zaburzenia integr. sensorycznej

IP: *.dynamic.chello.pl 19.05.12, 14:22
Mam 2i pół roczną córcie która dziwnie się zachowuje,
w domu zasłania sobie oczy kocykiem i tak chodzi i krzyczy nie patrz się.
na polu boi się mrówek i różnych owadów latających i pełzających,
nie chce się bawić w piasku chyba że jej nasypię do foremki to zrobi babke.
Na placu zabaw przeważnie chce się huśtać . Dzieci obserwuje a nie bawi się z nimi.
Ma podejrzenie zaburzeń SI przez p.psycholog.
Mam pytanie jaki zaburzenia Si nie mogą wpłynąć na jej szkolne i póżniejsze życie. Czy te wszystkie dziwactwa mogą jej same minąć z wiekiem.
Pytam dlatego że nie stać mnie na prywatną diagnoze i rechabilitacje a podobno tylko takie są.Bardzo prosze o odpowiedż ekspertów oraz iinnych znających temat.
    • rulsanka Re: zaburzenia integr. sensorycznej 19.05.12, 23:54
      Wiele dzieci boi się w którymś momencie owadów i brzydzi piasku. Huśtanie dzieci zazwyczaj lubią. W tym wieku dziecko nie musi umieć bawić się z innymi. To znaczy może umieć, ale nawiązanie kontaktu wymaga stałego dostępu do tego samego, niezbyt licznego towarzystwa. Spotkanie raz dziennie na placu zabaw przez godzinkę to za mało.

      Zasłanianie oczu kocykiem na moje niedoświadczone oko wygląda niepokojąco. Ale czy SI? Od dawna tak robi? Może to taka zabawa? Jeżeli nie zabawa i trwa od dawna, to nie zostaw tego w spokoju.

      Czy zauważyłaś jakieś inne objawy mogące sugerować zaburzenia SI? Nadwrażliwość lub podwrażliwość na bodźce (dotyk, dźwięki, rodzaj ruchu). Dzieci z zaburzeniami SI nie przepadają za dotykiem. Mogą nie lubić przytulania, albo domagać się zbyt mocnego. Mogą nie lubić ubierania, ubrań, łaskotania. Mogą być nadaktywne. Mogą przeszkadzać im hałasy i różne dziwne dźwięki. Dzieci z zaburzeniami SI są często niejadkami, jedzą tylko kilka określonych produktów.
    • mskaiq Re: zaburzenia integr. sensorycznej 20.05.12, 09:52
      Te "dziwactwa" mogą się zmniejszyć ale jak będziesz nad nimi pracowała.
      Jej zachowanie jest związane z emocjami. One ich nie rozumie dlatego
      zachowuje sie dziwnie.
      Kiedy zakrywa kocykiem oczy powiedz jej że się wstydzi, że to coś normalnego,
      że ty również sie wstydzisz, że tak mają wszyscy. Ona na początku nie bedzie
      rozumiała, ale z czasem zacznie sama mówić że sie wstydzi i identyfikować swoje
      uczucia.
      Rozumienie emocji zmniejsza lęk przed nimi bo to coś znanego i normalnego.
      To samo z mrówkami, owadami, powiedz że się ich boi i że to normalne, że
      wiele osób się ich boi, ale nie są groźne.
      Ważne jest aby nazywać a nie zaprzeczać lękowi, złości, żalowi, niechęci,
      wstydowi, zazdrości, itp. W taki sposób oswajasz dziecko z emocjami, odbierasz
      strach przed czymś co jest w dziecku i co je ogranicza, czy wywoluje reakcje
      z którymi sobie nie potrafi poradzić.
      Warto kupić książkę Faber i Mazlish Jak mówić aby dziecko nas słuchało i jak
      słuchać aby dziecko do nas mówiło. Tam znajdziesz wiele przykładów jak
      pokazywać dziecku emocje.
      Serdeczne pozdrowienia.

    • Gość: basca Re: zaburzenia integr. sensorycznej IP: *.ghnet.pl 20.05.12, 20:24
      Jeśli chodzi o SI to zapytaj na tym forum:
      forum.gazeta.pl/forum/f,1017,Opieka_i_pielegnacja_a_rozwoj_dziecka.html
      Jest też książka, która przybliża ten temat:
      Maas V.F. "Uczenie się przez zmysły"
      Strach przed mrówkami raczej nie jest związany z SI.
Pełna wersja