To jest wątek smutny los zwierzątek

    • madohora Re: To jest wątek smutny los zwierzątek 21.08.22, 20:47
      Mamut Jeffersona zaliczany jest przez niektórych badaczy do odrębnego gatunku Mammuthus jeffersoni, jednak prawdopodobnie był to podgatunek mamuta kolumbijskiego (Mammuthus columbi jeffersoni)
    • madohora Re: To jest wątek smutny los zwierzątek 21.08.22, 20:48
      Mamut południowy (†Mammuthus meridionalis) – jeden z pierwszych gatunków mamutów, wywodzący się od wcześniejszego †Mammuthus africanavus.
    • madohora Re: To jest wątek smutny los zwierzątek 21.08.22, 21:00
      https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7d/Southern_Mammoth_Mammuthus_meridionalis.jpg/240px-Southern_Mammoth_Mammuthus_meridionalis.jpg
    • madohora Re: To jest wątek smutny los zwierzątek 21.08.22, 21:02
      Za bezpośredniego przodka mamuta karłowatego uważany jest mamut kolumbijski, wielkości mniej więcej współczesnego słonia. Przypuszcza się jednak, że w środowisku o ograniczonych zasobach żywnościowych jakim są wyspy, mamut kolumbijski uległ skarłowaceniu. Uważa się, że kilka sztuk mamuta kolumbijskiego ok. 20 tys. lat temu przepłynęło kanał Santa Barbara (mający ok. 8 km szerokości) i zadomowiło na niewielkim lądzie, stanowiącym podówczas jedną wyspę, nazwaną Santa Rosae.
    • madohora Re: To jest wątek smutny los zwierzątek 21.08.22, 21:04
      Mamut kolumbijski (Mammuthus columbi) – wymarły gatunek trąbowca, mamut zamieszkujący Amerykę Północną od obszarów dzisiejszych północnych stanów USA aż do Kostaryki w epoce plejstocenu. Należał do ostatnich gatunków mamutów, linii zapoczątkowanej przez Mammuthus subplanifrons we wczesnym pliocenie. Wyewoluował z mamuta stepowego, który dostał się na kontynent północnoamerykański z Azji około półtora miliona lat temu. Mamut karłowaty z kalifornijskich Channel Islands wyewoluował właśnie z mamuta kolumbijskiego. Natomiast najbliższym współczesnym krewnym tego zwierzęcia jest słoń indyjski.
    • madohora Re: To jest wątek smutny los zwierzątek 21.08.22, 21:05
      Mamut kolumbijski żył obok Paleoindian, którzy polowali nań dla pożywienia, wykorzystywali jego kości do produkcji narzędzi i przedstawiali je w sztuce. Szczątki mamutów kolumbijskich znaleziono wśród artefaktów kultury Clovis, pozostałości mamutów pochodziły z polowań bądź stanowiły padlinę. Gatunek wymarł na pograniczu plejstocenu i holocenu, około 11 tysięcy lat temu, najprawdopodobniej na skutek utraty siedlisk spowodowanej zmianą klimatu, polowaniami ludzkimi lub kombinacją tych dwóch czynników.
