dla tych co sa robieni w konia.....

13.08.05, 19:57
Pełnomocnicy i Sędziowie


W starożytnym Rzymie i w epoce średniowiecza obowiązywało osobiste
prowadzenie sporu w myśl zasady: któż zna sprawę lepiej od samego
zainteresowanego. Z czasem wprowadzono do sądownictwa specjalne zachowania –
gesty i formułki, co znacznie skomplikowało sprawę, bo nieznajomość ich mogła
skończyć się przegraną.

Pojawili się więc rzecznicy stron, którzy po wyuczeniu się zawiłych procedur
mogli prowadzić spory
w zastępstwie swoich zleceniodawców. I tak narodziło się zastępstwo procesowe.
Jeśli zatem przyjdzie nam zasiąść na ławie sądowej w procesie cywilnym w
charakterze strony, a w procesie karnym – oskarżonego, niewątpliwie będziemy
potrzebowali fachowej…pomocy, bo czasami nawet drobny –naszym zdaniem – błąd
proceduralny może mieć poważne skutki.

Fachową pomoc prawną świadczą adwokaci i radcowie prawni zrzeszeni w swoich
korporacjach
Adwokaci wykonują zawód w kancelarii adwokackiej, w zespole adwokackim oraz w
spółce.

W Polsce jest 7000 adwokatów, z których 5500 czynnie wykonuje swój zawód. Są
oni zrzeszeni
w 24 izbach adwokackich, które tworzą zawodową korporację, do której
przynależność jest obowiązkowa.
Na czele korporacji stoi Naczelna Rada Adwokacka, a w poszczególnych miastach
działają podległe jej okręgowe rady adwokackie (wykaz znajdziemy na stronie
internetowej pod adresem: www.adwokatura.pl/ora.htm).

W województwie małopolskim jest 473 czynnych adwokatów, którzy swoje siedziby
mają w 21
miejscowościach. Część z nich pracuje w trzech w zespołach, a pozostali
prowadzą indywidualne kancelarie lub wykonują zawód w spółkach. Listę
adwokatów z tego okręgu znajdziemy na stronie
internetowej pod adresem:
www.adwokatura.krakow.pl/adwokaci.php



WAŻNE ADRESY
Naczelna Rada Adwokacka
00–202 Warszawa
ul. Świętojańska, 16 tel. O22 635–27–09
Rzecznik dyscyplinarny, tel. 022 635–81–09

Okręgowa Rada Adwokacka
31–135 Kraków
ul. Batorego 17, tel. 012 633–57–63


Proces cywilny

Adwokat z urzędu Przepisy kodeksu postępowania cywilnego przewidują dla
strony procesu cywilnego pomoc prawną w postaci tzw. Pełnomocnika z urzędu
pod warunkiem, że strona (powód lub pozwany) występująca o to jest zwolniona
od kosztów sądowych.

A zatem: chcąc uzyskać pomoc prawnika w procesie cywilnym, musimy wystąpić do
sądu o zwolnienie od
kosztów sądowych.
Prośbę tę możemy umieścić w pozwie lub złożyć w tej sprawie osobny wniosek.
Jeśli pozew już
złożyliśmy w sądzie lub sprawa się toczy, nic nie stoi na przeszkodzie, by
taki wniosek złożyć właśnie teraz – trzeba tylko podać w nim sygnaturę akt
sprawy.
We wniosku tym zwracamy się o „zwolnienie od kosztów całkowite”
lub „częściowe” – w zależności
od naszej sytuacji materialnej.
Oczywiście we wniosku musimy uzasadnić prośbę i załączyć odpowiednie
dokumenty – zaświadczenia potwierdzające wysokość naszych dochodów oraz
wydatków. W tym samym wniosku prosimy o przydzielenie nam do poprowadzenia
sprawy pełnomocnika z urzędu.

Wniosek „o zwolnienie od kosztów sądowych i przyznanie pełnomocnika” możemy
złożyć również ustnie do protokołu – np. na rozprawie. Sąd zdecyduje, czy
zwolni nas z kosztów i w jakim zakresie oraz czy przysługuje nam adwokat.

Jeśli odmówi – na takie postanowienie przysługuje nam zażalenie; mamy na to 7
dni od daty doręczenia postanowienia w tej sprawie.
Jeśli napisaliśmy nieprawdę, sąd może nie tylko cofnąć przyznaną nam ulgę,
ale nawet ukarać
nas grzywną. Gdy w toku procesu nasza sytuacja materialna poprawi się, sąd
obciąży nas kosztami.

Strona, której przyznano pełnomocnika z urzędu niestety nie decyduje o jego
wyborze – zrobi
to rada adwokacka na wniosek sądu.

(Jeśli zwolniono nas z kosztów sądowych, a jest orzeczona egzekucja, jesteśmy
zwolnieni również z kosztów postępowania egzekucyjnego – art. 771 kodeksu
postępowania cywilnego) O zwolnienie z kosztów sądowych i pełnomocnika z
urzędu możemy ubiegać się także w postępowaniu apelacyjnym i kasacyjnym.

Wniosek musi zawierać nazwę sądu, dane osoby wnioskującej, uzasadnienie i
załączniki w postaci
dokumentów potwierdzających nasze dochody.

Adwokat z wyboru .

