poszukiwacz66
07.12.07, 19:29
Kościół rzymskokatolicki dokonał zamachu na Boże Prawo, które Biblia
przedstawia jako nienaruszalne. Usunięto drugie przykazanie zakazujące kultu
obrazów i posągów, a dziesiąte, stanowiące integralną całość, rozdzielono na
dwa, by zachować Dziesięcioro przykazań. Na kult relikwii i obrazów zezwolił
sobór w Nicei (787 r.), choć zakazywał tego jeszcze sobór w Elwirze (306 r.)
.
Wprowadzenie pośredników
Biblia naucza, że do Boga przychodzi się tylko przez Jezusa (J 14. 6). Jest On
jedynym pośrednikiem między człowiekiem a Bogiem (1 Tm 2. 5). Do Chrystusa
mamy bezpośredni i nieograniczony dostęp: "Jeśli kto pragnie, niech przyjdzie
do mnie i pije" (J 7. 37), "(...) a tego, który do mnie przychodzi nie wyrzucę
precz" (J 6. 37). Kościół rzymskokatolicki wprowadził cały zastęp pośredników
- żyjących (kapłanów) i zmarłych (świętych), którzy mają pomóc wiernym w
otrzymaniu łask
.
Kult maryjny
Nie ma on żadnych podstaw w Biblii, ma natomiast swe korzenie w pogańskim
kulcie bogini-matki, znanym niemal we wszystkich religiach. Czczono ją pod
różnymi imionami: Artemida, Diana, Izyda, Asztarte i obdarzano przydomkiem
"królowa niebios" (Jr 7. 18). Podwaliny kultu dał w 431 roku sobór w Efezie
(stolica kultu królowej niebios - Diany Efeskiej!), który przemianował Marię z
Christotokos (matka Chrystusa) na Theotokos (Matka Boża), pozwalając w ten
sposób rzeszom pogan zaaklimatyzować się w Kościele
.
Odpusty
Ewangelia znaczy "radosna nowina" - główną jej nauką jest prawda o zbawieniu w
Jezusie Chrystusie. Jest to dar Boży, którego nie można kupić za pieniądze:
"Łaską bowiem jesteście zbawieni przez wiarę. A to pochodzi nie z was, lecz
jest darem Boga: nie z uczynków, aby się nikt nie chlubił" (Ef 2. 8-9).
Zbawienie można przyjąć lub odrzucić, ale nie można na zbawienie "zapracować"
np. umartwieniem czy ofiarami. W takiej sytuacji Chrystus nie musiałby za nas
umierać. Tzw. dobre uczynki nie są środkiem prowadzącym do zbawienia, lecz
wynikiem jego przyjęcia
.
Spowiedź uszna
W Biblii nie znajdziemy ani jednego przykładu spowiedzi usznej. Mówi ona
natomiast o spowiedzi serca, do której nie trzeba pośredników. Grzechy wyznaje
się bezpośrednio Bogu i Jego ze skruchą prosi o wybaczenie: "Ojcze nasz, który
jesteś w niebie (...) odpuść nam nasze winy" (Mt 6. 9-12). Żydzi, dla których
Jezus był zwykłym człowiekiem, bluźnierstwem nazwali fakt odpuszczenia przez
Niego grzechów paralitykowi (Mt 9. 2-3). Odpuszczanie grzechów jest wyłącznym
atrybutem Boga - gdyby apostołowie otrzymali ten przywilej, korzystaliby z
niego .
Władza papieska
Głową i fundamentem Kościoła jest Chrystus: "Albowiem fundamentu innego nikt
nie może założyć, oprócz tego, który jest założony, a którym jest Jezus
Chrystus" (1Kor 3.11). Skałą nie jest Piotr, ani jego samozwańczy następcy,
lecz Bóg - tak rozumie to sam Piotr, nazywając Jezusa "skałą zgorszenia" dla
tych, którzy Go odrzucili (1 P 2. 8), Paweł, dla którego skałą jest Chrystus
(1Kor 10. 4), psalmista, który nazywa Boga "skałą zbawienia naszego" (Ps 94)
oraz wielu innych autorów ksiąg biblijnych
.
Życie pozagrobowe
Jezus nazywał śmierć snem, jak w przypadku Łazarza. Biblia przedstawia
człowieka jako niepodzielną całość, a śmierć jako stan nieświadomości: "umarli
nic nie wiedzą" (Koh 9. 5). Ze snu śmierci ludzi ma obudzić przychodzący w
chwale Chrystus: "...a Ja go wzbudzę w dniu ostatecznym" (J 6. 40). Nigdzie w
Biblii nie znajdziemy twierdzenia, że po śmierci ludzka dusza egzystuje
niezależnie od ciała. Natomiast wielokrotnie jest podkreślane, że życie
wieczne jest nagrodą dla wierzących, którą odbiorą przy powtórnym przyjściu
Chrystusa (Mt 16. 27; J 5. 29)
.
Zmiana formy chrztu
Chrystus ustanowił obrzęd chrztu jako symbolu zawarcia przez nawróconego
człowieka świadomego przymierza z Bogiem. Ma go poprzedzać poznanie zasad
wiary, a warunkiem chrztu jest pokuta (w rozumieniu biblijnym to porzucenie
grzechu) i wiara w Jezusa (Mt 28. 19; Dz 2. 38). Dlatego chrzczono tylko
dorosłych, świadomych swego wyboru ludzi. Przykład dał nam Jezus ochrzczony
jako dorosły człowiek .
Celibat
W kwestii bezżeństwa Biblia pozostawia wybór człowiekowi (Mt 19. 12). Jednak z
powodów finansowych Kościół narzucił duchownym celibat, by majątek księży po
ich śmierci nie przechodził na ich rodziny. Takie zmuszanie do
wstrzemięźliwości wyzwoliło u kleru niemoralne zachowania i wszelkie dewiacje.
Kościół zamiast oczyścić się z takich ludzi, skrzętnie ich ukrywa, potęgując i
mnożąc skandale obyczajowe .
Po owocach poznacie
Zachowanie uczniów Chrystusa ma być takie, by inni, patrząc na ich dobre
uczynki, "chwalili Ojca waszego, który jest w niebie" (Mt 5. 16). Prawdziwych
nauczycieli mamy poznać "po ich owocach" (Mt 7. 15-16). Apostoł Paweł
wymieniał cnoty chrześcijańskie: "bo owocem światłości jest wszelka dobroć i
sprawiedliwość, i prawda" (Ef 5. 9), "skromność wasza niech będzie znana
wszystkim ludziom" (Flp 4. 5), "przyobleczcie się w serdeczne współczucie, w
dobroć, pokorę, łagodność i cierpliwość" (Kol 3. 12). Przeciwstawiał temu
rozpustę, chciwość, zbytek, pychę. Dziś kler katolicki w swej arogancji i
zachłanności kojarzy się bardziej ze średniowiecznym feudałem niż pasterzem z
ewangelii. Żądni chwały, bogactw i władzy "pożerają domy wdów, i to pod
pokrywką długich modlitw" (Mt 23. 14) ,
Obciążenie zbrodniami
Niechlubna historia Kościoła to krwawe prześladowania, okrutne tortury,
miliony ofiar i zniewolenie sumień. Chrystus nigdy nie zmuszał do wiary i nie
karał za jej odrzucenie, ponieważ "Syn Człowieczy nie przyszedł zatracać
ludzkie dusze, ale je zachować" (Łk 9. 56). Powołana przez papieży inkwizycja
mordowała ludzi za życie zgodne z naukami biblijnymi, rabowała ich majątki,
zastraszała rodziny..