Dodaj do ulubionych

Oto dusza płockiej fotografii. Wystawa w Muzeum...

07.12.12, 22:08
Wzruszające, bardzo wzruszające. Nasze miasto , piękne i stare. Miło czytać, że zachęcało ludzi z daleka i dawało zapaleńcom , wrażliwym na odbiór natury , cel działania.

Jak pisałem w 3 krotnie usuwanym przez Moderatora wątku...

z podroży statkiem do Płocka, warszawskiego dziennikarza na Ingres INGRES BISKUPA PŁOCKIEGO HR. JERZEGO SZEMBEKA w 1901r.Odnowiciela naszej Katedry...

Z opisu widzimy również, że nasi przodkowie znakomicie zastosowali nowy wynalazek fotografie do celów użytkowych i tkwi tu pewien PŁOCKI RYS...................

czy dzisiaj mamy dostatek pocztówek i możliwości zakupu jak przed laty?

Coś znajomego....

........".Na próżno biegałem od fotografa do fotografa. ( trzech ich Płock posiada) poszukując zdjęć ingresowych.

Dostałem nareszcie widok wyjazdu Biskupa z przystani: kareta, przystań, ale główna postać zginęła w tłoku główek.

Nie wziąłem fotografii, bo była rzeczą bezwartościową, szablonem pospolitym, powtarzającym się przy lada uroczystości wioślarskiej. P. Kempner, księgarz, obiecał pomyśleć o pocztówkach z typami ludowymi - i na tym koniec… P.p. fotografowie prowincyonalni z niechęcią patrzą na kolegę z Warszawy, przywiezionego przez sprawozdawcę pisma obrazkowego, a przecież sami zmuszają do szkodliwego dla nich spółzawodnictwa.

Karol Hoffman

Biesiada Literacka Tom LII Nr. 29.-
Obserwuj wątek
      • Gość: Osiecki Bogusław Dusza w fotografowanym obiekcie a nie w fotografii IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 08.12.12, 00:19
        z artykułu
        Kiedy nasza wystawa nie miała tytułu, jeden z najbardziej znanych fotografów Jan Waćkowski powiedział mi, że z fotografii można wydobyć duszę i zatrzymać nią chwilę. Tak nam się to spodobało, że powstał z tego tytuł całej ekspozycji - powiedziała komisarz wystawy Barbara Rydzewska z Muzeum Mazowieckiego.

        Inaczej usłyszałem wypowiedź pani Barbary Rydzewskiej.
        Pan Jan Waćkowski powiedział tylko o wydobywaniu duszy a pani Barbara Rydzewska dodała o zatrzymaniu chwili i w ten sposób powstał tytuł wystawy. Tytuł jest dziełem wspólnym.
        Poza tym pan Jan Waćkowski nie powiedział, że z fotografii można wydobyć duszę lecz na pytanie czym dla niego jest fotografia, odpowiedział, że fotografując wydobywa duszę.

        Bardzo ładna historia powstawania tytułu wystawy.
        Tytuł wystawy brzmi: wydobyć duszę, zatrzymać chwilę...
      • dobbiaco Re: Oto dusza płockiej fotografii. Wystawa w Muze 08.12.12, 06:25
        Płock dla mnie-Warszawianki-to jedno z najpiękniejszych polskich miast..Jest piękny dziś-gdy wkroczyła doń cywilizacja..i więcej pieniędzy..Lecz ja pamiętam Płock z lat siermiężnych i..prawdziwie zabytkowych..Gdy z każdej uliczki;z każdej kamieniczki-przemawiała do człowieka historia..Do mieszkańców tych zabytków-a bezduszny powiedziałby-ruder-zapewne też-lecz w zupełnie innej,mniej przyjemnej formie-zacofania i umęczenia warunków życia..Wtedy także..piękny był ten Płock..Zawsze..jest mi miło i pięknie,gdy weń goszczę..Zawsze jadę do Płocka z radością..Pierwsza fotografia Płocka-wzrusza
        • Gość: płocczanin0 Re: Oto dusza płockiej fotografii. Wystawa w Muze IP: *.151.c83.petrotel.pl 08.12.12, 08:29
          Dla Warszawianki tęskniącej za Płockiem.

