Powszechne powołanie do świętości

30.11.09, 06:56
mateusz.pl/czytania/2009/20091130.htm
"Św. Paweł, pisząc do chrześcijan w Koryncie, kieruje swój list „do
uświęconych w Jezusie Chrystusie i powołanych do świętości wespół ze
wszystkimi, którzy na każdym miejscu wzywają imienia Pana naszego
Jezusa Chrystusa” (1 Kor 1, 2). Ci wszyscy, którzy wierzą w
Chrystusa, do jakiegokolwiek narodu by należeli, są
istotnie „powołani do świętości”; znaczy to w języku Apostoła, że
przede wszystkim należą do Boga, że są Mu poświęceni przez chrzest,
a zatem na mocy tego poświęcenia mają stać się osobiście świętymi.

Jak zbawienie tak i świętość ofiarowana jest wszystkim
ludziom. „Bądźcie świętymi, ponieważ Ja jestem święty” (Kpł 11, 44)
powiedział Bóg do ludu izraelskiego, a Jezus uzupełnił: „Bądźcie
doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski” (Mt 5, 48).
Tych słów Pan nie skierował do jakiejś grupy wybranej, nie zwrócił
się z nimi do swoich Apostołów ani zaufanych, lecz wypowiedział je
wobec wielkiej rzeszy, która szła za Nim. On, Święty w całym tego
słowa znaczeniu, przyszedł uświęcić wszystkich ludzi i wszystkim
ofiaruje środki potrzebne nie tylko do zbawienia, lecz także do
uświęcenia; „Ja przyszedłem po to, aby [owce] miały życie, i miały
je w obfitości” (J 10, 10).

Kościół niestrudzenie i z naciskiem powtarza tę naukę Pana: „Niech
nikt nie myśli, że... [świętość] jest obowiązkiem jedynie garstki
wybranej wśród wielu ludzi, inni zaś mogą się zadowolić niższym
stopniem cnoty. Prawo to obejmuje bezwzględnie wszystkich... bez
żadnego wyjątku” (Pius XI: AAS 1923, s. 50). W szczególny sposób
powszechne powołanie do świętości potwierdził Sobór Watykański
II: „Wszyscy w Kościele, niezależnie od tego, czy należą do
hierarchii, czy są przedmiotem jej funkcji pasterskiej, powołam są
do świętości... Pan Jezus, Boski Nauczyciel i wzór wszelkiej
doskonałości, głosił wszystkim razem i każdemu z osobna; głosił
uczniom swoim, jakiegokolwiek stanu, świętość życia, której sam jest
sprawcą i dokonawcą” (KK 39. 40). Sam człowiek nie znajdzie w sobie
sił i środków do uświęcenia; Bóg jeden jest święty i Bóg jeden może
go uświęcić. Lecz sam Bóg chce być uświęcicielem swoich stworzeń i w
Jezusie ofiaruje każdemu człowiekowi w obfitości środki do
uświęcenia."

O. Gabriel od św. Marii Magdaleny, karmelita bosy
Żyć Bogiem, t. I, str. 40
Pełna wersja