Z. Padlewski - Epilog 98

IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 20.09.06, 17:44
video.google.pl/videoplay?docid=22562139915884790
www.plock24.pl
    • henrykkreuz Re: Z. Padlewski - Epilog 98 20.09.06, 18:09
      henryk_kreuz.wrzuta.pl/film/sFoPqOnAVi/padlewski_golembnik_01_mpg
      Czynię zadość prośbie Pana ZD.
      • kwisniewski Re: Z. Padlewski - Epilog 98 21.09.06, 10:42
        video.google.pl/videoplay?docid=-7234186956109596708&pr=goog-sl
        • kwisniewski Re: Z. Padlewski - Epilog 98 21.09.06, 10:57
          video.google.pl/videoplay?docid=5624337876469002479&pr=goog-sl
          • kwisniewski Re: Z. Padlewski - Epilog 98 21.09.06, 10:59
            video.google.pl/videoplay?docid=4249334944237042255&pr=goog-sl
            • kwisniewski Re: Z. Padlewski - Epilog 98 22.09.06, 17:39
              video.google.pl/videoplay?docid=-343501608394883124
              • Gość: Krzysztof Re: Z. Padlewski - Epilog 98 IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 24.09.06, 22:41
                Pierwsze oficjalne uroczystości z okazji rocznicy wybuchu powstania
                styczniowego zorganizowano w Płocku w roku 1919. Obchody miały bardzo skromny
                przebieg; zostały ograniczone do wykładów na temat tego ważnego momentu
                historycznego.

                Bardziej okazalej świętowano następne rocznice. Już 1 stycznia 1923 roku w
                pierwszym numerze „Kuriera Płockiego”, a zatem krótko przed 60 rocznicą
                powstania ukazał się artykuł, w którym przedstawiono przyczyny jego wybuchu. W
                następnym roku młodzież harcerska płockich szkół średnich wspólnie z
                redakcją „Kuriera Płockiego” zbierała pieniądze na budowę pomnika Zygmunta
                Padlewskiego, który został stracony w Płocku 15 maja 1863r. Redakcja ‘Kuriera
                Płockiego” wzywała, by wspólnie z miejscowym Towarzystwem Naukowym tę
                powstańczą tragedię.

                W następnych latach obchody rocznicowe w Płocku odbywały się w „Domu Ludowym”.
                Wykłady na temat powstania wygłaszał miedzy innymi miejscowy nauczyciel prof.
                Romanowski. W uroczystościach brało udział stacjonujące w mieście wojsko, 6.
                Pułk Piechoty Legionów. Wspomniana redakcja w 60 rocznicę powstania ponownie
                poruszyła sprawę wzniesienia pomnika, aby uczcić Zygmunta Padlewskiego i jego
                towarzyszy, którzy poświecili swe życie dla ojczyzny. Dla zainteresowanych
                drukowano w odcinkach „Pamiętnik szpiega rosyjskiego działającego na terenie
                Mazowsza i Płockiego” – interesujące i mało znane źródło historyczne.

                Drugim pismem codziennym wydawanym w Płocku był „Dziennik Płocki”.Gazeta
                wychodziła w latach 1922 – 1935 i związana była z Narodową Demokracja. W 60
                rocznicę ukazały się w niej liczne artykuły poświecone wydarzeniom z lat 1863 –
                1864. Z materiałów tych dowiadujemy się, że w uroczystościach uczestniczyli
                weterani, wojskowi, młodzież i mieszkańcy miasta. Odprawiona została msza
                święta w katedrze płockiej. Następnie w towarzystwie orkiestry 8. pułku
                artylerii uczestnicy przemaszerowali do resursy, gdzie w imieniu społeczeństwa
                cześć weteranom oddał mecenas Baliński. Przemówienie w imieniu młodzieży
                szkolnej wygłosił dyrektor Wróbel., a na zakończenie toast na cześć weteranów
                wygłosił dyrektor resursy p. Niewiewski. Weteran Józef Procelowski wygłosił
                wiersz z czasów powstania, Równocześnie orkiestra 8. pułku artylerii grała
                pieśni narodowe i patriotyczne. Śpiewając „Rotę”, uczestnicy obchodów rozeszli
                się do domów, odprowadzając weteranów do schroniska gdzie mieszkali dawni
                powstańcy. „Dziennik Płocki” poruszał słabe zaangażowanie młodzieży. Jedynie
                dzieci wychowane w poczuciu dumy narodowej oraz wojsko czczą pamięć powstania i
                to nie tylko podczas obchodów rocznicowych, ale w każdy powszedni dzień.

