Gość: wypierdek mamuta
IP: *.internetdsl.tpnet.pl
20.10.04, 21:17
z angielskiego na podstawie wersji Blakneya
www.mountainman.com.au/taotrans.html
i angielskiego tlumaczenia niemieckiej wersji Wilhelma (niedostepnego w
sieci, albo nie wiem gdzie jest) dokonanego przez H. G. Oswalda)
Tam gdzie nie ma autora, jednak, jest potrzeba żeby
jakiegoś wymyślić; i od czasu kiedy Tao Te Ching
uzyskała formę, legenda dołączyła Lao Tzu
a Ssu-ma Ch’ien włączył legendę do swoich
Utrwaleń Historycznych (Rozdz. 63.). Lao Tzu
jest tam prezentowany wystarczająco
poprawnie jako ktoś kto zrezygnował
z cywilizowanego oraz jest zaniepokojony
ideami Konfucjusza i który w związku z tym
odchodzi do nieznanego, przypuszczalnie
aby przeżyć życie jako pustelnik.
Lao Tzu praktykował Drogę i jej Zaletę;
nauczył się wykonywać swoją pracę
skromnie i anonimowo.
Lao Tzu napisał książkę w dwóch częściach;
wyjaśniając Drogę i jej Zaletę w coś
ponad pięciu tysiącach słów.
Tao: droga, ścieżka, kierunek w którym
ludzie podróżują, sposób działania natury;
i w końcu Droga ostatecznej rzeczywistości.
Te: Zaleta, charakter, wpływ, przymus
moralny; „zewnętrzny przejaw człowieka
i wewnętrzny przejaw osobowości”.
Lao Tzu
(Stare dziecko)
Tao Te Ching
(Droga życiowa)
Część pierwsza: Droga
1
Niewyznaczona Droga nie może być opisana
Przez nazwy; ponieważ nie ma w nich natury;
„To-czego-nie-ma” jest początkiem nieba i ziemi;
„To-co-jest” jest matką wszystkich rzeczy.
Tajemnica czeka na wejrzenie
Oczu odchmurzonych czekaniem;
Ci którzy są ograniczeni namiętnościami
Widzą tylko zewnętrzne opakowanie.
Ci dwoje przychodzą razem, ale różnią się
Swoimi nazwami.
Ze wszystkich głębokich rzeczy,
Powiedz że ich jedność jest najgłębsza.
Brama do źródeł świata.
2
Od kiedy świat wskazuje na piękno jako takie,
Jest też brzydota.
Jeżeli dobro jest brane jako dobro,
Nikczemność wchodzi jednako.
Ponieważ jest i nie-ma przychodzą razem,
Trudne i łatwe są komplementarne;
Długie i krótkie są relatywne,
Wysokie i niskie są porównawcze;
Wysokość i dźwięk tworzą harmonię,
Przed i po są sekwencją.
W rzeczy samej Mądrego Człowieka powinnością
Jest pracować poprzez stałość;
On naucza nie poprzez przemowy
Ale poprzez osiągnięcia;
On pomaga każdemu,
Nie pomijając nikogo;
Swoje życie daje wszystkim,
Niczego nie posiadając;
A to co daje do ominięcia
Nie zależy od nikogo innego.
Kiedy mu się udaje,
Nie bierze zaufania
I właśnie dlatego że go nie bierze,
Zaufanie nigdy nie opuszcza go.