Dodaj do ulubionych

ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE

    • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 27.10.20, 18:20
      Podczas tegorocznego Halloween 31 października będziemy świadkami wyjątkowego wydarzenia. Na niebie poja-wi się tzw. niebieski Księżyc. I – co zda-rza się bardzo rzadko – będzie widocz-ny z każdego miejsca na Ziemi. Ostatni raz taka sytuacja miała miejsce w 1944 roku. W 1955 r. też była halloweenowa pełnia, ale z zachodnich terenów Ame-ryki Północnej i zachodniego Pacyfi-ku nie można było jej zobaczyć. Zjawi-sko zwane jest niebieską pełnią, ale nie przynosi zmiany koloru naszego natu-ralnego satelity. Chociaż niekiedy, przy sprzyjających warunkach atmosferycz-nych, można zauważyć poświatę o takiej barwie. Kto w tym roku tego nie zoba-czy, następną okazję będzie miał dopie-ro w 2039 roku
        • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 14.07.21, 22:08
          W RFN w 1985 r. ponad połowa lasów, o całkowitej powierzchni około 3,8 milionów hektarów, była mniej lub bardziej uszkodzona. To samo dotyczyło połowy lasów w Holandii, 1/3 w Szwajcarii, 1/4 w Austrii. Obumieranie lasów wskutek zanieczyszczeń powietrza jest poważnym problemem w Czechach i na Słowacji. Istnieją dane o tym, że około 1/3 lasów tych krajów jest uszkodzona, a 200 do 300 tysięcy hektarów drzewostanu w wyższych partiach górskich to martwy las
        • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 14.07.21, 22:55
          Termorecepcja to zmysł, przez który organizm odbiera temperaturę[5]. Należy zauważyć, że temperatura mierzalna nie zawsze jest równa temperaturze odczuwalnej przez organizm (zależy ona także od temperatury powietrza, siły wiatru, wilgotności i opadów atmosferycznych). Duża wilgotność powietrza, przemoczenie i silny wiatr potęgują odczucie chłodu. U organizmów żywych odczucie chłodu występuje głównie wtedy gdy temperatura otoczenia jest znacznie poniżej poziomu ich poprawnego funkcjonowania. Dla człowieka taki poziom temperatury jest zwykle w pobliżu 20 °C. Za chłodne uważa się temperatury otoczenia poniżej poziomu ok. 10-20 °C. Skrajnym przeciwieństwem chłodu jest upał. Nie należy tego mylić z temperaturą własną ciała, która normalnie wynosi ok. 36,6 °C. Związane jest z tym pojęcie zera fizjologicznego.
        • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 14.07.21, 23:05
          Przymrozek adwekcyjny – obejmuje większy obszar. Najniższe temperatury obserwuje się w miejscach z większą prędkością wiatru, a więc na obszarach u wylotu przecinki leśnej, na górnych partiach zboczy itd.
        • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 14.07.21, 23:09
          Szadź miękka (i jej formy pośrednie z gołoledzią) powstaje, gdy krople przechłodzonej mgły zetkną się z ciałem stałym i, zanim zamarzną, zdążą częściowo rozpłynąć się. Szadź ta zawiera pewną ilość lodu bezpostaciowego
        • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 14.07.21, 23:07
          Powstaje na skutek napływu cieplejszego i wilgotnego powietrza po uprzednich chłodach. Występuje na kamiennych ścianach budynków, skałach, słupach. Nalot ciekły pojawia się najczęściej od strony dowietrznej
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 14.02.21, 18:47
        Pochodnie

        »Pochodnie pojawiają się najczęściej w są siedztwie plam w okolicach powierzchni słońca, wyróżniając się najwyższą działalnością; nie ogra niczają się wszelako wyłącznie temi okolicami, jak kolwiek w blizkości biegunów rzadko występują«. (Owe pochodnie są właśnie wyskokami — falami błyszczącego światła elektrycznego, wydobywającego się z plamistych okolic tarczy słonecznej — autor). »Badania przy pomocy spektoheliografu wyka zały, że przyczyna powstawania plam i pochodni7 jest wspólną«. (Tak jest! bo pochodnie wydoby wają się z tej okolicy, gdzie trzy globy nacierają na siebie, gdzie jest najciemniejsza plama, bo tam byłaby poprostu czerń, dla naszego oka, gdyby nie jasność fal elektrycznych — autor). »Pierwszego zdjęcia dokonał spektroheliogra- fem Hale w Chicago. Na fotografiach tych pocho dnie występują na całej powierzchni słońca i dalej stwierdzono, że pochodnie najczęściej są w tych okolicach tarczy, w których najczęściej pojawiają się plamy«. Muszę tu nadmienić, że owe badania są świe tne, przemawiają na rzecz moich twierdzeń. Jak już wyżej nadmieniłem, tak i tu powtarzam, że próżnią pomiędzy globami to czerń przestworza i cień po chodzący od okrągłości globów, skąd właśnie wy dobywają się fale elektryczne — pochodnie i okry wają całe słońce, a z pomiędzy owych fal okazują się zbadane plamy, jak to rysunek wykazuje pod: A, B, C, D. — autor. »Okolice wzmożonej działalności słońca cha rakteryzują się zatem niejako przez plamy, ale cha rakteryzują się również i przez spotęgowanie wybu chów par wapnia, które występują na słońcu co dziennie, a więc w takich okresach czasu, w których plamy rzadziej się pokazują«. O wapniu na słońcu mowy być nie może, a tern mniej o wybuchach par wapnia, bo go tam nikt nie gasi... Wybuchy istnieją tam wiecznie, a więc codzień, bo motor słoneczny działa tam wiecznie. Plamy zaś słoneczne w pierwszych peryo- dach, swoim obrotem zasłania, a działanie elektry czne trwa wiecznie — autor. »Przed niedawnym jeszcze czasem mniemano, że plamy są otworami lub zagłębieniami w fotosfe rze, zdradzającemi ciemniejsze wnętrze słońca«. — (Świetnie mniemano! —bo owe ciemniejsze wnętrze słońca, to właśnie owe zagłębienia w słońcu pod: A, B, C, D. — autor). »Mniemanie opierało się na tern, źe plamy w pobliżu brzegu słońca sprawiały wrażenie lejko watego wgłębienia«. (Bo tak jest, gdyż przez foto sferę przebijają się otwory na wylot słońca, i to wygląda dla nas, jako lejkowatość — autor. »Zda- rzają się wszelako postacie plam wprost odmienne, jakgdyby wypukłe«. (Tak, bo czerń otworów mię- dzy globami wśród jasności słońca przedstawia się, jako wypukłość, wobec 20 - milionowej odległości mil... — autor. »Dotychczas więc nie rozstrzygnięto, czy plamy leżą poniżej, czy powyżej fotosfery«. (Poniżej foto sfery, bo pomiędzy globami — autor). »Niebawem przekonamy się, że fotosfera jest powłoką o grubości mniej więcej 100 kilometrów; plamy bez wątpienia należą do tej powłoki, prawdo podobnie są jej częściami więcej oziębionemi; do kładnego jednak siedliska plam w warstwie foto sfery dotychczas nie zbadano —nie zdołano wyzna czyć^ (Muszę tutaj nadmienić, że wywody w po wyższym ustępie są tylko prawdopodobne, jak to uczeni sami twierdzą... Plamy do fotosfery wcale nie należą, a znów o oziębieniu, przy ciepłocie 6000 stopni, mowy być nie może. Plamy na słońcu istnieją od czasu powstania słońca, a nie widziano je wpierw dlatego, gdy nie było dzisiejszych wydoskonalonych lunet i foto grafii. — autor)
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 14.02.21, 18:57
        »Jest rzeczą prawdopodobną, że każdoczesny kształt korony jest w jakiś sposób oddziaływaniem sił magnetycznych, których siedlisko na powierzchni słońca jest stałe, lecz zmienne i okresowe, prze suwa się z okolic równikowych do okolic biegu nowych«. Powyższe zagadnienie jest tak jasno wypowie dziane, źe niepodobna ominąć go milczeniem. W myśl moich wywodów słońce jest złożone z trzech glo bów, około siebie motających się. Całość zaś słońca obiega około swych biegunów w 26 dniach. Globy składają się ze stałych materyałów ma- gnesowo-elektrycznych, jak: z magnesu, cynku, mie dzi, węglika żarowego, i t. p. Szalona szybkość obrotowa globów wytwarza fale iskier elektrycznych i je niejako wrzecionowato wyrzuca w przestworze poza słońce. Ponieważ ma gnes oddziaływa na owe fale przyciągająco, więc zatrzymuje je około słońca, a obroty słońca zmie niają położenie korony, bo widok protuberancyi, jak i korony stosuje się dla naszego oka, do obrotu całości słońca. Stąd oto pochodzi niestałość siedli ska magnesowego. — autor. Wreszcie nauka podnosi: »Również prawdopo dobna, że korona składa się z materyi wyrzuconej ze słońca i utrzymuje się w przestrzeni jakąś siłą odpychającą«. (W powyższym ustępie wyjaśniłem, że fale żaru elektrycznego koronę odpychają a ma gnes ją zatrzymuje około słońca. — autor). »W ten sposób promienie korony miałyby zastanawiające podobieństwo do warkoczów komet, które również przez słońce są wstecz odrzucane«. (Tak, bo korona to samo, co i warkocz komety. — autor).