    • madohora Re: To jest wątek smutny los zwierzątek 21.08.22, 21:11
      Populacja mamutów kolumbijskich żyjąca pomiędzy 80 000 a 13 000 lat temu na kalifornijskiej Channel Islands, 10 km od brzegu Ameryki, zmniejszyła rozmiary osobnika do mniej niż połowy kontynentalnego mamuta kolumbijskiego. Dlatego też uznaje się je za odrębny gatunek o nazwie mamut karłowaty (M. exilis) bądź podgatunek M. c. exilis. Mamuty te prawdopodobnie dostały się na wyspy, dopływając do nich za czasów niskiego poziomu morza, następnie zaś uległy procesowi karłowacenia wyspowego z powodu ubogich źródeł pokarmu i mniejszych przestrzeni. Na wyspach znajdowano również kości większych osobników, nie wiadomo jednak, czy reprezentowały one pewien etap karłowacenia, czy też były później przybyłymi na wyspy mamutami kolumbijskimi
    • madohora Re: To jest wątek smutny los zwierzątek 21.08.22, 21:15
      Mamut kolumbijski osiągał 4 m wysokości w kłębie. Ważył od 10 ton. Osiągał mniej więcej te same rozmiary, co reprezentanci wcześniejszych gatunków mamutów – M. meridionalis i M. trogontherii, był zaś większy od współczesnego słonia afrykańskiego oraz mamuta włochatego, osiągających od 2,7 do 3,4 m wysokości. Samce były ogólnie większe i bardziej potężne. Do identyfikacji płci najlepiej wykorzystać obręcz miedniczną, jako że jej dolne ograniczenie, tworzące kanał rodny, jest u samic zawsze szersze, niż u samców. Jak i inne mamuty, mamut kolumbijski miał wysoką głowę o pojedynczym sklepieniu i opadający ku tyłowi grzbiet o wysokim garbie nad ramionami, tworzonym przez wyrostki kolczyste kręgów grzbietowych, stopniowe coraz krótsze w kierunku od przodu ku tyłowi. Osobniki młodociane miały natomiast wypukłe grzbiety, jak współczesne słonie indyjskie[15]. Przednia część szczęk i żuchwy była krótka, głęboka, szew żuchwy był zaokrąglony, a wyrostek dziobiasty sterczał poniżej powierzchni trzonowców.
    • madohora Re: To jest wątek smutny los zwierzątek 21.08.22, 21:16
      Mamut kolumbijski cechował się bardzo długimi ciosami będącymi zmodyfikowanymi siekaczami, bardziej zakrzywionymi, niż u współczesnych słoni. Największy znany cios mamuta mierzył 4,9 m długości i należał właśnie do mamuta kolumbijskiego. Długość innych mieściła się w zakresie 3,5–4,121 m. Ciosy mamuta kolumbijskiego zazwyczaj nie były dużo większe od należących do mamutów włochatych, mierzących 4,2 m. Ciosy samic były znacznie mniejsze i cieńsze. Około ćwierć długości ciosu była schowana w zębodołach; wyrastały one spiralnie w przeciwnym kierunku z podstawy, zakrzywiały się przed wierzchołkiem, skierowany ku ciosowi strony przeciwnej, niekiedy się krzyżując. Większa część ich masy leżała blisko czaszki, dzięki czemu moment siły był mniejszy, niż gdyby zęby te rosły prosto. Zazwyczaj były asymetryczne, występowała znaczna zmienność. Niekiedy skręcały w dół zamiast na zewnątrz. Niekiedy skracały je złamania. Ciosy mamutów kolumbijskich były zazwyczaj mniej skręcone niż należące do mamutów włochatych. Słonięta w wieku sześciu miesięcy rozwijały ciosy wchodzące w skład uzębienia mlecznego, mierzące kilka centymetrów. Ciosy zaliczane do uzębienia stałego zstępowały je po roku. Cios rósł rokrocznie od 2,5 do 15 cm przez całe życie zwierzęcia, jednak wolniej po osiągnięciu przezeń dorosłości
    • madohora Re: To jest wątek smutny los zwierzątek 21.08.22, 21:18
