Wiersze i przysłowia ze starych kalendarzy V

    • madohora Re: Wiersze i przysłowia ze starych kalendarzy V 10.10.15, 14:28
      Zima wszystko pustoszy, ale znowu za to
      Nagradzając, wszystkiego dodaje nam lato.
    • madohora Re: Wiersze i przysłowia ze starych kalendarzy V 10.10.15, 14:29
      Zima zgrzybiałość, a zaś wiosna młodość znaczy,
      Lato średni wiek, jesień podeszły tłumaczy.
    • madohora Re: Wiersze i przysłowia ze starych kalendarzy V 10.10.15, 14:30
      Zimę uśmierza wiosna, wiosnę lato niszczy.
    • madohora Re: Wiersze i przysłowia ze starych kalendarzy V 10.10.15, 14:31
      Zimę znać na głowie. (Siwiznę.)
    • madohora Re: Wiersze i przysłowia ze starych kalendarzy V 10.10.15, 14:32
      Złemu: źle zimie i lecie, i wszędzie.
    • madohora Re: Wiersze i przysłowia ze starych kalendarzy V 10.10.15, 14:33
      Zimie: ząb za ząb zagędzie. (Zadzwoni.)
    • madohora Re: Wiersze i przysłowia ze starych kalendarzy V 10.10.15, 14:34
      Zimie: jak pieca, tak kożucha trzeba;
      Przy lekszej sukni lecie: tylko chleba.
    • madohora Re: Wiersze i przysłowia ze starych kalendarzy V 10.10.15, 14:34
      Zimie półmiski gęste, zdrowiu nie zaszkodzą.
    • madohora Re: Wiersze i przysłowia ze starych kalendarzy V 10.10.15, 14:36
      Zimie więcej jedz, aniżeli pij; lecie grubizny w potrawach chroń się.
    • madohora Re: Wiersze i przysłowia ze starych kalendarzy V 10.10.15, 14:37
      Zimy arsenały:
      Szklane z dachów puginały.
    • madohora Re: Wiersze i przysłowia ze starych kalendarzy V 10.10.15, 14:38
      Złe ci w zimie, źle ci w lecie,
      Co po tobie jest na świecie?
    • madohora Re: Wiersze i przysłowia ze starych kalendarzy V 10.10.15, 14:39
      Zła zima zbożu szkodzi,
      I nie plenne kłosy rodzi.
    • madohora Re: Wiersze i przysłowia ze starych kalendarzy V 10.10.15, 15:24
      Niech Jutrzenka wschodząca
      Naszym przyświeca robotom,
      Nie potrzeba blasku cnotom
      Brać od słońem, lub miesiąca.
      Dalej bracia do roboty,
      Podajmy nieszczęsnym ręki,
      Osłódźmy cierpiącym męki
      i otrzyjmy łzy sieroty.
      Niechaj --wdowa opuszczona
      I kalectwo bez sposobu
      Po pociechę nie do grobu
      Lecz naszego śpiesz łona
    • madohora Re: Wiersze i przysłowia ze starych kalendarzy V 10.10.15, 15:26
      Przędzie wiosna
      biale krosna. - -
      Szemrzą gajc
      i ruczaje.
    • madohora Re: Wiersze i przysłowia ze starych kalendarzy V 11.10.15, 23:07
      Za dziesiątą rzeką,
      Za szczytami gór?
      Komu łzy pocieką,
      Wszędy znajdzie wtór!
      Późno w obce strony
      Przed smutkami biedo,?
      Komu bói znaczony
      Temu z bólem ledz!
      Nie uchronią góry.
      Nie zagrodzi bór -
      Wszędy zgonią chmury.
      Komu dusza z chmur.
      Niema tych podwoi
      Nie ma takich krat?
      Łzom otworem stoi
      Cały Boży świat!
    • madohora Re: Wiersze i przysłowia ze starych kalendarzy V 11.10.15, 23:13
      Gdy pieczary zwiedzam wnętrze ?
      Westchnąć muszę.
      Bicia serca czuję prętsze,
      I głos słyszę, co się w duszę.
