Noc Świętojańska w szaradach anagramowych

    • madohora Re: Noc Świętojańska w szaradach anagramowych 30.06.22, 17:58
      Dzisiaj moja praca
      Powoduje kaca
    • madohora Re: Noc Świętojańska w szaradach anagramowych 30.06.22, 17:59
      https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/Portrait_de_Suzanne_Valadon_par_Henri_de_Toulouse-Lautrec.jpg/330px-Portrait_de_Suzanne_Valadon_par_Henri_de_Toulouse-Lautrec.jpg
    • madohora Re: Noc Świętojańska w szaradach anagramowych 30.06.22, 18:00
      https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/e/e5/Hun_bow.jpg
    • madohora Re: Noc Świętojańska w szaradach anagramowych 30.06.22, 18:02
      kupała, kupalnocka,
      mit. słow. u Słowian wschodnich obchody letniego przesilenia słonecznego, połączone z obrzędami, tańcami wokół ognia, zbieraniem ziół itp., co miało zapewnić zdrowie i urodzaj;
    • madohora Re: Noc Świętojańska w szaradach anagramowych 30.06.22, 18:03
      Noc Kupały (zwana też nocą kupalną, kupalnocką, kupałą) – słowiańskie święto związane z letnim przesileniem Słońca, obchodzone w czasie najkrótszej nocy w roku, co przypada około 21-22 czerwca. W krajach anglosaskich pod nazwą Midsummer, w germańskich Mittsommerfest. Kościół katolicki, nie mogąc wykorzenić corocznych obchodów Sobótki z wywodzącej się z wierzeń słowiańskich obyczajowości, podjął próbę zasymilowania święta z obrzędowością chrześcijańską (stąd późniejsza wigilia św. Jana – potocznie zwana też nocą świętojańską, posiadająca wówczas wiele zapożyczeń ze święta wcześniejszego – obchodzona w nocy z 23 na 24 czerwca)
    • madohora Re: Noc Świętojańska w szaradach anagramowych 30.06.22, 18:05
      Równonoc, ekwinokcjum (łac. aequinoctium) – moment, w którym Słońce przechodzi przez jeden z dwóch punktów, w których ekliptyka przecina równik niebieski. Równonoc zdarza się dwa razy w roku:
      20/21 marca – Słońce przechodzi przez punkt Barana, na półkuli północnej następuje równonoc wiosenna, a na półkuli południowej równonoc jesienna.
      22/23 września – Słońce przechodzi przez punkt Wagi, na półkuli północnej następuje równonoc jesienna, a na półkuli południowej równonoc wiosenna.
    • madohora Re: Noc Świętojańska w szaradach anagramowych 30.06.22, 18:07

      sabat,
      określenie zgromadzenia czarownic, powstałe w okresie tzw. polowania na czarownice XV–XVII w.;
      nazwa (starofr. sabbat) pochodzi od hebrajskiego szabatu, natomiast za pierwowzór s. uważa się celtyckie święta Beltaine (30 IV) i Samain (31 X) oraz nocne zgromadzenia przypisywane w średniowieczu heretykom, gł. katarom. Pierwsza wzmianka o s. czarownic pojawiła się już 1335 podczas procesu w Tuluzie; w czasie s. czarownice miały spotykać się z diabłem lub jego wysłannikiem (mistrz Leonard), któremu oddawały cześć; przyjmował on nowe kandydatki, pozostawiając na ich ciele diabelski znak, a krwią kandydatek wpisywał ich imiona do „czarnej księgi”. Jednocześnie wyrzekały się one Chrystusa. Diabeł miał pojawiać się na s. najczęściej w postaci kozła, czasami także jako ropucha, kruk lub czarny kot; czarownice przekazywały mu tzw. nieczysty pocałunek. Miejscami s. miały być na ogół odległe góry lub wzgórza (np. Brocken w górach Harzu, Łysa Góra w G. Świętokrzyskich). Na s. czarownice przybywały spiritualiter [‘duchowo’] (dzięki zdolności eksterioryzacji) lub realiter [‘realnie’] i corporaliter [‘cieleśnie’] (unoszone przez demony lub na grzbietach zwierząt czy na miotłach). S. miały także funkcję ludyczną — po wielkiej uczcie i tańcu odbywała się szalona orgia seksualna, w której nagie czarownice miały spółkować z czarownikami i demonami; niekiedy s. kończyły się wywołaną przez czarownice gwałtowną burzą — gradobiciem.
