fnoll
04.11.09, 21:51
do dni swych ostatnich sługa Kościoła
za Wikipedią:
"Alois Hudal (znany też jako Luigi Hudal; ur. 31 maja 1885 roku w Grazu -
zmarł 13 maja 1963 roku w Rzymie) katolicki biskup rzymski austriackiego
pochodzenia. Popierał narodowy socjalizm. Po II wojnie światowej pomagał
niemieckim zbrodniarzom wojennym w ucieczkach do Ameryki Południowej.
W 1936 roku ukazuje się książka biskupa Aloisa Hudala Die Grundlagen des
Nationalsozialismus (Podstawy narodowego socjalizmu), z imprimatur arcybiskupa
Wiednia, kardynała Theodora Innitzera. Biskup chwali w niej Hitlera oraz
przekonuje, że większość nazistów broni chrześcijaństwa, a więc katolicy
powinni współpracować z głównym nurtem nazizmu, izolując w ten sposób
antychrześcijańskich radykałów. Ta książka sprzeciwia sie frontalnie polityce
zagranicznej papieża Piusa XI, którego encyklika Mit brennender Sorge,
potępiająca nazizm, byla opublikowana w 1937. W 1942 roku biskup Hudal
opublikował broszurę Europas Religiöse Zukunft (Religijna przyszłość Europy),
w której twierdził, że zarówno liberalizm jak i bolszewizm wyrastają z
inspiracji żydowskich, a chrześcijaństwo musi wykorzystać nazizm do zwalczania
obu tych idei[1].
W 1937 roku Hudal poparł rasistowskie ustawy norymberskie, ubolewając, że
„mury getta zostały w XIX wieku obalone przez liberalne państwo”[2].
Po II wojnie światowej, jako wysoki urzędnik Watykanu, pomagał niemieckim
zbrodniarzom nazistowskim w ucieczkach do Ameryki Południowej (tzw. ratlines),
chroniąc ich w ten sposób przed Międzynarodowym Trybunałem Wojskowym. W swoich
pamiętnikach pisał: „po roku 1945 cała moja działalność dobroczynna była
nastawiona na pomoc dla byłych członków partii narodowo-socjalistycznej i
faszystowskiej, zwłaszcza dla tak zwanych zbrodniarzy wojennych [...]
podlegających prześladowaniom”, którzy według Hudala „często byli całkowicie
niewinni”. „[...] dzięki fałszywym dokumentom wielu z nich uratowałem. Mogli
się wymknąć prześladowcom i uciec do szczęśliwszych krajów”[3].
Hudal załatwiał uciekinierom paszporty i wizy, kupował im bilety na podróż i
dostarczał pieniądze[4]. 31 sierpnia 1948 roku napisał list do prezydenta
Argentyny, Juana Perona, z prośbą o 5 tysięcy wiz dla niemieckich i
austriackich „żołnierzy”. Według Hudala, nie byli to nazistowscy uciekinierzy,
lecz antykomunistyczni bojownicy, których poświęcenie w czasie wojny uratowało
Europę przed sowiecką dominacją[5] .
Według historyków Roberta Grahama i Davida Alvareza Hudal został w 1943 roku
zwerbowany przez hitlerowski wywiad i wykorzystywany do pozyskiwania
informacji oraz wpływania na stanowisko Watykanu wobec narodowego socjalizmu[6].
W 1947 roku działalność Hudala została nagłośniona przez katolicki dziennik
Passauer Neue Presse. W wyniku nacisków innych biskupów Hudal został zmuszony
do rezygnacji ze stanowiska rektora kościoła Santa Maria dell'Anima i
wycofania się z aktywnego życia kościelnego. Osiadł w Grottaferrata w pobliżu
Rzymu i zajął się spisywaniem wspomnień, które zostały opublikowane
pośmiertnie w 1976 roku. Do śmierci w 1963 roku Hudal angażował się w
propagowanie abolicji dla byłych narodowych socjalistów.
Osoby, którym m.in. pomógł w ucieczce Alois Hudal:
* Josef Mengele (przeprowadzał eksperymenty pseudomedyczne w obozie Auschwitz)
* Adolf Eichmann (koordynował zagładę Żydów)
* Alois Brunner (kierował deportacją Żydów z Francji i Słowacji do obozów
zagłady)
* Walter Rauff (konstruktor samochodowych komór gazowych)
* Franz Stangl (komendant dwóch obozów śmierci - Sobiboru i Treblinki)
* Gustav Wagner (zastępca komendanta Sobiboru)
* Ante Pavelić (szef faszystowsko-katolickiego reżimu w Chorwacji)
* Klaus Barbie („kat Lyonu”, odpowiedzialny za morderstwa i deportację
Żydów do obozów zagłady)
* Gerhard Bohne (współodpowiedzialny za zabójstwo 15 tysięcy osób
niepełnosprawnych)
* Kurt Christmann (dowódca Sonderkommando 10a, mordującego Żydów w ZSRR)
* Erich Priebke (oficer SS, współodpowiedzialny za egzekucję 335 Włochów)
* Hans-Ulrich Rudel (jeden z najskuteczniejszych niemieckich pilotów
bombowych i szturmowych)"
nigdy nie ekskomunikowany
pl.wikipedia.org/wiki/Alois_Hudal