madohora Re: Na Śląskim Szlaku VIII 03.03.18, 00:54 CZY WINO Z MURCEK MOŻE BYĆ PRODUKTEM REGIONALNYM MURCKI Odpowiedz Link
madohora Re: Na Śląskim Szlaku VIII 03.03.18, 23:26 KOŚCIÓŁKI DREWNIANE ZIEMI GLIWICKIEJ Odpowiedz Link
madohora Re: Na Śląskim Szlaku VIII 04.03.18, 00:51 OCZYSZCZALNIA GIGA BLOK W SZOPIENICACH SZOPIENICE Odpowiedz Link
madohora Re: Na Śląskim Szlaku VIII 23.03.18, 12:49 PRZEGLĄD PRASY ZAGŁĘBIOWSKI SZLAK KOBIET - Wyborcza - 23.03.2018 Odpowiedz Link
madohora Re: Na Śląskim Szlaku VIII 23.03.18, 12:54 Chętnie bym się wybrała ale niestety chyba man nawrót grypy Odpowiedz Link
madohora Re: Na Śląskim Szlaku VIII 16.04.18, 16:34 REGATY ŻEGLARSKIE NA ZALEWIE RYBNICKIM - Nasze Miasto - 16.04.2018 Odpowiedz Link
madohora Re: Na Śląskim Szlaku VIII 21.04.18, 18:03 MUZEUM ZAPRASZA NA KARTOGRAFICZNĄ PODRÓŻ PO ZIEMI RACIBORSKIEJ - Nas Racibórz - 21.04.2018 Odpowiedz Link
madohora Re: Na Śląskim Szlaku VIII 21.04.18, 18:26 JURAJSKIE SZLAKI PRZEŻYWAJĄ OBLĘŻENIE - Radio Katowice - 21.04.2018 Odpowiedz Link
madohora Re: Na Śląskim Szlaku VIII 23.04.18, 21:33 POZNAJ HISTORIĘ LUKSUSOWEJ DZIELNICY. ZANDKA WKRÓTCE SIĘ ZMIENI - Wyborcza - 23.04.2018 Odpowiedz Link
madohora4 Re: Na Śląskim Szlaku VIII 20.05.18, 16:12 W okolicach Gliwic leży niewielka wieś Szałsza. Najprościej możemy dojechać autobusami 112 lub 80 z Gliwic (jest to zaledwie kilka przystanków). Możemy też dojechać z Tarnowskich Gór. I chociaż trasa z Tarnowskich Gór do Gliwic jest o wiele dłuższa ja wolę ten kieruneksmile. gdyż po drodze mijamy Klub Jeździecki w Zbrosławicach, Pałac w Kamieńcu oraz Kościoły w Zbrosławicach i Kamieńcu. A także staw w Kamieńcu. Jeżeli na wycieczkę poświęcamy dość dużo czasu i mamy siłę na piesze wędrówki to mogę polecić taką trasę: Jako bazę wybieramy Tarnowskie Góry- Zbrosławice-Kamieniec-Szałsza Odpowiedz Link
madohora4 Re: Na Śląskim Szlaku VIII 20.05.18, 16:13 Z Tarnowskich Gór dojeżdżamy do przystanku Zbrosławice Kościół - i tutaj mamy kościół i cmentarz w Zbrosławicach. Dalej idziemy pieszo, po drodze mijamy krzyż przydrożny oraz Ośrodek Jeździecki. Zwłaszcza latem przy samej drodze można zobaczyć koniki na padoku. Można też zajrzeć na teren ośrodka. Następnie (z zachowaniem należytej ostrożności) idziemy prosto drogą około 1.5 km i dochodzimy do Kamieńca. Dla osób, które bardzo dobrze orientują się w terenie mogę polecić inną trasę. Drogą za ośrodkiem jeździeckim wchodzimy na ścieżkę i między polami dochodzimy do stawu w Kamieńcu. Musimy go trochę okrążyć (świetna droga na letnie przechadzki). Ja ją znam z końskiego grzbietu i z własnych nógsmile). Czyli okrążamy staw, możemy odpocząć ale cichutkooooo, bo tutaj panowie łowią ryby. Następnie dochodzimy do centrum Kamieńca, gdzie z lewej strony mamy kościół pw. Narodzenia Jana Chrzcicielela, Pałac z początku XVIII wieku. (dzisiaj siedziba ośrodka rehabilitacyjnego dla dzieci) Odpowiedz Link