          Fragment opracowania................
          PŁOCK – MIASTO MOJE - MIASTO NASZE

          Od lat tysiąca, żyjemy w naszym mieście. Zmieniają się pokolenia a każde wnosi na stałe, swoje piętno. Czując szepty przodków, tworzymy Jedność z przeszłością miasta pięknego, godnego. Władycy i duchowieństwo. Mieszczanie i goście. Nadal są z nami. Wszak nie da się odejść od fundamentu życia w naszym mieście.
          Tu urodzeni, od dziecka prowadzani przez ojców naszych, znamy każdy kamień. Ścieżki, te same od stuleci, prowadziły nasze stopy po śladach, tych, co byli przed nami. Jest to cecha wrodzona i nikomu nie uda się jej zatrzeć.
          Pamięć dziecka kojarzy miejsca wędrówek. Tarasy na wzgórzu, to miejsca wybrane dla potrzeb cegielni. Tu płocczanie szli na majówkę a Wisła szemrała cichutko. Tak przyroda jednoczyła się z tymi, którzy kochali ją. Tu dzieci poczęte i pierwsze miłości, szły śladem rodziców. Trakty drzewiaste, zacienione wśród sadów i ogrodów, prowadziły poprzez uroczyska do rzeki. Jakże słodka woda ze źródła pośród krzewów.
          A jakaż tajemnica czyniła, że dziecko małe nie mogło rozeznać drogi. To już trakt drugi za dawnym cmentarzem wojennym. I nowa łączność z duchami miejsca. I fale rzeki, co zawsze płynęła pośród echa śpiewów, tych, którzy szczęścia zaznali przez chwilę. Ściana wysoka i drzewa wielkie na urwiskach. To szum łopatek parowca, z góry śledzonego od wielu kilometrów. To myśli skupione rybaków, co czas łowili i wspomnienia.
          Ta piękna ziemia, miała swoje tajemnice. Pośród obfitości zieleni, stawu z traszkami, kryła się prawda sroga a jeszcze nieznana.
          Cud natury, był jednocześnie jej nieszczęściem. Nowi ludzie, nowe obyczaje. Pierwotność jedności ducha natury z naturalnymi mieszkańcami skończyła się.

          Założone ZOO, zagarnęło płocką duszę. Tarasy zabrano. Trakt wiślany ze źródłem, zabrano. Już nie ma tajemnicy drogi. Porosłe zbocza, zatraciły dzikość pierwotną. A staw mały nie służy dzieciom goniącym kijanki. Łabędzi krzyk, nie jest krzykiem duszy, której zabrano dzieciństwo.
          .......................................

          Dobrze się stało , że część naszej płockiej Duszy pozostała w Muzeum Mazowieckim, na zdjęciach Towarzystwa Fotograficznego.

