dziecko i kotek

[tunowa]

Moja córka marzy o kotku. Ma 4 lata, jest bardzo delikatna i
opiekuńcza (jak na małe dziecko oczywiście . Do niedawna
wychowywana była z dużym psem, więc ma wpojony szacunek do zwierząt.
Chciałabym wziąść do domu małego kotka, ale nie mam doświadczenia z
kotami. Myślę, że dziecko powinno wychowywać się ze zwierzątkiem.
Doradźcie mi proszę czy to dobry pomysł, czy lepiej poczekać aż
będzie starsza ? Czy wychowanie kotka jest trudne? Ciekawa też
jestem czy to prawda, że niektóre rasy kotów są polecane dla dzieci
ze względu na niski poziom agresjii i wyjątkowe przywiązanie i
przytulność. Jak myślicie, czy to prada czy chwyt marketingowy
hodowców?
Będę wdzięczna za rady
Dzięki

[najma78]

Od urodzenia wychowywalam sie ze zwierzetami, kotami szczegolnie, jako dorosla
osoba mialam koty i mam nadal. Rasowych nie mialam, zwykle tzw. dachowce. Koty
to indywidualisci, miewaja bardzo rozne charaktery, niektore to towarzyskie
lagodne przytulanki a inne wyniosle, obrazalskie pustelniki. Kota najlepiej
wychowywac od malucha, szczegolnie gdy sa dzieci. Kot i czlowiek to zwiazek
partnerski i warto o tym pamietac, nalezy tez byc stanowczym i wyznaczyc kotom
granice - naprawde wazne, one sa inteligentne i wiedza, ze przeginanie nie
poplaca, choc probuja postawic na swoim. Jesli chodzi o zachowywanie czystosci
to koty sa super i latwo je nauczyc. Koty prowadza czesto nocny tryb zycia
zwlaszcza mlode, ja mam ogrod i tam laduja na noc czesto. Obecnie mam dwa
nadprogramowe (znajomi sa na wakacjach) jeden to maluch, dzieci maja frajde bo
ona albo je albo sie bawi, jest lagodny i nie robi im krzywdy, choc zadrapania
maja. Osobiscie mam podobne zdanie i uwazam,ze dzieci powinny wychowywac sie
ze zwierzetami (my mamy jeszcze psa, swinki morskie i kury)daja sporo radosci,
ucza szacunku, opiekunczosci i pozwalaja lepiej zrozumiec otaczajacy nas swiat
oraz to, ze jestesmy czescia natury. Co do kotow rasowych nie pomoge. Pozdrawiam

[myszka_1405]

ja tez sie wychowywalam z kotami....
teraz mam psa a kotka sobie kupie do nowego mieszkania
ja zawsze mialam dachowce i co do rasy to nie pomoge, ale mi osobiscie sie marzy main coon albo norweski lesny
ale takie teksty o rasie to raczej chwyt marketingowy

[tunowa]

Dzięki za odpowiedź. Upewniłyście mnie w decyzji Wezmę małego
kotka, tylko poczekam do końca wakacji, żeby mieć pewność, że nie
trafi się nam wyjazd. Mam nadzieję, że poradzę sobie z wychowaniem
malucha

[mamitymi]

Ja mam norweskiego lesnego, piekna kotka ale indywidualistka. Poza tym
lubi postawic na swoim, czasem gryzie. Ot tak, by pokazac swoje
niezadowolenie. Musze ja czesac, czego nie robie tak czesto jak
powinnam. Za to dlugowlose koty paradoksalnie zostawiaja mniej klakow
niz dachowce.
Kotka gryzie albo drapie mojego synka i to bez ostrzezenia gdy ten ja
zaczepia. Obcinam jej pazury, wiec krzywdy nie powinna mu zrobic. Z
reszta zawsze ich obserwuje.

[deszcz.ryb]

Gryzie i drapie właśnie dlatego, że ją zaczepia. Rozwiązanie - lepiej pilnować dziecko.

A zresztą też bez przesady z tym drapaniem i gryzieniem - ja jako dzieciak byłam bardzo często drapana i gryziona - nawet po twarzy [niestety, nikt mnie nie pilnował, żebym kotom nie dokuczała, a dziecko, jak wiadomo - głupie ]. I wszystko się zawsze świetnie goiło, nie jadziło się i nie została mi żadna blizna. Więc ja jestem za prawem kotów do samoobrony.

[sloooneczko]

kot nie jest typowym pieszczochem i kanpowcem. Maja silny i
niezalezny charakter. Wiele osob, ktore nie mialy wczesniej kotow
jest mocno rozczarowanych. Jak dla dziecka wybralabym persa.
Wymagaja czestego czesania i czasem cos tam im sie przyklei pod
ogonem ale to typ, ktory pieszczoty lubi i nie ucieknie pod
kanape Trzeba pamietac, ze duzo zalezy od chrakteru samego
zwierzaka..

