Gość: Krzysztof IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 20.09.06, 17:44 video.google.pl/videoplay?docid=22562139915884790 www.plock24.pl Odpowiedz Link Zgłoś czytaj wygodnie posty
henrykkreuz Re: Z. Padlewski - Epilog 98 20.09.06, 18:09 henryk_kreuz.wrzuta.pl/film/sFoPqOnAVi/padlewski_golembnik_01_mpg Czynię zadość prośbie Pana ZD. Odpowiedz Link Zgłoś
kwisniewski Re: Z. Padlewski - Epilog 98 21.09.06, 10:42 video.google.pl/videoplay?docid=-7234186956109596708&pr=goog-sl Odpowiedz Link Zgłoś
kwisniewski Re: Z. Padlewski - Epilog 98 21.09.06, 10:57 video.google.pl/videoplay?docid=5624337876469002479&pr=goog-sl Odpowiedz Link Zgłoś
kwisniewski Re: Z. Padlewski - Epilog 98 21.09.06, 10:59 video.google.pl/videoplay?docid=4249334944237042255&pr=goog-sl Odpowiedz Link Zgłoś
kwisniewski Re: Z. Padlewski - Epilog 98 22.09.06, 17:39 video.google.pl/videoplay?docid=-343501608394883124 Odpowiedz Link Zgłoś
Gość: Krzysztof Re: Z. Padlewski - Epilog 98 IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 24.09.06, 22:41 Pierwsze oficjalne uroczystości z okazji rocznicy wybuchu powstania styczniowego zorganizowano w Płocku w roku 1919. Obchody miały bardzo skromny przebieg; zostały ograniczone do wykładów na temat tego ważnego momentu historycznego. Bardziej okazalej świętowano następne rocznice. Już 1 stycznia 1923 roku w pierwszym numerze „Kuriera Płockiego”, a zatem krótko przed 60 rocznicą powstania ukazał się artykuł, w którym przedstawiono przyczyny jego wybuchu. W następnym roku młodzież harcerska płockich szkół średnich wspólnie z redakcją „Kuriera Płockiego” zbierała pieniądze na budowę pomnika Zygmunta Padlewskiego, który został stracony w Płocku 15 maja 1863r. Redakcja ‘Kuriera Płockiego” wzywała, by wspólnie z miejscowym Towarzystwem Naukowym tę powstańczą tragedię. W następnych latach obchody rocznicowe w Płocku odbywały się w „Domu Ludowym”. Wykłady na temat powstania wygłaszał miedzy innymi miejscowy nauczyciel prof. Romanowski. W uroczystościach brało udział stacjonujące w mieście wojsko, 6. Pułk Piechoty Legionów. Wspomniana redakcja w 60 rocznicę powstania ponownie poruszyła sprawę wzniesienia pomnika, aby uczcić Zygmunta Padlewskiego i jego towarzyszy, którzy poświecili swe życie dla ojczyzny. Dla zainteresowanych drukowano w odcinkach „Pamiętnik szpiega rosyjskiego działającego na terenie Mazowsza i Płockiego” – interesujące i mało znane źródło historyczne. Drugim pismem codziennym wydawanym w Płocku był „Dziennik Płocki”.Gazeta wychodziła w latach 1922 – 1935 i związana była z Narodową Demokracja. W 60 rocznicę ukazały się w niej liczne artykuły poświecone wydarzeniom z lat 1863 – 1864. Z materiałów tych dowiadujemy się, że w uroczystościach uczestniczyli weterani, wojskowi, młodzież i mieszkańcy miasta. Odprawiona została msza święta w katedrze płockiej. Następnie w towarzystwie orkiestry 8. pułku artylerii uczestnicy przemaszerowali do resursy, gdzie w imieniu społeczeństwa cześć weteranom oddał mecenas Baliński. Przemówienie w imieniu młodzieży szkolnej wygłosił dyrektor Wróbel., a na zakończenie toast na cześć weteranów wygłosił dyrektor resursy p. Niewiewski. Weteran Józef Procelowski wygłosił wiersz z czasów powstania, Równocześnie orkiestra 8. pułku artylerii grała pieśni narodowe i patriotyczne. Śpiewając „Rotę”, uczestnicy obchodów rozeszli się do domów, odprowadzając weteranów do schroniska gdzie mieszkali dawni powstańcy. „Dziennik Płocki” poruszał słabe zaangażowanie młodzieży. Jedynie dzieci wychowane w poczuciu dumy narodowej oraz wojsko czczą pamięć powstania i to nie tylko podczas obchodów