Dodaj do ulubionych

Koniec świata, ale jakiego?

11.09.21, 22:16
Są trzy prawdy Józefa Tischnera z jego "Historii filozofii po góralsku": świnto prawda, tys prawda i gówno prawda.

Kiedy z myślą o ludziach Jehowa powoływał do istnienia naszą planetę, niewątpliwie ‛miał w tym swoje upodobanie.
Z Biblii dowiadujemy się, że na koniec szóstego dnia ocenił, że wszystko co uczynił było „bardzo dobre”:
"A Bóg widział, że wszystko, co uczynił, było bardzo dobre. I tak upłynął wieczór i poranek - dzień szósty." (Ks. Rodz. 1:31).
Przy okazji, nie ma tu żadnej mowy o sobocie czy niedzieli.

Warto jednocześnie zwrócić uwagę na to, że nie wymieniono tu ziemi. Skąd więc te nauki i przekonanie Kościoła katolickiego, (podobnie jak innych religii), że ziemia zostanie kiedyś zniszczona?

„Jak w niebie, tak i na ziemi”
Biblia wyraźnie naucza, że na ziemi nastanie raj. Na przykład prorok Izajasz tak opisał przyszłość ziemi i jej
mieszkańców: „Pobudują domy i będą w nich mieszkać; zasadzą winnice i będą spożywać ich owoce. Nie będą budować, aby ktoś inny mieszkał; nie będą sadzić, aby ktoś inny jadł. Bo dni mego ludu będą jak dni drzewa; i moi wybrani będą w pełni korzystać z dzieła swoich rąk” (Księga Izajasza 65:21, 22). Psalm 37 potwierdza tę nadzieję: „Cisi posiądą ziemię” (Psalm 37:11).

Biblia wyraźnie zapowiada, że na ziemi zostanie ustanowiony raj.

Dla Kogo?
„Prawi posiądą ziemię i będą na niej przebywać na zawsze” (Psalm 37:29). Zauważmy, że w myśl tego psalmu życie wieczne na ziemi miało być nagrodą dla „cichych”. W pewnym przekładzie Biblii na język francuski werset 11 opatrzono komentarzem, według którego słowo „cisi” ma „o wiele szersze znaczenie, niż wskazują na to różne tłumaczenia; obejmuje ludzi

nieszczęśliwych, uciśnionych i prześladowanych ze względu na Jahwe, pokorne serca uległe Bogu”.
Prawi posiądą ziemię i będą na niej przebywać na zawsze” (Psalm 37:29). Zauważmy, że w myśl tego psalmu życie wieczne na ziemi miało być nagrodą dla „cichych”. W przekładzie Biblii na język francuski werset 11 opatrzono komentarzem, według którego słowo „cisi” ma „o wiele szersze znaczenie, niż wskazują na to różne tłumaczenia; obejmuje ludzi nieszczęśliwych, uciśnionych i prześladowanych ze względu na Jahwe, pokorne serca uległe Bogu”.

Bóg zapewnia więc w swym słowie, że ziemia będzie istnieć na zawsze: „Pokolenie odchodzi i pokolenie przychodzi, lecz ziemia stoi aż po czas niezmierzony” (Kaznodzieja Salomona 1:4; 1 Księga Kronik 16:30; Księga Izajasza 45:18).
Pierwotne zamierzenie stwórcy — Boga, który się przecież nie zmienia — dotyczy życia wiecznego na ziemi: "Ponieważ Ja, Pan, nie odmieniam się, więc dlatego wy, synowie Jakuba, nie jesteście zniszczeni" (Malachiasza 3:6; Jan 17:3; List św. Jakuba 1:17).

Już historia samego potopu z okresu uratowania Noego sugeruje zadanie pytanie, czy teologiczne legendy w tej kwestii nie poszły zbyt swawolnie i daleko?

Chrystianizm podejmuje próbę wyzwania i stawienia czoła tym wątpliwościom. We wzorcowej modlitwie Jezus nauczył swych naśladowców prosić o to, by wola Boża działa się „jak w niebie, tak i na ziemi” (Mat. 6:9, 10).

Czy modlitwa wzorcowa Jezusa miałaby sens, gdyby ziemia była skazana na zagładę?
Obserwuj wątek

Nie pamiętasz hasła

lub ?

 

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się

Nakarm Pajacyka