[a.nancy]

sloooneczko napisała:

> kot nie jest typowym pieszczochem i kanpowcem. Maja silny i
> niezalezny charakter. Wiele osob, ktore nie mialy wczesniej kotow
> jest mocno rozczarowanych.

różnie bywa
dominujący, niezależny (i rozpuszczony) kocur moich rodziców zakochał się w moim
dziecku od pierwszego wejrzenia i cierpliwie znosi tłuczenie po głowie i inne
dziecięce "pieszczoty"

każdy kot ma inny charakter, trudno przewidzieć jak będzie, ale myślę, że
wychowanie kociaka od małego z dzieckiem daje sporą szanse, że oboje nauczą się
pokojowej współegzystencji

a na pytanie czy łatwo wychować kociaka, odpowiem: w każdym razie łatwiej niż
psa. trzeba się tylko pogodzić z możliwością chaosu w domu, bo wiele kociaków
przechodzi etap tornada (skakanie po meblach i firankach, polowanie na ludzkie
stopy itp.). większość z tego wyrasta.

--

[semi-dolce]

Pomysł z kotem bardzo dobry, natomiast według mnie powinien być to dorosły kot,
a nie kociak. Kota owszem można wychować, ale tylko do pewnego stopnia. I biorac
kociaka tak naprawde nie wiesz na jaki charakterek trafisz, możecie więc sie
rozczarowac, gdy słodka kulka - pomimo najlepszego wychowania - wyrosnie na
dominujacego, pokazującego pazurki kota, albo kota samotnika nie lubiącego
pieszczot, itd. W przypadku dorosłego kota znasz jego charakter, wiesz czego się
spodziewać. Takiego kota z łatwoscią znajdziesz w różnych fundacjach
pomagających kotom, zazwyczaj mieszkają one w czyichś domach, opiekun zna swoich
podopiecznych, wszystko ci o nich opowie i pomoże dobrac zwierze o własciwym dla
was charakterze. A ty oprocz tego, że zyskasz przyjaciela, pomozesz też
bezdomniakowi znaleźć dom. Poza tym młode zwierze zawsze cos ci w domu zniszczy
- kwiatki, meble, ubrania, z dorosłym ryzyko zniszczeń maleje.

Co do kotów rasowych - tak rasy różnia sie charakterem. Nie jestem specjalistka
od kocich ras, niemniej w głowie tłucze mi się, że do dziecka idealny jest
ragdoll. Pamietaj jednak, że zwierze rasowe to takie z rodowodem, tylko po
zwierzeciu rodowodowym mozesz oczekiwac, że jego charakter i wygląd będa zgodne
ze wzorcem rasy. "Rasowy bez rodowodu" to kupowanie kota w worku, zazwyczaj
mieszańca, jakich pełno - za darmo - w pobliskim schronisku czy fundacji. Kot
rasowy kosztuje, tak od 2 tysięcy wzwyż.

A trzecia rzecz - koty najlepiej miec dwa

[inbluesky]

Popieram pomysł przyjmowania kotów ze schronisk albo "od ludzi" i to nie dlatego
że to szlachetne, a właśnie z powodu możliwości oceny charakteru zwierzaka.

Nam udało się cudownie trafić aż 2 razy. Pierwszą przyjęliśmy 5-mies. kociczkę,
przyzwyczajoną do dziecka (poprzednia właścicielka miała alergię), a potem
kolejnego rozbitka życiowego, malucha 2-3 miesięcznego, znalezionego gdzieś na
działkach w czasie mrozów. Oba kociaki przecudowne, zawsze byłam psiarą, a te
zwierzaki przekonały mnie do kotów

Acha, oba kotki znalazłam przez internet, nie pamiętam czy zwykłe ogłoszenia czy
w Allegro.

[milou_milou]

Wez malego kotka syberyjskiego - bedzie idealny dla dzieci i nie tylko. Jest
mega cierpliwy, nigdy nie drapie, jest lagodny, posluszny i przymilanski. Jesli
chcesz wiecej info o rasie, mozesz napisac do mnie maila. Ja mam takiego w domu,
spodziewam sie dzidzisia i nie mam zadnych obaw co do zachowania kota po
urodzeniu dziecka.
PS: Ceny kotow rasowych zaczynaja sie od 1500, 2000 to przesada...