rocznicowych, ale w każdy powszedni dzień. Miesięcznik ilustrowany „Mazowsze Płockie i Kujawy” redagowany przez Konstantego Bolestę – Modlińskiego i wydawany w latach 1926 – 1930 wydrukował wiersz, który stanowił opis obrazu Aleksandra Gierymskiego „Patrol powstańczy”. Z okazji 65 rocznicy powstania styczniowego w „Dzienniku Płockim” ukazał się artykuł Stanisława Rumsewicza, w którym opisano heroizm powstańców w bitwie pod Bolimowem w dniu 1 lipca 1863r, w którym czytamy, że pomimo dobrego uzbrojenia powstańcy ponieśli klęskę. „Głos Ziemi Płockiej” w 65 rocznicę powstania styczniowego opublikował artykuł krytykujący kolaborantów, a gloryfikujący czyny powstańców. W Towarzystwie Wioślarskim została wygłoszona prelekcja naukowa prof. Maciejewskiego. W 70. rocznica powstania miała szczególny przebieg. Obchody rozpoczęła uroczysta sesja Rady Miasta. Podjęto uchwały przemiany ulicy Płońskiej na ulicę Zygmunta Padlewskiego oraz placu Reformackiego na plac Edwarda Jurgensa. Wmurowano dwie tablice pamiątkowe – na domu „Warowni Płockiej” przy Rynku Kanonicznym i przy ulicy Sienkiewicza 34, gdzie urodził się Edward Jurgens. 22 stycznia 1933r w katedrze płockiej odbyła się uroczysta msza święta w której wzięli udział : wojewoda warszawski inż St. Twardo, starosta Koltz, prezydent Ostaszewski, dowódcy garnizonu płk Więckowski, korpus oficerski, delegacje różnych instytucji społecznych, młodzież szkolna i oddziały wojskowe z 4 pułku strzelców konnych i 8 pułk artylerii lekkiej oraz liczna rzesza publiczności. Po zakończonym nabożeństwie przemówił płk Więckowski i wojewoda St. Twardo, który udekorował Krzyżem Zasługi p. Karczewskiego, weterana powstania mieszkającego w Płocku przy ulicy Sienkiewicza. Potem przemaszerowano na grób Z. Padlewskiego i jego towarzyszy, gdzie złożono wieńce, a wojsko oddało trzykrotną salwę honorową, Budynki rządowe udekorowano zielenią, na wartowni zainstalowaną iluminację z napisem „ Powstanie Styczniowe zaczęło się od napadu na tę wartownię w nocy 22 na 23 stycznia 1863r” "Hasło Katolickie" wydawane w latach 1930 – 1939 z okazji 70 rocznicy powstania pisało o udziale duchowieństwa i jego ofiarnej działalności dla ojczyzny w powstaniu; opisano także wystawę pamiątek z okresu 1863 poświęcono płockim bohaterom. W niektórych artykułach skrytykowano zbyt mały udział duchowieństwa na uroczystościach rocznicowych i zbyt mały udział społeczeństwa, oraz to iż obchodom nadano zbyt duży charakter urzędowy, szukając protekcji centralnych władz państwowych. O roli kapłanów w powstaniu pisał „Miesięcznik Pasterski Płocki” zamieścił listę duchownych poległych w latach 1863 – 1864 oraz opublikował na ten temat obszerny artykuł. Z okazji 72 rocznicy w miesięczniku „Życie Mazowsza” została ponownie poruszona sprawa uczczenia śmierci Zygmunta Padlewskiego i jego towarzyszy. Podjęto po raz kolejny sprawę postawienia pomnika; na posesji Kunzmanów postawiono krzyż. W miesięczniku tym ukazały się artykuły o przebiegu powstania, pieśni patriotyczne powstańców i poezja patriotyczna, która dawała nadzieję narodowi. „Życie Mazowsza” kierowane było przez Madlińskiego i powstało w miejsce upadłego „Mazowsze Płockie i Kujawy”. Ignacy Jan Kurski opublikował na podstawie materiałów znajdujących się w Państwowym Archiwum wojennego naczelnika guberni płockiej z roku 1863 oraz akt Kancelarii Gubernatora obszerny artykuł z okazji 75 rocznicy powstania. Źródła te zawierały informacje o grupach społecznych, liczbie skazanych, stoczonych bitwach, dowódcach i kobietach biorących udział w powstaniu. Źródłem do napisania roli kobiet były „Zapiski” Mikołaja Berga. Przedstawił też próbę zdobycia Płocka w tzw. krwawej nocy styczniowej. Dołączył listę osób, które brały udział w szturmie i zostały schwytane, wcieleni siłą za karę do armii carskiej, po czym wysłane w głąb Rosji. Kult powstańczej tradycji wspierany był przez władze komunalne, które nadawały imiona przywódców placom i ulicom miast. Ważnymi ośrodkami kultu powstańczego oprócz Płocka były: Włocławek, Lublin, Lwów, Kraków i Warszawa. Komisja pod przewodnictwem płk Kołątaja – Stadnickiego zajmowała się nadaniem Krzyża i Medalu Niepodległości bohaterom Powstania Styczniowego. Odznaczenia otrzymało w sumie 365 weteranów powstania. Na podstawie artykułu „Powstanie Styczniowe w zbiorowej pamięci mieszkańców Pułtuska i północnego Mazowsza w latach 1918 – 1939” napisał Sławomir Dąbrowski. Artykuł ukazał się w Nr.1/2006 „Notatki Płockie”. Skrót - dokonał Krzysztof Wiśniewski www.plock24.pl Odpowiedz Link Zgłoś
Gość: Krzysztof Epilog 98 IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 27.09.06, 20:47 video.google.pl/videoplay?docid=-9115938131085689611 Odpowiedz Link Zgłoś
kwisniewski Re: Epilog 98 28.09.06, 19:13 video.google.pl/videoplay?docid=1640986946993753847&pr=goog-sl Poświęcenie pomnika "Bratnia Mogiła" Odpowiedz Link Zgłoś
kwisniewski Re: Epilog 98 28.09.06, 19:17 video.google.pl/videoplay?docid=-329428838652478227&auto=true Postawienie krzyża bohaterom Powstania Styczniowego 1863 r. Odpowiedz Link Zgłoś
Gość: Krzysztof Re: Epilog 98 IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 30.09.06, 18:45 video.google.pl/videoplay?docid=1546470735560534071 Badania radarowe miejsca egzekucji Powstańców Styczniowych video.google.pl/videoplay?docid=-6352498920528531353 Cmentarz wojskowy w Płocku Szkoda że brak jest komentarza słownego. Obraz nie wszystko powie, czasem trzeba werbalnej pomocy www.plock24.pl Odpowiedz Link Zgłoś
Gość: zd Re: Epilog 98 IP: *.plock.mm.pl 30.09.06, 19:43 Szanowny Panie Krzysztofie. Jak widzicie nadal pracuje. Te niedomówienia to oczekiwanie na odzew wasz i społeczności płockiej. Mam co pisac i co pokazać. Ale nie mozna byc omnibusem. Kiedy miasto jęczy na wybory, ja pracuje jak zawsze. Odpowiedz Link Zgłoś
Gość: Krzysztof Re: Epilog 98 IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 30.09.06, 22:45 Te niedomówienia to oczekiwanie na odzew wasz Naa nasz odzew??? - Nie rozumiem? - My cały czas odzywamy się do Pana Odpowiedz Link Zgłoś
Gość: Krzysztof Re: Epilog 98 IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 02.10.06, 19:17 video.google.pl/videoplay?docid=1546470735560534071 video.google.pl/videoplay?docid=-8104922299477878402 Historycy płoccy w porozumieniu z dziennikarzami płockimi winni wydać na jednej płycie w/w filmów i dodać tę płytę np. so Tygodnika Płockiego lub Życia Płocka by zobaczyli je wszyscy płocczanie. To przecież historia Płocka. Oczywiście za rozsądną cenę dla zainteresowanych i odpowiednimi tantitami dla autora filmów. Pomysł oddania filmów do Muzeum jest godny naśladowania www.plock24.pl Odpowiedz Link Zgłoś
Gość: SoundBlaster Re: Epilog 98 IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 02.10.06, 21:10 Watpie czy ktos chcialby jeszcze placic za bol oczu. Przeciez tam nic nie widac. Odpowiedz Link Zgłoś
