z2006
05.10.09, 13:26
Uwielbiaj, duszo moja, sławę Pana mego, — Chwal Boga Stworzyciela
tak bardzo dobrego. Bóg mój, zbawienie moje, jedyna otucha. — Bóg mi
rozkoszą serca i weselem ducha. Bo mile raczył przyjąć swej sługi
pokorę, — Łaskawym okiem wejrzał na Dawida córę. Przeto wszystkie
narody; co ziemię osięda, — Odtąd błogosławioną mnie nazywać będą.
Bo wielkimi darami uczczonam od Tego, — Któregom moc przedziwna,
święte Imię Jego, Którzy się Pana boją, szczęśliwi na wieki, — Bo z
nimi miłosierdzie z rodu w ród daleki. Na cały świat pokazał moc
swych ramion świętych, — Rozproszył dumne myśli głów pychą nadętych.
Wyniosłych złożył z tronu, znikczemnił wielmożne, — Wywyższył,
uwiełmożnił w pokorę zamożne. Głodnych nasycił hojnie i w dobra
spano-szył, — Bogaczów z torbą puścił i nędznie rozproszył. Przyjął
do łaski sługę, Izraela cnego, — Wspomniał nań, użyczył mu
miłosierdzia swego. Wypełnił, co był przyrzekł niegdyś ojcom
naszym: — Abrahamowi z potomstwem jego, wiecznym czasem. Wszyscy
śpiewajmy Bogu w Trójcy jedynemu, — Chwała Ojcu, Synowi, Duchowi
Świętemu. Jak była na początku, tak zawsze niech będzie, — Teraz i
na wiek wieków niechaj słynie wszędzie.
Wielbij, duszo moja, Pana, — Któraś od Niego wybrana. I wesel się w
Bogu twoim, — Co jest Zbawicielem moim. Wejrzał On z swojej stolicy —
Na pokorę służebnicy. I po wszystkie wieki czczoną — Chce ją mieć
błogosławioną. Moc najwyższa mnie wsławiła, — Kiedy dla mnie
uczyniła Cuda nigdy nie pojęte, — Której imię zawsze święte. A
litość od pokolenia — Do pokoleń i zbawienia Tych, co się Boga
lękają — I Panem Go swym uznają. Wszechmocny Pan nieśmiertelną — Moc
okazał swoją dzielną. Gdy myśli pysznych rozprószył — I dumne serca
pokruszył, Bohaterów dumnomężnych — Gdy strącił z tronu potężnych, A
pokornych wyprowadził — I na tronach ich osadził. Gdy ubogich
bogactwami — Dom napełnił i skarbami, A pogardził bogatymi — I
zrównał ich z ubogimi. Sługę mego, kiedy w stałą — Wziął opiekę swą
wspaniałą. Izraela, miłosierny — Bóg w przymierzach swoich wierny,
Które z naszymi przodkami, — Abrahama potomkami, Uczynił i zawarł
stałe — i na wieki wiecznie trwałe. Chwała Ojcu i Synowi, — Świętemu
także Duchowi, Niech będzie zawsze stateczna, — Teraz i na wieki
wieczna.
www.amid.alleluja.pl/tekst.php?numer=33816