      W pamięć wrył:
      Tyś tu był...
      Gdy oglądam białą nocą
      Horodyszcze,
      Liście dębów mi łopocą,
      I obłędny wicher świszczę
      Z całych sił:
      Tyś tu był...
      Gdy napotkam kształt szczerbaty
      Bożka z gliny.
      Śnię na jawie dym objaty,
      Zwiastujący z baszt kontyny,
      Które skrył:
      Tyś tu był...
      Gdy na kurhan stąpnę nogą ?
      Słyszę skrzypy.
      Szumi bujny step złowrogo
      Niby echem głosząc stypy
      Z ziemi brył:
      Tyś tu był...
      Tyś tu był, nim duch twój młody
      Wstąpił w ciało;
      Żądny słońca i swobody.
      Przeszłość dawno skamieniałą
      Żywąś śnił ?
      Tyś tu był... ?
      Tyś tu był, nim ojców kości
      Głazy skryły.
      Wśród przestrzeni i wieczności
      Byt twój wielki wyrzeźbiły
      Z twórczych sił ?
      Tyś tu był...
    • madohora Re: Wiersze i przysłowia ze starych kalendarzy V 11.10.15, 23:16
      SFINKS.
      Na stokach Cyteronu, gdsie rozkwita głóg,
      Dsiewica się ukrywa w skalnej raspadlinie;
      Złotą piersią, skrzydłami, blaskiem oczu słynie
      I tern, że do jej leży nikł nie zdeptał dróg.
      Aż raz człowiek olśniony wszedł na skalny próg.
      - Cóż to za cień przyntroczył mi całą jaskinię?'
      ?Miłość!?czy Bóg?Bohater? Wejdź, "lecz wiedz, że zginie
      Kto wszedł tu. Jesł-żeś dzielny?Nie znam żadnych trwóg.
      I Bellerojon objął wpół Chimerę srogą.
      ?Nie zbliżaj się?.?Drżysz, czujesz, jak mi jesteś droga
      ? Coż stąd? Twe kości zmiażdży uścisk mojej ręki.
      Ciało poszarpią szpony...?Cóż znacza te męki
      Skoro twój pocałunek i stawę unoszę?
      Tryumj twój próżny, umrzesz"?Rozkosz nad rozkoszą.
    • madohora Re: Wiersze i przysłowia ze starych kalendarzy V 11.10.15, 23:16
      NIEWOLNIK.
      Takim nagi i brudny niewolnik, żywiony
      Todłą strawą?patrz, piętno na zaschniętej ranie
      Swiał ujrzałem w zatoce cudnej niesłychanie,
      W której Hybla odbija miodne swe korony. ??
      Niestety, gdzieś daleko te szczęśliwe strony!
      Gdybyś kiedy z Syrakuz szedł niespodziewanie
      Na pola pszczelnych winnic?spytaj, drogi panie,
      O tę, której dać chciałem miano lubej żony.
      Ujrzę-ż jeszcze pod brwiami smętne fiolety
      Jej ócz, z których lazur przeziera ojczysty?
      Jakże drogie mi byty oczy tej kobiety!
      Bądź litościwym! Zajdź tam, szukaj Klearysty,
      Towiedz, żem żyw, bom w losy nie zwątpił łaskawsze.
      Rozpoznasz ją wśród innych, bo smidna jest zawsze.
    • madohora Re: Wiersze i przysłowia ze starych kalendarzy V 11.10.15, 23:20
      Myrywa się coś ze mnie. lu świt,
      IV promienny świt daleki!
      Ach! z tego bagna tez i krwi,
      Uiwlnić się na wieki!..
      Wyrywa się coś .ze mnie w świt,
      W nieznana toń błękitna.
      Gdzie milczy zbrodnia, wyrzid, szat...
      Gdzie gwiazd kielichy kwitną.
      Wyrywa się coś ze mnie w śioił,
      W tę ztotą dal słoneczną,
      Tak mi podwójny ciężar nieść
      Z życiem tęsknotę wieczną.
      1?omiędzy nami słoi grób.