        »Jest rzeczą prawdopodobną, że każdoczesny kształt korony jest w jakiś sposób oddziaływaniem sił magnetycznych, których siedlisko na powierzchni słońca jest stałe, lecz zmienne i okresowe, prze suwa się z okolic równikowych do okolic biegu nowych«. Powyższe zagadnienie jest tak jasno wypowie dziane, źe niepodobna ominąć go milczeniem. W myśl moich wywodów słońce jest złożone z trzech glo bów, około siebie motających się. Całość zaś słońca obiega około swych biegunów w 26 dniach. Globy składają się ze stałych materyałów ma- gnesowo-elektrycznych, jak: z magnesu, cynku, mie dzi, węglika żarowego, i t. p. Szalona szybkość obrotowa globów wytwarza fale iskier elektrycznych i je niejako wrzecionowato wyrzuca w przestworze poza słońce. Ponieważ ma gnes oddziaływa na owe fale przyciągająco, więc zatrzymuje je około słońca, a obroty słońca zmie niają położenie korony, bo widok protuberancyi, jak i korony stosuje się dla naszego oka, do obrotu całości słońca. Stąd oto pochodzi niestałość siedli ska magnesowego. — autor. Wreszcie nauka podnosi: »Również prawdopo dobna, że korona składa się z materyi wyrzuconej ze słońca i utrzymuje się w przestrzeni jakąś siłą odpychającą«. (W powyższym ustępie wyjaśniłem, że fale żaru elektrycznego koronę odpychają a ma gnes ją zatrzymuje około słońca. — autor). »W ten sposób promienie korony miałyby zastanawiające podobieństwo do warkoczów komet, które również przez słońce są wstecz odrzucane«. (Tak, bo korona to samo, co i warkocz komety. — autor).
        »Nader ważne jest pytanie, czy korona błysz czy światłem odbitem, czy też własnem?«. Na po wyższe pytanie w krótkości odpowiadam: Korona słońca to nic innego, jak tylko promienie słońca, składające się z drobnych iskier elektrycznych, które się gromadzą około słońca i są podobne do war koczy komet. Otóż łaskawy czytelnik przyszedł zapewne do przekonania, źe 25-cio wiekowa praca najznakomit szych uczonych, bo rozpoczynająca się od Pitago rasa i Platona, a kończąca się na Darwinie, na którą to pracę, począwszy od 720 roku przed Chrystusem aż po dziś dzień, złożyło się 230 uczonych, dopro wadziła do tak głębokiej wiedzy, że nie wykryto nawet, czy korona słoneczna błyszczy światłem od bitem, czy też własnem? Oto wiedza uczonych doprowadziła aż do tej świadomości, że 25-cio wiekowe badania nie oka zały nam najmniejszego pojęcia o budowie słońca, o jego ciepłocie, ani też o budowie wszechświata. Oto prawdziwość ewolucyi twórczej, na pod stawie której uczeni zbudowali wszechświat i czło wieka z małpy, a boską budowę uchylili — z jego woli. — autor)
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 14.02.21, 19:27
        Autora uwagi: Przypuśćmy na marną chwilę, że księżyc przy- ciąga do siebie oceanowe wody i spowodowuje przypływy; ale zachodzi pytanie: jakaż znów siła odpycha wody od brzegów i powoduje odpływy?? Wszakże powyższe twierdzenie tak się przedstawia, jakoby owa siła księżyca każdego dnia się rwała i każdego dnia się spajała... Taka siła nie jest nam znaną — nie widzieliśmy jej. Przecież siła przycią gająca nigdy się nie zmienia na siłę odpychającą — i to wśród 6-ciu godzin. Wiadomo nam, że przypływy powtarzają się co 24 godzin, a po przypływach najpóźniej w 6-ciu godzinach następują odpływy. W którejże części księżyca spoczywa siła przyciągająca, a w której odpychająca?? Przypływy zjawiają się regularnie, co 24 go dzin, stosują się one do obrotów naszej kuli ziem skiej, zaś księżyc obiega ziemię w 29 dniach i 13 godzinach, z czego wynika, że ani obieg księżyca nie stosuje się do przypływów, ani też przypływy do biegu księżyca. — Przypływy i odpływy stosują się do obrotów naszej kuli ziemskiej, co jest sta32 nowczym dowodem, źe przypływy i odpływy należą wyłącznie do obrotów naszego globu. Owa, niby zawiła rzecz, tak się przedstawia: Gdy kula ziemska nachyli się południowymi krajami ku północy, to wtenczas przypływ nastę puje na północy, ku biegunowi północnemu, a od pływ na południe, ku biegunowi południowemu. A gdy ziemia obróci się na południe, wtenczas przypływ następuje na południu, ku biegunowi po łudniowemu, a odpływ na północy, ku biegunowi północnemu, i t. p. Panowie uczeni, a między nimi i Darwin, do wodzą, że słońce odpycha północny biegun i stąd jest wiecznie pochylony na północ; drugi raz zaś twierdzą, że słońce przyciąga wody do brzegów i stąd powstaje przypływ. Jakaż to logika? Skoro słońce odpycha biegun północny, to go odpycha wraz z wodami... Oto logika niewiadomości i takaż nauka! Przypływy więc i odpływy zależą od obrotów globu, a przedewszystkiem od nachylenia bieguna północnego o 23 stopni od osi pionowej. Gdyby nasz glob, raczej jego biegun północny nie był nachylony ku północy, to nie byłoby przy pływów ani odpływów — przemądra moc to urządziła... Obydwa powyższe czynniki jedyny wpływ wy wierają na równoważnik poziomu wód, bo chociaż odśrodkowa siła globu przykuwa wody do siebie, to jednak wody stosują swój poziom i do terenu, na którym spoczywają, bo gdy południowa strona globu stanie — raczej zatoczy się na północ, toż i równik globu zmieni swoje położenie, co do po ziomu pionowego, a w ślad tej zmiany i wody przelewają się w pochyłość łożysk, by zachować poziom, ale swego poziomu nie stosują do równika, lecz do pionowej osi globu. Gdy równik globu w czasie obrotu podnosi się do poziomu względem osi pionowej — i od wrotnie, to wody do nachylonej osi stosować się nie mogą. Wszakże widzimy co dnia, że wody bez względu na to, iż je odśrodkowa siła globu przy kuwa do siebie, płyną ku spadkowi swego terenu, by tam wyrównać poziom. Postawię tu uczonym bardzo zawiłe pytanie: Co spowodowało pochód lodów z południowego bieguna na północny biegun, pomimo, że odśrod kowa siła globu przyciąga wszystko do siebie, czy też księżyc? Sądzę, że nic, bo księżyc nie mógł stać miesiącami nad biegunem północnym, jak gdyby nieruchomy głaz — przyciągający. Spowodowało ów przypływ wody nachylenie się bieguna północnego, skutkiem jakichś zaburzeń wewnętrznych i katalizmów, a nagromadzona ol brzymia ilość lodów trzyma go do dziśdnia pochyło. Jeżeli się zważy, że pochyłość globu ku pół nocy wynosi 23 stopni, toż przy półobrocie globu wynosi ona 47 stopni, w stosunku do pionowej osi — a jest to zbyt duża różnica, aby ją poziom wód nie odczuł. Nawet różnorodne skorupiaki i ich muszelki, wyrzucane przez każdy przypływ na płaskie wy brzeża mórz, udowadniają, że wody mórz w czasie przypływów, płyną spodem swego łożyska i garną sobą to wszystko ku brzegom, co spoczywa na dnie morza, czego powierzchnia wód przez księżyc ściągana, nie mogłaby tego zjawiska dokonać. Z powyższego wyjaśnienia wynika dowód, że przy obrotach globu wody płyną po terenie swego łożyska w stronę nachylenia się globu i wyrównują poziom wód do osi pionowej. Otóż z powyższego wyjaśnienia wynika, źe księżyc nie ma nic wspólnego z przypływami, a tern mniej z odpływami, bo gdyby siła księżyca przyciągała przypływy, toby je wiecznie trzymała przy morskich brzegach — odpływ nigdy nie na stąpiłby. Do wspólnej czynności przypływów, jak rów nież i odpływów należą: Energia fal morskich, po ziom wód, wypukłość kuli ziemskiej, brzegi mórz, teren mórz, a przedewszystkiem nachylenia bieguna północnego i obroty globu około osi. Pierwotny opis tego zjawiska jest umieszczony w pamiętniku.