madohora4 Re: Na Śląskim Szlaku VIII 20.05.18, 16:20 ROZKŁAD JAZDY DLA LINII 80 Z GLIWIC ROZKŁAD JAZDY DLA LINII 1112 Z GLIWIC ROZKŁAD JAZDY DLA LINII 80 Z TARNOWSKICH GÓR ROZKŁAD JAZDY DLA LINII 112 Z TARNOWSKICH GÓR Z Gliwic do Szałszy możemy jeszcze dojechać autobusem 288 ROZKŁAD JAZDY DLA AUTOBUSU 188 We wszystkich autobusach ważna jest karta ŚKUP Odpowiedz Link
madohora4 Re: Na Śląskim Szlaku VIII 20.05.18, 17:06 Pierwsze wzmianki Szałszy pochodzą z 1425 roku. Do zabytków Szałszy należy Kościół Narodzenia NMP. Pierwszy kościół w Szałszy wybudowano ok. 1460 roku. Obecny pochodzi z 1554 roku, wieża została dobudowana w 1571 roku. Początkowo kościół w Szałszy był świątynią protestancką, Kościół był dwukrotnie odbudowywany. Pierwszy raz zniszczyła go wichura, która przeszła w 1784 roku, drugi raz po pożarze w 1967 roku. Odpowiedz Link
madohora4 Re: Na Śląskim Szlaku VIII 20.05.18, 17:10 Kościół jest orientowany o konstrukcji zrębowej. Nawa jest o kształcie zbliżonym do kwadratu. Przystawiona do kościoła wieża jest konstrukcji słupowej. W dachu wieżyczka na sygnaturkę. Odpowiedz Link
madohora Re: Na Śląskim Szlaku VIII 15.07.18, 19:48 Możecie mi wierzyć albo nie, ale ja się go w pierwszej chwili przestraszyłam Byłam pewna, że tak siedzi ktoś żywy Odpowiedz Link
madohora Re: Na Śląskim Szlaku VIII 15.07.18, 20:04 Specyficzną częścią historii miasta są liczne pożary, w tym m.in.: 1552 – spłonęła połowa miasta 1661 – spłonął drewniany kościół pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny 1702 – spłonęła doszczętnie drewniana zabudowa rynku i większości domów przy pobliskich ulicach 1807 – spłonął średniowieczny drewniany kościół pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny Na pamiątkę pożaru z 1702, w jego rocznicę (11 maja), od ponad 300 lat obchodzone jest jedyne w Europie Święto Ogniowe, a do historii pożarów nawiązuje także otwarte w 2014 r. Muzeum Ognia. To chyba ironia, że w mieście w którym tyle razy się paliło na półkach księgarni pojawiła się książka pod takim tytułem Odpowiedz Link
madohora Re: Na Śląskim Szlaku VIII 15.07.18, 18:22 Do Żor możemy dojechać busami spod Superasamu albo gdy mamy czas i bilet miesięczny możemy sobie zrobić wycieczkę łączoną i wystartować z Mikołowa do Żor autobusem 69 - MZK TYCHY ROZKŁAD JAZDY DLA AUTOBUSU 69 Odpowiedz Link
madohora Re: Na Śląskim Szlaku VIII 15.07.18, 18:31 STARY CMENTARZ W ŻORACH - Nasze Miasto - /archiwum 2009 - 2013/ Odpowiedz Link
madohora Re: Na Śląskim Szlaku VIII 15.07.18, 18:34 JEDEN Z NIELICZNYCH NAGROBKÓW GDZIE ZACHOWAŁY SIĘ CZYTELNE NAPISY Odpowiedz Link
madohora Re: Na Śląskim Szlaku VIII 15.07.18, 18:39 POMNIK ŻOŁNIERZOM WYKLĘTYM ODDANY W 2013 Odpowiedz Link
madohora Re: Na Śląskim Szlaku VIII 15.07.18, 18:45 Na cmentarzu znajduje się krzyż pokutny z okresu XIV - XVI wieku. Krzyż taki stawiał zabójca na miejscu zbrodni. Krzyż został przeniesiony na cmentarz z ulicy Rybnickiej w Żorach. Odpowiedz Link
