jesienią) i Lipsku, co skłania badaczy do doszukiwania się jego związków z protestantyzmem. Przypuszcza się nawet że Mikołaj Sęp Szarzyński odrzucił możliwość studiowania w Krakowie ze względu na propagowany tam katolicyzm. W Lipsku przebywał wraz z Stanisławem Tarnowskim z Rzemienia herbu Leliwa. Wraz z przyjacielem rodziny Sępów Szarzyńskich, protestantem Stanisławem Starzechowskim, Mikołaj zwiedził prawdopodobnie Włochy i Szwajcarię. Wiele wskazuje na to, że podczas tych podróży młody poeta bardzo przeżył zetknięcie się z reformacją; po powrocie do Lwowa 31 stycznia 1568 na nowo stał się jednak katolikiem, obracając się w kręgu dominikanów i jezuitów. W kraju zastały Mikołaja problemy finansowe ojca, których konieczność rozwiązania przypadła w udziale trzem synom. Mikołaj Sęp Szarzyński zaczął tworzyć prawdopodobnie od ok. 1567, kiedy to po śmierci ojca Stanisława Starzechowskiego, Jana, napisał po łacinie krótkie epitafium nagrobkowe. Wkrótce powstały następne utwory, co do których dokładnej daty powstania nie ma pewności. W tym czasie Sęp Szarzyński stał się częstym bywalcem dworów szlacheckich z okolic między Zimną Wodą a Lwowem. Poeta szukał tam szerszego grona odbiorców napisanych przez siebie utworów oraz przyjaciół do intelektualnej dysputy. Na długie lata zaprzyjaźnił się z księdzem spowiednikiem, Antoninem z Przemyśla, który przybliżył poecie osobę Ludwika z Grenady oraz dbał o rozwój myśli filozoficzno-religijnej Mikołaja. Mikołaj Sęp Szarzyński zmarł przypuszczalnie w Wolicy, w wieku 31 lat. Jego dorobek literacki zebrany został przez Stanisława Starzechowskiego, który zmarł jednak już w 1582. Sprawą wydania wierszy brata zajął się wobec tego Jakub Sęp Szarzyński, który w 1601 ogłosił drukiem Rytmy abo wiersze polskie. Do dziś nie zachował się żaden portret uwieczniający wizerunek poety Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 08.12.11, 11:25 zamknięty Podstawowym rysem poezji Mikołaja Sępa Szarzyńskiego jest żarliwa religijność, która świadczy o głęboko przeżytym kryzysie religijnym poety. W twórczości tej przesunięty został akcent zainteresowań; z humanistycznego antropocentryzmu na teocentryzm właściwy poetyce barokowej. Typowo barokowe są też środki wyrazu stosowane przez poetę: koncept, locus classicus w budowie i kompozycji wiersza czy marinistyczny meravigliar. Sęp Szarzyński mocno opiera się ponadto na zasadzie paradoksu, puenty, dynamiki opisu oraz poetyckiej eufonii. Bardzo często stosuje aliterację. Stale powtarzającymi się, czy wręcz obsesyjnymi motywami Sępa Szarzyńskiego są: czas i woda przejawiająca się w postaci rzek Bugu, Dniestru i Dunaju. Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 08.12.11, 11:30 zamknięty Twórczość pisarza opublikowana została dopiero po jego śmierci; przetrwało pięćdziesiąt utworów (reszta zaginęła), wydanych w 1601 roku przez jego brata Jakuba w zbiorze Rytmy abo wiersze polskie. Zostały one napisane najprawdopodobniej w latach 1568-1581. Na Rytmy (znane w swej współczesnej, wznowionej i uzupełnionej postaci) składa się cykl sześciu sonetów (bodajże pierwszych wierszy w literaturze polskiej napisanych w formie sonetów szekspirowskich), sześć pieśni parafrazujących biblijne psalmy, dziewięć pieśni religijnych o wymowie wybitnie teocentrycznej, trzydzieści epitafiów i napisów na herby szlacheckie oraz dwadzieścia jeden anonimowych erotyków odnalezionych w drugiej połowie XIX wieku przez Aleksandra Brücknera w Bibliotece Zamoyskich. Zbiór otwiera wiersz Napis na statuę abo na obraz śmierci, który ukazał się w roku 1601, prawdopodobnie we Lwowie; za najstarszy utwór uważa się z kolei Nagrobek panu Janowi Starzechowskiemu, dedykowany podkomorzemu ziemi lwowskiej. Opis Boga w pieśniach Sępa Szarzyńskiego odwołuje się do typowych dla tego poety lęków przed przemijaniem i dynamiką świata oraz do teorii filozoficznych Arystotelesa na temat arché, zwłaszcza tych zawartych w Fizyce. Wspólne poecie i antycznemu myślicielowi pojmowanie świata w kategoriach wiecznych przemian (u Arystotelesa jest to przechodzenie od możliwości do rzeczywistości) znalazło bowiem podstawę w niewzruszoności pierwotnej i najwyższej podstawy (u Arystotelesa: formy, cel działania i siła sprawcza), która sama nadaje ruch wszelkiemu życiu. Za taką, z gruntu opozycyjną wobec teorii neoplatońskich, podstawę uznaje Sęp Szarzyński samego Boga: "Wiekuista mądrości, Boże niezmierzony, Który wszystko poruszasz, nie będąc wzruszony" Do innych filozoficznych inspiracji Sępa Szarzyńskiego należy m.in. myśl Aniciusa Manliusa Severinusa Boethiusa (Boeciusza), którego O pocieszeniu, jakie daje filozofia stało się podstawą do napisania krótkiego wiersza Prośba do Boga, błagającego Stwórcę o pokój i ochronę ludzi przed "wichrzącą Fortuną". Równie ważną rolę w tej twórczości odegrała geocentryczna filozofia Klaudiusza Ptolemeusza, swego czasu popierana oficjalnie przez Kościół, przez poetę poddana krytyce, zwłaszcza w duchu concors discordiae (harmonii wśród przeciwieństw) – ideału osiągnięcia doskonałej pewności pośród zmienności losu. Sęp Szarzyński zdecydowanie odrzuca z kolei ideę "twierdzy wewnętrznej" Teresy z Ávili oraz pogląd świętego Augustyna z Hippony, jakoby poznanie Boga leżało w introwertycznym poznaniu własnej duszy; u renesansowego poety Bóg jest raczej transcendentalnym Bytem, ku któremu człowiek zanosi prośby o wsparcie dla swojego wątłego istnienia. Boska Arkadia jest tu również źródłem doskonałej poezji; pierwotnego głosu, źródła pieśni (pieśń krzyczą własną, czystą, nową). Erotyki Sępa Szarzyńskiego podejmują na ogół temat miłości zmysłowej, najczęściej nieszczęśliwej, z powodu której bohater wierszy doświadcza sprzecznych (przywoływane są ogień i woda jako podstawowe symbole ludzkiej kondycji) odczuć, a nawet osadzonych głęboko w duchowości swojej epoki (rozłam Kościoła, reformacja i kontrreformacja) niepokojów egzystencjalnych. Wiersze te stoją jednak w widocznej opozycji do sonetów Sępa Szarzyńskiego, w których poeta wyraża głęboki dystans względem empirycznie doświadczanej rzeczywistości, starając się postawić Boga w miejsce jedynego celu wszystkich ludzkich dążeń: I nie miłować ciężko, i miłować Nędzna pociecha *** Bo naszę chciwość od swej szczęśliwości Własnej (co Bogiem zowiemy) odwodzą *** Niestałe dobra. O, stokroć szczęśliwy, Który tych cieniów w czas zna kształt prawdziwy! Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 08.12.11, 11:31 zamknięty Status poezji Sępa Szarzyńskiego w literaturze staropolskiej często określany bywa jako kontrowersyjny, na co zwrócił uwagę Wiktor Weintraub. Zdaniem polskiego badacza, kontrowersji przysparzają w tym przypadku dwie kwestie: rzeczywisty dorobek oraz przynależność stylowa tego dorobku. Pierwszy problem przejawia się w niepełnym obrazie twórczości Sępa Szarzyńskiego spowodowanym zaginięciem znakomitej większości napisanych przez niego dzieł oraz niepewność (współcześnie znacznie zredukowana) co do rzeczywistego autorstwa cyklu erotyków. Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 07.12.11, 15:21 zamknięty REBUS Odpowiedz Link
balzack Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 07.12.11, 21:31 zamknięty TRĄBA Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 08.12.11, 11:33 zamknięty A to nie jest żadna historyczna bomba Był pierwszym prymasem (1417) ten Trąba Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 08.12.11, 11:34 zamknięty Mikołaj Trąba herbu Trąby (ur. ok. 1358 w Sandomierzu, zm. 2 grudnia 1422 w Lubicy na Spiszu) – polski duchowny katolicki, notariusz królewski od 1390 roku, podkanclerzy koronny 1403–1412, arcybiskup halicki 1410-1412, arcybiskup gnieźnieński od 1412, pierwszy prymas Polski od 1417. Syn Jakuba scholastyka i dziekana kolegiaty sandomierskiej, szlachectwo i herb otrzymał w drodze adopcji. Doradca Władysława II Jagiełły, zwolennik aktywnej polityki antykrzyżackiej. Brał udział w bitwie grunwaldzkiej przy królu, a po bitwie przeglądał przywileje klasztorne i kierował notariuszami spisującymi łupy i wysyłającymi pisma. Z nadania królewskiego, przez kilka miesięcy po bitwie pod Grunwaldem - do czasu odbicia zamku przez inflanckie posiłki landmarszałka Bern von Hevelmann'a - pan na Kowalewie Pomorskim. W czasie trwania oblężenia Malborka w 1410 roku był - wbrew Jagielle - gorącym orędownikiem trwania przy wysiłkach zdobycia stolicy Zakonu. Przewodniczył polskiej delegacji na soborze w Konstancji 1414–1418, został wysunięty jako kandydat na papieża[2]. Mając na celu uzyskanie pontyfikatu, zasilił antypolską koalicję, czym zraził do siebie mu współczesnych. W 1418 papież Marcin V ofiarowywał mu godność kardynalską, Mikołaj jednak odmówił, gdyż inaczej podporządkowałby się wyłącznej władzy papieży. Papież zadowolił się nadaniem Mikołajowi tytułu Primas Regni, który miał być już przechodni wśród arcybiskupów gnieźnieńskich. Po powrocie do kraju prymas musiał tłumaczyć się z przybranej przez siebie postawy i składać przysięgę oczyszczającą go z zarzutu zdrady.Z jego inicjatywy spisano "Cronica conflictus" i wydano tzw. Statuty Trąby w 1420 r. Zmarł 2 grudnia 1422 na Węgrzech, jego ciało sprowadził do Gniezna Jan z Tuliszkowa. W 2008, z okazji 650-lecie urodzin Mikołaja Trąby odbyła się w Sandomierzu konferencja naukowa poświęcona tej postaci. Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 07.12.11, 15:23 zamknięty Szarada Anagramowa Nie zniosę LOSKI W duecie A z kim - dobrze już wiecie. W _ _ _ _ _(6 liter) Odpowiedz Link