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 14.02.21, 19:35
        Zmarł 17 marca 1917 we Lwowie. Został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim. Polskie władze samorządowe Lwowa uhonorowały Nusbaum-Hilarowicza poprzez nazwanie jednej z ulic miasta Lwowa jego nazwiskiem.
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 14.02.21, 20:07
        Studiował w Tartu i Halle (na tym drugim uniwersytecie rolnictwo u prof. Juliusa Kühna). Studia ukończył w stopniu doktora, po czym krótko gospodarował jeszcze w Drozdowie i przeniósł się do Warszawy. Był wieloletnim redaktorem Gazety Rolniczej. Publikował artykuły z zakresu ekonomii, nauk społecznych i organizacji rolnictwa. Podpisywał się częstokroć tylko inicjałami. Od 1909 związany z czasopismem na stałe, jako współredaktor ze Stanisławem Leśniowskim, a potem samodzielnie, jako redaktor naczelny. W 1914, w wyniku działań wojennych znalazł się na terenie Rosji i kierował w Moskwie średnią szkołą dla polskich uchodźców. Od stycznia 1919 ponownie objął stanowisko redaktora naczelnego Gazety Rolniczej, piastując je do 1939. W tym czasie współpracował w wydawaniu szeregu zeszytów naukowych i wydawnictw specjalnych na różnego rodzaju jubileusze, zjazdy i kongresy (m.in. na I Polski Kongres Rolniczy w 1924, XII Międzynarodowy Kongres Rolniczy w Warszawie w 1925, czy na PeWuKę w 1929). Podczas okupacji i powstania warszawskiego stracił prawie wszystkich najbliższych i cały majątek, co spowodowało u niego załamanie psychiczne i zdrowotne. Wraz z żoną znalazł się w przytułku dla biednych starców, z którego ostatecznie się wydostał i skierował do Poznania, gdzie nawiązał kontakt z Poznańskim Towarzystwem Przyjaciół Nauk oraz Instytutem Zachodnim. Czasowo przebywał w Kórniku. W tym czasie zmarła mu żona. Po raz kolejny zmienił miejsce zamieszkania, przenosząc się do Krakowa i nawiązując kontakty z Polską Akademią Umiejętności. Umarł w zapomnieniu w grudniu 1950.
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 14.02.21, 20:20
        Ewolucja według Spencera polega na trzech zachodzących równocześnie procesach: integracji, dyferencjacji i wzrostu określoności. Przebiega ona w rozmaitych kierunkach, gdyż każde społeczeństwo usiłuje lepiej lub gorzej dostosować się do odmiennych warunków (przyrodniczych i społecznych). Dopiero walka między społeczeństwami (militarna lub gospodarcza) prowadzi do wyselekcjonowania typów najsprawniejszych. Sama ewolucja następuje jednak naprzemiennie z dysolucją.
        • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 15.07.21, 15:26
          feiner Dunst, um die Lichtkegel von Scheinwerfern besser sichtbar zu machen, sogenannter Haze;
          dichter Effektnebel, meistens punktuell und kurzzeitig eingesetzt;
          Bodennebel für einen dichten Nebelteppich in Bodennähe.
        • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 15.07.21, 15:28
          Le brouillard est le phénomène météorologique constitué d’un amas de fines gouttelettes ou de fins cristaux de glace, accompagné de fines particules hygroscopiques saturées d'eau, souvent de taille microscopique, réduisant la visibilité en surface. Sa composition est donc identique à celle d'un nuage dont la base toucherait le sol. Par convention, les météorologistes parlent de brume lorsque la visibilité horizontale est supérieure à un kilomètre et de brouillard si la visibilité est inférieure à un kilomètre1. Les marins utilisent souvent le terme de brume quelle que soit la visibilité horizontale et le nomment également fumée de mer quand il s'agit de brouillard d'évaporation.
        • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 15.07.21, 15:30
          Le refroidissement qui mène à la condensation peut résulter d'une perte de chaleur comme la chute de la température la nuit ou par le passage d'une masse d'air au-dessus d'une surface froide. D'autre part, l'enrichissement en vapeur d'eau va se produire dans les précipitations ou près des plans d'eau. On note donc différents types de brouillards
        • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 15.07.21, 15:31
          le brouillard d'advection froid : lors du passage d'une masse d'air froide et stable au-dessus d'une étendue d'eau bien plus chaude (différence de température d'au moins 10 °C). L'évaporation de l'eau, située en dessous de la masse d'air froide, va directement condenser et former un brouillard d'évaporation. Ce brouillard peut parfois mener à des givrages sévères sur les bateaux traversant la zone concernée.
        • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 15.07.21, 15:34
          Par convention, ce phénomène réduit la visibilité horizontale à moins de 1 kilomètre2. Lorsque la visibilité atteint ou dépasse cette valeur, on parle plutôt de brume. La zone dans laquelle se développe le brouillard est généralement bien délimitée (on parle d'une nappe de brouillard) en raison des phénomènes liés aux fronts thermiques. Les prévisions de la météorologie marine et les marins utilisent le terme de brume quelle que soit la visibilité horizontale.
        • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 15.07.21, 15:35
          La brume ou le brouillard fréquents sont favorables aux plantes épiphytes de la ripisylve, en maintenant une humidité importante près des plans d'eau. De la même façon, la brume dans les vallées permettent la présence de forêts ou écosystèmes plus humides.
        • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 15.07.21, 15:38
          Относительная влажность воздуха при туманах обычно близка к 100 % (по крайней мере, превышает 85—90 %). Однако в сильные морозы (−30 °C и ниже) в населённых пунктах, на железнодорожных станциях и аэродромах так называемые морозные туманы могут наблюдаться при любой относительной влажности воздуха (даже менее 50 %) — за счёт конденсации водяного пара, образующегося при сгорании топлива (в двигателях, печах и т. п.) и выбрасываемого в атмосферу через выхлопные трубы и дымоходы.
        • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 15.07.21, 15:39
          На метеостанциях отмечают следующие виды тумана:

          Позёмный — туман, низко стелющийся над земной поверхностью (или водоёмом) сплошным тонким слоем или в виде отдельных клочьев, так что в слое тумана горизонтальная видимость составляет менее 1000 метров, а на уровне двух метров превышает 1000 метров (обычно составляет, как при дымке, от 1 до 9 км, а иногда 10 км и более). Наблюдается, как правило, в вечерние, ночные и утренние часы. Отдельно отмечается позёмный ледяной туман — наблюдаемый при температуре воздуха ниже −10..−15 °C и состоящий из кристалликов льда, сверкающих в солнечных лучах или в свете луны и фонарей.
        • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 15.07.21, 15:45
          Адвективные туманы — образуются вследствие охлаждения тёплого влажного воздуха при его движении над более холодной поверхностью суши или воды. Их интенсивность зависит от разности температур между воздухом и подстилающей поверхностью и от влагосодержания воздуха. Эти туманы могут развиваться как над морем, так и над сушей и охватывать огромные пространства, в отдельных случаях до сотен тысяч км². Адвективные туманы обычно бывают при пасмурной погоде и чаще всего в тёплых секторах циклонов. Адвективные туманы более устойчивы, чем радиационные, и часто не рассеиваются днём.
        • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 15.07.21, 15:50
          Нередка и переходная ступень между сухими и влажными туманами — такие туманы состоят из водяных частиц вместе с достаточно большими массами пыли, дыма и копоти. Это так называемые грязные, городские туманы, являющиеся следствием присутствия в воздухе больших городов массы твердых частиц, выбрасываемых при топке дымовыми, а ещё в большей степени — фабричными трубами.
        • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 15.07.21, 15:51
          В России лидером по частоте накрытия туманами является Дальний Восток — Сахалин, Курилы, Камчатка, побережье Хабаровского и Приморского краев. В тёплое время года туманы приходят с моря и могут стоять по несколько суток подряд.
        • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 15.07.21, 15:54
          Szybki rozwój ogromnych gęstych chmur burzowych (tzw. cumulonimbusów) o wysokości 10–16 km i szerokości ok. 8 km i wilgotny chłodny wiatr zwiastujący zbliżającą się burzę są dobrze znane w większości regionów świata strefy tropikalnej i umiarkowanej. Na całym świecie w tym samym czasie ma miejsce około 1800 burz i około 100 wyładowań w ciągu sekundy. Powietrze w górnych warstwach atmosfery jest o wiele zimniejsze niż przy powierzchni Ziemi. Ciepłe powietrze jest lżejsze od zimnego i unosi się. W trakcie wznoszenia powietrze rozpręża się oraz ochładza. Wznoszące się powietrze w trakcie rozprężania staje się chłodniejsze od otoczenia, więc rośnie jego gęstość i zaczyna opadać.
        • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 15.07.21, 15:55
          Podział ze względu na sposób organizacji i liczby dni burzowych określonego typu.

          Pojedyncze komórki burzowe (burze pulsacyjne) 44%
          Zorganizowane burze wielokomórkowe (klastry) 34%
          Wielokomórkowe burze liniowe (linie szkwałowe) 22%
          Superkomórki burzowe 1–3%
        • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 15.07.21, 15:57
          Etap pierwszy – rozwój cumulusa w cumulonimbus

          Proces rozpoczyna się zazwyczaj późnym rankiem lub wczesnym popołudniem, gdy partie powietrza o dodatniej wyporności wznoszą się do poziomu kondensacji, tworząc cumulusy. Ostatecznie pojawia się pojedyncza wznosząca się kolumna powietrza o dodatnim wyporze, zwana prądem wstępującym, ponieważ ocieplenie zachodzące w chmurze z powodu kondensacji, zwiększa dodatnią wyporność partii powietrza. Początkowe cumulusy zwykle szybko zanikają, ale nowe często rozwijają się w tej samej kolumnie, co pierwotne cumulusy i „korzystają” z pary wodnej z kropelek chmur, które wyparowały wcześniej. Jeśli istnieje wystarczająca ilość wilgoci o niskim poziomie i utrzymujących się z czasem partii powietrza o dodatniej wyporności, ciąg cumulusów może teraz rosnąć w pojedynczej kolumnie powietrza, tworząc z czasem chmury Cumulus congestus
        • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 15.07.21, 16:24
          Chmura burzy wielokomórkowej dzieli się na regiony prądów wznoszących i opadających, oddzielone frontem porywistych wiatrów. Front ten może rozciągać się na kilka kilometrów przed samą chmurą, niosąc wzrost prędkości wiatru i ciśnienia atmosferycznego, spadki temperatury i gwałtowne zmiany kierunku wiatru.
        • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 15.07.21, 16:25
          Najniebezpieczniejsze są porywiste wiatry wiejące w momencie nadejścia linii szkwału. Są one związane z wytworzeniem tzw. frontu szkwałowego i ich przyczyną jest szybko spadające w chmurze zimne powietrze z górnych rejonów troposfery. Silne uderzenia wiatru na liniach szkwałów będące następstwem silnych prądów zstępujących są określane mianem downburst. Mogą one powodować ogromne szkody na dużych terenach (tak ja te w po wichurze w Puszczy Piskiej w 2002 roku) oraz przyczyniać się do tragicznych wypadków (jak ten podczas białego szkwału w 2007 roku).
        • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 15.07.21, 16:31
          Kierunek obrotu powietrza w mezocyklonie zależy od kształtu wykresu pionowego profilu wiatru. Jeśli przybliża on linię prostą, to wówczas pierwotna komórka burzowa może się podzielić na dwie superkomórki (right mover oraz left mover). Natomiast w przypadku, gdy jest on wypukły (tak jak na wcześniejszym rysunku — najczęstsza sytuacja na półkuli północnej) — to takie warunki faworyzują rozwój superkomórki typu right mover. Wklęsłe profile pionowego wiatru sprzyjają tworzeniu się superkomórek typu left mover (powszechna sytuacja na półkuli południowej). Właśnie pionowe profile wiatru są główną przyczyną cyklonalnej natury obrotu superkomórek. Efekt Coriolisa ma w tym przypadku drugorzędne znaczenie.
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 14.02.21, 20:25
        Młody Lamarck wstąpił do jezuickiego seminarium w Amiens około roku 1756, lecz niedługo po śmierci ojca w 1760, opuścił je by wstąpić do francuskiej armii, stacjonującej latem roku 1761 w Niemczech.
        Już w czasie swej pierwszej bitwy podczas wojny siedmioletniej, pod Vellinghausen zasłynął odwagą na polu walki i został mianowany oficerem. Po ogłoszeniu pokoju w 1763 kolejne 5 lat Lamarck spędził w garnizonie w Monako na południu Francji nad morzem, co wzbudziło w nim zainteresowania przyrodnicze.
        Rana, którą odniósł w wyniku wypadku, zmusiła go do opuszczenia armii. Przez krótki okres pracował jako kasjer bankowy w Paryżu.
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 14.02.21, 20:28
        Jego dorobek naukowy nigdy nie stał się popularny za jego życia i Lamarck nigdy nie cieszył się takim prestiżem, jak jego patron Buffon lub kolega Cuvier. Co więcej, Cuvier chociaż cenił osiągnięcia Lamarcka w dziedzinie bezkręgowców, całkowicie ignorował jego teorię ewolucji, używał nawet swych wpływów, by ją zdyskredytować. Niemniej to właśnie teoria ewolucji przedstawiona w roku 1809, w dziele Filozofia zoologii (Philosophie zoologique) uczyniła Lamarcka sławnym.
