sp9tcu
02.05.04, 14:09
Jestem Obórzony to co robi LPR i Pan Poseł Marek Kotlinowski
za stroną http://www.ojczyzna.pl/forum/read.php?f=3&i=11911&t=11911
TREŚĆ WNIOSKU
Warszawa, 30.04.2004 r.
Trybunał Konstytucyjny
Al.Szucha 12A
00-918 Warszawa
Wnioskodawca:
Grupa posłów na Sejm RP
reprezentowanych przez posła
Marka Kotlinowskiego
Adres do korespondencji:
Klub Parlamentarny
Liga Polskich Rodzin
ul.Wiejska 4/6/8, 00-902 Warszawa
Uczestnicy postępowania:
Sejm RP,
Prezydent RP,
Rada Ministrów,
Minister Spraw Zagranicznych,
Prokurator Generalny,
WNIOSEK
o stwierdzenie niezgodności z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej Traktatu
dotyczącego przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej,
podpisanego 16 kwietnia 2003 roku w Atenach i ratyfikowanego przez Prezydenta
RP (Dz.U. NR 90 poz. 864 z dnia 30 kwietnia 2004 roku), oraz art.234 Traktatu
ustanawiającego Wspólnotę Europejską.
Wnosimy o stwierdzenie niezgodności:
1. art.1 ust.1 i ust.3 Traktatu dotyczącego przystąpienia Rzeczypospolitej
Polskiej do Unii Europejskiej, oraz art.2 Aktu dotyczącego warunków
przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej oraz dostosowań w Traktatach
stanowiących podstawę Unii Europejskiej, będącego integralną częścią Traktatu
podpisanego 16 kwietnia 2003 roku w Atenach z preambułą Konstytucji RP w
części dotyczącej suwerenności Narodu Polskiego oraz art.8 ust.1, art.91
ust.3, art.188 i art.235 Konstytucji RP
oraz
2. art. 234 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską w części, w której
nakłada obowiązek na sądy ostatniej instancji i trybunały przedstawiania
pytań w sprawie ważności i interpretacji przepisów wspólnotowych także wtedy,
gdy przepisy te są niezgodne z Konstytucją RP, oraz ustanawia związanie
polskich sądów i trybunałów stanowiskiem Trybunału Sprawiedliwości WE wtedy,
gdy stanowisko to wymaga wydania orzeczenia niezgodnego z Konstytucją RP z
art.8 ust.1, art.174, art.178 ust.1, art.188 i art.195 ust.1 Konstytucji RP
UZASADNIENIE
1. Suwerenność Narodu i niepodległość Państwa Polskiego należą do najwyższych
wartości konstytucyjnych, co znajduje wyraz w preambule do Konstytucji
Rzeczypospolitej Polskiej: "W trosce o byt i przyszłość naszej Ojczyzny,
odzyskawszy w 1989 roku możliwość suwerennego i demokratycznego stanowienia o
Jej losie, my, Naród Polski (…) wdzięczni naszym przodkom za ich pracę, za
ich walkę o niepodległość okupioną ogromnymi ofiarami, (…) zobowiązani, by
przekazać przyszłym pokoleniom wszystko, co cenne z ponad tysiącletniego
dorobku (…) ustanawiamy Konstytucję Rzeczypospolitej Polskiej jako prawa
podstawowe dla państwa. (…) Wszystkich, którzy dla dobra Trzeciej
Rzeczypospolitej tę Konstytucję będą stosowali, wzywamy aby (…) poszanowanie
tych zasad mieli za niewzruszoną podstawę Rzeczypospolitej Polskiej."
Suwerenność Narodu Polskiego zostaje przekreślona, jeśli Polska związuje się
prawem organizacji ponadnarodowej, bo tak definiowana jest i taką jest Unia
Europejska oraz Wspólnoty w literaturze "europejskiej" i orzecznictwie
Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (J.Barcz red.J.Barcz: Prawo Unii
Europejskiej. Zagadnienia systemowe, Warszawa 2002, str.52; oraz
red.R.Skubisz: Orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, Warszawa
2003 str.27). Ponadnarodowy - oznacza coś więcej niż "międzynarodowy", o
którym mowa w art.90 ust.1 Konstytucji RP. Oznacza stojący "ponad" narodami,
co jest sprzeczne z istotą pojęcia suwerenności. Suweren nie ma bowiem nad
sobą już nikogo. Konstytucja RP w kilku artykułach posługuje się
pojęciem "organizacja międzynarodowa" i "prawo międzynarodowe", jednak
nigdzie nie mówi o organizacji "ponadnarodowej", ani przystąpienia do takiej
organizacji nie przewiduje.