Jeśli sprawa jest skomplikowana, a stać nas na to, możemy wynająć adwokata.
Nic prostszego, jak wybrać jedną z kancelarii i zlecić adwokatowi lub radcy
prawnemu, by poprowadził
naszą sprawę. W tym celu zawieramy z nim umowę, która co prawda nie
gwarantuje nam wgrania procesu, ale zobowiązuje naszego pełnomocnika do
dołożenia wszelkich starań – w granicach przewidzianych
przepisami – do dbałości o nasz interes.

Umowa musi zawierać również informację co do wysokości wynagrodzenia, które
nie może być niższe od określonego w rozporządzeniu ministra sprawiedliwości
(są to najniższe stawki) i zależy od wartości
przedmiotu sporu.

Przymus adwokacki

W procesie cywilnym w obu instancjach nie ma przymusu prawnej pomocy. Jest
ona natomiast wymagana przy wnoszeniu do Sądu Najwyższego kasacji, skargi na
przewlekłość postępowania oraz przy wnoszeniu
skargi konstytucyjnej – wówczas pismo musi sporządzić prawnik Jeśli w
postępowaniu przed
sądem pierwszej i drugiej instancji strona nie miała adwokata (lub radcy
prawnego), a zechce wnieść kasację, musi zlecić jej napisanie prawnikowi,
któremu będzie musiała za tę usługę zapłacić.

Może też z powodu trudności materialnych zwrócić się do sądu o zwolnienie od
kosztów i przyznanie
do wniesienia kasacji pełnomocnika z urzędu. Wówczas koszty ponosi skarb
państwa.

Wzór wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z
urzędu


cd...
    • babczyk Re: dla tych co sa robieni w konia..... 13.08.05, 19:58
      Kraków, 5 maja 2005 r.
      Do Sądu Rejonowego
      Wydział I Cywilny w Krakowie
      Powód:.......
      Zamieszkały:......
      Pozwany:.......
      Zamieszkały:.....
      Wartość przedmiotu sporu:
      3000 zł o zapłatę z tytułu naprawienia szkody
      WNIOSEK POWODA O ZWOLNIENIE OD KOSZTÓW
      SĄDOWYCH I PRZYZNANIE PEŁNOMOCNIKA Z URZĘDU
      Wnoszę o zwolnienie mnie od kosztów sądowych i przyznanie
      pełnomocnika z urzędu przeciwko pozwanemu..... w sprawie
      o zapłatę 3000 zł z tytułu naprawienia szkody.
      Uzasadnienie
      (krótko opisujemy sprawę i przedstawiamy naszą sytuację materialną)
      Podpis
      Załączniki:
      – zaświadczenia o zarobkach i wydatkach
      – odpisy wniosku i załączników


      Obowiązki Adwokata

      Adwokat przed rozpoczęciem wykonywania czynności zawodowych składa wobec
      dziekana rady
      adwokackiej ślubowanie następującej treści:

      „Ślubuję uroczyście w swej pracy adwokata przyczyniać się ze wszystkich sił do
      ochrony praw i wolności obywatelskich oraz umacniania porządku prawnego
      Rzeczypospolitej Polskiej, obowiązki swe wypełniać gorliwie, sumiennie i
      zgodnie z przepisami prawa, zachować tajemnicę zawodową, a w postępowaniu swoim
      kierować się zasadami godności, uczciwości, słuszności i sprawiedliwości
      społecznej”.

      Pełnomocnik procesowy ma obowiązek współpracować z klientem, którego interes
      reprezentuje.
      Oczywiście może odmówić udzielenia pomocy prawnej, ale tylko z ważnych powodów,
      o których musi poinformować zainteresowanego.

      Wątpliwości co do udzielenia pomocy prawnej lub odmowy rozstrzyga okręgowa rada
      adwokacka, a w wypadkach nie cierpiących zwłoki – dziekan.
      W przypadku pełnomocnictwa z urzędu zwolnić adwokata od udzielenia pomocy
      prawnej może tylko organ, który go wyznaczył.
      Adwokat wypowiadając pełnomocnictwo, zawiadamia o tym zainteresowane organy;
      jest także
      obowiązany jeszcze przez dwa tygodnie pełnić swe obowiązki, jeżeli nie
      nastąpiło wcześniejsze objęcie sprawy przez innego adwokata lub zwolnienie ze
      strony klienta.

      Pełnomocnik procesowy ma obowiązek współpracować z klientem. Współpraca ta
      powinna się opierać na wzajemnym zaufaniu.
      Pisma procesowe otrzymuje adwokat. Powinien jednak ważniejsze decyzje ustalać z
      klientem, który ma prawo do pełnej informacji (dotyczy to również adwokata z
      urzędu). Adwokat ma obowiązek poinformować
      klienta, który jest stroną procesu, o możliwości i warunkach odwołania sądu z
      kasacją włącznie.

      Jeśli z jakiejś przyczyny adwokat nie może uczestniczyć w rozprawie, powinien
      wyznaczyć swego zastępcę – udziela mu tzw. substytucji.
      Adwokat ma też obowiązek zachować w tajemnicy wszystko, czego dowiedział się w
      związku
      z wykonywaniem zawodu i obowiązek ten nie jest ograniczony w czasie. Ponadto
      adwokat podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu od odpowiedzialności cywilnej za
      ewentualne szkody wyrządzone
      przy wykonywaniu swoich czynności.
      Opłaty za czynności adwokackie ustala umowa z klientem; są one uzależnione od
      rodzaju i zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata.

      Minister sprawiedliwości po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Adwokackiej i
      Krajowej Rady Radców Prawnych określa, w drodze rozporządzenia, stawki
      minimalne za czynności adwokackie.