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 14.02.21, 20:32
        Koncepcja ewolucji Lamarcka była ostro krytykowana przez głęboko wierzącego twórcę paleontologii Georges’a Cuviera, niegodzącego się z myślą, że ludzie mogliby wyłonić się jako gatunek z innych naczelnych. Cuvier, któremu dostarczono kość driopiteka (pajdopiteka), przemilczał to znalezisko, gdyż nie pasowało ono do jego poglądu na temat stworzenia zwierząt i ludzi. W 1812 roku ogłosił swoją teorię typów. W 1830, już po śmierci Lamarcka, doszło w Akademii Paryskiej do gwałtownego starcia pomiędzy Cuvierem a Geoffroy St. Hilairem. Starcie to skończyło się porażką dla koncepcji ewolucji, a lamarkizm na długi czas prawie całkowicie znikł z pola dyskusji przyrodniczych.

        Teoria Lamarcka prezentowana przez jego zwolennika St. Hilaire'a była teorią bardziej spekulatywną niż empiryczną. Zastąpienie Boga wewnętrzną potrzebą zmian niewiele zmieniało. Lamarck wprawdzie spędził wiele lat nad systematyką roślin i zwierząt i przeczuwał, że obserwowane podobieństwa nie mogą być przypadkowe, lecz zabrakło mu wiedzy ogólnej pozwalającej to przeczucie udowodnić. Dzieła kluczowe dla teorii ewolucji Darwina dopiero powstawały.

        Lamarck nie odrzucił też (i nie starał się obalić), powszechnie wówczas obowiązującej idei "drabiny organizmów”. Idei, w najbardziej klasycznej formie reprezentowanej przez Szwajcara Charlesa Bonneta. Według Bonneta cały świat dawał się usystematyzować w jednolity ciąg jestestw począwszy od ognia, powietrza i wody, przez różne rośliny, robaki, ptaki, ssaki, a skończywszy na człowieku (zob. też wielki łańcuch bytu łac. scala naturae). Dla Lamarcka ciąg ten był konsekwencją ewolucji. W powszechnej świadomości, ten jednolity ciąg następujących po sobie, coraz wyżej uorganizowanych istot przedstawiał etapy stwarzania świata przez Boga. Cuvier teorię drabiny nieco zmodyfikował, twierdząc, że Bóg stworzył zwierzęta według 4 planów organizacji (wyróżnił kręgowce, mięczaki, członowane i promieniste). Przyjęcie teorii typów Cuviera dawało się zaakceptować bez specjalnych perturbacji i ten bez trudu mógł wykazać, że nie ma żadnego związku między organizmami reprezentującymi owe 4 typy budowy, a tym samym nie ma mowy o powstawaniu czegoś nowego drogą ewolucji. Wszystko, co istniało, wciąż trwało niezmiennie i było zgodne z planami Boga. Cuvier zakładał, że organizmy zmieniały się pod wpływem występujących wcześniej katastrof, a jeden z jego uczniów Alcide d’Orbigny twierdził, że nowe organizmy każdorazowo były tworzone przez Stwórcę[2].

        Wyszydzanie koncepcji Lamarcka i wrogość do niego środowiska uczonych doprowadziła do tego, że zmarł w nędzy, a postulowane przez niego pochodzenie człowieka od małpy (od małp czterorękich, które przestały używać kończyn dolnych do wspinania się po drzewach) dopiero pół wieku po jego śmierci zaczęli powtórnie ogłaszać zwolennicy teorii Darwina
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 14.02.21, 23:05
        Krytyka listowna. 1) Panie Autorze! Dzieło napisane przez pana składa się z dwóch luźnych części. Część pierwsza, jako autobiografia człowieka o ogromnym harcie ducha, byłaby dobrą, gdyby była pisana stylem więcej literackim. Druga część powinna być wydaną osobno. Sposób polemiki trochę niedelikatny, bo autorzy, których pan zbija, są powagami naukowemi. Nietsche napisał: »Tak powiedział Zaratustra«. (Ale napisał on i »Wola Mocy«... autor). Najwyższy kierunek kleru modernistycznego świadczy o tern, że i w kościele katolickim naciągają religię do no woczesnej nauki.
        Z poważaniem Bronislaw.
        • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 15.07.21, 16:35
          Superkomórki HP (z silnym opadem)
          Przynoszą obfite opady. Mogą przez to się zdarzać podtopienia i powodzie oraz słabsze i czasem silniejsze tornada. Istnieje tu najmniejsze ryzyko wystąpienia gradu, ale padający obficie deszcz może uniemożliwiać zauważenie nadchodzącego tornada. Obserwatorzy zanotowali, że tego typu chmury generują więcej wyładowań: zarówno doziemnych, jak i międzychmurowych.
        • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 15.07.21, 16:44
          Piorun jest wyładowaniem elektrycznym o bardzo dużym natężeniu, które przenosi w kierunku ziemi ujemne ładunki elektryczne. Przepływ elektronów może odbywać się także wewnątrz chmury, między różnymi jej warstwami. Wędrując ku ziemi ładunek przewodni przenosi ujemny ładunek elektryczny i pozostawia za sobą kanał silnie zjonizowanego powietrza o średnicy 1–5 cm, tworząc po drodze rozgałęzioną ścieżkę. Poszczególne gałęzie ścieżki rosną i w końcu jedna z nich osiąga punkt na Ziemi sprowadzając ładunki ujemne. Przepływ ten zwany jest wyładowaniem wstępnym lub liderem. Intensywny przepływ ładunków dodatnich trwa zaledwie około 0,0001 sekundy, lecz jest ponad 1000 razy większy od przepływów w domowej sieci energetycznej. Teraz wyjątkowo jasne wyładowanie zaczyna biec w górę tym samym kanałem i przenosi ono do chmury cząsteczki dodatnie zwane powrotnymi. Potem następują kolejne wyładowania wstępne oraz powrotne, które wykorzystują ten sam zjonizowany kanał. Cały ten proces powtarzany jest kilkakrotnie w ciągu ułamka sekundy, dopóki ładunki w chmurze nie zostaną zneutralizowane. Błyskawice świecą, ponieważ świeci powietrze rozgrzane do wysokiej temperatury, co jest spowodowane przepływem prądu. Grzmot, jaki towarzyszy błyskawicy jest również skutkiem gwałtownego rozgrzania powietrza. Skokowy wzrost temperatury powietrza powoduje również skokowy wzrost ciśnienia. To zaburzenie rozchodzi się w postaci fali dźwiękowej słyszanej przez nas jako grzmot.
        • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 15.07.21, 17:15
          Piorun kulisty – bardzo rzadkie zjawisko meteorologiczne. Według relacji świadków objawia się jako świecąca i poruszająca się kula o promieniu od kilku do kilkudziesięciu centymetrów, czasami wydająca głos podobny do syczenia. Uważa się, że jest rodzajem wyładowania atmosferycznego. Naukowcy nie są zgodni co do określenia faktycznej istoty pioruna kulistego.
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 14.02.21, 23:20
        Szanowny i kochany Panie! Przeczytałem książkę pańską, co zrobiło mi wielką przyjemność. Dowodzenia miejscami są tak trafne, tak uderzają w myśl moją, źe gdyby kochany Pan był bliżej, serdeczniebym go uścisnął. Twierdzenia Pana o słońcu i wszechświecie są lepsze i więcej do prawdy podobne, niż głoszone teorye przez ówczesną wiedzę. Ogromnie prawdziwem jest wskazanie pier wiastka duchowego, łączącego człowieka z Bogiem, czego dowodzi ciągłe zwracanie się człowieka do Boga. Doskonałe są uwagi o wschodzie i zachodzie słońca. ardzo mi się podobały wiersze o stworzeniu świata, a przytem trafne jest wytknięcie błędów re ligijnych. Jednem słowem w książce Pana roi się od myśli głębokich i twierdzeń uzasadnionych. Ponieważ żądał Pan odemnie bezstronności i szczerej oceny, muszę Mu wyznać, że książce pań skiej brak powagi twierdzeń, bo często w najpowa żniejszych miejscach wpada Pan do tak humorysty cznych określeń, że doprawdy nie pamiętam, abym kiedy się tak naśmiał, jak przy czytaniu tego pa miętnika. Impet, z jakim Pan wpada na Krzywickiego, Bujwidową, Ignasia i innych, pobudził mnie do spa zmatycznego śmiechu. Obawiam się więc, aby książki Pana, mimo całej jej wartości i głębokiego zainteresowania, ja kie miejscami budzi, nie zbagatelizowano. Muszę jeszcze dotknąć początku pamiętnika — opisów myśliwskich, które bardzo mi się podobały, a wielki znawca polowań p. Popław... jest nimi zachwycony. Serdecznie kochanego Pana pozdrawiam i ści skam bardzo, bardzo. Kosiński.