          ........... rest is silence................. akt V, scena 2..........
          • dobbiaco Re: Oto dusza płockiej fotografii. Wystawa w Muze 08.12.12, 13:32
            Wprost jestem zaszokowana!Takich..odległych czasów Płocka-z autopsji-nie znam;jednak wizytowałam Zoo niejednokrotnie-zachwycając się jego stanem..dopieszczenia wprost;atmosferą i stanem..zwłaszcza stanowisk ulubionych moich stworzeń-gadów;płazów;węży itp..
            Fragment opracowania-jest..piękny!Bardzo byłabym wdzięczna za wiadomość,kto jest jego autorem!Dziękuję!
            dalej:przepraszam,że tu;w tym wątku:..Włączyłam sobie"powiadamianie o odpowiedziach"-i ucieszyłam się ,że..tyle poczytam o Płocku-od z pewnoscią-Płocczan..Czekał mnie kubeł..nawet nie zimnej wody-ale..pomyj! I..nie chcąc tego jeszcze raz czytać-odpowiem:panowie!wam normalnie potrzebna jest WOJNA! Zabraknie Kaczyńskiego-będziecie obnażać na siebie zęby-z KAŻDEGO innego powodu! Jeśli ktoś nas obserwuje z kosmosu-to..widzi taki..kawałek Ziemi-gdzie kłębi się taki tłumek-jak na targowisku-w tej negatywnej formie-bo..targ warzywno-owocowo-wszystkiego w Płocku w końcu sierpnia-gdy natura obdarowywała ludzi swymi płodami-ten targ..był piękny i też wspominam go z sentymentem!-więc..targ?jakiś..totalnie-mrowi ..RING! Gdzie ludzie..obracają się w kolejne strony świata-i..ku każdej obnażają zębiska i kłapią sucho szczękami przy lejącej się ślinie-a raczej..PIANIE! To znalazłam tu..w oczekiwaniu na dyskusję o Płocku! Bismarck miał rację!Polacy..zagryzą się sami-wystarczy dać im wolność! I nikt nie "dzieli Polaków"! Oni sami się dzielą! Potrafią to zrobić-jak widać-NA KAŻDY TEMAT!
            dalej: panu,który moje ..postrzeganie piękna-nie oszukujmy się-ruder-przypisuje..różowemu patrzeniu na świat..dziecięctwem spojrzenia-czasu piękna i beztroski wszystko upiększającej-przyznam tylko częściową rację;niestety;tak mam;kocham rudery! Ale i także-nowoczesną architekturę..Stąd-kolekcjonuję zdjęcia "ruder";także np.wiktoriańskiej zabudowy Londynu;choć ..wiktoriańska Anglia-kojarzy się ..przede wszystkim ze świadomością BRUDU;a więc..i brudu takich zabudowań..karaluchami;pleśniami i tym wszystkim,co..towarzyszy starości-nie tylko ludzkiej.. Dziś..hm;weszłam w wiek,że "starość"-jakakolwiek-powinna przestać mnie zachwycać..A..nie przestała.. Bo..w ogóle-jestem..niedobita;zachwyca mnie stale to,co na zachwyt-zasługuje;wiek pozostaje w sferze..uni..
            I z tym krzepiącym wnioskiem-opuszczam ten..ring walki;z podziękowaniami za..1-2 merytoryczne ,miłe odpowiedzi na mój skromny..zachwyt nad Płockiem!Pozdrawiam!
            • Gość: płocczanin0 Re: Oto dusza płockiej fotografii. Wystawa w Muze IP: *.151.c83.petrotel.pl 08.12.12, 14:05
              Dziękuję za Słowo. Tak napisali na mnie 5000 razy. Za to , że kocham Płock i Polskę.

              Tekst pochodzi z mojego opracowania pt. " EGZEKUCJE ŻOŁNIERZY NIEMIECKICH NA TERENIE PŁOCKA
              W CZASIE II WOJNY ŚWIATOWEJ.

              RELACJA NAOCZNEGO ŚWIADKA - ŻOŁNIERZA AK,
              TADEUSZA WICHROWSKIEGO."

              Ale kto kocha nasze Miasto i Ludzi z Niego , nie zważa ani na Czas , ani Odległość.
              Zostań z nim na chwile; zostanę sponiewierany za;

              ........Lat tysiące przeszło i ludu miliardy.




              Zawsze tak samo – w cierpieniu żywot wiedli – nieufni Duchowi Boga w sobie. A pustka w tłumie ludzi, nie może dać szczęścia. Nie może dać miłości. Grzech nieufności jest grzechem czystości. Strach dusi gardło a usta mówią grzeczne wyuczone słowa, bojąc się powiedzieć

              KOCHAM CIEBIE A CIERPIĘ NIEPOTRZEBNIE.