      We współcz. ruchu czarownic (wicca) s. jest świętem obchodzonym 4 razy do roku (wielkie s.) oraz w okresie przesileń słonecznych i równonocy (małe s.); s. mają na celu uczczenie Bogini Wielkiej Matki i Młodego Boga oraz wyrażenie dziękczynienia za obfitość darów ziemi. Są to święta radości, ucztowania i tańców; ich uczestnicy występują w szatach lub są scyklad [‘odziani niebem’]
    • madohora Re: Noc Świętojańska w szaradach anagramowych 30.06.22, 18:08
      Ona już ręce splotła
      I poleciała ta miotła
    • madohora Re: Noc Świętojańska w szaradach anagramowych 30.06.22, 18:15
      https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ae/Escoba_de_paja.jpg/600px-Escoba_de_paja.jpg
    • madohora Re: Noc Świętojańska w szaradach anagramowych 30.06.22, 18:20
      Bies – w przedchrześcijańskich wierzeniach Słowian personifikacja bliżej nieokreślonego złego ducha, demona zła. Nazwa bies wywodzi się z prasłowiańskiego *bĕsъ, od praindoeuropejskiego *bhoidh-, oznaczającego „powodujący strach, przerażenie”
    • madohora Re: Noc Świętojańska w szaradach anagramowych 30.06.22, 18:32
      Czart zwany także jako czort (czesk. czert, rusk. czort, ros. чёрт) – w wierzeniach Słowian demon zła, znany głównie u plemion ruskich, zastąpił starosłowiańskiego biesa. W gwarze ludowej nazywany kusym, a w wierzeniach chrześcijańskich diabłem
    • madohora Re: Noc Świętojańska w szaradach anagramowych 30.06.22, 18:33
      https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f8/John_William_Waterhouse_-_Magic_Circle.JPG/330px-John_William_Waterhouse_-_Magic_Circle.JPG
    • madohora Re: Noc Świętojańska w szaradach anagramowych 30.06.22, 18:35
      Czarodziej, mag – w mitach, okultyzmie, legendach i literaturze fantasy, osoba praktykująca magię. Żeński odpowiednik tego słowa to czarodziejka.
      W przeciwieństwie do, parających się czarną magią, czarnoksiężników czy czarownic, czarodzieje nieśli zwykle ludziom pomoc używając białej magii.
    • madohora Re: Noc Świętojańska w szaradach anagramowych 30.06.22, 18:36
      Woda (tlenek wodoru; nazwa systematyczna IUPAC: oksydan) – związek chemiczny o wzorze H2O, występujący w warunkach standardowych w stanie ciekłym. W stanie gazowym wodę określa się mianem pary wodnej, a w stałym stanie skupienia – lodem. Słowo „woda” jako nazwa związku chemicznego może się odnosić do każdego stanu skupienia.
    • madohora Re: Noc Świętojańska w szaradach anagramowych 30.06.22, 18:38
      Zioła, rośliny zielarskie – rośliny zawierające substancje wpływające na metabolizm człowieka (np. olejki eteryczne) i dostarczające surowców zielarskich. Są to gatunki lecznicze, przyprawowe, a także trujące. Grupa ta obejmuje przede wszystkim jednoroczne i dwuletnie rośliny zielne, ale także drzewa, krzewy, warzywa i byliny. Zalicza się do nich także niektóre grzyby. Zioła stosowane są m.in. w ziołolecznictwie, aromaterapii i jako przyprawy.
    • madohora Re: Noc Świętojańska w szaradach anagramowych 30.06.22, 18:40
      Święto przesilenia letniego wszędzie, nie tylko wśród ludów słowiańskich, obchodzono podobnie. W Czechach, tak jak w Polsce, skakano przez ogniska, co miało oczyszczać oraz chronić przed wszelakim złem i nieszczęściem. Zasuszone wianki z bylicy zakładano na rogi bydłu, by ustrzec je przed chorobami i urokami czarownic. Serbowie od dogasających o świcie ognisk zapalali pochodnie i obchodzili z nimi zagrody i domostwa, co chronić miało przed złymi duchami. W Skandynawii palono ogniska na rozstajnych drogach albo nad brzegami jezior, wierząc, że woda, w której koniecznie należało się zanurzyć, miała podówczas właściwości lecznicze. Święto to pod nazwą Līgo (23 czerwca) i Jāņi (24 czerwca) jest np. nieprzerwanie obchodzone i nadal bardzo popularne na Łotwie, gdzie ma charakter święta państwowego. Na Litwie miejscowe Rasos cieszy się nieco mniejszą popularnością
    • madohora Re: Noc Świętojańska w szaradach anagramowych 30.06.22, 18:41
      wianki,
      etnogr.:
      1) koła plecione z roślin (ziół, kwiatów); w kulturach starożytnej Europy i in. kontynentów wianki były znakiem wyróżnienia, odświętności; wkładano je na głowę, ramiona, nogi osób poddawanych jakiemuś obrzędowi lub czczonych; były też składane jako ofiara;
      2) jeden ze słowiańskich zwyczajów, w Polsce praktykowanych w okresie lata (tzw. noc świętojańska z 23 na 24 VI) polegający na rzucaniu wianków z zapaloną pośrodku świecą w nurt rzeki i na wróżeniu.