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 14.02.21, 23:31
        Co do samej lektury (nie udało mi się znaleźć I części) mam mieszane uczucia. Bo w pewnych miejscach nie wiem czy autor szydzi z teorii ewolucji czy z tych wszystkich, którzy ją wyszydzają?
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 11.07.21, 23:38
        Kilka tysięcy strażaków walczy z ponad 50 pożarami, które poza Andaluzją trawią także rejon Madrytu oraz Katalonię i Asturię. Silny wiatr sprawia, że żywioł pozostaje poza kontrolą. W każdej chwili mogą powstać kolejne ogniska.
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 14.07.21, 19:47
        Zjawiska deszczu występują na większości obszarów Ziemi, wyjątek stanowią jedyne tereny gdzie panuje klimat polarny ze stałymi ujemnymi temperaturami. Opady deszczu są nierównomiernie rozłożone, czego przyczyną są głównie uwarunkowania cyrkulacji atmosferycznej (obieg wody) i cyrkulacja mas powietrza. Najmniejsze opady występują na pustyniach, stepach, w głębi lądu, gdzie dominują wyże baryczne, a obieg wody jest zaburzony. Największe opady występują w strefie równikowej, gdzie obieg wody jest ciągły, a obszar znajduje się w obrębie niżów.
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 14.07.21, 22:04
        Kwaśne deszcze – opady atmosferyczne o odczynie pH mniejszym niż 5,6 czyli kwasowym. Zawierają kwasy wytworzone w reakcji wody z pochłoniętymi z powietrza gazami, takimi jak dwutlenek siarki, trójtlenek siarki, tlenki azotu, siarkowodór, dwutlenek węgla, chlorowodór, wyemitowanymi do atmosfery w procesach spalania paliw, produkcji przemysłowej, wybuchów wulkanów, wyładowań atmosferycznych i innych czynników naturalnych. Zjawisko po raz pierwszy opisał w roku 1692 Robert Boyle w książce „A general history of the air” („Historia powietrza”), nazywając je „nitrous or salino-sulfurous spirits” („istoty azotowe lub solno-siarkowe”). Określenie „kwaśny deszcz” pojawiło się w roku 1872 w książce szkockiego chemika, Roberta Angusa Smitha (1817–1884), „Air and Rain: The Beginnings of Chemical Climathology” („Powietrze i deszcz: podstawy klimatologii chemicznej”)
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 14.07.21, 22:07
        Pośrednie uszkodzenia są następstwem zakwaszenia gleby. Zmniejsza się wówczas dostępność substancji odżywczych przy jednoczesnym zwiększeniu zawartości szkodliwych dla drzew metali rozpuszczonych w roztworze glebowym, jak np. aluminium (uwalnianych np. z blokujących je nierozpuszczalnych związków wapnia). Powoduje to uszkodzenie korzeni i zabicie flory grzybów mikoryzowych, co prowadzi do tego, że rośliny nie mogą pobrać wystarczających ilości pożywienia i zmienia się odczyn gleby. Ponadto zmniejsza się odporność roślin na choroby i owady. Tak osłabione drzewo atakują owady lub pasożytnicze grzyby niszcząc je doszczętnie. Podobnie dzieje się z innymi roślinami.
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 14.07.21, 22:17
        Krople wody o tak małej średnicy mają niewielką prędkość spadania od 0,1 cm/s do 20 cm/s. Tak niewielka prędkość spadania kropli sprawia, że są niesione przez wiatr, a nie spadają, co wywołuje osiadanie na powierzchniach pionowych przedmiotów, powstała w ten sposób woda jest czasami określana jako osad atmosferyczny, a w rzeczywistości stanowi zjawisko pośrednie między opadem a osadem atmosferycznym. W niskich temperaturach w zależności od warunków opadania/osadzania mżawka wywołuje szadź, zamróz, gołoledź, w tym i czarny lód.
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 14.07.21, 22:19
        Krupy powstają przy temperaturze poniżej 0 °C wskutek zamarzania na płatkach śniegu kropelek przechłodzonej wody chmury, proces odpowiada tworzeniu się szadzi na przedmiotach. Krupy powstają w chmurach kłębiastych lub warstwowo-kłębiastych przy silnej konwekcji we froncie zimnym lub w strefie wiosennych przelotnych opadów. Gromadzenie się ładunków elektrycznych na spadających granulkach krupy może prowadzić do powstania wyładowań atmosferycznych
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 14.07.21, 22:22
        Słupki lodowe padają z chmur Cirrus lub Cirrostratus, jednak mogą również powstać bliżej powierzchni Ziemi bezpośrednio w powietrzu przez resublimację pary wodnej zgromadzonej w atmosferze. Opad występuje przy bezchmurnym niebie. Jest on dobrze widoczny w promieniach Słońca, Księżyca w postaci skrzących się punkcików, stąd nazwa pył diamentowy. Słupki lodowe opadają tak wolno, że sprawiają wrażenie zwieszonych w powietrzu.
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 14.07.21, 22:24
        Ziarna lodowe, deszcz lodowy – jeden z hydrometeorów. Opad w postaci przezroczystych ziaren lodu o średnicy 1 — 3 mm. Powstają podczas gwałtownego zamarzania przechłodzonych kropel deszczu w czasie opadania.
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 14.07.21, 22:26
        Kryształki śniegu są prawie idealnie symetryczne, choć większość ma łatwe do zauważenia nieregularności. Na zdjęciach częściej przedstawia się te najbardziej symetryczne, ze względu na ich urodę. Przyczyna, dla których sześć niezależnie rosnących ramion kryształu przyjmuje identyczny kształt, a jednocześnie żadne dwa kryształki nie są identyczne, nie jest jeszcze w pełni zrozumiana. Badania pokazują, że proces rośnięcia jest bardzo wrażliwy na niewielkie zmiany temperatury i wilgotności. Każdy kryształek poruszając się wewnątrz chmury przechodzi przez unikalne zmiany tych czynników, dlatego kształt każdego jest inny. Jednocześnie sześć ramion kryształu podróżuje razem, więc natrafia na identyczne warunki i rośnie identycznie.
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 14.07.21, 22:30
        Gips zbity
        Ciężki i suchy

        Większe powierzchnie twardego, mocno ubitego przez wiatr śniegu.