      Radcowie prawni Korporacja radców prawnych jest stosunkowo młoda – powstała
      przed 20 laty. Radcowie prawni mogą udzielać pomocy prawnej na rzecz wszystkich
      podmiotów gospodarczych, wszystkich jednostek
      organizacyjnych oraz wszystkich osób fizycznych, które nie są podmiotami
      gospodarczymi – z wyłączeniem spraw opiekuńczych, rodzinnych i karnych.
      Radcowie prawni mogą też być pełnomocnikami oskarżyciela posiłkowego oraz
      powoda cywilnego
      w procesie karnym, jeżeli są to podmioty gospodarcze.
      Jedynym ograniczeniem w zakresie dopuszczalnej formy wykonywania zawodu jest
      wykonywanie
      pomocy prawnej na rzecz osób fizycznych, które nie prowadzą działalności
      gospodarczej.
      Na tym polu radca prawny może wykonywać zawód tylko w kancelarii lub spółce,
      nie pozostając jednocześnie w stosunku pracy.
      Zawód radcy prawnego polega więc na świadczeniu pomocy prawnej, a w
      szczególności na udzielaniu porad prawnych, sporządzaniu opinii prawnych,
      opracowywaniu projektów aktów prawnych oraz występowaniu
      przed sądami i urzędami.
      Pomocą prawną jest w szczególności udzielanie porad i konsultacji prawnych,
      opinii prawnych, zastępstwo
      prawne i procesowe.
      Radca prawny może świadczyć pomoc prawną osobom fizycznym tylko w ramach
      wykonywania zawodu w kancelarii radcy prawnego lub współkach bez jednoczesnego
      pozostawania w stosunku pracy.

      Zakres pomocy prawnej, terminy i warunki jej wykonywania oraz wynagrodzenie
      określa umowa z klientem.

      Radca prawny nie może prowadzić sprawy ani udzielić jakiejkolwiek formie pomocy
      prawnej, jeżeli:
      ☛ udzielił wcześniej stronie przeciwnej pomocy prawnej w tej sprawie albo w
      sprawie z nią związanej;
      ☛ brał udział w sprawie jako przedstawiciel władzy lub instytucji prawa
      publicznego;
      ☛ jest osobiście lub materialnie zainteresowany w wyniku sprawy, chyba że jest
      w sprawie stroną, sprawa dotyczy członka jego rodziny, osoby mu bliskiej lub
      roszczenie jest wspólne dla niego i jego klienta;
      ☛ był albo pozostaje w bliskich stosunkach z przeciwnikiem swojego mocodawcy
      lub osobą zainteresowaną w niekorzystnym dla niego rozstrzygnięciu sprawy;
      ☛sprawa dotyczy radcy prawnego lub adwokata zatrudnionego przez ten sam podmiot;
      ☛złożył w tej sprawie zeznanie jako świadek lub biegły;
      ☛ pełnomocnikiem strony przeciwnej jest jego małżonek lub inna, bliska mu osoba;
      ☛ brał udział w sprawie lub sprawie z nią związanej jako arbiter sądu
      polubownego lub członek innych organów.
      Radca prawny zobowiązany jest do zachowania w tajemnicy wszystkiego, o czym
      dowiedział się przy okazji albo w związku z wykonywaniem zawodu. Obowiązek

      Obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej jest nieograniczony w czasie i trwa
      także po ustaniu stosunku prawnego, na podstawie którego radca prawny wykonywał
      czynności zawodowe.
      Radcę prawnego obowiązuje szczególna skrupulatność w rozliczeniach z klientem.
      Niedopuszczalne jest ustalanie wynagrodzenia (honorarium) w wysokości
      wygórowanej. Radca nie powinien zawierać z klientem umowy, na mocy której
      zobowiązuje się on zapłacić mu wynagrodzenie (honorarium) jedynie
      proporcjonalnie do osiągniętego wyniku. Dopuszczalna jest natomiast taka umowa,
      w której przewiduje się dodatkowe wynagrodzenie (honorarium) za pomyślny wynik
      sprawy.

      cdn...
      • babczyk Re: dla tych co sa robieni w konia..... 13.08.05, 19:58
        Radca prawny obowiązany jest informować klienta o przebiegu sprawy i jej wyniku
        w sposób ustalony z klientem.
        Radca powinien uzyskać zgodę klienta, w miarę możliwości pisemną, na
        zaniechanie wniesienia środka odwoławczego od orzeczenia kończącego sprawę w
        danej instancji.
        Jeżeli ocenia, że wniesienie środka odwoławczego jest bezzasadne, a klient z
        tym stanowiskiem nie zgadza się, powinien wypowiedzieć pełnomocnictwo w takim
        terminie, aby umożliwić klientowi powierzenie sprawy innej osobie i wniesienie
        środka odwoławczego.
        W razie prowadzenia sprawy z urzędu, radca prawny przedstawia klientowi pisemną
        opinię prawną o braku podstaw do wnoszenia środka odwoławczego.
        W przypadku, gdy radca prawny został wyznaczony przez prezesa sądu do
        prowadzenia sprawy – winien zawiadomić sąd o swoim stanowisku, w sposób
        wskazany w ustawie.
        Radca prawny może, na wyraźne życzenie klienta, wnieść pozew, złożyć wniosek
        lub środek odwoławczy także wtedy, gdy wcześniej wydał opinie i poinformował go
        o niecelowości takiej czynności; ma wówczas prawo zwrócić się o pisemne
        oświadczenie o jej dokonaniu na wyraźne żądanie. Nie powinien jednak
        wnosić środka odwoławczego w przypadku, gdy w sposób oczywisty naruszałoby to
        ustawowe wymogi w tym zakresie.
        Radca prawny obowiązany jest wydać klientowi, na jego żądanie, wszystkie
        otrzymane od niego dokumenty i pisma otrzymane z sądu lub organu, przed którym
        prowadził sprawę tego klienta; nie wolno uzależniać wydania tych dokumentów od
        uregulowania przez klienta należności.
        Radca prawny obowiązany jest zapewnić zastępstwo w przypadku przemijającej
        przeszkody, tak aby prowadzone przez niego sprawy nie doznały uszczerbku.
        Radca prawny nie jest obowiązany do ponoszenia wydatków w prowadzonej sprawie,
        np. opłat sądowych lub kosztów przejazdu do innej miejscowości, jeżeli klient,
        należycie wezwany, nie wpłaci w terminie wymaganej kwoty.