madohora Re: Na Śląskim Szlaku VIII 15.07.18, 18:51 Podobne nagrobki znajdują wytropiłam w Mysłowicach i w Gierałtowicach Odpowiedz Link
madohora Re: Na Śląskim Szlaku VIII 15.07.18, 19:18 W pierwszej połowie XIX w., został on poszerzony. Prowadzą na niego schody i na wieżę w tylnej części nawy. Za czasów księdza dziekana Mazurka(1720-28), podłogę utwardzono kamieniami czworokątnymi. Ponowne utwardzenie podłoża nastąpiło w roku 1860 dzięki proboszczowi Zgaślikowi, a stare kamienie podłoża wmurowano w nawę kościoła, i wokół świątyni nałożono nawierzchnię cementową. Po stronie południowej chóru przybudowano dwujarzmową zakrystię, która składała się z dwóch pomieszczeń i miała podwójne drzwi, jedne drewniane, drugie żelazne. W swej historii w kościół ten uderzył też piorun: 8 sierpnia 1861r. - nie wyrządził szkody, 13 kwietnia 1874r. - spowodował pięć dziur i 26 maja 1881 – piorun trafił w wierzchołek wieży, podstawa krzyża i krzyż runęły w dół i przebiły kopułę wieży. Został uszkodzony również nowy dach. 21 września 1882 zamontowano nowy pozłacany krzyż i umieszczono na kościele piorunochron. W 1932 roku kościół został umieszczony w rejestrze zabytków, jako że posiada znaczne wymiary wynikające z architektonicznych założeń gotyku XIII i XIV wieku.Największych zniszczeń kościoła przyniosły działania wojenne w 1945 roku i w dniu 5 maja 1946 r. biskup Stanisław Adamski wizytował zniszczony kościół w Żorach. Odbudowanie kościoła nastąpiło w latach 1946-1950 (nabożeństwa w tym czasie były sprawowane w kościele protestanckim), wtedy też dobudowano drugą kaplice (sześcioboczną w stylu pseudorenesansowym) przylegającą do kościelnego prezbiterium wraz z zakrystią. Kościół odbudowany po zniszczeniach wojny został poświęcony 4 czerwca 1950 r. Ponownej konsekracji kościoła dokonał 11 maja 1962 biskup pomocniczy Juliusz Bieniek. Trzynawowy i czterojarzmowy budynek o długości 26,05 m, szerokości 13,80 m, wysokości 12,40 m posiada po stronie północnej 5 okien, południowej 4, na zachodniej, pomijając wieżę, jedno okno. Sklepienie podpiera 6 filarów, a ściany wewnętrzne budowli i sufit są białe, żebra są czerwone, a ściana za ołtarzem niebieska (remont kościoła 1998 r.). Do kościoła prowadza trzy wejścia. Główne wejście wyznacza ostrołukowy portal frontowy, drugi też profilowany portal ostrołukowy umieszczony pośrodku południowej nawy, a trzecie wejście prowadzi do prezbiterium, w którym znajduje się epitafium – mieszczanina Jerzego Latany’ego w stylu późnorenesansowym z roku 1617, a więc z okresu, kiedy kościół był w rękach protestantów. Na południowej ścianie budowli przybudowana jest kaplica Matki Boskiej, która została zbudowana przez burmistrza Wacława Linka ku czci Matki Boskiej Miłosiernej. Ukończono ją w roku 1690. Jest ona okrągłą budowlą, nakryta kopułą, w środku której namalowane są cztery sceny