      Jak współczesne słonie, mamuty miały wrażliwą na bodźce, umięśnioną trąbę, przypominającą kończynę i spełniającą wiele funkcji. Służyła ona do manipulowania przedmiotami i w interakcjach społecznych. Choć zdrowy dorosły mamut potrafił sam obronić się przed drapieżnikami z pomocą swych ciosów, trąby i rozmiarów, osobniki młodociane i osłabione dorosłe były podatne na ataki drapieżników polujących w grupie, jak wilki czy wielkie koty. Kości osobnika młodocianego pozostawione przez szablozębnego kota Homotherium znaleziono w Friesenhahn Cave w Teksasie. Ciosy mogły być też wykorzystywane w walkach międzyosobniczych wewnątrz gatunku o terytorium bądź o partnera lub w pokazach, by przyciągnąć samicę i onieśmielić rywali. Mamuty kolumbijskie o zablokowanych wzajemnie ciosach znalezione w Nebrasce stanowią dowód na walki pomiędzy mamutami. Zwierzęta te używały swych ciosów jako broń poprzez pchnięcia, zamachy i zderzenia. Podczas walki zazębiały wzajemnie ciosy, co czasami prowadziło do złamań. Krzywizna ciosów uniemożliwiała kłucie nimi. Na Goat Rock Beach w Parku Stanowym Sonoma Coast wychodnie łupków niebieskich i rogowców ukazują dowody na obecność mamutów kolumbijskich bądź mastodontów. Na skałach na wysokości 3-4 m widnieją wypolerowane powierzchnie, wytarte przez mamuty kolumbijskie lub mastodonty. Skały te nazywane są przez to „Mammoth Rocks”. Gładkie powierzchnie leżą głównie przy krawędzi. Skały te przypominają podobne skały w Afryce, wykorzystywane przez słonie i inne duże zwierzęta roślinożerne do pozbycia się błota i pasożytów. Podobne skały spotyka się w Hueco Tanks w Teksasie oraz w Cornudas Mountain w Nowym Meksyku
    • madohora Re: To jest wątek smutny los zwierzątek 21.08.22, 21:20
      Jak współczesne słonie, mamuty kolumbijskie były najprawdopodobniej zwierzętami społecznymi i żyły w matriarchalnych grupach rodzinnych. Większość ich zachowań społecznych przypominało behawior dzisiejszych słoni. Pogląd ten wspierają nagromadzenia skamieniałości jak w Dent Site w Kolorado czy Waco Mammoth National Monument w Waco w Teksasie. Znaleziono tam pozostałości grupy składającej się w całości z samic i młodych. Świadczy to o matriarchacie. Ostatnie z wymienionych znalezisk obejmuje 22 szkielety, z których 15 reprezentuje stado samic i młodych, które straciły życie w pojedynczej katastrofie, prawdopodobnie podczas powodzi. Ułożenie niektórych szkieletów sugeruje, że samice mogły tworzyć wokół młodych ochronny pierścień. W tym samym miejscu poległa inna grupa, składająca się z samca i sześciu samic, także prawdopodobnie z powodu powodzi. Czas ich śmierci szacuje się na między 64 000 i 73 000 lat temu. Nie wiadomo, czy obie grupy poniosły śmierć w wyniku tego samego zdarzenia. W Murray Springs Clovis Site w Arizonie wydobyto kilka szkieletów mamutów kolumbijskich. Ślady podobne do pozostawianych przez współczesne słonie prowadziły do jednego ze szkieletów. Mamut mógł pozostawić ślady, nim zmarł. Mógł je też zostawić inny osobnik, zbliżając się do umierającego. W podobny sposób słonie strzegą swych umierających krewnych przez kilka dni
    • madohora Re: To jest wątek smutny los zwierzątek 21.08.22, 21:21
      Od początku XX wieku wykopy w La Brea Tar Pits w Los Angeles dostarczyły 100 ton skamieniałości 600 gatunków flory i fauny, także kilku mamutów kolumbijskich. Wiele ze skamieniałości to szczątki zwierząt zatopionych w dziurach z asfaltem, wydobywającym się od 40 000 do 11 500 lat temu. Pył i liście prawdopodobnie pokrywały płynny asfalt, tworząc pułapkę dla nieostrożnych zwierząt. Pogrążone w asfalcie, zwierzęta umierały z głodu i pragnienia. Ich ciała przyciągały drapieżników, którzy także wpadali w pułapkę. Zapis kopalny zagłębienia ze smołą zdominowany jest przez szczątki drapieżników, jak wielkie psowate i kotowate. Skamieniałości różnych zwierząt znajdowane są razem. Doły ze smołą nie zachowują tkanek miękkich. Badanie z 2014 mające na celu wyodrębnienie kwasu deoksyrybonukleinowego mamuta kolumbijskiego wykazało, że asfalt może degradować DNA uwięzionych w nim zwierząt.
