kwisniewski
12.06.07, 20:30
13 czerwca 1999 r. podczas Mszy świętej odprawianej w Warszawie Jan Paweł II
dokonał beatyfikacji 108 męczenników, którzy ponieśli śmierć w czasach II
wojny światowej. Każda z tych osób wykazała się niezwykłym heroizmem wiary:
są w tym gronie biskupi - pasterze, którzy woleli zginąć, aniżeli zostawić
swoją owczarnię; siostry i księża ratujący Żydów; teściowa, która oddała swe
życie za synową w ciąży; zakonnik, który za posiadanie różańca, a potem
odmowę sprofanowania go został zmasakrowany i utopiony w kloace; księża i
alumni dzielący się w obozie koncentracyjnym jedyną kromką chleba ze
współwięźniami; duchowny, który zginął za to, że nie wydał Gestapo komunistów.
Sprawa beatyfikacji 108 sług Bożych, męczenników za wiarę, ofiar
prześladowania Kościoła w Polsce w latach 1939-1945 ze strony nazizmu
hitlerowskiego, choć przybrała formę kanonicznego postępowania
beatyfikacyjnego dopiero od roku 1992, w rzeczywistości sięga swymi
początkami pierwszych lat po zakończeniu II wojny. Sława świętości i
męczeństwa licznych osób z grupy 108 sług Bożych, łaski przypisywane ich
wstawiennictwu, kierowały uwagę diecezji i rodzin zakonnych na konieczność
otworzenia procesów beatyfikacyjnych o męczeństwie.
Krąg osób, wobec których rozpoczęto procesy beatyfikacyjne, w trakcie prac aż
pięciokrotnie ulegał zmianom: powiększał się przez kolejne zgłoszenia nowych
kandydatów, a jednocześnie był redukowany, gdy okazywało się, że w
rozpatrywanych przypadkach nie ma wystarczającego materiału dowodowego na
męczeństwo w rozumieniu teologicznym. Ostatecznie, w listopadzie 1998 r.,
liczba męczenników ukształtowała się jako grono 108 sług Bożych.
Słudzy Boży, przedstawieni przez 18 diecezji, ordynariat polowy i 22 rodziny
zakonne, to osoby, których życie i śmierć oddane Bożej sprawie nosiły znamię
heroizmu. Pośród nich jest 3 biskupów, 52 kapłanów diecezjalnych, 26 kapłanów
zakonnych, 3 kleryków, 7 braci zakonnych, 8 sióstr zakonnych i 9 osób
świeckich.
---------
32 ABP ANTONI JULIAN NOWOWIEJSKI (1858-1941)
Biskup płocki, znakomity profesor liturgista, historyk, animator studiów
kościelnych w odrodzonej po rozbiorach Polsce, żarliwy pasterz. Aresztowano
go w 1940 r. razem z grupą duchownych z Płocka, a potem osadzono w obozie
koncentracyjnym w Działdowie. Strażnicy poddawali 83-letniego hierarchę
szczególnym upokorzeniom: zrywano mu z głowy kapelusz, by napełnić go błotem
i później wcisnąć mu na głowę, czy też odzierano go zupełnie z ubrania i
zmuszano kijami do biegu. Był torturowany, gdyż odmówił podeptania rzuconego
w błoto przez SS-manów swego biskupiego krzyża. W czasie męki udzielał
dyskretnie błogosławieństwa innym udręczonym, zachęcając ich, by wszystko
przyjmowali jako wolę Bożą. Zmarł 28 maja 1941 r. w obozie na skutek
ustawicznego, wyrafinowanego maltretowania. Z wypowiedzi abp.
Nowowiejskiego: ,.Chrystus dał życie za owce swoje; tegoż samego żąda od
swoich zastępców -