cirano Re: Sosnowiec - Egzotarium, Park Kruczkowskiego 27.08.14, 06:42 Jusz za bajtla byli my tam w (2 - 3 razy) odwiedziny, jak nom sie do szkoły niy chciało iś. Było ale trocha skromniyjsze Odpowiedz Link
madohora Re: Sosnowiec - Egzotarium, Park Kruczkowskiego 27.08.14, 12:18 Amfiprion, ryba ukwiałowa, błazene (Amphiprion percula) – gatunek morskiej ryby z rodziny garbikowatych (Pomacentridae). Zamieszkuje ciepłe wody Pacyfiku, głównie wody w okolicach między Australią a Mikronezją. Spotykany w płytkich wodach, wśród rafy koralowej.Zaokrąglone płetwy, charakterystyczne szerokie, białe pasy, ograniczone czarnymi paskami, na pomarańczowym ciele. Oczy stosunkowo duże o pomarańczowej tęczówce, źrenica duża, okrągła. Skóra pokryta śluzem. Błazenek osiąga około 8 cm długości. Ryba odżywia się planktonem (np. polipami chetoniki) pływającym nieopodal ukwiału, albo resztkami pokarmu pozostawionego przez gospodarza (ukwiał). Amphiprion percula nigdy nie oddala się zbytnio od schronienia, aby w razie zagrożenia schronić się wśród czułków gospodarza. Ryba ta posiada silny instynkt terytorialny, gdy napotka intruza za wszelką cenę próbuje go przepędzić ze swojego terenu. Amphiprion percula chroniony jest śluzem, który umożliwia mu przebywanie wśród ukwiału, lecz gdy ryba jest chora lub ranna, wówczas ukwiał zaatakuje rybę i się nią pożywi. Amfiprion jest osobnikiem łączącym się w pary, które zasiedlają tylko jeden ukwiał. W okresie godowym ryby bronią swojego terytorium, zachowując się agresywnie wobec innych osobników. Okres godowy wyznacza rytm księżycowy. Co 27 dni samica składa ikrę na podłożu w pobliżu stopy ukwiału. Samica każdorazowo składa 25000 jajeczek, którymi opiekuje się samiec. Młody narybek początkowo zasiedla ten sam ukwiał, co osobniki rodzicielskie. Potem, gdy podrosną, młode amfipriony opuszczają dawne schronienie, by zasiedlić nowe obszary.Chociaż aktualnie amfipriony nie są chronione, niebezpieczeństwem dla gatunku jest degradacja środowiska oraz łowienie ryb w celach handlowych. Na tym gatunku wzorowany jest Nemo, tytułowy bohater filmu animowanego Gdzie jest Nemo?. Odpowiedz Link
madohora Re: Sosnowiec - Egzotarium, Park Kruczkowskiego 27.08.14, 14:48 Pamiyntom ale jak przez mgła że babka mie tam dość czynsto prowadziła. Babka miyszkała w Szopynicach a to przeca blisko z Szopynic. Teroz to tam jest jeszcze trocha nowości i od zeszłego roku trocha pozmiyniali. Jo zawsze godom z tymi co tam robiom to mi pedziały że chcom co by choć trocha wyglądali tak jak w Glywicach Odpowiedz Link
madohora Re: Sosnowiec - Egzotarium, Park Kruczkowskiego 27.08.14, 15:02 Duch brazylijski, duch amazoński (Apteronotus albifrons) – gatunek słodkowodnej ryby z rzędu Gymnotiformes i rodziny Apteronotidae, aktywnie wykorzystującej zmysł elektrorecepcji, hodowany w akwariach. Ameryka Południowa: od Wenezueli po rzeki Paragwaj i Parana oraz w peruwiańskich dopływach Amazonki. Dorasta do 50 cm długości. Kształt ciała ducha brazylijskiego jest typowy dla większości Gymnotiformes – wydłużony, silnie bocznie ścieśniony, zwężający się ku tyłowi – przypomina kształt noża (do tego nawiązuje angielska nazwa knifefish, ryba-nóż). Płetwa odbytowa silnie wydłużona i umięśnona. Ubarwienie ciała czarne z jasnymi przebarwieniami na trzonie i płetwie ogonowej. Nie udokumentowano rozmnażania w akwarium. Jego narządy elektryczne – utworzone z przekształconej tkanki nerwowej – wytwarzają słabe pole elektryczne o częstotliwości ok. 1 kHz wykorzystywane do elektronawigacji i wyszukiwania ofiary w ciemnościach lub w wodzie silnie zamulonej. Na całej powierzchni ciała, od głowy do ogona, rozmieszczone są dwa rodzaje licznych i bardzo czułych, wyspecjalizowanych elektroreceptorów: jedne wykrywają zmiany pola elektrycznego wysokiej częstotliwości generowanego przez własne narządy elektryczne (elektrorecepcja aktywna), drugie (ampułkowe) odbierają sygnały niskiej częstotliwości generowane przez inne organizmy znajdujące się w wodzie (elektrorecepcja pasywna). W narządzie linii bocznej znajdują się dodatkowo mechanoreceptory. Duch brazylijski prowadzi nocny tryb życia. Żywi się głównie larwami owadów, a także innymi, drobnymi bezkręgowcami. Odpowiedz Link
madohora Re: Sosnowiec - Egzotarium, Park Kruczkowskiego 27.08.14, 15:05 Aksolotl (nah. āxōlōtl [aːˈʃoːloːt͡ɬ] (l. poj.) lub āxōlōmeh [aːˈʃoːloːmeʔ] (l. mn) ,,wodny potwór") – neoteniczna, wodna forma niektórych płazów ogoniastych z rodzaju Ambystoma w obrębie rodziny ambystomowatych (Ambystomatidae). Obydwie nazwy: aksolotl i ambystoma meksykańska są często stosowane w literaturze zamiennie, co może powodować nieporozumienia w interpretacji tych terminów, zwłaszcza, że w wielu językach nazwą axolotl również określana jest ambystoma meksykańska. W języku polskim termin aksolotl, w ścisłym znaczeniu, oznacza stan rozwoju osobniczego – charakterystyczne, wodne stadium larwalne (larwa neoteniczna) kilku różnych gatunków płazów (niektóre źródła przypisują ten stan tylko jednemu gatunkowi – ambystomie meksykańskiej), natomiast ambystoma meksykańska, zwana też aksolotlem meksykańskim, a czasem w skrócie aksolotlem, to nazwa konkretnego gatunku opisanego naukowo pod nazwą Ambystoma mexicanum – pospolitego w hodowlach amatorskich i laboratoryjnych. Aksolotl z gatunku Ambystoma mexicanum został wykorzystany przez polską uczoną Uniwersytetu Jagiellońskiego, biolog i genetyk Laurę Kaufmann. Jako pierwsza wykorzystała do tego celu wyciąg z tarczycy wyrośniętych i przeobrażonych ambystom, oraz tarczyc pochodzących od innych zwierząt. W wyniku karmienia tym wyciągiem nastąpiło pełne przeobrażenie w ambystomę. W wyniku przeobrażenia u aksolotlów następują zmiany w budowie ciała, następuje częściowy zanik skrzeli i płetwy ogonowej. Larwa zaczyna coraz częściej pobierać i oddychać powietrzem atmosferycznym. Po całościowej metamorfozie ogon staje się zaokrąglony. W końcowej fazie przeobrażenia następuje coraz częstsze zrzucanie nabłonka z całej powierzchni ciała. Odpowiedz Link