Gość: dr Re: Z. Padlewski - Epilog 98 IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 06.12.06, 18:30 Ultimatum cara Mikołaja I wobec Korpusu Wojska Polskiego z 15 X 1831 roku 15 X 1831, Carskie Sioło Zakaz wydany przez cara Mikołaja I wobec zbuntowanego Korpusu Wojska Polskiego stacjonującego w Płocku, dotyczący powrotu do Cesarstwa Rosyjskiego i Królestwa Polskiego. Komentarz: Pierwszym zwiastunem powstania listopadowego w Płocku był Powszechny Dziennik Krajowy 1 XII 1830 r. Numer nie zawierał, jak dotychczas, herbu rosyjskiego. Tekst w Dzienniku mówił o rozruchach w stolicy i zdobyciu arsenału broni. Szybko też rozeszły się w Płocku pogłoski, iż stacjonujący w mieście 3. Pułk Strzelców ma udać się do Warszawy. Oczekując z niepokojem wieści ze stolicy, w Płocku rozstawiono straże obywatelskie. Powołano Komitet Przestrzegania Bezpieczeństwa. Dowódcą straży został kpt. Józef Turowiecki. Działo się to na kilka dni przed tym, zanim Rada Administracyjna oficjalnie nakazała powołanie miejskich straży bezpieczeństwa. Władzę w mieście sprawowała Komisja Wojewódzka poprzez Urząd Municypalny. Przeprowadzono mobilizację byłych wojskowych w liczbie 70. Ogłoszono składkę na umundurowanie żołnierzy. Pozyskano konie. Pod koniec grudnia jazda płocka wyruszyła z miasta, gotowa do walki z wrogiem. Poza tym organizowano 3. a następnie 4. Batalion 3. Pułku Strzelców Pieszych. Trudniej było pozyskać starszyznę wojskową, która wychowana w szkole Napoleona, wojnę z Rosją uważała wręcz za szaleństwo. O wydarzeniach w mieście informował Goniec Płocki, wydawany przez dwa miesiące, tj. do czasu, gdy jego redaktor Ernest Dydak zaciągnął się do wojska. Nadal płynęły ofiary w gotówce i w naturze od mieszczan, ziemian, a nawet duchowieństwa. Na potrzeby broni przeznaczono trzy dzwony – po jednym z katedry, z kościoła parafialnego i ewangelickiego. Nadal też trwał zaciąg do wojska. Wśród wstępujących był też Artur Czarny Zawisza. Wielu ziemian uwalniało żony chłopów od pańszczyzny. Z początkiem 1831 r. powołano w Płocku Radę Municypalną. Tymczasem z Warszawy nadeszły wieści o posiedzeniu Sejmu 25 stycznia, na którym ogłoszono akt detronizacji cara Mikołaja. W cztery dni później Sejm ustanowił dla niepodległego Królestwa Rząd Narodowy z prezesem – ks. Adamem Czartoryskim. Dnia 7 lutego nadeszła hiobowa wieść o wkroczeniu do Polski wojsk feldmarszałka Iwana Dybicza, które przez Tykocin parły na Warszawę. W Płocku pojawiły się pierwsze oznaki rozprzężenia. Odezwy o regularne płacenie podatków nie skutkowały. Jednocześnie nadchodziły niepokojące wiadomości o bitwie pod Grochowem, które wprawiły mieszkańców w popłoch. W celu uniemożliwienia wrogowi przeprawy przez Wisłę zniszczono wszelkie środki transportu, które mogłyby temu służyć. Przyjmowano też i troskliwie opiekowano się pierwszymi rannymi. Założono w tym celu pierwszy lazaret. 20 marca w katedrze mieszkańcy złożyli uroczystą przysięgę na wierność Ojczyźnie i narodowi. 29 marca ogłoszono w Płocku stan wojenny. Wtedy też zorganizowano 2. Pułk Jazdy. Z początkiem kwietnia wojska rosyjskie skierowały się w kierunku Siedlec. Fakt ten przyczynił się do uspokojenia życia w mieście. Jednak już po miesiącu wieści o bitwie pod Ostrołęką ponownie wprowadziły nastrój niepokoju. Zbiegło się to w czasie z pierwszymi przypadkami cholery azjatyckiej. Wprowadzono kwarantannę i zakaz przybywania z miejsc dotkniętych chorobą. Zgodnie z reskryptem Rządu Narodowego 3 czerwca przeprowadzono w Płocku wybory do Rady Municypalnej. Feldmarszałek, który przygotował plany przeprawy przez Wisłę, sam już nie zdążył ich zrealizować. Zmarł na cholerę. Jednak jego rozkazy wykonano. Wojska rosyjskie dotarły tym sposobem 18 czerwca do wsi Ciółkowo, zaledwie kilkanaście kilometrów od Płocka. Dzień później zajęły miasto, z którego wcześniej wywieziono zapasy żywności. Ewakuowano też mężczyzn w wieku poborowym. Z Płocka wojska rosyjskie udały się do Sierpca. Pozostałością