              Lecz słyszymy również słowa buntu. I tak lat tysiące, ci sami idą na zatracenie – nie czując głosu Boga w jedynej chwili zbawienia.
              Ślepy odejść musi a serce nie może przejąć duszy, tak bliskiej Jedności.
              Na zatracenie idą już dwie istoty.





              Jedna cierpi - bo drogi nie pragnie odnaleźć.

              Druga cierpi – bo drogę znalazła a osłonić nie może Brata bliskiego
              na wyciągnięcie ręki.

              Tak musi być a los nasz bliski jest Bogu. Daleki osobie,
              której miłość daliśmy za wcześnie.

              W CIENIU Prawdy – kocham nadal, świadomy Bliskości
              Ducha Świętego.

              Miłości bliźniego - Miłości do Ciebie Ojcze.
              ...............................................................................................
              A tu rok 1965 - DLA PŁOCCZANKI I OCIECKIEGO.. Naiwne ale szczere słowa piosenki. Miałem wtedy 20 lat.....



              SPACERKIEM PO PŁOCKU

              Kiedy spotkam się z Tobą ,
              Tam gdzie płocki brzeg,
              Pójdziesz ze mną na Tumy
              Alejkami wśród drzew
              Tu roztacza się dla wspomnień
              Czarodziejski świat…


              W dole Wisła nas urzeka
              I róż pędów pas.
              Tu gdzie piękne kasztany
              Osłaniają nas
              Na ławeczce siądziemy
              Uśmiechniemy się
              Pozostaną wszystkie smutki
              Hen w wiślanej mgle.



              Gdy będziemy tu już sami
              Pokochamy się…
              Patrz, już słonko się chowa,
              Jakże miło jest
              Tarasami wędrować,
              Gdzie Katedry cień.
              Po „Trąbami” siądziemy
              Zasłuchamy się
              Gdy hejnału smutne dźwięki
              Ponad Wisłą mkną…




              Potem wolno pójdziemy,
              To już Górki są
              I drewniana dzwonnica,
              Co tak wzrusza nas…
              Gdy zejdziemy w dół, Mostową
              Na Radziwia brzeg, To ujrzymy
              Jakże piękny Płock nasz stary jest.


              A z drugiego już brzegu
              Oczarował nas
              Świateł drżący w szeregu
              Od przystani las…
              Nowe światła też już mamy,
              To pochodni blask
              Bo już Chemia nam wyrosła,
              Tuż u miasta bram…


              Późno już, więc wracamy
              Bo do domu czas.
              Tu się już pożegnamy,
              Żegnaj miła ma…
              Kiedy przyjdzie ci opuścić
              Ukochany dom
              To o Płocku wciąż pamiętaj,
              W sercu chowaj go….

              1965r. Muzyka; Rysiek Szpakowski.
              Odnaleziony…


              I filmy , jakże płockie;


              www.youtube.com/watch?v=hAzLDshmOPs
              www.youtube.com/watch?v=CA_9IKyQCRA





















              .



        • Gość: nostalgia Re: Oto dusza płockiej fotografii. Wystawa w Muze IP: *.31.28.74.nat.umts.dynamic.t-mobile.pl 08.12.12, 09:23
          dobbiaco napisała:

          >>Wtedy także..piękny był ten Płock.

          dobrze powiedziane, dzięki słówku : także!!!
          stwierdzenie to kryje w sobie banalną prawdę: kiedyś byliśmy młodzi i piękni, wszystko wtedy było piękne z dzisiejszej perspektywy biorąc , nawet scenografia w której te swoje piękne gwiazdorskie role odgrywaliśmy, nawet te obiektywnie rzecz biorąc wyjątkowo paskudne fragmenty scenografii.
          wspomnienia to piękna rzecz, zwłaszcza z młodości.
          to se ne vrati.
Inne wątki na temat:

Popularne wątki

Nie pamiętasz hasła

lub ?

 

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się

Nakarm Pajacyka