z życia Marii, mianowicie: zwiastowanie, nawiedzenie, wniebowzięcie i koronacja. Zostały one namalowane przez malarza Gajdę z Żor, z polecenia proboszcza Perkatscha. Dwa półokrągłe okna dostarczają światła do wnętrza kaplicy. W 1793 r. ponownie pokrył kaplice mistrz blacharski Kruger z Raciborza. Żelazna krata, która oddziela kaplicę od nawy, pochodzi z 1837 r. Wewnątrz kaplicy znajdują się kolejne dwa epitafia pochowanych w podziemiach kaplicy: burmistrza Wacława Linka i jego żony Justyny. Wartość zabytkową kościoła wzbogaca kilkanaście zabytków ruchomych – monstrancje, kielichy, obrazy, rzeźby – stanowiące bardzo cenną pozostałość po dawnym wyposażeniu kościoła. Stan kościoła na przestrzeni dziejów ulegał różnym zmianom architektonicznym. Było to spowodowane licznymi pożarami i częstymi działaniami wojennymi, niemniej jednak odbudowa nawiązywała do poprzednich wersji.Żory to jedna z najstarszych miejscowości w archidiecezji katowickiej. Już w roku 1272 Żory zostały wykupione z rąk prywatnych przez księcia raciborsko-opolskiego i stały się miastem nowoustrojowym. Od II połowy XVI wieku aż do roku 1628 parafię przejęli ewangelicy. Obecny kościół parafialny, kilka- krotnie przebudowywany zwłaszcza po pożarach w latach 1583, 1661, 1702 i po zniszczeniach ostatniej wojny, został odbudowany i benedykowany 4 VI 1950 r. Dnia 11 V 1962 r. przy konsekracji ołtarza dokonana została także rekonsekracja kościoła. Odpowiedz Link
madohora Re: Na Śląskim Szlaku VIII 15.07.18, 19:57 Żory zachowały owalnicowy układ urbanistyczny z rynkiem pośrodku. Prawa miejskie nadano Żorom w 1272 roku. W XV wieku miasto otaczały mury obronne z dwiema bramami. Przy rynku stoją domy z XIX i XX wieku. Niektóre z nich posiadają przesklepione sienie, inne kamienne portale nad drzwiami. Największe fragmenty murów znajdziemy na ulicy Męczenników Oświęcimskich. Mury znajdują się też pomiędzy wspomnianym na początku cmentarzem a dzisiejszą plebanią. Odpowiedz Link
madohora4 Re: Na Śląskim Szlaku VIII 20.05.18, 19:29 W Szałszy natkniemy się też na pałac z 1781 roku wybudowany przez Annę von Winter. Pałac został przebudowany w roku 1877. Rodzina wywodząca się z księstwa Anhaltu. Pierwsza wzmianka o protoplaście tego rodu pochodzi sprzed 1762 r., kiedy to niejaki Grolingk, kawalerzysta w pruskim konnym regimencie kirasjerów ożenił się z mieszczanka z Halberstadt (dziś Saksonia-Anhalt. Jego syn Jan Benedykt był założycielem linii szlacheckiej rodu. Podobnie jak ojciec - kirasjer - tak i on związał swe losy z armią. Karierę rozpoczął w 1760 r. w czasie wojny siedmioletniej (1756-1763, zwanej także czasami trzecią wojną śląską) jako kornet - najniższy stopień oficerski. Już osiem lat później gdy osiągnął stopień majora, król pruski Fryderyk II Wielki 29 maja 1768 r. nadał mu szlachectwo...W latach 1836-1838 Antonia von Groeling kupiła Szałszę i Żerniki. Jej rodzina - baronowie von