    • madohora Re: To jest wątek smutny los zwierzątek 21.08.22, 21:23
      Zawartość żołądków mamutów kolumbijskich zachowuje się rzadko, jako że nie znajduje się trucheł, jednakże szczątki roślinne odkryto pomiędzy miednicą a żebrami osobnika nazwanego „Huntington mammoth”, odkrytego w Utah. Pod mikroskopem zauważono, że pozostałości te zawierały pozostałości takich roślin, jak ciborowate, trawy, gałązki i igły jodły, dąb i klon[26]. Duża ilość mamucich odchodów znaleziona została w dwóch jaskiniach w Utah. Suche warunki i stabilna temperatura Bechan Cave (bechan oznacza w języku nawaho „duży kał”) pozwoliły zachować się odchodom słoniowatych, prawdopodobnie mamutów kolumbijskich, sprzed 16 000–13 500 lat. Kał składa się w 95% z przetrawionych części trawy i ciborowatych, od 0 do 25% zaś z roślin zdrewniałych w różnych bobkach. Zaliczają się doń bylica, Betula occidentalis i świerk kłujący. Widać tu podobieństwo do diety mamuta włochatego, choć dla mamuta kolumbijskiego istotniejsze były nisko rosnące rośliny. Grubość warstwy zachowanego łajna osiąga 41 cm, przy objętości 227 m³, a średnica największych bobków osiąga 20 cm. Kał z Bechan mógł zostać oddany przez niewielką grupę mamutów we względnie krótkim czasie, jako że dorosłe słonie afrykańskie oddają średnio 11 kg kału co 2 godziny każdego dni
    • madohora Re: To jest wątek smutny los zwierzątek 21.08.22, 21:25
      Długość życia mamuta kolumbijskiego szacuje się na około 80 lat. Długość życia ssaka zależy od jego wielkości. Mamut kolumbijski przewyższał rozmiarami współczesne słonie, żyjące około 60 lat. Wiek mamuta można mniej więcej ocenić, licząc słoje przyrostu rocznego jego ciosów w przekroju. Jednak nie bierze się wtedy pod uwagę najmłodszych lat życia mamuta, kiedy jeszcze nie miał ciosów uzębienia stałego. Każda główna linia reprezentuje jeden rok, pomiędzy nimi są linie tygodniowe i dzienne. Ciemne paski odpowiadają latom, co pozwala na ocenę, w jakiej porze roku zginął dany osobnik. Wzrost ciosów spowalniał, gdy było trudniej o pokarm, jak w czasie choroby zwierzęcia czy też gdy samiec opuszczał swoje stado. Samce słoni żyją w stadach do wieku około dziesięciu lat
    • madohora Re: To jest wątek smutny los zwierzątek 21.08.22, 21:27
      Prawie wszystkie kręgi bardzo starego osobnika „Huntington mammoth” były zdeformowane przez chorobę. 4 kręgi lędźwiowe zrosły się ze sobą. Niektóre kości noszą ślady infekcji bakteryjnej – zapalenia kości i szpiku. Stan kości wskazuje, że zwierzę padło ze starości i niedożywienia
    • madohora Re: To jest wątek smutny los zwierzątek 21.08.22, 21:28