                Miesięcznik ilustrowany „Mazowsze Płockie i Kujawy” redagowany przez
                Konstantego Bolestę – Modlińskiego i wydawany w latach 1926 – 1930 wydrukował
                wiersz, który stanowił opis obrazu Aleksandra Gierymskiego „Patrol powstańczy”.

                Z okazji 65 rocznicy powstania styczniowego w „Dzienniku Płockim” ukazał się
                artykuł Stanisława Rumsewicza, w którym opisano heroizm powstańców w bitwie pod
                Bolimowem w dniu 1 lipca 1863r, w którym czytamy, że pomimo dobrego uzbrojenia
                powstańcy ponieśli klęskę.

                „Głos Ziemi Płockiej” w 65 rocznicę powstania styczniowego opublikował artykuł
                krytykujący kolaborantów, a gloryfikujący czyny powstańców. W Towarzystwie
                Wioślarskim została wygłoszona prelekcja naukowa prof. Maciejewskiego.

                W 70. rocznica powstania miała szczególny przebieg. Obchody rozpoczęła
                uroczysta sesja Rady Miasta. Podjęto uchwały przemiany ulicy Płońskiej na ulicę
                Zygmunta Padlewskiego oraz placu Reformackiego na plac Edwarda Jurgensa.
                Wmurowano dwie tablice pamiątkowe – na domu „Warowni Płockiej” przy Rynku
                Kanonicznym i przy ulicy Sienkiewicza 34, gdzie urodził się Edward Jurgens. 22
                stycznia 1933r w katedrze płockiej odbyła się uroczysta msza święta w której
                wzięli udział : wojewoda warszawski inż St. Twardo, starosta Koltz, prezydent
                Ostaszewski, dowódcy garnizonu płk Więckowski, korpus oficerski, delegacje
                różnych instytucji społecznych, młodzież szkolna i oddziały wojskowe z 4 pułku
                strzelców konnych i 8 pułk artylerii lekkiej oraz liczna rzesza publiczności.
                Po zakończonym nabożeństwie przemówił płk Więckowski i wojewoda St. Twardo,
                który udekorował Krzyżem Zasługi p. Karczewskiego, weterana powstania
                mieszkającego w Płocku przy ulicy Sienkiewicza. Potem przemaszerowano na grób
                Z. Padlewskiego i jego towarzyszy, gdzie złożono wieńce, a wojsko oddało
                trzykrotną salwę honorową, Budynki rządowe udekorowano zielenią, na wartowni
                zainstalowaną iluminację z napisem „ Powstanie Styczniowe zaczęło się od napadu
                na tę wartownię w nocy 22 na 23 stycznia 1863r”

                "Hasło Katolickie" wydawane w latach 1930 – 1939 z okazji 70 rocznicy powstania
                pisało o udziale duchowieństwa i jego ofiarnej działalności dla ojczyzny w
                powstaniu; opisano także wystawę pamiątek z okresu 1863 poświęcono płockim
                bohaterom. W niektórych artykułach skrytykowano zbyt mały udział duchowieństwa
                na uroczystościach rocznicowych i zbyt mały udział społeczeństwa, oraz to iż
                obchodom nadano zbyt duży charakter urzędowy, szukając protekcji centralnych
                władz państwowych.

                O roli kapłanów w powstaniu pisał „Miesięcznik Pasterski Płocki” zamieścił
                listę duchownych poległych w latach 1863 – 1864 oraz opublikował na ten temat
                obszerny artykuł.

                Z okazji 72 rocznicy w miesięczniku „Życie Mazowsza” została ponownie poruszona
                sprawa uczczenia śmierci Zygmunta Padlewskiego i jego towarzyszy. Podjęto po
                raz kolejny sprawę postawienia pomnika; na posesji Kunzmanów postawiono krzyż.
                W miesięczniku tym ukazały się artykuły o przebiegu powstania, pieśni
                patriotyczne powstańców i poezja patriotyczna, która dawała nadzieję
                narodowi. „Życie Mazowsza” kierowane było przez Madlińskiego i powstało w
                miejsce upadłego „Mazowsze Płockie i Kujawy”.

                Ignacy Jan Kurski opublikował na podstawie materiałów znajdujących się w
                Państwowym Archiwum wojennego naczelnika guberni płockiej z roku 1863 oraz akt
                Kancelarii Gubernatora obszerny artykuł z okazji 75 rocznicy powstania. Źródła
                te zawierały informacje o grupach społecznych, liczbie skazanych, stoczonych
                bitwach, dowódcach i kobietach biorących udział w powstaniu. Źródłem do
                napisania roli kobiet były „Zapiski” Mikołaja Berga. Przedstawił też próbę
                zdobycia Płocka w tzw. krwawej nocy styczniowej. Dołączył listę osób, które
                brały udział w szturmie i zostały schwytane, wcieleni siłą za karę do armii
                carskiej, po czym wysłane w głąb Rosji.