[lupa_87]

Z kotami - tak jak z psami - na przestrzeni wieków tworzone były
różne rasy poprzec łączenie lub eliminację określonych cech wyglądu
i charakteru, więc wybór rasy jest ważny. Wybierz rasę łagodną (jak
np. syberyjski), poczytaj też o zwyczajach kotów, bo to całkiem inne
zwierzęta niż psy. Ze zwykłego kociaka malusiego dachowca może
wyrosnąć niedobre kocisko, a przy wyborze rasy to
prawdopodobnieństwo trochę maleje.

[deszcz.ryb]

Guzik prawda, to nie przesada. Takie są niestety koszty - najpierw koszty krycia rodowodowym kocurem; DOBRA karma i opieka weterynaryjna dla ciężarnej kotki a później DOBRA karma i weterynarz dla kociąt [koszty szczepień itp.]. Do tego koszty wyrobienia rodowodów.

Nie daj sobie wmówić, że hodowca zarabia jakieś kokosy na kociakach - poczytaj posty na forach "zwierzęcych" i dla hodowców.

Poza tym kupując kota ze sprawdzonej hodowli masz pewność, że jest zdrowy, że dorastał w czystym otoczeniu, że jest szczęśliwy, możesz mieć też jakieś przewidywania co do jego charakteru.

Nie piszę tu, że koty rasowe są lepsze od dachowców [sama akurat uważam, że jest odwrotnie ] tylko chciałam zauważyć, że koty "rasowe" kupowane za ułamek "rynkowej" ceny najpewniej pochodzą z pseudohodowli, gdzie panował głód, było brudno a biedna kotka była bez przerwy eksploatowana jako reproduktor. Nie powinno się wspierać takich rzeczy.

Jeżeli nie stać cię na prawdziwego, rasowego kota - weź dachowca i nie bierz podróbki. Nie każdy musi mieć rasowego kota, tak samo, jak nie każdego stać na willę z basenem, cadillaca i kamerdynera.

[deszcz.ryb]

Moim zdaniem dziecko stanowczo jest za małe - może i do "obcych" kotów jest delikatne, ale nie wiadomo, jak będzie się bawić z własnym.

Poza tym koty [oprócz tego, że są cudowne, kochane i milusie] to same problemy: specyficznie pachną [kocury znaczą teren śmierdzącym moczem - aby temu zapobiec trzeba je za młodu wykastrować. kotki należy wysterylizować bo inaczej mogą rodzić po 4-6 młodych dwa razy do roku. oba te zabiegi do najtańszych nie należą]. WSZĘDZIE JEST SIERŚĆ! Naprawdę wszędzie - a ja miałam tylko koty krótkowłose, nawet nie chcę myśleć, co się dzieje w przypdku długowłosych. Jesteś gotowa odkurzać codziennie całe mieszkanie?

Koty to koszty - trzeba kupić kuwetę, regularnie żwirek i DOBRE jedzenie [takie whiskasy czy kitekaty z supermarketu za parę zł. to badziew; to tak jakbyś kota podłymi hamburgerami karmiła]. Do tego jeszcze szczepienia i koszta opieki weterynaryjnej w przypadku ew. choroby. Stać cię na to?

No i dochodzi kwestia charakteru - koty to loteria - są jak ludzie. Nie masz żadnej gwarancji, że trafi ci się słodziutki egzemplarz, mruczący i kochający wszystkich dookoła. A jak to będzie samotnik, tolerujący np. tylko twojego męża, a prychający na córkę i ciebie? Przecież go wtedy nie wyrzucisz? Będziesz musiała z takim odludkiem żyć.

Co z wakacjami/urlopami? Czy możesz zabrać kota ze sobą czy zapewnisz mu odpowiednią opiekę w domu?

Twoje dziecko, jak pisałam, jest za małe i NA PEWNO nie będzie się kotem zajmować - więc wszystkie kwestie spadają na ciebie - karmienie, sprzątanie kuwety, usuwanie zniszczeń, wizyty u weterynarza [koty DRAPIĄ i NISZCZĄ]. I to na ładne kilkanaście lat - tyle, ile żyje kot.

Szczerze ci powiem, że nie podoba mi się twoja motywacja - chcesz kota DLA CÓRKI. Córka jest za mała - może zrobić kotu krzywdę/kot może zrobić jej krzywdę. I jak już pisałam - cała opieka spada na ciebie. Kup kota jedynie wtedy, kiedy TY go chcesz, kiedy przemyślałaś to, co ci tu napisałam i nadal cię to nie zniechęca.

A co do kotów rasowych - taki MUSI mieć rodowód i MUSI kosztować te parę tysięcy - wówczas masz pewność, że rzeczywiście kupujesz kota zdrowego, z porządnej hodowli i naprawdę rasowego. Nie daj sobie wmówić głupot - jeżeli chcesz rasowego, to on MUSI tyle kosztować. Mercedesa klasy A nie kupiłabyś za marne 30 tysięcy złotych, prawda? A jeżeli nie chcesz tyle wydawać, to weź dachowca lub takiego ze schroniska - one są najfajniejsze.