W preambule do Konstytucji RP mowa jest o współpracy Polski ze wszystkimi
krajami, co oznacza równość partnerów, nie zaś wchłonięcie jednego państwa i
Narodu przez organizm supranarodowy. Rola przedmiotowa Narodu w ramach
organizmu ponadnarodowego, który wprawdzie gwarantuje w niektórych wymiarach
pewne wysokie standardy cywilizacyjne i kulturalne nie może zastąpić dążenia
Narodu do samodzielnego osiągania tych standardów w równej współpracy z
innymi suwerennymi narodami. Doświadczenie historyczne uczy, że żywotność
Narodu i jego zdolność do konkurowania z innymi mają lepsze warunki rozwoju,
jeśli Naród zachowuje suwerenność i w pełni suwerenny byt państwowy.
Przynależność Polski do organizacji ponadnarodowej, której istotą jest
przejmowanie kolejno, docelowo i nieodwracalnie suwerennych praw narodów jest
sprzeczna z zasadą suwerenności Narodu Polskiego wyrażoną dobitnie w
preambule Konstytucji RP. Przepisy art.1 ust.1 i 3 Traktatu dotyczącego
przystąpienia Polski do UE oraz art.2 Aktu dotyczącego warunków
przystąpienia, włączając Państwo i Naród Polski w system organizacji
ponadnarodowej jaką jest Unia Europejska naruszają wspomnianą zasadę.
2. Art.8 ust.1 Konstytucji RP stanowi, że "Konstytucja jest najwyższym prawem
Rzeczypospolitej Polskiej". Sensu tej normy nie można zawężać tylko do prawa
wewnętrznego, stanowionego przez organy RP, lecz należy rozumieć ją jako
regulację dotyczącą całości prawa obowiązującego na terenie RP wiążącego jej
organy i obywateli. Z normą art.8 ust.1 Konstytucji RP nie da się pogodzić
zasady bezwzględnego pierwszeństwa prawa wspólnotowego przed prawem krajowym,
która to zasada jest wyprowadzona pośrednio przez orzecznictwo Trybunału
Sprawiedliwości WE (dalej: ETS) z szeregu unormowań traktatów stanowiących
część składową Traktatu dotyczącego przystąpienia RP do Unii Europejskiej
(dalej: Traktat akcesyjny) i które to pierwszeństwo dotyczy każdego przepisu
unijnego przed każdym przepisem krajowym, w tym rangi konstytucyjnej. Zasada
ta według stałej linii orzecznictwa ETS i doktryny prawa "europejskiego"
obejmuje całość relacji między prawem wspólnotowym a prawem krajowym, nie
wyłączając pierwszeństwa także wspólnotowego prawa pochodnego przed normami
konstytucyjnymi państw członkowskich. (Por. szczególnie wyroki ETS w
sprawach: 26/62 Van Gend i Loos v.Holenderska Administracja Podatkowa (1963)
ECR 1; 6/64 F.Costa v.ENEL (1964) ECR 585; 14/68 Walt Wilhelm v. Federalny
Urząd Kartelowy (1969) ECR 1; 11/70 Międzynarodowe Tow. Handlowe v. Einfuhr
(1970) ECR 1161; 106/77 Administracja Finansów Publicznych v. Simmenthal
(1978) ECR 629. W uzasadnieniach tych wyroków ETS stwierdził m.in.: "EWG
stanowi porządek … na rzecz, którego państwa zredukowały … swe prawa
suwerenne". "Żadne normy prawa wewnętrznego nie mogą mieć pierwszeństwa przed
Traktatem…". "Prawo wynikające z Traktatu …nie może być z samej natury
uchylone przez prawo wewnętrzne, niezależnie od jego rangi…". "Ważność
środków Wspólnoty oraz ich skuteczność w prawie wewnętrznym nie może być
podważana przez stwierdzenia, że jest ono przeciwne prawom fundamentalnym
sformułowanym w konstytucji państwa członkowskiego…". "Zgodnie z zasadą
prymatu prawa wspólnotowego przepisy Wspólnot wywierają w wewnętrznym
porządku prawnym nie tylko taki skutek, że poprzez samo wejście w życie
uniemożliwiają stosowanie każdego przepisu prawa wewnętrznego z nimi
sprzecznego, lecz także, skoro stanowią one hierarchicznie wyższą część
składową porządku prawnego obowiązującego na terytorium każdego państwa
członkowskiego, powodują, że wejście w życie nowej normy prawa wewnętrznego
jest niemożliwe w takim zakresie, w jakim byłaby ona sprzeczna z normami
wspólnotowymi". Jedno z orzeczeń mówi o "absolutnym pierwszeństwie prawa
wspólnotowego przed całością prawa krajowego", co oznacza też, że naruszenie
praw podstawowych obywateli "nie mogą być oceniane za pomocą krajowych praw
podstawowych".)
Tak rozumiana zasada pierwszeństwa prawa wspólnotowego nie da się pogodzić
również