        WAŻNE ADRESY

        Krajowa Izba Radców Prawnych
        00–478 Warszawa,
        al. Ujazdowskie 18, lok. 4
        tel., fax (022) 622–05–88,
        622–84–28, 622–84–33,
        e–mail: kirp@kirp.pl

        Okręgowa Izba Radców Prawnych w Krakowie
        31–543 Kraków, ul. F. Nullo 8/4
        tel. (012) 410–84–00, 410–82–60
        fax, (012) 410–84–01
        www.krakow.oirp.lex.pl


        Proces karny

        Obrońca

        W procesie karnym mamy do czynienia z obrońcą.

        Oskarżonemu przysługuje prawo do obrony i należy go o tym poinformować.
        Oskarżony może mieć jednocześnie trzech obrońców. Jeśli nie ma obrońcy z wyboru
        z uwagi na trudną sytuację materialną, przysługuje mu obrońca z urzędu.
        Musi tylko wykazać, że nie stać go na ponoszenie kosztów obrony. Sąd może
        jednak cofnąć wyznaczonego
        obrońcę, jeśli okaże się, że nie istnieją okoliczności do
        obrony z urzędu.
        Decyzję o przyznaniu obrońcy z urzędu podejmuje prezes sądu.
        Na odmowę nie przysługuje zażalenie.
        Jeśli jednak oskarżony przegra proces, fakt odmowy przyznania obrońcy może
        podnieść jako zarzut w apelacji od wyroku.

        Oskarżony może oczywiście zrezygnować z obrony lub zdecydować, że będzie się
        sam bronił, ale prawo przewiduje sytuacje, kiedy obrona będzie obligatoryjna.

        W postępowaniu karnym oskarżony musi mieć obrońcę, jeżeli:
        * jest nieletni,
        * jest głuchy, niemy lub niewidomy,
        * zachodzi uzasadniona wątpliwość co do jego poczytalności,
        * nie włada językiem polskim.

        Wówczas prezes sądu sam wyznaczy mu obrońcę.
        Otrzyma go również, gdy sąd uzna to za niezbędne ze względu na okoliczności
        utrudniające obronę lub
        gdy sprawa w I instancji toczy się przed sądem okręgowym, a oskarżonemu
        zarzucono zbrodnię (tzn. czyn zagrożony karą powyżej 3 lat więzienia) lub
        pozbawiono go wolności.

        Obrońca – zarówno wyznaczony z urzędu, jak i ustanowiony przez oskarżonego – ma
        prawo i obowiązek działać do prawomocnego zakończenia postępowania, tzn. do
        wyroku wII instancji (jest on prawomocny z chwilą ogłoszenia).

        Oskarżony powinien zatem wcześniej porozumieć się z obrońcą w sprawie kasacji,
        jeśli zechce ją wnieść.
        Obrońca może działać tylko na korzyść oskarżonego.

        Stawki minimalne za obronę określa rozporządzenie ministra sprawiedliwości.
        Obrońcę ustanawia więc oskarżony lub prezes sądu.
        Jeśli oskarżony jest pozbawiony wolności, do czasu ustanowienia obrońcy przez
        oskarżonego, mobrońcę może ustanowić inna osoba.

        Upoważnienie do obrony może być ustanowione na piśmie lub przez oświadczenie do
        protokołu
        organu prowadzącego postępowanie karne.
        Ustanowienie obrońcy lub wyznaczenie go z urzędu uprawnia go do działania
        również po uprawomocnienia
        się orzeczenia.
        Obrońca może bronić kilku oskarżonych, jeżeli ich interesy nie pozostają w
        sprzeczności.
        Udział obrońcy nie wyklucza osobistego działania oskarżonego.