    • madohora Re: Noc Świętojańska w szaradach anagramowych 30.06.22, 18:43
      Bylica (Artemisia L.) – rodzaj roślin z rodziny astrowatych. Obejmuje 475 gatunków[4]. Rośliny te występują w większości na półkuli północnej – w Europie, Azji i Ameryki Północnej, ale mniej liczne lub introdukowane gatunki spotykane są niemal wszędzie poza Antarktydą. Niektóre gatunki dominują na stepach lub półpustyniach, tworząc tzw. pustynie bylicowe. W Polsce rodzime są 4 gatunki, jako antropofity zadomowione występuje 6, a przejściowo dziczejących są 4. Liczne gatunki są uprawiane[6].
    • madohora Re: Noc Świętojańska w szaradach anagramowych 30.06.22, 18:44
      Wróżenie (wróżbiarstwo, dywinacja) (łac. divinatio) – zespół czynności związanych z próbami przepowiadania przyszłości z pomocą specjalnych przedmiotów i technik, a według niektórych interpretacji, także sił nadnaturalnych (zob. siła wyższa). W środowisku naukowym wróżenie uznawane jest za pseudonaukę. Nie istnieje dowód potwierdzający skuteczność wróżenia.
    • madohora Re: Noc Świętojańska w szaradach anagramowych 30.06.22, 18:45
      Kwiat paproci, perunowy kwiat – w wierzeniach słowiańskich mityczny, legendarny kwiat, mający zakwitać raz w roku, w czasie przesilenia letniego, podczas najkrótszej nocy w roku (około 21-22 czerwca). Znalazcy zapewniać miał bogactwo i dostatek, przez co jego poszukiwania stały się stałym elementem obchodów słowiańskiego święta Kupały.
    • madohora Re: Noc Świętojańska w szaradach anagramowych 30.06.22, 18:47
      Świetlik świętojański (Lampyris noctiluca) – jeden z trzech gatunków świetlika występujących na terenie Polski, szczególnie skrajach lasów obficie porośniętych krzewami, zbiorowiskach wysokich bylin, pobrzeżach żywopłotów i parkach.
    • madohora Re: Noc Świętojańska w szaradach anagramowych 30.06.22, 18:47
      Dorosłe osobniki żyją krótko i nie pobierają żadnego pokarmu. Świetliki nocami w lipcu latają poszukując samic, które siedząc na roślinach przywabiają świeceniem potencjalnych partnerów. Zapłodnione samice składają jaja do ziemi.
    • madohora Re: Noc Świętojańska w szaradach anagramowych 30.06.22, 18:48
      Światło wytwarzane przez świetlika świętojańskiego powstaje w wyniku chemiluminescencji dzięki enzymowi lucyferazie. Świetliki mogą dowolnie światło „włączać i wyłączać”. Światłu, które wytwarzają, nie towarzyszy ciepło, a więc ciało chrząszcza nie ulega nagrzaniu.
    • madohora Re: Noc Świętojańska w szaradach anagramowych 30.06.22, 18:49
      Bioluminescencja – świecenie żywych organizmów, jeden z rodzajów chemiluminescencji. Występuje u wielu bakterii, protistów, grzybów, morskich jamochłonów, gąbek, mięczaków (głównie głowonogów), skorupiaków, owadów, osłonic, ryb.
    • madohora Re: Noc Świętojańska w szaradach anagramowych 30.06.22, 18:50
      Bioluminescencja może być też zjawiskiem ubocznym towarzyszącym innym procesom chemicznym, jak np. u grzybów. Jednym z grzybów wykazujących bioluminescencję jest występująca w Polsce opieńka miodowa, a także łycznik ochrowy
Pełna wersja