[tunowa]

Dzięki za wszystkie rady i opinie.
Odnośnie ostatniego wpisu - trochę źle mnie zrozumiałaś. Nie chcę
kotka tylko dla córki. Ja też o nim marzę, ale byłam ciekawa jak
inne koty + dzieci funkcjonują
Wiem, że wszystkie obowiązki spadną na mnie - innej wersji nie biorę
pod uwagę. Odnośnie kosztów i problemów zdrowotno-weterynaryjno-
żywieniowych - też je biorę pod uwagę, bo do niedawna miałam dużego,
rasowego psa, więc wiem z czym się to wiąze. I jestem na to
gotowa A moja motywacja wynika stąd, że uważam że dziecko powinno
wychowywać się w toważystwie zwierzaka (oczywiście pod kontrolą
dorosłych), poza tym brakuje mi małego domownika (ja zawsze miałam
zwierzęta).
Dzięki za wpisy, pozdrawiam.

[deszcz.ryb]

Super.

[bird-dogging]

Staś ma 2 lata, a nasze koty - 4
zdecydowanie polecam 2koty
nadmiar energii wyładowują na sobie; nasze nigdy nas nie podrapały,
nie gryzły - to załatwiają między sobą. do nas przychodzą na
pieszczoty
co ciekawe, kedyś kotka bezgranicznie kochała Młodego i trudno było
ją od niego odgonić, a kot był średni zainteresowany; teraz kot
kumpluje się z Młodym, a kotka trzyma się na odległość. pewnie też
dlatego, że Młody wyznaje im miłość tuląc je ciężarem swoich 11 kg

[kasiak37]

to ze poleca sie rasy dla dzieci jako nieagresywne,spokojne to NIE JEST chwyt
marketingowy.Mam dwie brytyjki dlugowlose,ktore trafily do mnie majac 14
tygodni,juz po sterylce a corka miala niespelna 2 lata.I trafila do nas wlasnie
TA rasa ze wzgledu na lagodny charakter,lenistwo,spokoj,ze wzgledu na swoja
budowe rasa ta skacze do gory max 1 m,nie wpina sie,nie wdrapuje ani po meblach
ani po firankach.Moje egzemplarze do tego nie drapia mebli czy tapicerek.Dla
dziecka zawsze super,nigdy nie byla podrapana czy ugryziona.

[sabrina_30]

moje dziciaczki też wychowują sie z zwierzakami psa mamy małego kundelka i spi w
łażience a trasę ma tylko ewentualnie salon i polko)) kotek natomiast spi na
polu. Zarówno pies jak i kot szczepiony i odrobaczany bo to moim zdaniem
podstawa. Co do agresywności kotów?? ja mam zwykłego dachowca przyniesony jako
malutka kulka w tamtym roku syn miał 3 latka, a córa miał ze 2 miesiące. Syn
chyba wyszkolił go ogpowiednio, bo nie drapie nie gryzie i wogóle nie jest
agresywny w sosunku do dzieci, mimo, że czasem mu dokuczają. Woli znikać im z
oczu jak ma dość tarmoszenia). Co do psa też łagodna bestia wiedzą, że
nienalezy mu przeszkadzać podczas jedenia)), bo warczy. Jestem jak najbardziej
za zwierzaczkami)

[malgosiek2]

Ja od niedawna jestem posiadaczką kota rasy main coon.
Mała jest faktycznie dość spokojna,choć czasami się śmieje,że ma kocie adhd jak
wieczorem musi się wyszaleć,łasa na pieszczoty,w nocy nie buszuje tylko jak my
śpimy to ona też.
Do 4,5 latka ma dystans,bo czasami jej dokucza,ale młodszy nie miał wcześniej
żadnych zwierzat w domu,więc i żadnego doświadczenia też nie ma.
Wpajam jemu,że tak,a tak nie wolno robić.

[klubgogo]

Niee wyobrażam sobie domu bez kota, był, jak urodziło się moje małe, do 15 m-ca. Dziecko wiedziało, że Kicia drapie (była z charakterem) i nie zbliżało się do niej, podrzucało Kici zabawki, robiło papa i nic poza tym. Teraz jest u mnie maleńki kotek i dziecko gonię, by mu nie dokuczało, ale gonic trzeba.
Nie wierzę, że niektóre rasy są szczególnie przyjazne, to zależy od charakteru kota. A jak się opiekowac małym kotem? Starannie i odpowiedzialnie, Kot to nowy członek rodziny, więc nic więcej chyba dodawac nie muszę.