        Mniej zapada się niż gips przewiany
        Stawia znaczny opór przy ewolucjach narciarskich. Narty głęboko zapadają się, tworząc wyraźne ślady o ostrych krawędziach
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 14.07.21, 22:35
        Śnieg ziarnisty

        Powierzchnia śniegu składa się z wyraźnie widocznych ziaren. Dobry do tworzenia śnieżek i lepienia bałwana
        Często powstaje po deszczu lub odwilży przy ponownym spadku temperatury. Na ogół obejmuje dość cienką warstwę powierzchniową
        Dobry do poruszania się, jeśli stanowi cienką warstwę, ale powoduje przemakanie butów. Może powodować pola lawiniaste lawin gruntowych
        Stwarza doskonałe warunki narciarskie
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 14.07.21, 22:41
        Śnieg sztuczny

        Ma postać granulowaną o znacznej gęstości. Jego wytrzymałość na nacisk jest 3-5 razy większa niż śniegu naturalnego. Ma dużą wilgotność (ponad 35%)
        Wytwarzany sztucznie przez armatki śnieżne lub dysze śnieżne przy temperaturach poniżej –3 °C
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 14.07.21, 22:44
        Ujemne temperatury występują we wszystkich strefach klimatycznych. Liczba dni z mrozem oraz temperatura zależą w głównej mierze od szerokości geograficznej, ale też i od odległości od morza/oceanu i uwarunkowań krajobrazowych (góry, wyżyny). Obszary gdzie mróz występuje przez cały rok to prawie cała powierzchnia Antarktydy, znaczne obszary Arktyki i Grenlandii. Mrozy występują w klimacie umiarkowanym, w zależności od położenia geograficznego, liczba dni z mrozem waha się od 100 do 130 dni w klimacie umiarkowanym (kontynentalna odmiana) np. Syberia, północne obszary Kanady. 60-80 dni w klimacie umiarkowanym ciepłym (kontynentalna odmiana) jak np. Kazachstan. 20-40 dni w klimacie umiarkowanym ciepłym przejściowym np. w Polsce. 5-15 dni w klimacie umiarkowanym ciepłym morski np. w Wielkiej Brytanii. Od 2 do 10 dni z mrozem notuje się klimacie podzwrotnikowym, śródziemnomorskim. Tutaj należy zwrócić uwagę na kontynentalizm, odległość od morza czy oceanu, a także na wysokość nad poziom morza. Np. w Madrycie notuje się średnia 3-9 dni z mrozem, podczas gdy w Rzymie leżącym na podobnej szerokości geograficznej, mrozów w zasadzie nie ma. W krajach takich jak Libia czy Maroko w ciągu dnia nie występują ujemne temperatury, wyjątek stanowią jedynie obszary wysokich gór jak Atlas, gdzie temperatura obniża się wraz ze wzrostem wysokości. W klimacie zwrotnikowym morskim, wilgotnym, mrozów i przymrozku nie ma w ogóle. Jest związane z wpływem mórz, prądów morskich (zwłaszcza ciepłych) oraz zachmurzenia, które uniemożliwia odprowadzanie ciepła do górnych warstw atmosfery, jak ma to miejsce w klimatach suchych. W strefie subtropikalnej mróz występuje jedyne na znacznych wysokościach, co jest związane z piętrowością klimatyczną, np. afrykańskie Kilimandżaro, czy peruwiańskie Andy.
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 14.07.21, 22:51
        Stosowanie stosów dymnych. Wokół pola tworzy się stosy, które po podpaleniu wydzielają dużo gęstego, wilgotnego dymu, a niewiele ciepła. Dym zwiększa kondensację pary wodnej dodatkowo ogranicza wypromieniowanie ciepła
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 14.07.21, 22:53
        Najniższą temperaturą, która może być osiągnięta w przyrodzie jest zero bezwzględne. Jest to temperatura, w której wszystkie elementy układu termodynamicznego uzyskują najniższą z możliwych energii. Temperatura ta odpowiada ok. -273,15 °C = 0 K.
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 14.07.21, 22:59
        Jeszcze zimniejsze sztuczne wytwarzane miejsca można spotkać w laboratoriach kriogenicznych gdzie w laserowo chłodzonych pułapkach optyczno-magnetycznych otrzymuje się niezwykły stan materii – ultrazimny kondensat Bosego-Einsteina, który można schłodzić do temperatury rzędu jednej miliardowej części K powyżej zera bezwzględnego, czyli 0,000000001 K. Jest to najniższa temperatura, którą do tej pory udało się otrzymać w sposób sztuczny
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 14.07.21, 23:01
        Rekordy klimatyczne – skrajne wartości (najwyższe lub najniższe) elementów meteorologicznych lub zjawisk pogodowych, które zostały wyznaczone na podstawie wieloletnich pomiarów meteorologicznych. Pod uwagę bierze się tylko wartości zmierzone lub zaobserwowane w określonym miejscu i czasie, czyli tam gdzie znajdują się punkty pomiarowe. W Polsce autorytatywne pomiary meteorologiczne prowadzi Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej.
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 14.07.21, 23:04
        Wystąpienie szronu w przejściowych porach roku może być wskazówką na temat warunków mikroklimatycznych panujących w danej okolicy. Częste występowanie szronu w danym miejscu może wskazywać na mrozowisko.
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 14.07.21, 23:11
        Szreń – rodzaj pokrywy śnieżnej przekrystalizowanej pod wpływem częściowego rozmrożenia i ponownego zamarznięcia, o łamliwej zlodowaciałej powierzchni. Często mylona z lodoszrenią, której powierzchnia z kolei jest tak mocna, iż utrzymuje ciężar człowieka. W języku potocznym spotyka się też często pleonazm "szreń łamliwa".
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 14.07.21, 23:16
        Trzy tygodnie po katastrofie tysiące ludzi nadal pozostawało bez prądu, np. w Quebecu ok. 150000 mieszkańców było pozbawionych energii elektrycznej W prowincji Quebec szkody były szacowane na 2 mld dolarów kanadyjskich. Uszkodzenia sieci elektrycznej były na tyle poważne, że potrzebna była niemal całkowita ich naprawa.
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 14.07.21, 23:21
        Podczas szczytu burzy w Missouri łącznie 330000 mieszkańców było pozbawionych dostaw prądu. W Springfield około 70 tys. mieszkańców pozostawało bez prądu, natomiast we wschodniej części Missouri i centralnej Illinois ponad 110 tys. osób było pozbawionych prądu (szczególnie w okolicach Saint Louis). Rozlegle uszkodzenia drzew i trakcji elektrycznej zostały odnotowane na całym obszarze Missouri. Z powodu powalonych drzew, operator pociągów pasażerskich Amtrak, musiał zamknąć swoje linie. Biały Dom zadeklarował pomoc 34 hrabstwom (w tym Saint Louis- obszar klęski żywiołowej). Blisko 3600 mieszkańców szukało schronienia w 85 różnych schroniskach.
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 14.07.21, 23:25
        Kanada, Michigan i Nowa Anglia
        200 tysięcy domów w Michigan było pozbawionych dostaw energii elektrycznej, 145 tysięcy w Nowym Jorku i New Hampshire. 20 tysięcy mieszkańców było pozbawionych prądu w prowincji Ontario, szczególnie w pobliżu jeziora Erie. Działalność transportowa GO Transit w Toronto jak i portu lotniczego została w znacznym sposób ograniczona dnia 15 stycznia. Policja w Ontario otrzymała prawie 500 zgłoszeń dotyczących wypadków drogowych. W jednej z kolizji brał udział ciągnik przewożący ciekły tlen, zdarzenie to doprowadziło do zablokowania odcinków autostrady 400 oraz 407. Inny poważniejszy wypadek miał miejsce w Quebec (w pobliżu miasta Drummondville), podczas którego 24 amerykańskich studentów zostało rannych.
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 14.07.21, 23:29
        Niezwykle łagodna zima w wielu regionach południowo-zachodnich stanach i na Wybrzeżu Północno-Zachodnim spowodowała, że zimne powietrze arktyczne dotarło daleko na zachód, przynosząc ze sobą ochłodzenie i opady śniegu w południowej Kalifornii i San Joaquin Valley. W grudniu w południowej Kalifornii panowały suche warunki, z niezwykle ciepłą pogodą i niewielkim zachmurzeniem. W Los Angeles średnia temperatura dla tego miesiąca była wyższa o 3 stopnie. Nad Wybrzeżem Północno-Zachodnim wystąpiły ogromne opady deszczu, powodując powodzie w Waszyngtonie i Oregonie. Temperatura zaczęła spadać poniżej średniej 11 stycznia w San Joaquin Valley i 12 stycznia w południowej Kalifornii. Pierwsze przymrozki wystąpiły w San Joaquin Valley, około północy dnia 13 stycznia. W tym czasie wschodnie i środkowe stany zostały nawiedzone przez burzę lodową.