      Mamut kolumbijski zamieszkiwał południową połowę Ameryki Północnej, od północnej części dzisiejszych Stanów Zjednoczonych przez Meksyk aż do Kostaryki na południu. Jedno z kostarykańskich znalezisk, trzonowiec, ogłoszone zostało w 1963, ale później zaginęło]. Środowisko w tych rejonach mogło tworzyć bardziej zróżnicowane siedliska, niż te zamieszkiwane przez mamuty włochate na północy. Część tych obszarów porastały trawa, rośliny zielne, drzewa czy krzewy. Skład flory zależał od regionu. Były to tereny trawiaste, sawanny i prerie północne z laskami osikowymi. Zaliczały się tu też tereny porosłe drzewami. Choć mamuty nie preferowały lasów, polany dostarczały im trawy i roślinności zielnej
    • madohora Re: To jest wątek smutny los zwierzątek 21.08.22, 21:30
      Ludzie dostali się do Ameryki przez Beringię. Pozostawili dowody swych interakcji z mamutami kolumbijskimi. Narzędzia wykonane ze szczątków mamutów kolumbijskich odkryto w kilku miejscach w Ameryce Północnej. W Tocuila w Meksyku mamucie kości zbierano 13 000 lat temu w celu produkcji odłupków i rdzeni. W Lange-Ferguson Site w Dakocie Południowej pozostałości dwóch mamutów znaleziono z dwoma liczącymi 12 800 lat rozłupcami otoczakowymi zrobionymi z mamuciej łopatki. Służyły one do rzeźnickiej obróbki mamutów. W tym samym miejscu znaleziono także ostrze z mamuciej kości, zaklinowane pomiędzy kośćmi mamuta. W Murray Springs archeolodzy odkryli liczący 13 100 lat przedmiot z kości udowej mamuta. Uznaje się go za narzędzie służące prostowaniu kości w celu produkcji drzewcy włóczni (Inuici używają podobnych)
    • madohora Re: To jest wątek smutny los zwierzątek 21.08.22, 21:31
      Inne miejsca dostarczają bardziej przypadkowych argumentów za polowaniem na mamuty, jak ułożone w stosy kości noszące ślady pozostawione przez działalność rzeźnika. Część z tych lokalizacji nie łączy się blisko z grotami typu Clovis. Lehner Mammoth-Kill Site i Dent Site, gdzie znaleziono liczne pozostałości osobników młodocianych i dorosłych wraz z pozostałościami rzeźnictwa i razem z grotami typu Clovis, interpretowano kiedyś jako ślady zabijania całych stad przez myśliwych Clovis. Jednakże analiza izotopowa wykazała, że chodzi o akumulację osobników zmarłych w różnych porach roku. Nie mogło to więc byś stado zabite w czasie pojedynczej masakry. Wiele innych zbiorów kości ze śladami obróbki rzeźnika również może reprezentować zbiory powstające z upływem czasu. Jako dowody na wielkoskalowe polowania są więc dwuznaczne
    • madohora Re: To jest wątek smutny los zwierzątek 21.08.22, 21:33
      Mamut kolumbijski stanowi jeden z symboli stanu Waszyngton – skamieniałość stanową. Z kolei Nebraska wybrała sobie „Archie”, okaz mamuta kolumbijskiego znaleziony w tym stanie w 1922. „Archie” przebywa obecnie na wystawie w Elephant Hall University of Nebraska State Museum w stolicy stanu, Lincoln. Stanowi on największy zmontowany szkielet mamuta w USA.
