Ile Niemcy nakradli - kontyngenty w III Rzeszy.

26.05.12, 22:15
pl.wikipedia.org/wiki/Kontyngenty_w_III_Rzeszy
Kontyngenty - obowiązkowe dostawy produktów rolnych oraz hodowlanych (m.in. zboże, mięso i mleko) pobieranych przez rząd III Rzeszy w okresie II wojny światowej na terenie okupowanej Polski.

Kontyngenty zostały nałożone zarówno na gospodarstwa leżące na zaanektowanych ziemiach wcielonych w granice III Rzeszy przejętych przez niemieckich zarządców jak również znajdujących się w polskich rękach na terenie Generalnego Gubernatorstwa. Ich wysokość sumarycznie ustalał namiestnik Rzeszy w porozumieniu z centralnymi władzami w Berlinie, a potem rozdzielano je na rejencje oraz powiaty. Władze powiatowe z kolei dzieliły je na dwie części w zależności od areału. Były one również zróżnicowane w zależności od obszaru i większe były w Gubernatorstwie niż w Rzeszy.
Chociaż władze III Rzeszy po raz pierwszy urzędowo wprowadziły kontyngenty w połowie roku 1940 to z inicjatyw lokalnych władz okupacyjnych pobierano je już w 1939 roku. Dla przykładu na mocy zarządzenia powiatu Busko wydanego 15 grudnia 1939 roku lokalni rolnicy zobowiązani zostali do dostarczenia do końca miesiąca 834,2 ton czterech podstawowych zbóż, 775 t ziemniaków oraz 866 świń i 749 sztuk bydła. Początkowo w latach 1940-1941 przymusowe kontyngenty były stosunkowo niewielkie. Gwałtowny ich wzrost wysokości nastąpił od roku 1942. W latach 1942-1943 w dystrykcie krakowskim wyniosły 35%, a w dystrykcie warszawskim 60% zbiorów.

Kontyngenty ściągane były przez Niemców siłą, a za ich niedostarczenie w terminie stosowano surowe kary jak bicie, areszty i zsyłki do obozów koncentracyjnych oraz różnorakie represje, włącznie z karą śmierci. Na podstawie rozporządzenia generalnego gubernatora Hansa Franka z 31 października 1939 "w sprawie zwalczania czynów gwałtu w Generalnym Gubernatorstwie"; "wytyczne do walki z bandytyzmem na wschodzie" z 18 sierpnia 1942 oraz rozporządzenie Hansa Franka z 2 października 1943 "o zwalczaniu zamachów na niemieckie dzieło odbudowy GG" wsie, które nie dostarczały kontyngentów pacyfikowano. Do pacyfikacji tych dochodziło na podstawie rozporządzeń wydawanych w trybie roboczym, związanych z akcjami ujęcia zbiorów oraz ściąganiem kontyngentów. W akcji ściągania kontyngentów stosowano oddziały policyjne jak Sonderdienst oraz niejednokrotnie siły wojskowe.
Oprócz pacyfikacji stosowano również przymusowe wysiedlenie z miejsca zamieszkania połączone z konfiskatą gospodarstw rolnych. Od lata 1942 wprowadzono nawet stan wyjątkowy w okresie żniw (niem. Ernteausnahmezustand) trwający od połowy lipca do drugiej dekady grudnia, do których zatrudniono pochwyconych robotników z łapanek w majątkach ziemskich zarządzanych przez Niemców (niem. Liegenschaft). Rozporządzenie o stanie wyjątkowym z okazji żniw przewidywały od 1943 roku karę śmierci w czasie jego trwania dla osób złośliwie uchylających się od oddawania kontyngentów, dokonujących nielegalnego uboju zwierząt hodowlanych, niszczących produkty rolne i hodowlane oraz nawołujących do tych czynów.

Obrót rynkowy artykułami żywnościowymi podlegał ścisłej kontroli – karano przemyt towarów rolno-spożywczych (nawet śmiercią). Zakazany był handel, zwłaszcza tłuszczami i mięsem. Restrykcje te i rabunkowa eksploatacja sektora rolniczego powodowały ciągłe niedożywienie dużych grup ludności i pozbawienie ich materialnych podstaw rozwoju biologicznego (średni przydział żywności wynosił 2600 kalorii dla Niemców, 700 dla Polaków i tylko 400 dla Żydów). Dodatkowo brak lekarstw, niejednokrotnie odzieży i opału w okresach zimowych przyczyniały się do powstawania chorób i ognisk głodu, zwłaszcza wśród ludności żydowskiej odizolowanej w gettach na terenie Generalnego Gubernatorstwa.

Narzucone normy kontyngentowe spowodowały złą sytuację aprowizacyjną ludności i niedożywienie, zwłaszcza w miastach (oficjalne niemieckie przydziały żywności nie zapewniały jej minimum egzystencji) – rabunek produktów rolnych przekraczał ich przedwojenny polski eksport, w latach 1940–1941 z Generalnego Gubernatorstwa wywieziono do Rzeszy 40 000 ton zboża, w 1942–1943 aż 633 470 ton, a pomiędzy 1942–1943 571 000 ton. W okresie 1940 do 1944 podobnie kształtowały się narzucone kontyngentami ilości wywiezionego bydła (7 510 ton w stosunku do 53 768 ton), cukru (4 500 ton w stosunku do 27 546 ton), kartofli (121 000 ton i 387 741 ton na koniec 1944) oraz tłuszczów (800 ton i 1355 ton w 1944).
    • Gość: Olo Re: Ile Polacy nakradli na Slasku IP: *.dip.t-dialin.net 26.05.12, 23:01
      do wczoraj wlacznie?
    • Gość: fixumDyrdum ile złota jankesi wywieźli z Europy w II WŚ ... IP: *.play-internet.pl 27.05.12, 08:50
      1) www.ipn.gov.pl/portal/pl/345/5518/?poz=2 , Polacy wywozili złoto w 1939r

      2) Zgadnij, ile pociągów złota <popłynęło> do Ameryki z ZSRR,Anglii,Niemiec..

      Pewnie potrzebowali te wagoniki i sztabki złotego kruszcu na I sze komunie oraz na pokrycie kosztów walki o prawa człowieka w Świecie, zabicie ......
    • Gość: hihi Re: Nieczyste sumienie IP: *.dip.t-dialin.net 31.05.12, 09:19
      Da się zauważyć - im większy katolik i patriota tym bardziej wrzeszczy na Niemcow.
      Poza tym dlaczego zajadli katolicy mają pretensję do Hitlera. Głównie za to, że nie dokończył swojej parszywej roboty w tzw Polish Death Camps.
      • ballest Re: Nieczyste sumienie 20.06.12, 09:44
        www.markenartikel-magazin.de/no_cache/handel/artikel/details/1002694-ladendiebstahl-taeglich-verschwinden-waren-fuer-6-mio-euro/
        Polacy dziennie kradna miliony we Niemczech i to DZIENNIE!!!
    • Gość: homo_vaticanus rozbój w biały dzień, w Polsce..głupota Polaków IP: *.play-internet.pl 20.06.12, 09:50
      wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/1,114883,11973437,Czy_ksiadz_moze_wziac_od_bezrobotnego_700_zl_za_pogrzeb.html?lokale=katowice
Inne wątki na temat:
Pełna wersja