      Mojego grób kochania;
      1 tak, promienny cały świat
      l ciebie mi zastania.
      Fom ędzy nami stoi grób
      Wielkiego grób kochania...
      I żółty go okrywa piach
      1 czarny bluszcz ostania..,
      Na grobie krzyż, prostaczy krzyż.
      Ślad krwawych scen odsłania...
      V krzyża tuta się i tka.
      Mojego pieśń kochania...
      I szuka zatraconych słów
      1 jękiem pierś rozrania...
      Pomiędzy nami, widzisz?grób
      Wielkiego grób kochania.
      Jak to mato trzeba
      By rozkwitnąt kwiat,
      Tylko, żeby ź nieba
      Ciepły promień spadt.
      Jak to trzeba mato.
      By .zwiądt kwiatu pąk,
      Chtodnym tchem powiało:
      Wypadt martioy z rąk.

      [i]Zofia Arrasz.[i]
    • madohora Re: Wiersze i przysłowia ze starych kalendarzy V 11.10.15, 23:23
      Ludzkie czyny
      Mogą wstręty
      Zbudzić nawet
      Wśród zwierzęty...
      Choć rzeki Darze
      W niego wierzę, '
      Przodkiem człeka
      Małpa-zwierzę,
      Przypuszczenie
      Dziś się rodzi
      Że od człeka
      Zwierz pochodzi...
    • madohora Re: Wiersze i przysłowia ze starych kalendarzy V 11.10.15, 23:24
      Dshviieni, ddeiucse, poisz ivittetn,
      Ciągle pragnę, choć wciąż piję:
      Świat się zasniil hm karminem...
      Dziwnent, dziewcze, poisz winem,
      Spięty twoich ust rubinem
      Pierścień raniioji rzuć na szyję...
      Dziwnem, dziewcze, poisz winem,
      Ciągle pragnę, choć wciąż piję.
    • madohora Re: Wiersze i przysłowia ze starych kalendarzy V 11.10.15, 23:27
      Pożółkłe liście rozwiane...
      A były wiosen przepychy
      I nocy letnich czar ? cichy...
      A były wiary bez zmazy?
      Niknące szczęścia obrazyl?
      I jednym tchem wychylone
      Goryczy pełne kielichy...
      Pożółkłe liście ? rozwiane
    • madohora Re: Wiersze i przysłowia ze starych kalendarzy V 11.10.15, 23:41
      Do...
      Pamiętasz? Jesień była pochmurna i chłodna,
      Kiedyśmy ostatni wieczór byii razem,
      I kaganek zagasał wypalony do dna?
      Ty rzekłaś: ?naszej doli ten płomyk obrazem:
      Gdy ma zniknąć, tern żywiej przed
      skonem migoce,
      I co chwila zatacza kręgi coraz krwawsze...
      Tern potężniej czujemy łączące nas moce
      Kiedy mamy się rozejść na zawsze ?
      na zawsze.

      Mirosław Ostojewski.
    • madohora Re: Wiersze i przysłowia ze starych kalendarzy V 11.10.15, 23:43
      Któraż na świecie tym białogłowa
      Obudzi we mnie takie tęsknoty
      I takie cudne wyszepce słowa,
      Jak ta świetlista noc miesiącowa.
      Któraż tak włos swój rozplecie złoty
      I swych tajemnic wszystkich dochowa
      I duszę z duszą wszechświatów skowa,
      Jak ta świetlista noc miesiącowa.
    • madohora Re: Wiersze i przysłowia ze starych kalendarzy V 16.10.15, 20:12
      "Jesienny wicher, gęsty mrok,
      Pusto i ciemno wszędzie,
      Babunia bierze kądziel swą
      I przędzie... przędzie... przędzie...
      Babunia stara. ma sto lat,
      A biała... jak łabędzie!
      Mało co patrzy na ten świat
      Tylko len siwy przędzie.
      Babunia mądra wszystko wie,
      Co było i co będzie,
      Patrzą w nią wnuczki całe dnie,
      A ona przędzie... przędzie..,"
Pełna wersja