Welczek posiadali sąsiednie Łabędy. Mąż Antoni, Albert von Groeling był starostą powiatu gliwicko-toszeckiego i wydawcą powiatowego czasopisma. Za jego czasów rozpoczęto osuszanie bagien wokół Szałszy. Właściciele Szałszy jako jedni z pierwszych w okolicy używali nawozów sztucznych oraz maszyny parowej do prac polowych.W 1877 roku pałac w Szałszy został gruntownie przebudowany w stylu późnego gotyku angielskiego, tzw. styl Tudorów. Budowla uzyskała formę sześcianu, a całość została podwyższona do wysokości dwóch pięter. Pałac nie otynkowany, ma charakterystyczny dla wypalonej cegły czerwony kolor.Powstania śląskie pałac przetrwał, choć nie oparł się zniszczeniom. W latach 30-tych, naziści zmieniła nazwę Szałszy na Kressengrund, a Żernik na Groeling. Po 1945 r. Groelingowie zostali pozbawieni dóbr. Zamieszkali przede wszystkim w Austrii i Niemczech. Ponieważ niektóre gałęzie rodu wygasały, nazwisko przejęli potomkowie z linii żeńskiej – von Groeling-Müller i Schmidt von Groeling. Odpowiedz Link
madohora4 Re: Na Śląskim Szlaku VIII 20.05.18, 20:10 Było to tak dawno temu, jak jeszcze panowie z Szałśzy mieszkali w starym zamku. Zamek pobudowali w 1781 roku a już niedługo po zbudowaniu zamku straszyła tam Biała Dama. Niektórzy ludzie nie dowierzali, że w Zamku mieszka Biała Dama, więc im za karę się pokazywała i straszyła. W okresie wojen napoleońskich do Szałszy trafił jeden z francuskich oficerów i on szczególnie nie chciał wierzyć w Białą Damę. Żarty sobie stroił i z Białej Damy i z kompanów, którzy mu o niej opowiadali. Po posiłku poszedł spać. Prawie już kładł się do łóżka, gdy drzwi się otwarły i stanęła w nich jakaś biała postać. Francuz tak się przestraszył, że zaraz wymierzył do niej z pistoletu i próbował ją zabić. Ale przecież nie da się zabić ducha, kula tylko poturlała się po izbie i zatrzymała się obok ducha. Francuz złapał więc za szablę ale z szabli został mu tylko gryf w ręce a szabla upadła z dźwiękiem na podłogę. Francuz pobladł tak, że już prawie przypominał zjawę i padł na ziemię. Jego serce nie wytrzymało. Po wsi rozniosła się plotka, że to nie była żadna Biała Dama, tylko pokojówka, która chciała dać żołnierzowi nauczkę. Ale jak zamek odnowili to Biała Dama zniknęła. Mówi się, że jej się już ten nowy zamek nie podobał i została w tym starym. Odpowiedz Link
madohora Re: Na Śląskim Szlaku VIII 24.05.18, 18:07 DEWASTACJA ZESPOŁU PAŁACOWO PARKOWEGO W KONIECPOLU - Radio Katowice - 24.05.2018 Odpowiedz Link