ich obecności było rozszerzenie się w mieście cholery. Dziennie umierało po kilkanaście osób, szczególnie starozakonnych. Przerwa w urzędowaniu władz miejskich spowodowała, że brak jest dokładnych danych o liczbie zmarłych. Zdecydowano się wtedy założyć poza granicami miasta specjalny cmentarz do grzebania zmarłych. Na początku lipca 300-konny oddział wojsk rosyjskich, a tuż za nim znaczniejsze siły ponownie zajęły Płock. Spacerujący po mieście feldmarszałek Paskiewicz i książę Michał domagali się od mieszkańców, aby ci zdejmowali na ich widok czapki. Mieszkańcy, którzy się do tego nie stosowali trafiali do aresztu. Pomimo kar cielesnych, jakie groziły żołnierzom rosyjskim za dopuszczanie się grabieży, nadal trwał ten proceder. Mimo tego troskliwie opiekowano się rannymi i chorymi żołnierzami, co zauważył sam Paskiewicz. Po wycofaniu się wojsk rosyjskich, które udały się w kierunku Warszawy zapewnienie porządku w mieście spoczęło na Straży Bezpieczeństwa. W sierpniu Sejm powołał nowy rząd pod przewodnictwem gen. Jana Krukowieckiego. Pod koniec tegoż miesiąca przybył do Płocka Korpus Rezerwy pod dowództwem generała Tomasza Łubieńskiego. Fakt ten uporządkował nieco życie w mieście. Zdecydowano się na ogłoszenie pospolitego ruszenia i wyekwipowanie 20 konnych i 50 pieszych żołnierzy. Tymczasem, 9 sierpnia nadeszła wiadomość o upadku Warszawy. Sejm opuścił stolicę i przez Zakroczym dotarł do Płocka. 23 września o godz. 11 Polski Sejm zebrał się po raz ostatni w płockim ratuszu. Sejm postanowił udać się tam, gdzie armia. Premier i Marszałek Sejmu wraz z posłami opuścili 25 września Płock i udali się do Prus. Brak zdecydowania ze strony gen. Macieja Rybińskiego powodował, że wróg zajmował kolejne miejscowości. 28 września zapadła decyzja o wymarszu wojska polskiego z Płocka w kierunku Włocławka, aby następnie przez Rypin również udać się do Prus, gdzie oddziały zostały rozbrojone. (Leszek Franciszkiewicz) Odpowiedz Link Zgłoś
Gość: geo Re: Z. Padlewski - Epilog 98 IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 02.10.06, 19:36 nic nie widac, po co to komu Odpowiedz Link Zgłoś
Gość: zd Re: Z. Padlewski - Epilog 98 IP: *.plock.mm.pl 02.10.06, 19:49 Szanowny Panie. Przecież mial pan rece i mógł zrobic doskonały film. posłałem na wirtyne orginał po 6MB przesyłu .Szło to całą noc i firma przerobila na cos co nie widac. Taki to juz sposób do internetu . trudno zmieścic 1,5 GB w 10 MB. Ale kogo ciekawi, zawsze znajdzie obraz. To nie są filmy dla każdego, tylko dla wybranych. Dla tych, którzy tego pragna. Dla starych ludzi po przeżyciach wojennych. Dla młodych, zeby wiedzieli, ze nie zawsze będa tacy silni i sprawni. Dla pamieci narodowej. Reszta ma co oglądać w tym swiecie ekspozycji zła. Odpowiedz Link Zgłoś
Gość: tyt Re: Z. Padlewski - Epilog 98 IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 04.10.06, 22:37 dalej prosze Odpowiedz Link Zgłoś
Gość: ?????????????????? Re: Z. Padlewski - Epilog 98 IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 08.10.06, 20:31 dalej proszę Odpowiedz Link Zgłoś
Gość: asd Re: Z. Padlewski - Epilog 98 IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 17.10.06, 23:05 prosze dalej Odpowiedz Link Zgłoś
Gość: wisior Re: Z. Padlewski - Epilog 98 IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 20.10.06, 00:04 www.youtube.com/watch?v=EHvhgWWE7rs&mode=related&search= Odpowiedz Link Zgłoś
Gość: Marcin Re: Z. Padlewski - Epilog 98 IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 20.10.06, 14:24 Wisior jak sądze jesteś jednym z przydupasów towarzysza Tuska :D Odpowiedz Link Zgłoś