Dodaj do ulubionych

Spowiedz praktykujacego alkoholika

02.11.08, 14:19
W Angorze nr 43 z dnia 26.10.2008
45 odcinek "Spowiedzi praktykującego alkoholika" Marka Koprowskiego.

Fragment cytuje, dla przypomnienia, ze nie powinnismy zapominac wlasnych
poczatkow trzezwosci, jesli chcemy dotrzec do innych poczatkujacych.

"Chodziłem na spotkania kilku różnych grup, więc mam porównanie i niejakie
doświadczenie. Zauważyłem od razu, że bardzo wyraźnie rysuje się podział na
tych, którzy długo już nie piją i na początkujących. Nie wiem, może niechcący
kogoś skrzywdzę, ale czułem, jak się nade mną (i nie tylko nade mną) wynoszą
ci, co dłużej trwają w abstynencji. Nawet powiedziałem kiedyś, że każdy rok,
pięć, czy dziesięć lat niepicia miały swój dzień pierwszy, ale nikt nie
zwrócił na to uwagi. Łatwo się zapomina, jak widać. Poza tym przekazywanie
sobie prowadzenia spotkań, bo co jakiś czas zmienia się prowadzący, odbywało
się w kręgu samych swoich. Dziś Józek, jutro jego kolega Antek i tak dalej.
Oczywiście, żadnych profitów prowadzenie spotkań nie dawało, ale jest chyba
jakaś potrzeba dowodzenia w niektórych ludziach, podnosząca ich sponiewierane
poczucie ważności. Wśród aow-ców wszyscy doznali głębokiego upodlenia,
wszystkich głęboko poraniło uzależnienie, a mimo to znajdywali się tacy,
którzy uważali się za lepszych od reszty.
Głos zabierać może każdy. I mówić tak długo, jak chce. Tylko w szczególnych
przypadkach prowadzący może głos odebrać, ale to się raczej nie zdarza. Ludzie
mówią więc dużo, bo dla wielu jest to jedyne miejsce, gdzie mają do kogo się
odezwać. Oczekiwałem opowieści o walce z nałogiem, o różnych drogach do
trzeźwości, o porażkach, wpisanych przecież w tę (i w każdą inną) walkę, o
doświadczeniach, z których można coś dla siebie zapożyczyć, o zwyczajnych
historiach ludzi poturbowanych przez los, tak jak ja. Szukałem w tej
wspólnocie podobieństw, a w tych podobieństwach nadziei dla siebie, szukałem
siły w cudzych zwycięstwach, potwierdzenia, że można wygrać, że wcale nie
trzeba być księciem niezłomnym, że tacy sami jak ja też mogą sobie poradzić z
sobą, że nie tylko mnie zdarzyły się wpadki, ale to wcale nie znaczy, że
jestem stracony i że jestem sam.
Na jednym ze spotkań zabrał głos kolega, który w drażniący sposób okazywał
swoją wyższość nad krócej niepijącymi i przez 45 minut opowiadał o tym, że
kupił sobie lodówkę i jak ją instalował. Ja, owszem, rozumiem, że chciał
podzielić się z nami swoim sukcesem. Jako alkoholik, tylko wyprzeda-wał z
domu, aż sprzedał wszystko. Teraz, po raz pierwszy od lat, coś do tego swojego
domu kupił. Fajnie. Tylko dlaczego tak długo o tym ględził? Właśnie ględził.
Nudził śmiertelnie, a poczucie wyższości go wręcz rozsadzało.
Kiedy indziej jeden z tych „samych swoich" przyniósł tort. Z jedną świeczką.
Okazało się, że rok nie pije. Roki Gdy byli wśród nas dwudziestoletni
abstynenci. Kolesie fetowali go, jakby wrócił z podróży na Księżyc. Za
wcześnie - myślałem, bo sam miałem dłuższe przerwy. I dobrze myślałem, bo
koleś niedługo potem zapił. Z powodów tych i innych przestałem chodzić na
spotkania AA.”

Marek Koprowski
Spowiedź praktykującego alkoholika odc. 45
Angora nr 43 z dnia 26.10.2008
Obserwuj wątek
    • uzalezniony Re: Spowiedz praktykujacego alkoholika 12.11.08, 16:32
      Bije sie we wlasne piersi. Zdarza mi sie tym, ktorzy probuja dopiero
      wyjsc z uscisku alkoholowego, opowiadac jakies niezrozumiale dla
      nich rzeczy o tym, jak swietnie sie czuje. Zapominam, jak sam nie
      mialem wyobrazenia zadnego o tym, co znaczy "swietnie" ani nawet za
      bardzo o tym, co znaczy "czus sie", a czulem tylko panike, bol
      stawow, lek przed wpadka i nerwowosc. Jak sluchajac tych, ktorzy
      snuli opowiesci o ich cudownym zyciu bez alkoholu, uwazalem po
      prostu, ze pier..la. Przepraszam, ale tak ich ocenialem i rozumiem,
      ze i mnie tak oceniac maja prawo inni, wijacy sie i starajacy
      pozbierac w jakas wzgledna calosc roztrzesiona wlasna osobe.

      • babusz Re: Spowiedz praktykujacego alkoholika 13.11.08, 12:50
        Jeszcze gorzej z tymi kroczacymi po "borderline". Alkoholicy tacy co
        po jakims okresie nie picia mowia, ze nie musza juz myslec o
        alkoholu i juz sie go nie boja a nawet moga wina lyknac jak sytuacja
        wymaga i niemusza sie demonstrowac jako alkoholicy, bo juz maja
        silna wole i wmawiaja ci ze albo ty tez tak mozesz albo jeszcze nie
        poradziles sobie ze swoim nalogiem. I wychodzi na to ze masz czuc
        sie winny slabej woli i ze zbyt malo nad soba pracujesz jak nie
        potrafisz znowu wypic wina. Szkoda ze stare forum zniklo bo tam byly
        przyklady takich co "teraz juz maja silna wole bo pracowali nad
        soba " i moga znowu lyknac wina i sa "happy".



Popularne wątki

Nie pamiętasz hasła

lub ?

 

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się

Nakarm Pajacyka