rola teatru w Polsce..

[Gość: aggie]

Chciałabym poznać Waszą opinię.. jaką rolę spełnia teatr w realiach
współczesnej Polski ?

[axur]

Mnie na przykład nudzi śmiertelnie. Bo chciałby chyba spełniach role rozrywkową
(czyżby na inną nie było go stać?), a nawet to mu się nie udaje.

Pytanie jest za ogólne...

[axur]

Mam takie niejasne wrażenie, że moderator tego forum niemrawo usiłuje animować
nasze dyskusje. Ale nie jest on raczej amatorem teatru.

[Gość: Bonnie]

Żeby teatr miał jakąś role- MUSI NAJPIERW ISTNIEC:D
U nas mamy jakies male ogniska- wcale nie pasujące do tego patetycznego temaciku

[jasiek_natolin]

W realiach wspólczesnej Polski???
Mnie się wydaje,że żadną.
Większe znaczenie ma chyba to,w jaką kieckę ubierze się Joanna Brodzik albo
kogo jeszcze zwymyśla Michał Wiśniewski.
Może tak nie jest???

[transza]

przeginacie wszyscy.
Nigdy nie bylo tak, ze każde przedstawienie bylo wybitne. Zawsze było morze
byleczego i kilka perełek. Na tym polega sztuka.
Więc co to za brednie, że nie ma teatru? jest - i można zobaczyć czasami
świetne rzeczy - ostatecznie nawet na tym nudnawym forum CZASAMI o coś tam się
kłócimy i CZASAMI chodzi nam o SZTUKĘ.

a rolę pełni taką, jaką pełnił zawsze - od zarania dziejów, moderatorze
kochany, od zarania dziejów i po ich kres rola teatru bedzie zawsze taka sama.
Zmienia się tylko jego oblicze - bo zmienia się oblicze rzeczywistości.

A skoro nie ma teatru - to może nie ma rzeczywistości?

[Gość: Peras]

Czyżbyś była rzeczniczką "sztuki totalnej"...ten wątek końcowy zabrzmiał
żałośnie fałszywą nutką....
Co do tetaru i szuki- masz całkowita racje..tylko, żebysmy jeszcze mogli z
czego wybierać...na razie mamy dinozaury (podobno "wielkie") i mnóstwo
nieciekawych płotek...a gdzie wieprze i perły?? chyba mam za słaby wzrok, ale
jakoś od kilku lat ich dojrzec nie mogę (zdarzały się przebłyski- w końcu
zawsze jest odstępstwo od reguły...)

[transza]

wydaje mi się, że zawsze były to przebłyski. gdybysmy skatalogowali osiągnięcia
teatralne i odnieśli do całości produkcji, to pewnie zostałby nam promil.
pierwsza zasada: większość nigdy nie ma racji. ci, którzy tworzą coś
wyjatkowego, to naprawdę przypadki szczególne - ba! to nawet nie jest kwestia
osobniczego talentu, to kwestia jakiegoś przebysku geniuszu w danej chwili.
może ostatnio nie jest najlepiej, rzeczywiście - dlaczego - to chyba temat na
osobną dyskusję. Perełki chyba jednak można znaleźc - jesli weźmiesz pod uwagę
kilka ostatnich lat, to Grzegorzewski stworzył niezłe spektakle, Warlikowski,
Jarzynie też cośtam wyszło, we Wrocławiu uczeń Lupy sprawował się nienajgorzej,
wcześniej Głomb stworzył ciekawe miejsce w Legnicy. Mnóstwo rzeczy pewnie
pomijam. Jakby pozbierać, to okazałoby się pewnie, że nie jest tak kiepsko. Nie
no, w ciągu kilku ostatnich lat byłokila NAPRAWDĘ dobrych spektakli.

a ostanie zdanie było kpiną. jak cztam, że teatru nie ma, to mnie to siłą
rzeczy prowokuje...

[Gość: Wojtaszek]

A ja śmiem twierdzić, że teatru jednak nie ma. Rozmywa się w jakichś
absurdalnych akcjach typu "Teren Warszawa" albo masowo tłumaczonych na polski
kiepskich sztukach z Zachodu albo jeszcze gorszych rodzimych tekstach spod
znaku "Pokolenia Porno". Teatr rozpuszcza się także w idiotycznych
wypowiedziach krytyków takich jak Gruszczyński czy Pawłowski, przyklaskujących
każdemu co bardziej pretensjonalnemu przedstawieniu. No więc nie ma teatru w
Polsce. Umarł i szybko nie zmartwychwstanie. "Stary" teatr się zużył, "młody"
jeszcze tak naprawdę nie powstał, bo ten który mamy nadaje się co najwyżej dla
nawiedzonych licealistek.

[axur]

Zgoda na argumenty, ale nie dotyczą one CAŁEGO teatru w Polsce, bo tego niemal
nikt nie ogarnie. Są przecież arcyciekawe alternatywy - chociaż rzadkie jak
brody nastolatków. W teatrach repertuarowych też czasami dzieją się rzeczy,
jeśli nei wielkie, to przynjamniej interesujące. Żeby tego doświadczyć, trzeba
by uczciwie oglądać najwięcej jak się da w całej Polsce.

Poza tym takie czasy, nie ma miejsca na wielkości.

[Gość: Bonnie]

Trochę więcej optymizmu ludzie- ostatnio doznałam iluminacji-a raczej
odkryłam,że moje pozornie dwie sprzeczne pasje mogą się scalić na płaszczyznie
teatralnej...
Póki co nie chce brutalnie pozbawiac się stanu euforii:)