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 14.07.21, 23:30
        Waszyngton i Oregon
        Stany te są o wiele lepiej przygotowane do niskich temperatur, ponieważ częściej występują tu takie warunki. W Seattle, dnia 14 stycznia temperatura powietrza wynosiła -8.3 °C. Podczas burzy śnieżnej (16 i 17 stycznia) odnotowano rekordowe opady śniegu, w obydwóch stanach pokrywa śniegu w dolinach osiągała 30 cm, a w rejonach górskich 130 cm. Zjawisko to było korzystne dla ośrodków narciarskich położonych w Górach Kaskadowych oraz Sierra Nevada.
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 14.07.21, 23:51
        Some sea ice algae species secrete ice-binding proteins (IBP) as a gelatinous extracellular polymeric substance (EPS) to protect cell membranes from damage from ice crystal growth and freeze thaw cycles.[13] EPS alters the microstructure of the ice and creates further habitat for future blooms. Surface-dwelling algae produce special pigments to prevent damage from harsh ultraviolet radiation. Higher concentrations of xanthophyll pigments act as a sunscreen that protects ice algae from photodamage when they are exposed to damaging levels of ultraviolet radiation upon transition from ice to the water column during the spring.[3] Algae under thick ice have been reported to show some of the most extreme low light adaptations ever observed. Extreme efficiency in light utilization allows sea ice algae to build up biomass rapidly when light conditions improve at the onset of spring.
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 14.07.21, 23:54
        There are a number of organisms whose value as proxies for the presence of sea ice has been investigated, including particular species of diatoms, dinoflagellate cysts, ostracods, and foraminifers. Variation in carbon and oxygen isotopes in a sediment core can also be used to make inferences about sea ice extent. Each proxy has advantages and disadvantages; for example, some diatom species that are unique to sea ice are very abundant in the sediment record, however, preservation efficiency can vary.
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 14.07.21, 23:56
        The Black and Bloom project is conducting research to determine the amount algae are contributing to the darkening of the Greenland Ice Sheet, as well as algae's impact on the melting rates of the ice sheets. It is important to understand the extent to which algae is changing the albedo on glaciers and ice sheets. Once this is known, it should be incorporated into global climate models and then used to predict sea level rise.
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 14.07.21, 23:59
        Generowana w ten sposób energia elektryczna ze względu na niewielką gęstość elektryczną burzy śnieżnej mogłaby zostać wykorzystana do zasilania urządzeń jedynie o niewielkim poborze energii
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 15.07.21, 00:04
        Nordamerika ist der nördliche Teil des amerikanischen Doppelkontinentes. Im Norden liegt der Arktische Ozean, im Osten der Atlantik, im Süden die Karibik und im Westen der Pazifik. Nordamerika ist nach Asien und Afrika der drittgrößte Kontinent der Erde und umfasst einschließlich Grönland, der zentralamerikanischen Landbrücke und der Karibik eine Fläche von 24.930.000 km². Unter geologischen Gesichtspunkten gehören auch ein Teil Islands sowie Ostsibirien bis zum Tscherskigebirge zu Nordamerika.
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 15.07.21, 00:06
        Im Zuge der Kontinentaldrift öffnete sich der Atlantik, sodass Nordamerika von Europa getrennt wurde. Dasselbe geschah mit Südamerika und Afrika. Die langen, Nord-Süd verlaufenden Gebirgsketten der Rocky Mountains (Felsengebirge) und der Anden sind eine Folge dieser Drift und in so ausgeprägter Form auf keinem anderen Kontinent zu finden.
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 15.07.21, 00:08
        Das Wettergeschehen des Nordamerikanischen Kontinents wird von mehreren Faktoren beeinflusst. Zum einen ist seine Lage im Bereich der Westwindzone bedeutsam, deren Hauptachse in etwa entlang des 48. Breitengrades verläuft und bis in große Höhen reicht.[17] Durch die Barrierenwirkung der Kordilleren werden diese Luftmassen dem Aleuten-Tief im Norden und dem pazifischen Hoch im Süden zugeführt.[18] Auf der Ostseite des Kontinents wird das Wettergeschehen vom Island-Tief und dem Azoren-Hoch beeinflusst.[19] Von großer Bedeutung ist außerdem die Geomorphologie des Kontinents. Das Fehlen einer Gebirgsbarriere in West-Ost-Richtung ermöglicht einen ungehinderten meridionalen Luftmassenaustausch.[11] Beim Aufeinandertreffen der tropisch-warmen und der polar-kalten Luftmassen mit jeweils unterschiedlicher Feuchte kommt es zur Ausbildung von Zyklonen, die dem Westwindeinfluss folgend von West nach Ost über den Kontinent ziehen.[11] Das ungehinderte Aufeinandertreffen dieser gegensätzlichen Luftmassen ist auch die wichtigste Voraussetzung für die meisten klimatischen Extremereignisse und bedingt die große Gefährdung des Nordamerikanischen Kontinents durch sogenannte climatic hazards (engl. für Klimagefahren).
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 15.07.21, 00:10
        Die nebenstehende Landkarte zeigt die Anteile indigener Ethnien an der Gesamtbevölkerung (bezogen auf die jeweiligen nationalen Censusgebiete) sowie deren Territorien zu Beginn des 21. Jahrhunderts.
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 15.07.21, 00:12
        „Nordamerika“ hat unterschiedliche Bedeutungen für verschiedene Menschen. Im kanadischen und US-amerikanischen Alltagsgebrauch bezeichnet Nordamerika meistens nur Kanada und die Vereinigten Staaten. Die meisten Mexikaner sehen ihr Land Mexiko hingegen als zu "Nordamerika" gehörig; dem entspricht der überwiegende Wortgebrauch in der deutschsprachigen Wissenschaft, im internationalen Vertragswesen u. ä.
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 15.07.21, 00:20
        Blizard je označení pro silný, suchý vítr, který je zároveň i velmi studený. Ve většině případů je doprovázen silným sněžením, či poryvy větru zvedají sněhovou masu a tlačí ji s sebou. Jeho rychlost se pohybuje přes 15 m/s. Teplota při blizardu klesá často hluboko pod bod mrazu. Pocitová teplota pod −30 °C není neobvyklá. Vítr vane z moře na pevninu.
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 15.07.21, 00:21
        Ein nordamerikanischer Blizzard definiert sich über folgende Erscheinungen:

        hohe Windgeschwindigkeiten ab 55 Kilometern pro Stunde (Windstärke 7 Bft)
        große Mengen an Schnee mit Sichtweite von weniger als 400 Metern
        Dauer von über drei Stunden.
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 15.07.21, 00:28
        Przy małym ciśnieniu parcjalnym pary wodnej w powietrzu kryształki lodu rosną wolno i są monokryształami o kształcie graniastosłupa sześciokątnego. Kryształki przybierają formę sześciokątnych płytek albo kolumn. W temperaturze około -2 °C rosną kryształy w postaci cienkich płytek, natomiast pobliżu -5 °C pojawiają się kolumny i smukłe igły. Płytki ponownie tworzą się w pobliżu -15 °C, a kolumny i płytki tworzą się przy około -30 °C.
      • madohora Re: ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE 15.07.21, 00:36
        Łuk okołohoryzontalny (ang. circumhorizontal arc) – zjawisko optyczne w atmosferze ziemskiej powstające na kryształach lodu, w związku z tym zaliczane do halo. Zjawisko występuje w postaci położonego blisko horyzontu i niemal równoległego do niego barwnego łuku z kolorem czerwonym u góry. Zazwyczaj obserwuje się niewielki fragment łuku w obszarze, gdzie występuje chmura pierzasta. Łuk tworzy ze słońcem kąt około 46°. Słońce znajduje się wówczas powyżej łuku.