        Niedbalstwo adwokata

        Adwokata i klienta wiąże umowa o świadczeniu pomocy prawnej. Artykuł. 95 par. 2
        k.c. mówi, że czynność prawna dokonana przez pełnomocnika w granicach
        umocowania pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla mocodawcy.
        Zatem konsekwencje błędu adwokata czy radcy prawnego spadają na strony (np. sąd
        odrzuci wadliwą apelację czy kasacje bez wezwania do uzupełnienia braków).
        Adwokat powinien więc starannie bronić interesów klienta. Jeśli jednak naruszy
        obowiązek działania z należytą starannością i klient poniesie szkodę, może on
        zażądać od adwokata jej naprawienia.
        Najprostszą drogą jest uznanie winy przez samego prawnika. Jeśli nie zechce
        tego uczynić, musimy wystąpić
        do sądu z powództwem cywilnym o odszkodowanie.
        Trzeba jednak udowodnić, że pomiędzy działaniem adwokata a szkodą istnieje
        związek przyczynowy.
        Poza dochodzeniem odszkodowania (w drodze procesu), istnieje jeszcze
        odpowiedzialność dyscyplinarna.


        cdn...
        • babczyk Re: dla tych co sa robieni w konia..... 13.08.05, 19:59
          Adwokaci mają swoje sądy dyscyplinarne i podlegają odpowiedzialności
          dyscyplinarnej za postępowanie sprzeczne z prawem, zasadami etyki lub zawodu
          bądź za naruszenie swych obowiązków zawodowych.
          W zależności od przewinienia, grozi im nawet wydalenie z adwokatury.

          Możemy zatem złożyć skargę do rady adwokackiej.
          Wówczas rzecznik dyscyplinarny może spowodować wszczęcie dochodzenia przeciw
          adwokatowi.
          Stwierdzenie przez sąd dyscyplinarny naruszenia etyki zawodowej i niewłaściwego
          prowadzenia sprawy jest podstawą do wypłaty odszkodowania z ubezpieczenie

          OC adwokata.

          UWAGA: po upływie trzech lat od przewinienia przedawnia się ono, a po pięciu –
          następuje przedawnienie karalności i nie można już adwokata skazać
          dyscyplinarnie.
          Jeśli jednak czyn zawiera znamiona przestępstwa, przedawnienie dyscyplinarne
          nie następuje wcześniej niż przedawnienie karne.

          Warto zauważyć, że od 5 lutego 2005 r. adwokat lub radca prawny, który
          sporządził wadliwą apelację lub kasację może mieć kłopoty – sąd ma bowiem
          obowiązek zawiadomić o tym uchybieniu jego korporację.

          – Na nierzadkie przypadki braku odpowiedniego standardu usługi prawników trzeba
          reagować środkami dyscyplinującymi – uważa Łukasz Bojarski z Helsińskiej
          Fundacji Praw Człowieka.

          – Dla prawnika angielskiego nie do pomyślenia byłoby sporządzenie krótkiej
          apelacji z błędami proceduralnymi, co u nas się zdarza.

          Czy adwokat musi zwrócić wynagrodzenie

          Strona, dla której ustanowiono adwokata z urzędu, może stosownie do art. 94
          par. 1 k.p.c. cofnąć adwokatowi pełnomocnictwo.
          Tak też zrobiła pani Joanna D.–P.; nie tylko cofnęła pełnomocnictwo, ale
          wniosła do sądu pozew
          przeciwko Elżbiecie K., radcy prawnemu.
          Pani Joanna zwróciła się do radcy, by poprowadziła jej sprawę, której celem
          było uzyskanie dywidendy związanej z udziałami w zyskach spółki. Umowa spółki
          gwarantowała udziałowcomdywidendę po upływie roku od złożenia bilansu za dany
          rok.
          Zbliżał się właśnie termin wypłaty, a pani D.–P., będąc w konflikcie z prezesem
          spółki, który był jej mężem, wolała sprawę powierzyć w ręce fachowca.
          Pełnomocnictwo miało ją kosztować 18 tys. zł plus VAT (chodziło o 300 tys. Zł
          dywidendy), więc wypłaciła pełnomocnikowi 10 tys. zł i dodatkowo 3 tys. zł za
          zbadanie dokumentów spółki jeszcze przed zrobieniem
          jakiegokolwiek kroku w sprawie. Elżbieta K. nie zapoznała się z dokumentacją
          spółki, ale wniosła pozew o dywidendę. Nie zrobiłaby zrobiłaby tego, gdyby
          postąpiła zgodnie z żądaniem klientki.
          Wtedy bowiem dowiedziałaby się, że dywidendy nie będzie na razie, bo jej
          wypłatę przesunięto zgodnie z uchwałą walnego zgromadzenia wspólników, na które
          to zebranie pani Joanna nie poszła.

          Dowiedziawszy się o wszystkim, cofnęła pełnomocnictwo procesowe Elżbiecie K.,
          wycofała pozew o dywidendę, ale wniosła za to sprawę przeciwko Elżbiecie K. – o
          zwrot świadczenia nienależnego.

          Sądy dwóch instancji były zgodne co do tego, że zlecenia nie wykonano z
          należytą starannością, do którego zobowiązuje pełnomocników prawo, a zatem
          pieniądze trzeba zwrócić. Sąd Najwyższy podzielił ten pogląd i oddalił kasację
          Elżbiety K.
          Zatem jeśli adwokat czy radca prawny nie dochowuje należytej staranności przy
          prowadzeniu naszej sprawy, obowiązany jest zwrócić nam pieniądze z tytułu
          wynagrodzenia. (Wyrok zapadł 21 października 2004 r.; sygn. Akt V CK 61/04.)