                Kult powstańczej tradycji wspierany był przez władze komunalne, które nadawały
                imiona przywódców placom i ulicom miast. Ważnymi ośrodkami kultu powstańczego
                oprócz Płocka były: Włocławek, Lublin, Lwów, Kraków i Warszawa. Komisja pod
                przewodnictwem płk Kołątaja – Stadnickiego zajmowała się nadaniem Krzyża i
                Medalu Niepodległości bohaterom Powstania Styczniowego. Odznaczenia otrzymało w
                sumie 365 weteranów powstania.

                Na podstawie artykułu „Powstanie Styczniowe w zbiorowej pamięci mieszkańców
                Pułtuska i północnego Mazowsza w latach 1918 – 1939” napisał Sławomir
                Dąbrowski. Artykuł ukazał się w Nr.1/2006 „Notatki Płockie”.
                Skrót - dokonał Krzysztof Wiśniewski
                www.plock24.pl
                • Gość: Krzysztof Epilog 98 IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 27.09.06, 20:47
                  video.google.pl/videoplay?docid=-9115938131085689611
                  • kwisniewski Re: Epilog 98 28.09.06, 19:13
                    video.google.pl/videoplay?docid=1640986946993753847&pr=goog-sl
                    Poświęcenie pomnika "Bratnia Mogiła"
                    • kwisniewski Re: Epilog 98 28.09.06, 19:17
                      video.google.pl/videoplay?docid=-329428838652478227&auto=true
                      Postawienie krzyża bohaterom Powstania Styczniowego 1863 r.
                      • Gość: Krzysztof Re: Epilog 98 IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 30.09.06, 18:45
                        video.google.pl/videoplay?docid=1546470735560534071
                        Badania radarowe miejsca egzekucji Powstańców Styczniowych

                        video.google.pl/videoplay?docid=-6352498920528531353
                        Cmentarz wojskowy w Płocku

                        Szkoda że brak jest komentarza słownego. Obraz nie wszystko powie, czasem
                        trzeba werbalnej pomocy
                        www.plock24.pl
                        • Gość: zd Re: Epilog 98 IP: *.plock.mm.pl 30.09.06, 19:43
                          Szanowny Panie Krzysztofie. Jak widzicie nadal pracuje. Te niedomówienia to
                          oczekiwanie na odzew wasz i społeczności płockiej. Mam co pisac i co pokazać.
                          Ale nie mozna byc omnibusem. Kiedy miasto jęczy na wybory, ja pracuje jak
                          zawsze.
                          • Gość: Krzysztof Re: Epilog 98 IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 30.09.06, 22:45
                            Te niedomówienia to oczekiwanie na odzew wasz

                            Naa nasz odzew??? - Nie rozumiem? - My cały czas odzywamy się do Pana
                            • Gość: Krzysztof Re: Epilog 98 IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 02.10.06, 19:17
                              video.google.pl/videoplay?docid=1546470735560534071
                              video.google.pl/videoplay?docid=-8104922299477878402
                              Historycy płoccy w porozumieniu z dziennikarzami płockimi winni wydać na jednej
                              płycie w/w filmów i dodać tę płytę np. so Tygodnika Płockiego lub Życia Płocka
                              by zobaczyli je wszyscy płocczanie. To przecież historia Płocka.
                              Oczywiście za rozsądną cenę dla zainteresowanych i odpowiednimi tantitami dla
                              autora filmów. Pomysł oddania filmów do Muzeum jest godny naśladowania

