madohora Re: Noc Świętojańska w szaradach anagramowych 30.06.22, 17:58 Dzisiaj moja praca Powoduje kaca Odpowiedz Link
madohora Re: Noc Świętojańska w szaradach anagramowych 30.06.22, 18:02 kupała, kupalnocka, mit. słow. u Słowian wschodnich obchody letniego przesilenia słonecznego, połączone z obrzędami, tańcami wokół ognia, zbieraniem ziół itp., co miało zapewnić zdrowie i urodzaj; Odpowiedz Link
madohora Re: Noc Świętojańska w szaradach anagramowych 30.06.22, 18:03 Noc Kupały (zwana też nocą kupalną, kupalnocką, kupałą) – słowiańskie święto związane z letnim przesileniem Słońca, obchodzone w czasie najkrótszej nocy w roku, co przypada około 21-22 czerwca. W krajach anglosaskich pod nazwą Midsummer, w germańskich Mittsommerfest. Kościół katolicki, nie mogąc wykorzenić corocznych obchodów Sobótki z wywodzącej się z wierzeń słowiańskich obyczajowości, podjął próbę zasymilowania święta z obrzędowością chrześcijańską (stąd późniejsza wigilia św. Jana – potocznie zwana też nocą świętojańską, posiadająca wówczas wiele zapożyczeń ze święta wcześniejszego – obchodzona w nocy z 23 na 24 czerwca) Odpowiedz Link
madohora Re: Noc Świętojańska w szaradach anagramowych 30.06.22, 18:05 Równonoc, ekwinokcjum (łac. aequinoctium) – moment, w którym Słońce przechodzi przez jeden z dwóch punktów, w których ekliptyka przecina równik niebieski. Równonoc zdarza się dwa razy w roku: 20/21 marca – Słońce przechodzi przez punkt Barana, na półkuli północnej następuje równonoc wiosenna, a na półkuli południowej równonoc jesienna. 22/23 września – Słońce przechodzi przez punkt Wagi, na półkuli północnej następuje równonoc jesienna, a na półkuli południowej równonoc wiosenna. Odpowiedz Link
madohora Re: Noc Świętojańska w szaradach anagramowych 30.06.22, 18:07 sabat, określenie zgromadzenia czarownic, powstałe w okresie tzw. polowania na czarownice XV–XVII w.; nazwa (starofr. sabbat) pochodzi od hebrajskiego szabatu, natomiast za pierwowzór s. uważa się celtyckie święta Beltaine (30 IV) i Samain (31 X) oraz nocne zgromadzenia przypisywane w średniowieczu heretykom, gł. katarom. Pierwsza wzmianka o s. czarownic pojawiła się już 1335 podczas procesu w Tuluzie; w czasie s. czarownice miały spotykać się z diabłem lub jego wysłannikiem (mistrz Leonard), któremu oddawały cześć; przyjmował on nowe kandydatki, pozostawiając na ich ciele diabelski znak, a krwią kandydatek wpisywał ich imiona do „czarnej księgi”. Jednocześnie wyrzekały się one Chrystusa. Diabeł miał pojawiać się na s. najczęściej w postaci kozła, czasami także jako ropucha, kruk lub czarny kot; czarownice przekazywały mu tzw. nieczysty pocałunek. Miejscami s. miały być na ogół odległe góry lub wzgórza (np. Brocken w górach Harzu, Łysa Góra w G. Świętokrzyskich). Na s. czarownice przybywały spiritualiter [‘duchowo’] (dzięki zdolności eksterioryzacji) lub realiter [‘realnie’] i corporaliter [‘cieleśnie’] (unoszone przez demony lub na grzbietach zwierząt czy na miotłach). S. miały także funkcję ludyczną — po wielkiej uczcie i tańcu odbywała się szalona orgia seksualna, w której nagie czarownice miały spółkować z czarownikami i demonami; niekiedy s. kończyły się wywołaną przez czarownice gwałtowną burzą — gradobiciem. We współcz. ruchu czarownic (wicca) s. jest świętem obchodzonym 4 razy do roku (wielkie s.) oraz w okresie przesileń słonecznych i równonocy (małe s.); s. mają na celu uczczenie Bogini Wielkiej Matki i Młodego Boga oraz wyrażenie dziękczynienia za obfitość darów ziemi. Są to święta radości, ucztowania i tańców; ich uczestnicy występują w szatach lub są scyklad [‘odziani niebem’] Odpowiedz Link