          Pełnomocnik Procesowy

          Adwokat lub radca prawny, występując w sądzie w zastępstwie klienta, jest jego
          pełnomocnikiem prawnym (pełnomocnikiem procesowym). Ale nie tylko
          adwokat lub radca prawny może reprezentować interesy strony w sądzie. Może to
          robić rodzic strony, małżonek, rodzeństwo (rodzone lub przysposobione), a w
          konkretnych sprawach również organizacja.
          ☛W sprawach o ustalenie ojcostwa i o roszczenia alimentacyjne może nim być
          przedstawiciel organu właściwego w sprawach z zakresu pomocy społecznej.
          ☛ W sprawach związanych z prowadzeniem gospodarstwa rolnego – przedstawiciel
          organizacji zrzeszającej rolników indywidualnych
          ☛ W sprawach związanych z ochroną praw konsumentów – przedstawiciel
          organizacji, do którego zadań statutowych należy ochrona praw konsumentów
          ☛ W sprawach o roszczenia pracowników ze stosunku pracy –
          np. związki zawodowe.
          Nowelizując kodeks postępowania cywilnego, dostosowano przepisy w tej materii
          do prawa europejskiego i teraz powództwo mogą wytaczać i włączać się do
          postępowania w każdym stadium także organizacje społeczne, jeżeli do ich zadań
          statutowych należy ochrona równości oraz niedyskryminacji.
          Obecnie nie ma już wykazu organizacji społecznych, uprawnionych do występowania
          przed sądem. Może to robić każda organizacja, jeżeli przedmiot działalności
          zapisany w statucie uprawnia
          ją do występowania imieniu obywateli.

          W sądzie pracy

          Pełnomocnikiem pracownika przed sądem pracy, oprócz adwokata i radcy prawnego,
          może być:
          ☛ rodzic, małżonek, rodzeństwo lub zstępni (dzieci, wnuki);
          ☛ osoba sprawująca zarząd majątkiem lub interesami pracownika oraz osoba
          pozostająca ze stroną w stałym stosunku zlecenia;
          ☛ współuczestnik sporu, np. inny pracownik dochodzący tego samego roszczenia;
          ☛osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia;
          ☛ przedstawiciel związku zawodowego (nawet tego, w którym pracownik nie jest
          zrzeszony) lub
          inspektor pracy;


          Sędziowie

          Strony procesu (w sądzie cywilnym) czy oskarżony lub oskarżyciel posiłkowy (w
          sądzie karnym) nie
          mają wpływu na to, który sędzia będzie rozpatrywał ich sprawę.

          Sędziowie w sprawowaniu swojego urzędu są niezawiśli i podlegają tylko
          nkonstytucji i ustawom. Bywają
          jednak sytuacje, kiedy sędzia może być wyłączony ze sprawy – z mocy ustawy, na
          wniosek strony lub na jego życzenie. Oczywiście musi zaistnieć konkretny powód.

          Sędzia jest wyłączony z mocy ustawy od orzekania:

          ☛ w sprawach, w których jest stroną lub pozostaje z jedną ze stron w takim
          stosunku prawnym, że wynik sprawy może mieć wpływ na jego prawa lub obowiązki;


          cdn...
          • babczyk Re: dla tych co sa robieni w konia..... 13.08.05, 20:02
            ☛w sprawach dotyczących małżonka (także byłego), krewnych lub powinowatych w
            linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych
            do drugiego stopnia oraz w sprawach osób związanych z nim z tytułu
            przysposobienia, opieki lub kurateli (także po ustaniu tych więzi);
            ☛ w sprawach, w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem albo był radcą
            prawnym jednej ze stron;
            ☛w sprawach, w których w instancji niższej brał udział w wydaniu zaskarżonego
            orzeczenia,
            w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego (np. gdy
            wcześniej wykonywał zawód notariusza) lub przez niego rozpoznanego oraz w
            sprawach, w których występował jako prokurator.

            Każda z wyżej wymienionych przyczyn jest podstawą do wyłączenia sędziego bez
            oczekiwania na
            wniosek strony (oczywiście strona może też taki wniosek złożyć).
            Jeśli sprawa zostanie przez sąd rozpoznana mimo istnienia podstawy do
            wyłączenia sędziego, postępowania takie można uznać za nieważne i wystąpić o
            jego wznowienie (z pewnym jednak wyjątkiem: niedopuszczalna
            jest skarga o wznowienie od wyroku orzekającego unieważnienie małżeństwa lub
            rozwód albo ustalającego nieistnienie małżeństwa, jeżeli choćby jedna ze stron
            zawarła po jego uprawomocnieniu się nowy związek małżeński).
            Strona domagająca się wznowienia musi wykazać, że nie mogła domagać się
            wyłączenia sędziego przed uprawomocnieniem wyroku
            Powodem wyłączenia – na wniosek strony lub na żądanie sędziego – może być
            istniejący stosunek osobisty między sędzią a jedną ze stron lub jej
            przedstawicielem, np. istniejący między sędzią a stroną konkubinat albo
            szczególna nieżyczliwość lub przeciwnie – okazywane względy.
            Ten, kto chce zgłosić wniosek o wyłączenie sędziego, musi zrobić to przed
            przystąpieniem do rozprawy, gdyż zgłaszając wniosek później, będzie musiał
            uprawdopodobnić, że przyczyna wyłączenia powstała
            (lub stała się mu znana) później.
            Wniosek zgłasza się ustnie do protokołu lub na piśmie.

            O wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd w składzie trzech sędziów zawodowych i nie
            ma w nim sędziego,
            którego dotyczy wyłączenie(jest to rzadko spotykany skład
            w I instancji).