                              www.plock24.pl
                              • Gość: SoundBlaster Re: Epilog 98 IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 02.10.06, 21:10
                                Watpie czy ktos chcialby jeszcze placic za bol oczu. Przeciez tam nic nie widac.
                • Gość: dr Re: Z. Padlewski - Epilog 98 IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 06.12.06, 18:30
                  Ultimatum cara Mikołaja I wobec Korpusu Wojska Polskiego z 15 X 1831 roku
                  15 X 1831, Carskie Sioło
                  Zakaz wydany przez cara Mikołaja I wobec zbuntowanego Korpusu Wojska Polskiego
                  stacjonującego w Płocku, dotyczący powrotu do Cesarstwa Rosyjskiego i Królestwa
                  Polskiego.
                  Komentarz: Pierwszym zwiastunem powstania listopadowego w Płocku był Powszechny
                  Dziennik Krajowy 1 XII 1830 r. Numer nie zawierał, jak dotychczas, herbu
                  rosyjskiego. Tekst w Dzienniku mówił o rozruchach w stolicy i zdobyciu arsenału
                  broni. Szybko też rozeszły się w Płocku pogłoski, iż stacjonujący w mieście 3.
                  Pułk Strzelców ma udać się do Warszawy. Oczekując z niepokojem wieści ze
                  stolicy, w Płocku rozstawiono straże obywatelskie. Powołano Komitet
                  Przestrzegania Bezpieczeństwa. Dowódcą straży został kpt. Józef Turowiecki.
                  Działo się to na kilka dni przed tym, zanim Rada Administracyjna oficjalnie
                  nakazała powołanie miejskich straży bezpieczeństwa. Władzę w mieście sprawowała
                  Komisja Wojewódzka poprzez Urząd Municypalny. Przeprowadzono mobilizację byłych
                  wojskowych w liczbie 70. Ogłoszono składkę na umundurowanie żołnierzy.
                  Pozyskano konie. Pod koniec grudnia jazda płocka wyruszyła z miasta, gotowa do
                  walki z wrogiem. Poza tym organizowano 3. a następnie 4. Batalion 3. Pułku
                  Strzelców Pieszych. Trudniej było pozyskać starszyznę wojskową, która wychowana
                  w szkole Napoleona, wojnę z Rosją uważała wręcz za szaleństwo.

                  O wydarzeniach w mieście informował Goniec Płocki, wydawany przez dwa miesiące,
                  tj. do czasu, gdy jego redaktor Ernest Dydak zaciągnął się do wojska. Nadal
                  płynęły ofiary w gotówce i w naturze od mieszczan, ziemian, a nawet
                  duchowieństwa. Na potrzeby broni przeznaczono trzy dzwony – po jednym z
                  katedry, z kościoła parafialnego i ewangelickiego. Nadal też trwał zaciąg do
                  wojska. Wśród wstępujących był też Artur Czarny Zawisza. Wielu ziemian
                  uwalniało żony chłopów od pańszczyzny. Z początkiem 1831 r. powołano w Płocku
                  Radę Municypalną.

                  Tymczasem z Warszawy nadeszły wieści o posiedzeniu Sejmu 25 stycznia, na którym
                  ogłoszono akt detronizacji cara Mikołaja. W cztery dni później Sejm ustanowił
                  dla niepodległego Królestwa Rząd Narodowy z prezesem – ks. Adamem Czartoryskim.
                  Dnia 7 lutego nadeszła hiobowa wieść o wkroczeniu do Polski wojsk feldmarszałka
                  Iwana Dybicza, które przez Tykocin parły na Warszawę. W Płocku pojawiły się
                  pierwsze oznaki rozprzężenia. Odezwy o regularne płacenie podatków nie
                  skutkowały. Jednocześnie nadchodziły niepokojące wiadomości o bitwie pod
                  Grochowem, które wprawiły mieszkańców w popłoch. W celu uniemożliwienia wrogowi
                  przeprawy przez Wisłę zniszczono wszelkie środki transportu, które mogłyby temu
                  służyć. Przyjmowano też i troskliwie opiekowano się pierwszymi rannymi.
                  Założono w tym celu pierwszy lazaret.

                  20 marca w katedrze mieszkańcy złożyli uroczystą przysięgę na wierność
                  Ojczyźnie i narodowi. 29 marca ogłoszono w Płocku stan wojenny. Wtedy też
                  zorganizowano 2. Pułk Jazdy. Z początkiem kwietnia wojska rosyjskie skierowały
                  się w kierunku Siedlec. Fakt ten przyczynił się do uspokojenia życia w mieście.
                  Jednak już po miesiącu wieści o bitwie pod Ostrołęką ponownie wprowadziły
                  nastrój niepokoju. Zbiegło się to w czasie z pierwszymi przypadkami cholery
                  azjatyckiej. Wprowadzono kwarantannę i zakaz przybywania z miejsc dotkniętych
                  chorobą. Zgodnie z reskryptem Rządu Narodowego 3 czerwca przeprowadzono w
                  Płocku wybory do Rady Municypalnej. Feldmarszałek, który przygotował plany
                  przeprawy przez Wisłę, sam już nie zdążył ich zrealizować. Zmarł na cholerę.
                  Jednak jego rozkazy wykonano. Wojska rosyjskie dotarły tym sposobem 18 czerwca
                  do wsi Ciółkowo, zaledwie kilkanaście kilometrów od Płocka. Dzień później
                  zajęły miasto, z którego wcześniej wywieziono zapasy żywności. Ewakuowano też
                  mężczyzn w wieku poborowym. Z Płocka wojska rosyjskie udały się do Sierpca.
                  Pozostałością ich obecności było rozszerzenie się w mieście cholery. Dziennie
                  umierało po kilkanaście osób, szczególnie starozakonnych. Przerwa w urzędowaniu
                  władz miejskich spowodowała, że brak jest dokładnych danych o liczbie zmarłych.
                  Zdecydowano się wtedy założyć poza granicami miasta specjalny cmentarz do
                  grzebania zmarłych.