madohora Re: Noc Świętojańska w szaradach anagramowych 30.06.22, 18:08 Ona już ręce splotła I poleciała ta miotła Odpowiedz Link
madohora Re: Noc Świętojańska w szaradach anagramowych 30.06.22, 18:20 Bies – w przedchrześcijańskich wierzeniach Słowian personifikacja bliżej nieokreślonego złego ducha, demona zła. Nazwa bies wywodzi się z prasłowiańskiego *bĕsъ, od praindoeuropejskiego *bhoidh-, oznaczającego „powodujący strach, przerażenie” Odpowiedz Link
madohora Re: Noc Świętojańska w szaradach anagramowych 30.06.22, 18:32 Czart zwany także jako czort (czesk. czert, rusk. czort, ros. чёрт) – w wierzeniach Słowian demon zła, znany głównie u plemion ruskich, zastąpił starosłowiańskiego biesa. W gwarze ludowej nazywany kusym, a w wierzeniach chrześcijańskich diabłem Odpowiedz Link
madohora Re: Noc Świętojańska w szaradach anagramowych 30.06.22, 18:35 Czarodziej, mag – w mitach, okultyzmie, legendach i literaturze fantasy, osoba praktykująca magię. Żeński odpowiednik tego słowa to czarodziejka. W przeciwieństwie do, parających się czarną magią, czarnoksiężników czy czarownic, czarodzieje nieśli zwykle ludziom pomoc używając białej magii. Odpowiedz Link
madohora Re: Noc Świętojańska w szaradach anagramowych 30.06.22, 18:36 Woda (tlenek wodoru; nazwa systematyczna IUPAC: oksydan) – związek chemiczny o wzorze H2O, występujący w warunkach standardowych w stanie ciekłym. W stanie gazowym wodę określa się mianem pary wodnej, a w stałym stanie skupienia – lodem. Słowo „woda” jako nazwa związku chemicznego może się odnosić do każdego stanu skupienia. Odpowiedz Link
madohora Re: Noc Świętojańska w szaradach anagramowych 30.06.22, 18:38 Zioła, rośliny zielarskie – rośliny zawierające substancje wpływające na metabolizm człowieka (np. olejki eteryczne) i dostarczające surowców zielarskich. Są to gatunki lecznicze, przyprawowe, a także trujące. Grupa ta obejmuje przede wszystkim jednoroczne i dwuletnie rośliny zielne, ale także drzewa, krzewy, warzywa i byliny. Zalicza się do nich także niektóre grzyby. Zioła stosowane są m.in. w ziołolecznictwie, aromaterapii i jako przyprawy. Odpowiedz Link
madohora Re: Noc Świętojańska w szaradach anagramowych 30.06.22, 18:40 Święto przesilenia letniego wszędzie, nie tylko wśród ludów słowiańskich, obchodzono podobnie. W Czechach, tak jak w Polsce, skakano przez ogniska, co miało oczyszczać oraz chronić przed wszelakim złem i nieszczęściem. Zasuszone wianki z bylicy zakładano na rogi bydłu, by ustrzec je przed chorobami i urokami czarownic. Serbowie od dogasających o świcie ognisk zapalali pochodnie i obchodzili z nimi zagrody i domostwa, co chronić miało przed złymi duchami. W Skandynawii palono ogniska na rozstajnych drogach albo nad brzegami jezior, wierząc, że woda, w której koniecznie należało się zanurzyć, miała podówczas właściwości lecznicze. Święto to pod nazwą Līgo (23 czerwca) i Jāņi (24 czerwca) jest np. nieprzerwanie obchodzone i nadal bardzo popularne na Łotwie, gdzie ma charakter święta państwowego. Na Litwie miejscowe Rasos cieszy się nieco mniejszą popularnością Odpowiedz Link