            Jeśli sąd oddali wniosek, można złożyć zażalenie.
            Rozstrzygnięcie sprawy przez sędziego, który nie był wyłączony z mocy ustawy,
            ale mógł być wyłączony
            na wniosek strony lub na własne żądanie, nie spowoduje nieważności postępowania
            i nie może być podstawą wznowienia procesu.
            W procesie karnym sędzia nie może orzekać:

            1) w sprawie, która bezpośrednio go dotyczy;
            2) gdy jest lub był małżonkiem: strony lub pokrzywdzonego, ich obrońcy,
            pełnomocnika lub przedstawiciela
            ustawowego albo pozostaje (lub pozostawał) we wspólnym pożyciu z jedną z tych
            osób;
            3) jest krewnym lub powinowatym w linii prostej, a w linii bocznej aż do
            stopnia pomiędzy dziećmi rodzeństwa osób wymienionych wyżej albo jest lub był
            związany z jedną z tych osób węzłem przysposobienia, opieki lub kurateli;
            4) był świadkiem czynu, o który sprawa się toczy albo w tej samej sprawie był
            przesłuchany w charakterze
            świadka lub występował jako biegły;
            5) brał udział w tej sprawie jako prokurator, obrońca, pełnomocnik,
            przedstawiciel ustawowy strony albo
            prowadził postępowanie przygotowawcze;
            6) brał udział w niższej instancji w wydaniu zaskarżonego orzeczenia lub wydał
            zaskarżone zarządzenie
            (co oznacza, że sędzia nie może rozpatrywać odwołania od własnego orzeczenia
            jako sąd II instancji);
            7) brał udział w wydaniu orzeczenia, które zostało uchylone lub stwierdzono
            jego nieważność (a zatem, gdy sprawa trafia ponownie do danego sądu, musi
            zająć się nią inny sędzia);
            8) brał udział w wydaniu postanowienia o warunkowym umorzeniu postępowania;
            9) brał udział w wydaniu orzeczenia, co do którego wniesiono sprzeciw;
            10) gdy ma orzekać co do wniosku o wznowienie lub kasację.

            Jeśli zachodzi jedna wymienionych podstaw, sędzia nie może orzekać w danej
            sprawie.
            Wówczas – bez wniosku strony – powinien złożyć oświadczenie do akt o
            zachodzącej przyczynie wyłączenia.

            Strona (oskarżyciel lub oskarżony), która wie o takiej okoliczności, również
            powinna złożyć stosowny
            wniosek.
            Podlega on rozpoznaniu przez sąd bez udziału tego sędziego.
            Naruszenie przepisu o zakazie orzekania przez danego sędziego w konkretnej
            sprawie powoduje,
            że:
            ☛ orzeczenie (np. wyrok) będzie nieważne z mocy prawa, jeśli wydał je sędzia z
            naruszeniem zakazu, o którym mowa w punkcie 1, 3, 6 lub 10; jest to dotkliwa
            sankcja, ponieważ nawet słuszne orzeczenie traktuje się jako nieistniejące, gdy
            jego nieważność stwierdzi sąd (sądy rozpatrujące odwołania muszą brać pod uwagę
            przyczynę nieważności z urzędu, to znaczy również wtedy, gdy strony procesu nie
            wniosą takiego zarzutu),
            ☛orzeczenie zostanie uchylone w wyniku odwołania, nawet bez zarzutów stron co
            do naruszenia przepisów o wyłączeniu sędziego; jest to mniej dotkliwa sankcja i
            dotyczy pozostałych wymienionych przypadków,
            gdy sędzia powinien być wyłączony, ale jednak orzekał.

            Pamiętajmy:

            jeśli nikt nie wniesie odwołania od orzeczenia, nie będzie szansy na „wykrycie”
            nieprawidłowości i orzeczenie się uprawomocni.

            Sędzia jest wyłączany ze sprawy także wtedy, gdy istnieje okoliczność
            wskazująca na jego stronniczość.

            W takim przypadku nie wystarczy samo oświadczenie sędziego o zaistnieniu
            przyczyny wyłączenia – konieczne będzie postanowienie sądu w tej sprawie.
            Wniosek o wyłączenie sędziego trzeba złożyć przed odczytaniem aktu oskarżenia;
            w przeciwnym razie
            pozostanie on bez rozpoznania (chyba że przyczyna wyłączenia powstała lub stała
            się stronie wiadoma
            dopiero po rozpoczęciu przewodu).
            Jeśli strona taki wniosek złoży, nie może go cofnąć i sprawa musi być zbadana
            przez sąd.
            Często oskarżeni składają wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów danego sądu.
            Takie wnioski – jak stwierdził Sąd Apelacyjny w Krakowie – są rażąco bezzasadne.


            REDAKTOR ODPOWIEDZIALNY:
            Anna Sibistowicz
            asibisto@dziennik.krakow.pl
            Adres do korespondencji:
            „Dziennik Polski”, ul. Wielopole 1,
            31–072 Kraków

            Pełnomocnicy
            i sędziowie

            Teksty przygotowała:
            Ewa Sierpińska
            esierpin@dziennik.krakow.pl


            Sądze że nie dacie sie ogłupić, tym niektórym oszołomom we własnej wspólnocie,
            jak i tym nawiedzonym, na tym forum.
            • hooverr Re: dla tych co sa robieni w konia..... 14.08.05, 07:36
              Witam Szanowny Babczyk
              Podziwiam szczerze Twoją wiedzę i jednocześnie gratuluję. I ktoś tu śmiał
              niedawno na tym forum wątpić w fachowość Twoich wypowiedzi. Wydrukowałem
              wszystko i widzę jak zasadnicze błędy popełniłem w sprawie która niedawno się
              odbyła i zakończyła nierozpoznaniem przez Sąd.
              Jeszcze raz gratuluję i dziękuję
              • dobud Re: dla tych co sa robieni w konia..... 14.08.05, 12:23
                Przeciez to nie jest tekst autorstwa Babczyka, tylko jakiś artykuł, czy
                fragment ksiązki.
                Bez podania źródła Babczyk popełnił plagiat ! :-) ;-)
                • aura11 Re: dla tych co sa robieni w konia..... 14.08.05, 13:15
                  dobud napisał:

                  > Przeciez to nie jest tekst autorstwa Babczyka, tylko jakiś artykuł, czy
                  > fragment ksiązki.