balzack Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 07.12.11, 21:31 zamknięty WOLSKI Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 08.12.11, 11:36 zamknięty To jest historia, tutaj nie ma żadnych jajec Urodził się w miejscowości Podhajec Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 08.12.11, 11:37 zamknięty Mikołaj Wolski z Podhajec herbu Półkozic (ur. 1553 w Podhajcach, zm. 9 marca 1630) – marszałek wielki koronny od 1616, marszałek nadworny koronny od 1600, dyplomata, starosta krzepicki i olsztyński, skarbnik rawski. Miał dwóch braci: Stanisława i Zygmunta, z którymi posiadał miasto Sendomierz (dziś Mińsk Mazowiecki w okolicach Warszawy). Posiadał tez dobra koło Przemyśla, np. Rybotycze i m. Babica zakupione od Mikołaja Marcina Drohojowskiego. Ojcem Mikołaja Wolskiego był kasztelan sandomierski. Zwiedził wszystkie prawie kraje Europy. Wychowany na dworze Maksymiliana - księcia Austrii. Następnie po pobycie przez 16 lat na dworze cesarza Rudolfa , powrócił do ojczyzny. Wysyłany był w róznych poselstwach. W kraju dla biegłości wielkiej w prawie, i zasług, sprawował znakomite godności. Ożenił się z Teodorą Bielską, z którą miał córkę Petronelę z Podhajec, poślubioną przez burgrabię krakowskiego Krzysztofa Rogowskiego. Sprowadził z zagranicy do Polski wielu rzemieślników Przebywając w Rzymie, jako poseł Zygmunta III Wazy, do papieża Klemensa VIII, bardzo upodobał sobie zakon Kamedułów, którzy zobowiązali się przysłać do Polski paru zakonników, jednak pod warunkiem, że wystawi im klasztor i zapewni odpowiednie fundusze na ich utrzymanie. Według legendy przez długie lata zajmował się czarną magią i alchemią, jednak pod koniec życia, gdy uznał, że jego życie jest niegodziwe i bezbożne, ufundował klasztor kamedułów na Bielanach w Krakowie. Został pochowany przy wejściu do kościoła, a na jego płycie nagrobnej umieszczono, zamiast nazwiska, łacińskie sentencje o strachu przed potępieniem i Sądem Ostatecznym. Zgodnie ze swoim życzeniem został pochowany w białym habicie kamedułów. Portret epitafijny Mikołaja Wolskiego, którego autorem jest ojciec Wenanty Subiaco, malarz zakonny, umieszczony jest przy wejściu do kościoła. Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 07.12.11, 15:26 zamknięty Szarada Anagramowa LEŃ się KISI w domu Z pilotem I co tutaj zrobić z takich chłopem?! Z _ _ _ _ _ _ _ _(9 liter) Odpowiedz Link
balzack Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 07.12.11, 21:32 zamknięty ZIELIŃSKI Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 08.12.11, 11:38 zamknięty To nie jęczmień ani żyto To dość "płodny" kompozytor Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 08.12.11, 11:39 zamknięty Mikołaj Zieleński (ok. 1550 w Warce[1] – ok. 1616), kompozytor, który tworzył na przełomie XVI i XVII wieku.O jego życiu niewiele wiadomo; jego imię pojawia się głównie z wydanych w Wenecji w roku 1611 zbiorów Offertoria totius anni i Communiones totius anni, a o jego życiu wiemy tyle tylko, ile sam zaznaczył we wstępie do zbioru. Wiadomo że był kompozytorem, organistą i kapelmistrzem na dworze prymasa Polski Wojciecha Baranowskiego w Łowiczu[2]. Szymon Starowolski, XVII-wieczny historyk relacjonuje (w Scriptorum polonicorum hekatonas), że Zieleński przez pewien czas studiował w Rzymie – co jest dość prawdopodobne ze względu na wpływy włoskie twórczości kompozytora. Nowe badania akt Kapituły Płockiej (Acta Capituleni Plocensis) dowodzą, że Zieleński otrzymał od swego chlebodawcy jakieś pola we wsi Gromino, które zostały nadane: Nicolao a Warka Zielenski Musico et uxori eius. Oznacza to, że: Zieleński był osobą świecką, żonatą, a oprócz tego, że pochodził z Warki. Zapis ten pochodzi z roku 1604. Równocześnie jest ten zapis dowodem wcześniejszego zatrudnienia Zieleńskiego u ówczesnego biskupa płockiego – Baranowskiego. W świetle tego odkrycia prawdopodobna staje się hipoteza W. Malinowskiego o wcześniejszym już związku Baranowskiego ze swoim muzykiem. Drugi zapis z tegoż samego roku wymienia Zieleńskiego jako muzyka – członka Kapituły Płockiej, mimo że już był na służbach Baranowskiego: in honorii Nicolae Zielenski a Warka Organarii. Zapis ten poświadcza ponadto profesję organistowską