Gość: stranger
IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl
21.10.04, 12:37
Anglia: Żydzi wydaleni w 1290 r. przez Edwarda I oraz zakaz powrotu do 1655
roku.
Francja: wydaleni w 1306 r. przez Filipa Pięknego. Paru pozwolono na powrót
aby ich powtórnie wyrzucić w 1394 r. Żydowskie osiedla pozostały w Bordeaux,
Marsylii (skąd ich wydalono w 1682 r.) i w Alzacji.
Saksonia: wydaleni w 1349 r.
Węgry: w 1092 r. Żydzi kontrolowali na Węgrzech zbieranie podatków. W 1360 r.
zostali wyrzuceni ale później powrócili. W 1582 zostali znowu usunięci z
chrześcijańskiej części Węgier. (Turcy w okupowanej części Węgier uznawali
ich za lojalną podporę Imperium).
Niderlandy - Belgia: wyrzuceni w 1370 r. i do roku 1700, nie przebywali w
dużej liczbie. Holandia: usunięci z Utrechtu w 1444 r.
Czechy: wyrzuceni z Pragi w 1380 r. Wielu osiedliło się po roku 1562. W 1744
r. Maria Teresa znowu ich usunęła.
Austria: wypędzeni w 1420 r. przez Albrechta V.
Hiszpania: wyrzuceni w 1492 r.
Litwa: wydaleni w 1495 przez Wielkiego Księcia Aleksandra. Później wrócili.
Portugalia: wydaleni w 1498 r.
Prusy: wydaleni w 1510 r.
Włochy: wyrzuceni z Królestwa Neapolu w 1540 r.
Bawaria: usunięci w 1551 r.
Żydzi nie mieli wstępu do Szwecji do 1782 r.
Nie mieli wstępu do Danii przed XVII wiekiem, a w Norwegii do roku 1814.
W roku 1500 wszystkie kraje zachodniej Europy z wyjątkiem północnych Włoch,
części Niemiec i posiadłości papieskich wokół Awignonu były terenem zakazanym
dla Żydów!!!
Prawie cała Europa wypędziła Żydów (za wyjątkiem Polski i Imperium
Ottomańskiego czyli dzisiejszej Turcji) i ten stan trwał bez zmian do 1650 r.
Po wygnaniu Żydów z Europy Zachodniej z końcem średniowiecza, Polska przyjęła
ich gościnnie i pozwoliła im być kupcami i przedsiębiorcami - czyli klasą
ludzi biznesu. Taką klasę zachodni Europejczycy wytworzyli sobie spośród
własnych mieszkańców po usunięciu Żydów. Był to okres, kiedy Polska uratowała
Żydów przed wymarciem. Przez następne czterysta lat, do 1764 roku, liczba
Żydów w Polsce powiększyła się siedemdziesiąt razy w porównaniu z rokiem
1333. W tym samym okresie rodzima ludność Polski powiększyła się tylko około
sześciokrotnie - czyli przeszło dziesięć razy mniejszym tempem niż to się
stało z ludnością żydowską. Żydzi Polscy stali się największą i kulturalnie
najważniejszą częścią żydostwa światowego. Trzeba zaznaczyć, że stosunkowo
słaby przyrost ludności rodzimej wynikał w dużej mierze ze strat wojennych.
Żydzi polscy do zagłady w latach czterdziestych XX w. stracili na wojnach bez
porównania mniej ludzi niż Polacy, nawet wliczając w to powstanie
Chmielnickiego na Ukrainie w 1648 roku.
Czy okazali wdzięczność za gościnę i ratunek? (masowo popierając wrogów
Polski, państwa dokonujące rozbiór I Rzeczypospolitej, uczestnicząc w
wspieraniu okupacji zaborców, snując plany stworzenia na ziemiach polskich
swojego żydowskiego państwa - casus Jueopolonii, popierając nawałę
bolszewicką w 1920 r. i sowiecki najazd i okupację 1939/41, sterując Urzędem
bezpieczeństwa (UB) u początków PRL etc.)