Dodaj do ulubionych

Prośba - wiersz - pilne!

24.02.21, 16:47
Dziewczyny, przekazuję prośbę od rodzinnej polonistki - chodzi o wiersz "Syzyf" Bogdana Ostromęckiego , który jest w literaturze jakiegoś konkursu.

Utwór pochodzi chyba z tomiku "Znak planety" (?). Sprawa jest bardzo pilna, a wiersza nie można nigdzie znaleźć.

Ematki, jesteście ostatnią deską ratunku!
Obserwuj wątek
    • szafireczek Re: Prośba - wiersz - pilne! 24.02.21, 18:54
      Ten???


      Syzyf Szczęśliwy

      Piłuje swoją górę
      pod zwęglonym słońcem
      jeszcze tylko kilka kroków i
      kamień z hukiem wali się w dymiące morze
      Bogowie
      mają z czego zrywać boki
      Syzyf się podnosi
      rękawem ściera krew
      I kiedy znów podpiera bryłę,
      tym razem już wie
      I kiedy znowu staje na udeptanej ziemi
      nie więzień zmaga się z kamieniem
      I kiedy raz jeszcze zaczyna wszystko od początku
      bogowie
      Syzyf
      Szczęśliwy

      B.Ostromęcki
      • grey_delphinum Re: Prośba - wiersz - pilne! 24.02.21, 19:52
        Szafireczku, dziękuję , że chciało Ci się poszukać smile Wielkie buziaki dla Ciebie!

        Nie wiem, czy ten - poślę dalej do osoby zainteresowanej.

        A tak z ciekawosci, czy to jest wiersz z tego tomiku, o którym pisałam? Ten przymiotnik w tytule mi trochę nie pasuje...
        (dopytałam, ze chodzi o konkurs kuratoryjny, czyli poważna sprawa, lepiej by nie było wtopy wink )
        • szafireczek Re: Prośba - wiersz - pilne! 25.02.21, 09:30
          smile pewności absolutnej nie mam, ale pierwotnie raczej tak "Znak planety", jednak ukazała się taka antologia z wyborem z całego dorobku - "Wiersze wybrane".
          Poezja poszukiwana właśnie w związku z konkursem nie pierwszy razsmile
          Powodzenia podczas konkursu!
        • ichi51e Re: Prośba - wiersz - pilne! 25.02.21, 10:05
          raczej to jest ten bo na ściądze ktoś pisał prace i tam jest cytat. " o tyle wiersz Bohdana Ostromęckiego "Syzyf" stanowi poetyckie zobzowanie jednej z najwspanialszych interpretacji tego mitu zawartych w znakomitym , klasycznym juz dzisiaj eseju A. Camusa pt "Mit syzyfa". Syzyf, który w krwawym wysiłku pcha pcha swój kamień pod górę, nagle zaczyna rozumieć sens swojego trudu, sensswojej niekończącej się męki: jego życie i jego szczęscie to własnie ta praca bez końca.Tak więc tym co wyzwala człowieka i czyni go szczęśliwym , na przekór bezradnym bogom, jest świadomość człowieka , zrozumienia przez niego swej własnej kondycji:
          I kierdy znnowustaję na udeptanej ziemi
          Nie więzień
          Zmaga się z kamieniem"

Popularne wątki

Nie pamiętasz hasła

lub ?

 

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się

Nakarm Pajacyka