Zieleńskiego. Notatka Starowolskiego pochodząca z 1625 roku wymienia wprawdzie Zieleńskiego jako jednego z polskich muzyków studiujących w Rzymie – nie mówi niestety nic o czasie, w którym miał w Rzymie przebywać ani jak się tam dostał. Wydanie jego utworów w Wenecji (Jacobus Vincentius 1611) zostało umożliwione dzięki wsparciu prymasa, uwarunkowane zostało najprawdopodobniej chęcią zabłyśnięcia Baranowskiego – znanego we Włoszech dostojnika kościoła polskiego – jako mecenasa sztuki. Kiedy jednak Zieleński się urodził, gdzie i kiedy umarł, albo co robił po śmierci Baranowskiego w roku 1615 – i po rozwiązaniu jego nadwornej kapeli – nie wiadomo. Podobnie niemożliwym jest utworzenie chronologii jego dzieła. Tak samo nie sposób odpowiedzieć, czy chodzi tutaj tylko o jakiś wyjątek z jego twórczości, specjalnie skomponowane kompozycje czy też jakieś opus finitum. Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 08.12.11, 11:40 zamknięty Wykorzystywał zarówno zdobycze polifonii renesansowej, jak i wczesnobarokową monodię akompaniowaną. Swe utwory stylizował na kompozytorach weneckich, w których charakterystyczne było wykorzystywanie efektów przestrzennych i echa. Jego wszystkie znane kompozycje wydane są w Wenecji w 1611 w zbiorach Offertoria totius anni i Communiones totius anni w drukarni Jacoba Vincentiusa, zawierającym 113 utworów na cały rok kościelny; oprócz offertoriów i komunii znajdują się tam także antyfony, psalmy, responsoria, motety, pieśni i fantazje instrumentalne. Offertoria totius anni – zawierają 56 utworów w stylu polichóralnym, kompozycje siedmio- lub ośmiogłosowe na dwa chóry z towarzyszeniem organów. W tym zbiorze znajduje się także Magnificat (pierwszy zachowany polski utwór dwunastogłosowy na trzy chóry czterogłosowe). Communiones totius anni – zawierają utwory solowe, jak i duety, tercety, oraz komunie cztero- i pięciogłosowe z towarzyszeniem organów, ale także innych instrumentów, jak skrzypce, puzony. Do jego dzieł zawartych w zbiorze należą m.in.: Laetentur coeli O gloriosa Domina Viderunt omnes fines terrae Vox in Rama Magnificat – najbardziej rozwinięty – trzychórowy – utwór kompozytora Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 08.12.11, 11:42 zamknięty Symphoniae sacrae 1. Laetentur caeli (In Prima Missa Nativitatis Domini) 2. Deus firmavit (In Secunda Missa Nativitatis Domini) 3. Tui sunt caeli (In Tertia Missa Nativitatis Domini) 4. Elegerunt Apostoli (In festo S. Stephani Protomartyris) 5. Iustus ut palma florebit (In festo S. Ioannis Apostoli et Evangelistae) 6. Anima nostra (In festo SS. Innocentium) 7. Inveni David (In festo S. Sylvestri Papae) 8. Reges Tharsis (In Epiphania Domini et per totam Octavam) 9. Desiderium animae eius (In festo S. Antonii Abbatis) 10. Tu es Petrus (In festo Cathedrae S. Petri) 11. Laetamini in Domino (Commune plurimorum Martyrum) 12. Mihi autem nimis (In festo S. Andreae Aostoli 13. Diffusa est gratia (In festo Purificationis BMV) 14. Constitues eos (In festo S. Matthiae Apostoli) 15. Veritas mea (Commune Sanctorum) 16. Ave Maria (In festo Annuntiationis BMV) 17. Terra tremuit (In Dominica Resurrectionis) 18. Angelus Domini (Feria secunda Paschae) 19. Intonuit de caelo Dominus (Feria tertia Paschae) 20. Confitebuntur caeli (In festo SS. Philippi et Iacobi Apostolorum) 21. Dextera Domini (In festo Sancte Crucis) 22. Posuisti domine (In festo S. Matthiae Apostoli et Evangelistae) 23. Ascendit Deus (In festo Ascensionis Domini) 24. Confirma hoc Deus (In festo Pentecostes) 25. Portas Caeli (Feria tertia Pentecostes) 26. Benedictus sit Deus (In festo Sanctissimae Trinitatis) 27. Sacerdotis Domini (In festo Corporis Christi) 28. Mirabilis Deus (In Communi plurimorum Martyrum extra tempus Paschae) 29. Gloriabuntur in te omnes (In festo SS. Joannis et Pauli Martyrum) 30. Beata es Virgo Maria (In festo Visitationis, Nativitatis, Praesentationis et Conceptionis BMV) 31. Filiae Regum (In festo S. Mariae Magdalenae) 32. In omnem terram (In festo S. Iacobi Apostoli) 33. Gloria et divitate (In festo Transfigurationis Domini) 34. Confessio et pulchritudo (In festo S. Laurentii Martyris) 35. Assumpta est Maria (In festo Assumptionis BMV) 36. In virtute tua Domine (In festo Decollationis S. Ioannis Baptistae) 37. Pritegae Domine (In festo Exaltationis Sanctae Crucis) 38. Stetit Angelus (In festo Dedicationis Basilicae S. Michaelis Archangeli) 39. Iustorum animae (In festo Omnium Sanctorum) 40. Domine Deus in simplicate cordis mei (In festo Dedicationis Ecclesiae) 41. Afferentur Regi (Commune Virginum) 42. Gloria et honore (In festo S. Ignatii Episcopi et Martyris) 43. Laetentur omnes (In festo S. Nicolai de Tolentino) 44. Felix namque (A Nativitate Domini usque ad Purificationem BMV) 45. Factus est repente (Communio in festo Pentecostes) 46. Tanto tempore (Communio in festo SS Philippi et Iacobi Apostolorum) 47. Assumpsit Iesus Petrum (Motetto de Transfiguratione Domini) 48. Per merita S. Adalberti (Motetto de S. Adalberto) 49. Ortus de Polonia Stanislaus (Motetto de S. Stanislao) 50. Igneum Ignatii iubar (Motetto de S. Ignatio) 51. Estuet puris (Secunda pars) 52. Salve festa dies (Motetto de S. Spiritu) 53. Spiritus Sancti gratia (Motetto de S. Spiritu) 54. Fulget in Choro Virginum (Motetto de S. Dominico) 55. Domine ad adiuvandum (Deus in adiutorium) 56. Magnificat anima mea Dominum (Magnificat) Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 07.12.11, 15:49 zamknięty Analogie Janów - Janowski Opawa - Opawski Radom -? Odpowiedz Link
balzack Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 07.12.11, 21:32 zamknięty RADOMSKI Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 08.12.11, 11:43 zamknięty Tylko to powiem i znikam Też kompozytor Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 08.12.11, 11:44 zamknięty Mikołaj z Radomia (Mikołaj Radomski, Nicolaus Radomiensis, t. Nicolaus de Radom, N. de Radom, Mycolay Radomsky) – najwybitniejszy znany polski kompozytor średniowiecznej muzyki polifonicznej, tworzący w pierwszej połowie XV wieku. O jego życiu informacje są bardzo skąpe. Znany jest tylko z podpisów przy kilku kompozycjach: „N. de Radom”, „Nicolaus de Radom” i „Mycolay Radomsky”. Poszukiwania tożsamości kompozytora nie dały dotąd żadnych rezultatów. Przypuszcza się, że twórca może być identyczny z działającym w latach dwudziestych XV wieku na Wawelu nadwornym klawicymbalistą królowej Zofii Holszańskiej (Nicolaus clavicembalista dominae reginae Poloniae), ale wysuwane w literaturze (m.in. H. Musielak) hipotezy o identyczności Mikołaja z którąkolwiek z pojawiających się w źródłach osób tego imienia (np. „Nicolaus clavicembalista dominae reginae Poloniae” z 1422, „Nicolaus Geraldi de Radom”, który studiował w Krakowie, gdzie uzyskał stopień magistra, a w l. 1389–91 był wymieniany w aktach watykańskich jako duchowny urodzony w Radomiu i związany z diecezją krakowską, kilku Mikołajów z Radomia studiujących w Akademii Krakowskiej w latach 1420, 1426 i in., kilku podpisanych w rękopisach z 2. połowy XIV i 2. połowy XV w. z Biblioteki Jagiellońskiej oraz psałterzysta katedry wawelskiej w 1460) nie zostały dotąd potwierdzone. Kompozycje podpisane imieniem M. i dotąd nie zidentyfikowane jako dzieła in. twórców są zanotowane czarną mensurą w dwóch polskich zbiorach muzyki wielogłosowej z 2. ćwierci XV w. (1440?): w rękopisie Biblioteki Świdzińskich, później Biblioteki Krasińskich sygn. 52, obecnie Biblioteki Narodowej sygn. III 8054 i w rękopisie Biblioteki Załuskich, następnie Biblioteki Carskiej w Petersburgu sygn. F. Lat. I 378 i z kolei Biblioteki Uniwersyteckiej w Warszawie, potem Biblioteki Narodowej, zaginiony podczas II wojny światowej i znany obecnie z kopii mikrofilmowej (niepełnej) oraz rękopiśmiennej transkrypcji dokonanej z oryginału przez M. Szczepańską i przechowywanej w Instytucie Sztuki PAN w Warszawie; oba rękopisy opublikowane w «Antiquitates Musicae in Polonia». Jedyna w miarę pewna data to rok 1427, w którym prawdopodobnie powstała kompozycja Hystorigraphi aciem mentis. Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 08.12.11, 11:45 zamknięty Tworzył muzykę religijną oraz świecką w stylu burgundzkim. Był dobrze wykształconym i obeznanym z nowymi prądami muzykiem - na jakimś etapie życia musiał zetknąć się z twórczością Guillaume'a Dufaya, w owym czasie awangardą muzyki europejskiej, a także szkoły Johannesa Ciconii, co stawia go w jednym z szeregu z innymi, najwybitniejszymi zachodnimi twórcami, operującymi nowoczesnymi technikami kompozytorskimi. Do dzisiejszych czasów udało się odnaleźć 7 utworów Mikołaja z Radomia. Za jeden z pionierskich utworów wykorzystujących technikę fauxbourdon (pochody tercjowo-sekstowe) uznaje się 3-głosowy motet Magnificat. Drugim z najsławniejszych dzieł Mikołaja z Radomia jest Hystorigraphi aciem mentis do tekstu Mikołaja z Błonia lub biskupa Stanisława Ciołka, panegiryk na cześć pary królewskiej - Władysława Jagiełły i Zofii Holszańskiej i ich nowonarodzonego syna (Kazimierza Jagiellończyka). Z jego twórczości zachowały się także 3 cykle mszalne (ordinarium missae), ograniczone do Glorii i Creda. Zmienia się także rola techniki imitacyjnej. Niezależnie od wzoru caccii, jak w kanonicznym Alleluja, wykorzystywane są imitacje na początku niektórych części mszalnych; wykorzystuje Mikołaj także technikę konduktową. Pojawia się zmienny, polifoniczny układ głosowy. Ostatnim zachowanym dziełem Mikołaja jest utwór instrumentalny (ballata), do którego istniał prawdopodobnie tekst, aczkolwiek się nie zachował. Wszystkie jego utwory były 3-głosowe. Płyta CD, zawierająca dzieła wszystkie zachowane kompozytora (zob. linki) w wykonaniu Ars Nova pod kierownictwem Jacka Urbaniaka była nominowana do Fryderyka w roku 2004 w kategorii Muzyka kameralna (nie było jeszcze kategorii Muzyka dawna). Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 08.12.11, 11:46 zamknięty utwory religijne, bardziej wyszukane Trzy pary mszalne Gloria-Credo (tzw. ordinarium missae) Magnificat Alleluja utwory świeckie, muzycznie prostsze utwór z zaginionym tekstem, typu balladowego motet Hystorigraphi aciem mentis (ok. 1427, tekst Mikołaja z Błonia lub biskupa Stanisława Ciołka Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 07.12.11, 15:52 zamknięty Szarada Anagramowa Gdy wchodzę do SIENI Z kapusty czuję KWAS I nie wiem kiedy to się zmieni Bo tak jest już cały czas.... S _ _ _ _ _ _ _ _ _(10 liter) Odpowiedz Link
balzack Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 07.12.11, 21:33 zamknięty SIENIAWSKI Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 08.12.11, 11:47 zamknięty Nie wiem, który większy zuch Lecz w historii było ich dwóch Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 08.12.11, 11:49 zamknięty Mikołaj Sieniawski herbu Leliwa (1489–1569) – hetman wielki koronny, wojewoda bełski i ruski. Ojciec Mikołaja, hetmana polnego koronnego i Anny Sieniawskiej, którą poślubił Spytek Jordan. W roku 1512 wziął udział w bitwie pod Łopusznem. Od 1518 był dworzaninem króla Zygmunta I Starego. Od 1522 r. brał udział w walkach z Tatarami i Mołdawianami. W latach 1530-1537 był rotmistrzem jazdy na Podolu. W 1531 został strażnikiem polnym koronnym. Na jego barkach spoczęła wówczas obrona Rzeczypospolitej przed rajdami czambułów tatarskich pustoszących Podole i Bracławszczyznę. Stanął na czele obrony potocznej. Brał udział w bitwie pod Obertynem w 1531. Pod hetmanem Janem Tarnowskim wygrał kilkanaście bitew. W 1532 został podkomorzym halickim. W 1537 został kasztelanem bełskim. W 1539 był już hetmanem polnym. W 1542 wojewodą bełskim, a w 1553 wojewodą ruskim. W roku 1552 wprowadził na tron mołdawski jako lennika Polski Aleksandra Lăpuşneanu. W 1561 dostał upragnioną buławę wielką koronną i był do śmierci czujnym strażnikiem granic wschodnich. Był jednym z największych przeciwników ruchu egzekucyjnego i wielkim zwolennikiem unii Korony z Litwą. Lokacje miast Mikołaj Sieniawski był założycielem wielu miast. Oprócz siedziby rodowej Brzeżan, założonych w 1530 r., założył także Borek w 1540 r., Sieniawskie Pole nad Ikawą w 1543 r., Kałusz w 1549 r. i Mikołajów nad Maniłówką w 1555 r. Rodzina Miał czterech synów: Hieronima Sieniawskiego – wojewodę ruskiego, halickiego, kołomyjskiego; Mikołaja Sieniawskiego – kasztelana kamienieckiego, hetmana polnego, starostę stryjskiego; Rafała Sieniawskiego, ożenionego z Dziduską h. Jelita, starościanką konińską; Jana Sieniawskiego – ożenionego z Herbortówną, córką kasztelana lwowskiego. Jego nagrobek oraz nagrobki potomków (m.in.): syna Hieronima (z 1583 r.) oraz wnuka Adama Hieronima (z 1619 r.), znajdują się w kaplicy zamkowej w mieście, które założył – Brzeżanach. Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 08.12.11, 11:50 zamknięty HERB LELIWA Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 08.12.11, 11:51 zamknięty Mikołaj Sieniawski, h. Leliwa (ur. ok. 1598, zm. 17 kwietnia 1636) – krajczy koronny (1620), podczaszy koronny (1628), starosta ratneński. Jego ojcem był Adam Hieronim Sieniawski (podczaszy koronny) (1576-1619), podczaszy wielki koronny, a matką była Katarzyna Kostka (1576-1648). Jego bracia; Aleksander Sieniawski (1599-1621), Prokop Sieniawski (1602-1626) rotmistrz (z 1621 r.) i chorąży koronny. Zmarł 17 kwietnia 1636 r. agrobek jego z 1569 r. wraz z nagrobkami rodziny, znajduje się w Kaplicy Zamkowej w Brzeżanach. Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 07.12.11, 15:54 zamknięty Szarada Anagramowa Nie wiem czy on tak mógł Na razie OSTRO zadął w RÓG O _ _ _ _ _ _ _(8 liter) Odpowiedz Link