madohora Re: Na Śląskim Szlaku VIII 26.05.18, 18:57 Najstarsze wzmianki o Bieruniu pochodzą z lat 1378 i 1387. Bieruń był wtedy typową osadą targową na drodze z Mikołowa do Oświęcimia. Obok Bierunia znajdowała się antyczna osada Leucaristus. Została ona odwzorowana na antycznej mapie Klaudiusza Ptolemeusza z lat 142–147 naszej ery. O tym, że miejscowość ta znajdowała się w sąsiedztwie Bierunia, informuje skorowidz nazw historycznych ORBIS LATINUS i wynika to z położenia wśród innych zidentyfikowanych miejscowości Śląska. W X–XI w. istniał tu otoczony palisadą i niewątpliwie posiadający wieżę obserwacyjną gródek obronny mający za zadanie chronić kupców przeprawiających się przez rzekę. Pozostałość – bieruński kopiec na szczycie którego stoi obecnie kapliczka św. Jana Nepomucena, z XIX wieku. W średniowieczu na pobliskiej Orlej Górce prawdopodobnie oddawano też hołd starosłowiańskiemu bogu Perunowi. Odpowiedz Link
madohora Re: Na Śląskim Szlaku VIII 26.05.18, 19:00 Nazwa miejscowości wywodzi się od polskich zwrotów „brać, pobierać” i wiąże się z poborami podatkowymi. Niemiecki nauczyciel Heinrich Adamy w swoim dziele o nazwach miejscowych na Śląsku wydanym w 1888 r. we Wrocławiu jako najstarszą nazwę wymienia Biernia podając jej znaczenie „Steuerort (Abgaben)” czyli w języku polskim „Wieś podatków (pobór opłat, podatków)”. Nazwa została później fonetycznie zgermanizowana na Berun w wyniku czego utraciła ona swoje pierwotne znaczenie. Odpowiedz Link
madohora Re: Na Śląskim Szlaku VIII 26.05.18, 19:10 Było to przed tysiącem laty, jak w okolicy dzisiejszego Bierunia, w czasach jeszcze pogańskich mieszkały dwie wielkie rodziny słowiańskie, które pokłóciły się o swych bogów i żyły w nie- zgodzie. Jedna z tych rodzin czciła swoje bóstwa w świątyni zwanej kontyną, zbudowanej na górze Lędzińskiej (dzisiaj ta góra zwie się "Górką Klemensową") - zaś druga rodzina chwaliła swych bogów w gaju pod świętym dębem, którego pilnowali pogańscy kapłani. Razu pewnego piorun uderzył w ów dąb i roztrzaskał go w kawałki. Wyznawcy bogów ze świątyni na górze Lędzińskiej mówili, że to zagniewane bóstwa zesłały piorun, - zaś czciciele świętego dębu mówili że to kara za grzechy kapłanów, stróżów dębu. Uradzili więc pozabijać grzesznych kapłanów aby przebłagać gniew bogów. Jak uradzili tak zrobili, pozabijali kapłanów, a sami rozeszli się. Jedni powędrowali na prawy brzeg Wisły - tu odnaleźli dąb wielki i założyli nowe osiedle nazwane Zabrzegiem (miejscowość leżąca nad samą Wisłą, niedaleko ujścia Przemszy). Inni podążyli do Lędzin (miejscowość na drodze z Mysłowic do Bierunia) i połączyli się z tamtejszym rodem. Reszta zaś pozostała na miejscu przy strzaskanym dębie, nie chcąc opuszczać ziemi na której lata całe żyli. Lędzinianie nazwali tę osadę Piorunem, z czego później powstała nazwa Bieruń. Odpowiedz Link
madohora Re: Na Śląskim Szlaku VIII 26.05.18, 19:54 Mój tato zawsze mówił. że kulturę narodów poznaje się po śmietnikach i cmentarzach (nie pamiętam kto to powiedział), dlatego mój spacer zaczęłam od cmentarza właśnie. Przeszłam się wśród grobów poszukując tych najstarszych. Dlatego też pozwolę zamieścić kilka zdjęć. Odpowiedz Link
madohora Re: Na Śląskim Szlaku VIII 26.05.18, 20:04 PAMIĘCI ŚLĄZAKÓW, MIESZKAŃCÓW BIERUNIA ZESŁANYCH NA TERENY ZWIĄZKU RADZIECKIEGO W 1945 ROKU Odpowiedz Link