                  I to na pewno. Ale czyż nasza wiedza nie opiera się na wiedzy innych?
                  Tylko dziwi mnie jedno dobud. Dlaczego tak starasz się zohydzić swymi
                  wypowiedziami innych, sam w zamian nie dając nic.
                  Dla ciebie to jest plagiat a dla mnie jest to dosłownie kopalnia wiedzy. I to
                  tej wiedzy, o którą tak trudno na tym forum. Może też zaserwujesz jakiś
                  pożyteczny plagiat z korzyścią dla mnie i innych.
                  A jak nie, to może doniesiemy na babczyka za to ciężkie przestępstwo. Do jego
                  problemów ze wspólnotą, dołożymy mu jeszcze ten plagiat i może w końcu zniknie
                  ten osobnik z tego forum. I jaki będzie spokój. Przestanie w końcu tu niektórym
                  bruździć.
                  • dobud Re: dla tych co sa robieni w konia..... 14.08.05, 16:56
                    W ogóle nie masz poczucia humoru......był symbol usmiechu i przymrużenia oka !
                    Chodziło mi o to, że:
                    1. poprzednik chwalił Babczyka za mądrość, a to nie on przeciez wymyślił
                    2. zwykle podawał przy tekstach ich pochodzenie lub link, choćby dlatego, że
                    czyta się lepiej w oryginale niż tem małw literki na forum i łatwiej sobie
                    gdzieś schować na twardy dysk
                    3. parę razy coś już "serwowałem", tylko raczej w postaci linku lub wskazania
                    źródła, bo mnie paluszko bolą, jak mam tak długo pisac ;-) :-)
                    • dach3 Re: dla tych co sa robieni w konia..... 14.08.05, 17:21
                      REDAKTOR ODPOWIEDZIALNY:
                      Anna Sibistowicz
                      asibisto@dziennik.krakow.pl
                      Adres do korespondencji:
                      „Dziennik Polski”, ul. Wielopole 1,
                      31–072 Kraków

                      Pełnomocnicy
                      i sędziowie

                      Teksty przygotowała:
                      Ewa Sierpińska
                      esierpin@dziennik.krakow.pl

                      Doczytaj do końca i póżniej komentuj !
                      • dobud Re: dla tych co sa robieni w konia..... 14.08.05, 18:02
                        dach3 napisał:
                        > Doczytaj do końca i póżniej komentuj !

                        No już OK Babczyku (dachu :-)...na mnie starego to był za długi teks i końca
                        nie dowidziałem :-) :-)
                        • dach3 Re: dla tych co sa robieni w konia..... 14.08.05, 18:34
                          To czytaj "od końca", a póżniej zarzucaj komuś plagiat ( przepraszam - to takie trudne słowo i coraz rzadziej używane - Babczykowi sie należą!).
                          Jeden nie doczyta do końca,inny myli się w złożonym oświadczeniu. Niestety,tak wygląda dzisiaj Polska.
                          P.S.
                          dach3 a babczyk to dwie różne osoby
                          Pozdrawiam.
                        • babczyk Re: dla tych co sa robieni w konia..... 14.08.05, 19:52
                          dobud napisał:
                          > No już OK Babczyku (dachu :-)...na mnie starego to był za długi teks i końca
                          > nie dowidziałem :-) :-)

                          Wybacz, dobud, ale nie mam zwyczaju wypowiadać sie na tym forum pod różnymi
                          ksywami, jak to robią niektórzy.

                          To, że ktoś ma ksywę dach3, nie znaczy to, że to ja, tylko dlatego że ma praca
                          polega w dużej mierze na pracy na wysokościach jak i na dachach.

                          Ale dzięki ci za to dach3, gdyż mam to zapisane w postaci pliku PDF i miałbym
                          problem z podaniem linku do strony z tym artykułem.

                          Widzisz dobud, jak mam coś moim zdaniem ciekawego to staram się tym podzielić
                          z innymi, a nie ich po prostu dołować.
                          Przecież Ty pisząc np; pracę opierałeś się na materiałach napisanych przez
                          innych.

                          Więc, po co ten sarkazm

                          Pozdrawiam.
                          • babczyk Niższe opłaty i prostsze procedury... 23.08.05, 14:35
                            KOSZTY SĄDOWE. Nowy taryfikator


                            Nowy taryfikator opłat w sprawach o roszczenia pieniężne obniża opłatę
                            stosunkową z 8 proc. do 5 proc. i wprowadza więcej niż dotąd opłat stałych.
                            Oznacza to, że nie trzeba będzie już dokonywać skomplikowanych obliczeń
                            arytmetycznych. O kosztach będą orzekać referendarze, a nie – jak dotąd –
                            wyłącznie sędziowie.


                            cd. pod..
                            www.gazetaprawna.pl/dzialy/29.html?numer=1528&dok=1528.29.3.2.21.1.0.1.htm

Pełna wersja