balzack Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 07.12.11, 21:34 zamknięty OSTRORÓG Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 08.12.11, 11:56 zamknięty Mikołaj Ostroróg herbu Nałęcz (1593 - 1651), poseł na sejm z województw ruskiego i bełskiego, marszałek sejmu koronacyjnego 1633, stolnik wielki koronny 1634, krajczy wielki koronny 1636, podczaszy wielki koronny 1638, starosta tykociński 1645 i buski 1646, jeden z trzech regimentarzy wojsk koronnych 1648-1649. Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 08.12.11, 11:58 zamknięty Był najstarszym synem Jana, wojewody poznańskiego i Katarzyny z Mieleckich. W 1603 rozpoczął naukę w Akademii Zamojskiej pod opieką Szymona Szymonowica pośród grona kilku innych synów magnatów. W Akademii ćwiczył się także w jeździe konnej i we władaniu bronią. Studiował również za granicą: w Wiedniu 1613, w Kolonii i Padwie 1618-1619. Ojciec umierając w 1622 powierzył mu opiekę nad młodszymi braćmi i zapewne zajęcia z tym związane opóźniły wejście Ostroroga na arenę publiczną. W 1626, na czele własnej chorągwi, wziął udział w wyprawie Zygmunta III Wazy do Prus. W czasie potyczki pod Tczewem (28 października) znajdował się w polskiej grupie dowodzonej przez Tomasza Zamoyskiego. Ostroróg od 1627 często posłował na sejmy, przeważnie z woj. ruskiego poprzez sejmik wiszeński, na którym miał duże wpływy, oraz woj. bełskiego. Słynął jako wyśmienity mówca. Na sejmach przejawiał aktywność, cieszył się sporym autorytetem. Na sejmie elekcyjnym w 1632 był przedstawicielem katolików w ich pertraktacjach z protestantami. Był marszałkiem sejmu koronacyjnego (8 lutego-17 marca 1633) w Krakowie. Jego mowa na powitanie nowego króla Władysława IV Wazy (8 lutego 1633) uznana została wówczas za wzór oratorstwa. W marcu 1635 król wyznaczył go, wraz z kanclerzem litewskim Stanisławem Albrechtem Radziwiłłem, na mediatora między unitami a prawosławnymi. Sejm w 1635 wybrał go do komisji pertraktującej ze Szwedami. Na sejmie nadzwyczajnym, w czerwcu 1637, poparł zamiar Władysława IV nałożenia ceł morskich Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 08.12.11, 11:58 zamknięty Ostroróg, wyróżniany przez króla, uzyskiwał kolejne dygnitarstwa dworskie; 10 lutego 1633 został podstolim, 15 sierpnia 1634 stolnikiem, 21 lipca 1636 był już krajczym, w pierwszym kwartale 1638 uzyskał podczaszostwo. W 1638 doszło do popsucia się stosunków z królem, co w efekcie doprowadziło do zahamowania procesu awansowania. W lipcu 1644 Władysław IV wystąpił z projektem mianowania Ostroroga podkanclerzym, jeśli zostanie on duchownym, co zainteresowany odrzucił z oburzeniem twierdząc, że dla świeckich względów nie będzie zmieniał stanu. Polepszenie stosunków z królem nastąpiło później. Świadczy o tym nadanie Ostrorogowi starostw tykocińskiego (25 października 1645) i buskiego (15 marca 1646). Równocześnie Ostroróg zdobywał doświadczenie wojenne. W 1633 uczestniczył w walkach z Abazym baszą. W 1644 wziął udział ze swymi oddziałami nadwornymi w wyprawie ochmatowskiej przeciw Tatarom. W sierpniu 1646 Ostroróg kandydował do buławy polnej, ostatecznie przyznanej wojewodzie czernihowskiemu Marcinowi Kalinowskiemu. Ten zawód zapewne sprawił, że należał on do opozycjonistów zwalczających plany wojny z Turcją. Domagał się zapewnienia Turcji o pokojowych zamiarach Rzeczypospolitej, a nawet wypłacenia upominków Tatarom. Swoimi poglądami zjednał sobie kanclerza koronnego Jerzego Ossolińskiego, którego w 1648 informował o klęskach wojska koronnego pod Żółtymi Wodami (16 maja) i pod Korsuniem (26 maja). Rada senatu, zostająca pod wpływem kanclerza 13 czerwca mianowała Ostroroga jednym z 3 regimentarzy obok Władysława Dominika Zasławskiego-Ostrogskiego i Aleksandra Koniecpolskiego. Wobec braku doświadczenia Zasławskiego i młodości Koniecpolskiego Ostroróg odgrywał w dowództwie ważną rolę. Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 08.12.11, 11:59 zamknięty Jego propozycją było utworzenie obozu pod Glinianami, gdzie przybył 4 sierpnia wraz z Zasławskim na czele ok. 700 ludzi. Później przypisuje mu się dowodzenie 2000 jazdy. Pod wpływem nalegań księcia Jeremiego Wiśniowieckiego regimentarze ruszyli 26 sierpnia pod Czołhański Kamień, gdzie połączyli się z Wiśniowieckim. W czasie marszu do Konstantynowa Ostrorogowi powierzono dowództwo samodzielnej straży przedniej (5000-6000 ludzi). Sam nie zdecydował się szturmować Konstantynowa, jednak gdy Wiśniowiecki i Koniecpolski zaatakowali miasto, przybył im z pomocą (15 września). Z jego inicjatywy wyruszono pod Piławce, gdzie stacjonowała armia Bohdana Chmielnickiego, on też dokonał wyboru miejsca na obóz właśnie pod Piławcami. 