                  Na początku lipca 300-konny oddział wojsk rosyjskich, a tuż za nim znaczniejsze
                  siły ponownie zajęły Płock. Spacerujący po mieście feldmarszałek Paskiewicz i
                  książę Michał domagali się od mieszkańców, aby ci zdejmowali na ich widok
                  czapki. Mieszkańcy, którzy się do tego nie stosowali trafiali do aresztu.
                  Pomimo kar cielesnych, jakie groziły żołnierzom rosyjskim za dopuszczanie się
                  grabieży, nadal trwał ten proceder. Mimo tego troskliwie opiekowano się rannymi
                  i chorymi żołnierzami, co zauważył sam Paskiewicz.

                  Po wycofaniu się wojsk rosyjskich, które udały się w kierunku Warszawy
                  zapewnienie porządku w mieście spoczęło na Straży Bezpieczeństwa. W sierpniu
                  Sejm powołał nowy rząd pod przewodnictwem gen. Jana Krukowieckiego. Pod koniec
                  tegoż miesiąca przybył do Płocka Korpus Rezerwy pod dowództwem generała Tomasza
                  Łubieńskiego. Fakt ten uporządkował nieco życie w mieście. Zdecydowano się na
                  ogłoszenie pospolitego ruszenia i wyekwipowanie 20 konnych i 50 pieszych
                  żołnierzy. Tymczasem, 9 sierpnia nadeszła wiadomość o upadku Warszawy. Sejm
                  opuścił stolicę i przez Zakroczym dotarł do Płocka. 23 września o godz. 11
                  Polski Sejm zebrał się po raz ostatni w płockim ratuszu. Sejm postanowił udać
                  się tam, gdzie armia. Premier i Marszałek Sejmu wraz z posłami opuścili 25
                  września Płock i udali się do Prus. Brak zdecydowania ze strony gen. Macieja
                  Rybińskiego powodował, że wróg zajmował kolejne miejscowości. 28 września
                  zapadła decyzja o wymarszu wojska polskiego z Płocka w kierunku Włocławka, aby
                  następnie przez Rypin również udać się do Prus, gdzie oddziały zostały
                  rozbrojone. (Leszek Franciszkiewicz)
    • Gość: geo Re: Z. Padlewski - Epilog 98 IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 02.10.06, 19:36
      nic nie widac, po co to komu
      • Gość: zd Re: Z. Padlewski - Epilog 98 IP: *.plock.mm.pl 02.10.06, 19:49
        Szanowny Panie. Przecież mial pan rece i mógł zrobic doskonały film. posłałem
        na wirtyne orginał po 6MB przesyłu .Szło to całą noc i firma przerobila na
        cos co nie widac. Taki to juz sposób do internetu . trudno zmieścic 1,5 GB w 10
        MB.
        Ale kogo ciekawi, zawsze znajdzie obraz. To nie są filmy dla każdego, tylko dla
        wybranych. Dla tych, którzy tego pragna. Dla starych ludzi po przeżyciach
        wojennych. Dla młodych, zeby wiedzieli, ze nie zawsze będa tacy silni i sprawni.
        Dla pamieci narodowej. Reszta ma co oglądać w tym swiecie ekspozycji zła.
    • Gość: tyt Re: Z. Padlewski - Epilog 98 IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 04.10.06, 22:37
      dalej prosze
      • Gość: ?????????????????? Re: Z. Padlewski - Epilog 98 IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 08.10.06, 20:31
        dalej proszę
        • Gość: asd Re: Z. Padlewski - Epilog 98 IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 17.10.06, 23:05
          prosze dalej
    • Gość: wisior Re: Z. Padlewski - Epilog 98 IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 20.10.06, 00:04
      www.youtube.com/watch?v=EHvhgWWE7rs&mode=related&search=
      • Gość: Marcin Re: Z. Padlewski - Epilog 98 IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 20.10.06, 14:24
        Wisior jak sądze jesteś jednym z przydupasów towarzysza Tuska :D
Inne wątki na temat:
Pełna wersja