Uciec Uciec Uciec

[Gość: Aghr]

Gdy już wiem, że jutrzejszy dzień już zawsze będzie taki sam jak wczorajszy i dzisiejszy, gdy
wiem, że nic się nie zdarzy, gdy codziennie rano wstaję do pracy z "kurwa" na ustach,
gdy nagle zdaję sobie sprawę, że jedynym powodem, dla którego tam idę jest pensja
na koniec miesiąca i tylko to i gdy wieczorem nie chcę z tej pracy wyjść bo - mimo, że mam dom -nie
mam tam po co wracać, gdy patrzę na ludzi którzy na mnie w tym domu czekają, bo mnie potrzebują i
kochają a ja wiem że to nie są już ci ludzie z którymi chciałbym być do końca, gdy nocą, pchany jakąś
niewidzialną siłą wsiadam ni z tego ni z owego w samochód i jadę na oślep przed siebie byle dalej,
byle szybciej, byle zostawić ten cholerny pusty świat jak najdalej za sobą i dojechać wreszcie do ....,
no właśnie dokąd (?!), to oznacza chyba, że czas na ucieczkę.

Jak mam uciec ?
Po prostu wstać, wyjść i więcej nie wrócić ?
Zorganizować wszystko dokładnie i oficjalnie (złożyć wymówienie, pożegnać się z familią itd)
Pogodzić się że na ucieczkę za późno i emigrować "wewnętrznie"
Zwariować i dać się zamknąć ?

Macie jakiś pomysł ?

[dociek]

A dokąd, a dokąd, a dokąd tak gnać? Bardzo dobrze Cię rozumiem, na dodatek nie
mam samochodu :(
Nie wiesz, że hen tam gdzieś... jest identycznie beznadziejnie? Może nie tak od
razu. Ale po pewnym czasie, z pewnością.

[lodbrok]

Ucieczka nic ci nie da. Bo najprawdopodobniej nie uciekasz przed światem tylko
przed samym sobą. A siebie bardzo trudno jest dogonić. Odpowiedz sobie na
pytanie: Czego ja tak naprawdę chcę? Wolności? Miłości? Świętego spokoju? A
może wszystkiego naraz albo jeszcze czegoś innego? Dla mnie zycie jest
wartością samą w sobie. Bez religijnych ozdobników, przymruża do mnie oko
kazdego dnia, bo tak naprawde nie wiem co moze sie zdarzyć jutro... Nie
podejmuj pochopnych decyzji. Jesli to mozliwe, wyjedź na kilka dni, przemyśl
wszystko w samotności jeszcze raz. Potem policz do dziesięciu i podejmij
decyzję. Trzymaj się.

[lucy_fair]

Gość portalu: Aghr napisał(a):

> Jak mam uciec ?
> Po prostu wstać, wyjść i więcej nie wrócić ?
> Zorganizować wszystko dokładnie i oficjalnie (złożyć wymówienie, pożegnać się
z
> familią itd)
> Pogodzić się że na ucieczkę za późno i emigrować "wewnętrznie"
> Zwariować i dać się zamknąć ?
>
> Macie jakiś pomysł ?

Mamy - psycholog. Pozdrawiam

[frunze]

Wiesz, ja całkiem niedawno uświadomiłam sobie (nie będzie to bardzo
odkrywcze), że kurczę, człowiek ma tylko jedno życie do cholery i powinien je
przeżyć tak, żeby na końcu mógł sam przed sobą przyznać, że przeżył je
najlepiej, jak tylko się dało. Więc żyj tak, żebyś nigdy nie mógł powiedzieć,
że je zmarnowałeś. Jeżeli tkwisz w jakiejś relacji, która Ci nie odpowiada to
zrób coś z tym, zamiast jeździć po nocach samochodem i uciekać. Pzdr. i
trzymaj się ciepło.

[Gość: obywatel]

taa...

osobiście uważam, że ucieczka jest bardzo dobrym rozwiązaniem...

...uciekać muszą ci, którzy siebie okłamują bardziej lub mniej, w pewnym
momencie to wszystko się nawarstwia, otoczenie które widzi nas w określony
sposób wymusza na nas takie zachowanie z jakim nas zapamiętało...wszystko
zaczyna się walić...nie stać nas na poznawanie kogokolwiek nowego, bo już nam
się nie chce...tylko samotność jest wybawieniem z opresji...lecz zbyt samotna

tylko kto siebie nie okłamuje?

...więc trzeba uciekać...rzucić wszystko i zbudować siebie zupełnie od nowa

Odnaleźć siebie...

[Gość: Izis]

Zgadzam się z Lodbrokiem potrzebujesz samotności i dystansu! Czasem dajemy
siebie zagłąskać bliskim a czasami w pogoni za tak w zasadzie nieistotnymi
sprawami zapominamy po co tak w zasadzie żyjemy? Nie uciekaj bo to najgorsze i
bezsensowne wyjście. Po prostu bierz urlop jak najszybciej i znajdz sobie
zaciszne miejsce. Bądź tam tydzień może dwa... Nie ma nic gorszego jak
zagłąskany i przepracowany człowiek. Zmień to!
Trzymaj się :)

[rena_gd]

> Macie jakiś pomysł ?

Mnie też często dopada uczucie, że nic już mnie w życiu nie spotka... ale to
jest chwilowe... ale tak naprawdę trzeba umieć się cieszyć z małego szczęścia,
z tych codziennych drobnych radości... wiem, że czasem wydaje się nam, że
dopadają nas same nieszczęścia... ale to słoneczko nad nami i uśmiechnięte
twarze wokół... może to wystarczy by uwierzyć, że warto żyć??
Tylko to odwieczne pytanie: czy żyć tak jak dotychczas czy walczyć o coś
nowego, niepewnego, ale może lepszego?? Jak nie sprawdzimy nie będziemy
wiedzieć!! Ale zazwyczaj niestety okazuje się, że wszędzie dobrze gdzie nas nie
ma... Może po prostu warto zadbać i pielęgnować to wszystko co mamy:)))

Pozdrawiam
rena

droga...

[silverstone]

Czasem jedyna droga czlowieka, jest szukanie wlasnej
drogi... Raczej nie sadze, aby byl to stan, z ktorego sie
wyrasta... Zadowolenie z istniejacej sytuacji przypomina
niekiedy zadowolenie konia chodzacego w kieracie :)
Zdarzaja sie chwile szczescia ale nawet wtedy ten
wewnetrzny niepokoj skrywa sie na dnie duszy i wyskakuje
w najmniej pozadanych chwilach...
Poznawanie siebie samego to trudna sztuka. Jestes jaki
jestes; szkoda tylko, ze przez Twoje stany cierpia
bliscy... Choc byc moze, bez Ciebie mogloby byc im
lepiej. Jesli sadzisz, ze nie widza co wyprawiasz, to
zapewne jestes w bledzie. Jesli sadzisz, ze ktos Cie
zrozumie w takim stopniu, ktory uspokoilby Cie na chwile
i dal male swiatelko nadzieji - jestes w jeszcze wiekszym.
C'est la vie!