    • madohora Re: To jest wątek smutny los zwierzątek 21.08.22, 21:36
      Naukowcy są podzieleni w kwestii wpływu zmian klimatu lub polowań na wymarcie mamuta kolumbijskiego. Zgodnie z hipotezą zmian klimatycznych ocieplenie doprowadziło do skurczenia się siedlisk tego gatunku słoniowatych. Prerie porosłe drzewami stały się lasem, terenami trawiastymi bądź półpustyniami. Zubożała różnorodność roślin. Inna hipoteza przyczynę wymarcia mamutów upatruje w polowaniach człowieka. Pomysł ten zaproponował jako pierwszy Paul S. Martin w 1967. Bardziej współczesne badania dają różne rezultaty. Badanie z 2002 dostarczyło wniosku, zgodnie z którym zapis archeologiczny nie wspiera tej hipotezy, jako że sposób przebadanych 76 miejsc tylko 14 miejsc związanych z kulturą Clovis dostarcza silnych dowodów zabijania słoniowatych (12 z pozostałościami mamutów i 2 ze szczątkami mastodontów). Dla kontrastu badanie opublikowane w 2007 pokazuje, że pozostałości kultury Clovis wskazują na najwyższą częstość eksploatacji prehistorycznych trąbowców na świecie, co wspiera hipotezę polowań. Jaka byłaby rzeczywista przyczyna wymierania, wielkie ssaki są ogólnie bardziej podatne, niż małe, co wynika z mniejszej liczebności populacji i wolniejszego tempa rozrodu
    • madohora Re: To jest wątek smutny los zwierzątek 21.08.22, 21:38
      Mamuty włochate były wyłącznie roślinożerne, żywiły się głównie roślinami stepowymi, przede wszystkim różnymi gatunkami traw. W mniejszym stopniu na ich pożywienie składały się różnego rodzaju zioła, roślinność krzewiasta i drzewiasta, oraz prawdopodobnie także mchy i porosty. Pożywienie zrywały chwytną trąbą i rozcierały je dużymi trzonowcami. Ciosy mamutów osiągały do 5 metrów długości i służyły do odkopywania roślin spod śniegu podczas zimy.
    • madohora Re: To jest wątek smutny los zwierzątek 21.08.22, 21:40
      Znaleziono bardzo wiele szczątków mamutów włochatych ze śladami użytkowania przez człowieka. Odkryto nawet pozostałości domostw zbudowanych w całości z kości mamucich. Kość mamucia stanowiła materiał do produkcji różnorodnych artefaktów: broni, narzędzi, przedmiotów kultowych. Mamut włochaty był jednym z najczęściej przedstawianych zwierząt w sztuce naskalnej. Gatunek ten przetrwał do końca plejstocenu. W Europie wymarł ok. 13 tysięcy lat temu, na Syberii prawdopodobnie ok. 10 tysięcy lat temu, a w Ameryce Północnej nie wcześniej niż 10,5 tysiąca lat temu
    • madohora Re: To jest wątek smutny los zwierzątek 21.08.22, 21:41
      W Polsce największe nagromadzenie szczątków mamuta włochatego odnaleziono w 1967 na wzgórzu św. Bronisławy w Krakowie. Napotkano tam nagromadzenie kostne (blisko 6 tys. kości i zębów) 86 mamutów, zdechłych lub zabitych, a następnie pociętych przez ludzi. Wiek kości wynosi 23–24 tys. lat. Inne duże znalezisko kości mamutów pochodzi z piaskowni w rejonie Pyskowic. Na bazie materiałów z tego stanowiska zrekonstruowano szkielet mamuta stojący w Muzeum Geologicznym Państwowego Instytutu Geologicznego w Warszawie. Mniejsze znaleziska mamutów są powszechne w całej Polsce, zwłaszcza w jej południowej i środkowej części.
    • madohora Re: To jest wątek smutny los zwierzątek 21.08.22, 21:44
      Amerykański mastodon (nazwa naukowa Mammut americanum ) przemierzał Amerykę Północną od co najmniej 3,75 miliona do 11 000 lat temu. Mastodonty, wraz z mamutami i współczesnymi słoniami, należą do rzędu trąbowce. Jako dorośli mieli od 2,5 do 3 metrów (8-10 stóp) w kłębie i ważyli od 3500 do 5400 kilogramów (4-6 ton).

      Mastodonty wyginęły około 11 000 lat temu. Dziś paleontolodzy próbują zrozumieć , dlaczego .
    • madohora Re: To jest wątek smutny los zwierzątek 21.08.22, 21:46
      Zmontowany szkielet mastodonta jest wystawiony na wystawie Zmiany w Illinois State Museum w Springfield, Illinois. Szkielet jest złożeniem kilku szkieletów mastodontów znalezionych podczas wykopalisk w Boney Springs w centrum Missouri. Wykopaliska te miały miejsce pod koniec lat 60. i na początku lat 70. i były kierowane przez pracowników Muzeum Stanowego Illinois.
Inne wątki na temat:
Pełna wersja