madohora Re: Noc Świętojańska w szaradach anagramowych 30.06.22, 18:41 wianki, etnogr.: 1) koła plecione z roślin (ziół, kwiatów); w kulturach starożytnej Europy i in. kontynentów wianki były znakiem wyróżnienia, odświętności; wkładano je na głowę, ramiona, nogi osób poddawanych jakiemuś obrzędowi lub czczonych; były też składane jako ofiara; 2) jeden ze słowiańskich zwyczajów, w Polsce praktykowanych w okresie lata (tzw. noc świętojańska z 23 na 24 VI) polegający na rzucaniu wianków z zapaloną pośrodku świecą w nurt rzeki i na wróżeniu. Odpowiedz Link
madohora Re: Noc Świętojańska w szaradach anagramowych 30.06.22, 18:43 Bylica (Artemisia L.) – rodzaj roślin z rodziny astrowatych. Obejmuje 475 gatunków[4]. Rośliny te występują w większości na półkuli północnej – w Europie, Azji i Ameryki Północnej, ale mniej liczne lub introdukowane gatunki spotykane są niemal wszędzie poza Antarktydą. Niektóre gatunki dominują na stepach lub półpustyniach, tworząc tzw. pustynie bylicowe. W Polsce rodzime są 4 gatunki, jako antropofity zadomowione występuje 6, a przejściowo dziczejących są 4. Liczne gatunki są uprawiane[6]. Odpowiedz Link
madohora Re: Noc Świętojańska w szaradach anagramowych 30.06.22, 18:44 Wróżenie (wróżbiarstwo, dywinacja) (łac. divinatio) – zespół czynności związanych z próbami przepowiadania przyszłości z pomocą specjalnych przedmiotów i technik, a według niektórych interpretacji, także sił nadnaturalnych (zob. siła wyższa). W środowisku naukowym wróżenie uznawane jest za pseudonaukę. Nie istnieje dowód potwierdzający skuteczność wróżenia. Odpowiedz Link
madohora Re: Noc Świętojańska w szaradach anagramowych 30.06.22, 18:45 Kwiat paproci, perunowy kwiat – w wierzeniach słowiańskich mityczny, legendarny kwiat, mający zakwitać raz w roku, w czasie przesilenia letniego, podczas najkrótszej nocy w roku (około 21-22 czerwca). Znalazcy zapewniać miał bogactwo i dostatek, przez co jego poszukiwania stały się stałym elementem obchodów słowiańskiego święta Kupały. Odpowiedz Link
madohora Re: Noc Świętojańska w szaradach anagramowych 30.06.22, 18:47 Świetlik świętojański (Lampyris noctiluca) – jeden z trzech gatunków świetlika występujących na terenie Polski, szczególnie skrajach lasów obficie porośniętych krzewami, zbiorowiskach wysokich bylin, pobrzeżach żywopłotów i parkach. Odpowiedz Link
madohora Re: Noc Świętojańska w szaradach anagramowych 30.06.22, 18:47 Dorosłe osobniki żyją krótko i nie pobierają żadnego pokarmu. Świetliki nocami w lipcu latają poszukując samic, które siedząc na roślinach przywabiają świeceniem potencjalnych partnerów. Zapłodnione samice składają jaja do ziemi. Odpowiedz Link
madohora Re: Noc Świętojańska w szaradach anagramowych 30.06.22, 18:48 Światło wytwarzane przez świetlika świętojańskiego powstaje w wyniku chemiluminescencji dzięki enzymowi lucyferazie. Świetliki mogą dowolnie światło „włączać i wyłączać”. Światłu, które wytwarzają, nie towarzyszy ciepło, a więc ciało chrząszcza nie ulega nagrzaniu. Odpowiedz Link
madohora Re: Noc Świętojańska w szaradach anagramowych 30.06.22, 18:49 Bioluminescencja – świecenie żywych organizmów, jeden z rodzajów chemiluminescencji. Występuje u wielu bakterii, protistów, grzybów, morskich jamochłonów, gąbek, mięczaków (głównie głowonogów), skorupiaków, owadów, osłonic, ryb. Odpowiedz Link
madohora Re: Noc Świętojańska w szaradach anagramowych 30.06.22, 18:50 Bioluminescencja może być też zjawiskiem ubocznym towarzyszącym innym procesom chemicznym, jak np. u grzybów. Jednym z grzybów wykazujących bioluminescencję jest występująca w Polsce opieńka miodowa, a także łycznik ochrowy Odpowiedz Link