Zbawienie całego człowieka

05.12.09, 09:33
mateusz.pl/czytania/2009/20091205.htm
"Jezus, wysyłając swoich Apostołów, aby głosili królestwo
niebieskie, powiedział: „Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie” (Mt
10, 8). Mistrz, powołując ich do siebie, ogłosił i przyniósł im
zbawienie: odpuszczenie grzechów i dar swojej łaski. Teraz oni
powinni czynić to samo względem własnych braci: głosić Ewangelię,
oświecać umysły i przygotowywać serca do nawrócenia. I nie tylko to,
lecz, jak Jezus, powinni starać się o dobro materialne
ludzi: „Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie
trędowatych, wypędzajcie złe duchy” (tamże). Syn Boży, który raczył
przyjąć ciało ludzkie, wie dobrze, że człowiek nie jest tylko
duchem, i dlatego chce zbawić całą jego osobę. Jak człowiek nie może
pozbyć się swego ciała, tak też nie można starać się skutecznie o
jego dobro duchowe, pomijając dobro materialne. Jezus nauczając
tłumy, rozmnażając chleb, aby zaspokoić ich głód, odpuszczając
grzechy, lecząc ciała, uczy, że dzieło zbawienia powinno obejmować
całego człowieka, i równocześnie pokazuje, jak najłatwiej dojść do
serca ludzkiego. Tą drogą, jaką obrała Jego nieskończona miłość by
dosięgnąć ludzi, powinni iść też Jego uczniowie, chcąc współpracować
nad zbawieniem braci.

Jak Jezus dla zbawienia ludzkości przyjął ciało równając się we
wszystkim z ludźmi w ich konkretnych warunkach, tak i apostołowie
winni umieć wcielać się jakby przyjmować na siebie ciało, w
egzystencjalnych warunkach swych braci. Dotyczy to nie tylko
apostołów urzędowych — kapłanów, zakonników, osoby Bogu poświęcone —
lecz każdego wierzącego, niekoniecznie bowiem trzeba nauczać, lecz
głosząc Ewangelię raczej życiem niż słowem, poświadczać ją miłością
oraz braterską i wielkoduszną służbą względem wszystkich
znajdujących się w potrzebie. W ten sposób wierni współdziałają ze
zbawczą wolą Boga, „ujawniając także w służbie doczesnej przed
wszystkimi tę miłość, którą Bóg świat umiłował” (KK 41)."

http://mateusz.pl/czytania/2009/20091205.htm
Pełna wersja