23 września atakował przeciwnika, ale nie wspomagany był zmuszony się wycofać. W nocy 23/24 września przyjęty został projekt Ostroroga wycofania się całych sił polskich z taborami włącznie. Pogłoska wśród wojska o ucieczce regimentarzy wywołała panikę, co doprowadziło do wycofania się (ucieczki) komunikiem czyli bez taborów i armat. Ostroróg zarzucał później Wiśniowieckiemu, Tyszkiewiczowi i Radziejowskiemu, że to oni pierwsi uciekli spod Piławiec, ci zaś oskarżali go o to samo. Wraz z innymi uciekinierami Ostroróg przybył 26 września do Lwowa i próbował odtworzyć wojsko, żołnierze jednak nie chcieli mu się podporządkować, a na naradzie zwołanej przez niego mocno go oskarżano o spowodowanie klęski pod Piławcami. Pod naciskiem uczestników narady złożył regimentarstwo na rzecz Wiśniowieckiego, który nakłonił go by pozostał jako drugi regimentarz. 15 października wraz z Wiśniowieckim opuścił Lwów Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 08.12.11, 12:00 zamknięty Na sejmie elekcyjnym w 1649 Ostroróg opowiedział się za wyborem Jana Kazimierza. Król powierzył mu ważne zadanie przywrócenia władzy polskiej na terenie woj. ruskiego z pełnomocnictwem udzielania całkowitej amnestii. W lutym 1649 nowy król odebrał Jeremiemu Wiśniowieckiemu buławę regimentarską i powołał trzech regimentarzy: obok Ostroroga, kasztelana bełskiego Andrzeja Firleja i kasztelana kamienieckiego Stanisława Lanckorońskiego. W marcu tego roku wraz z Lanckorońskim działali na pograniczu kozackim, gdzie rozbili oddziały kozackie pod Kocmażowem oraz zdobyli Łuczyńce. Wkrótce Ostroróg zrzekł się godności regimentarza. W czerwcu dołączył z posiłkami i 10 działami do sił głównych regimentarzy. Przychylił się do zdania Lanckorońskiego by stanąć pod Kamieńcem Podolskim, jednakże przeważył głos Firleja i ruszono pod Zbaraż. Czasie obrony Zbaraża (11 lipca-22 sierpnia) Ostroróg dowodził jedną z pięciu dywizji, naprzeciw jego punktu obrony stali Tatarzy. Uczestniczył w odparciu szturmu 11 lipca. W początkach sierpnia Kozacy energicznie przystąpili do robót oblężniczych na odcinku Ostroroga, tutaj też nastąpił ich główny atak 6 sierpnia, a 16 sierpnia Ostroróg zmuszony został do wycofania się z jednej reduty. Wtedy zaistniał projekt przebicia się do króla idącego z odsieczą, czego mieli dokonać Wiśniowiecki i Ostroróg z częścią jazdy. Ostatecznie z projektu jednak zrezygnowano. W sierpniu 1650 w Ostrorogu widziano jednego z najpoważniejszych kandydatów do podkanclerstwa, ostatecznie jednak godność tę otrzymał Hieronim Radziejowski. Ostroróg zmarł między 12 lutego a 20 kwietnia 1651. Jego pogrzeb odbył się w Lublinie. Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 08.12.11, 12:01 zamknięty Ostroróg posiadał znaczne dobra w woj. ruskim. Przeważnie mieszkał w Komarnie. W Rzeczypospolitej panowała opinia o wysokim wykształceniu Ostroroga, odzwierciedlona w złośliwym określeniu go przez Kozaków w 1648 mianem "Łaciny". Odznaczał się zainteresowaniami intelektualnymi i pewnymi zamiłowaniami pisarskimi. Jest autorem: Diariusza z obozu spod Kamieńca... 1633 roku, (ogłoszonego w "Pamiętnikach o Koniecpolskich" przez S. Przyłęckiego, Lwów 1842) i Dyariusza pogromu Kozaków, (wyd. A. Grabowski w zbiorze "Ojczyste spominki w pismach do dziejów dawnej Polski", Kraków 1845). Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 08.12.11, 12:03 zamknięty 4. Stanisław Ostroróg 2.Jan Ostroróg 1. Mikołaj Ostroróg 5. Zofia Tęczyńska 3. Katarzyna Mielecka 6. Mikołaj Mielecki wojewoda podlaski 7. Elżbieta Radziwiłłówna Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 08.12.11, 12:04 zamknięty Żoną Mikołaja Ostroroga była Barbara z Roszkowskich. Z małżeństwa tego narodziło się czterech synów i córka: Zygmunt Jan, oberszter regimentu piechoty, Mikołaj, rotmistrz chorągwi komputowej, Andrzej, rotmistrz chorągwi kozackiej, Stanisław, kanonik krakowski. Córka Katarzyna była żoną Piotra Potockiego, wojewody bracławskiego. Wspomniany Mikołaj był mężem Zofii Skotnickiej, wdowie po Mikołaju Firleju. Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 08.12.11, 12:05 zamknięty Ostroróg występuje epizodycznie w "Ogniem i mieczem" Henryka Sienkiewicza. *** Na kamieniu przy moście zwodzonym, prowadzącym do jego zamku w Kryłowie, zamieszczona była inskrypcja: "Bój się Pana Boga i Mikołaja Ostroroga". Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 08.12.11, 11:55 zamknięty To był naszego sejmu marszałek Lecz te dzieje są bardzo stare(1633) Odpowiedz Link
madohora Re: Też Mikołaj III - W Szaradach Anagramowych 05.03.12, 12:57 zamknięty **** Odpowiedz Link