Przemiana w osobowości u dziecka

05.03.13, 12:57
Mam pytanie do eksperta, osób o podobnych doświadczeniach. Jak należy interpretować przemiany w osobowości u dziecka.
Córka do momentu kiedy poszła do przedszkola (3,8) była nie zawsze grzecznym, ale zawsze bardzo wesołym, pogodnym i ufnym dzieckiem. W międzyczasie, kiedy miała 2 lata urodziło nam się drugie dziecko, potem kiedy miała 2,5 poszła do żłobka i nic się nie zmieniało. Po wakacjach poszła do przedszkola i stopniowo (ale zaznaczę, że widzimy to dopiero teraz, kiedy ma 7 lat) zaczęło się coś w niej zmieniać, stawała się coraz mniej ufna względem otoczenia, nawet najbliższych, często smutna, mówiła że nie ma humoru – teraz mówi wprost – jestem wkurzona. Ostatnio po długiej przerwie oglądaliśmy filmy z okresu kiedy była jeszcze taka wesoła i przyznam, że doznałam szoku – jak bardzo inne było to dziecko. Nie mówię oczywiście o okresie niemowlęcym, tylko ostatnim okresie tuż przed przedszkolem.
Mamy porównanie z drugim dzieckiem, które takiej przemiany nie przeszło – jest wciąż takie samo, po prostu coraz starsze – ma 5 lat. I chodzi do tego samego przedszkola co kiedyś córka. Co poszło nie tak? Kiedy wiele razy pytaliśmy córkę dlaczego jest taka smutna czy zła mówiła że to przez brata, ale podawała też różne inne powody. Często mam wrażenie, że źle się z tym czuje, że jest taka smutna, ale nie może się z tego wydobyć. Jak jej pomóc? I czy w ogóle pomagać czy zaakceptować?
    • verdana Re: Przemiana w osobowości u dziecka 05.03.13, 13:19
      Ja bym się zastanowiła przede wszystkim, czy coś istotniego nie zaszło w domu, albo w przedszkolu/szkole. Czy ,łodszy brat nie jest faworyzowany? Czy córka ma w domu miejsce dla siebie? Czy plan dnia jest układany pod starsze czy młodsze dzieck - na przykład godziny chodzenia spać czy oglądania telewizji, czy miejssca spacerów?
      Być moze także coś stało sie w przedszkolum, na przykład córka nie była lubiana.
      • maakita34 Re: Przemiana w osobowości u dziecka 05.03.13, 13:37
        W przedszkolu była lubiana przez dzieci, natomiast jedna z pań nie miała na nią dobrego wpływu. Córka jest wrażliwa, a ta pani lubiła „stawiać ja do pionu”. Zaznaczę, że inne dzieci nic sobie z tych zachowań pani nie robiły, ale córka przeżywała.
        A w domu cóż, podejrzewam, że jest w istocie najbardziej stratna z trójki którą posiadamy..na pewno najmniej w ostatnich latach dopieszczona.. jest najstarsza.. nie wiem jak to zmienić:(
        • verdana Re: Przemiana w osobowości u dziecka 05.03.13, 13:49
          Na pewno musisz coś zmienić. Przykro mi to pisać, ale najlepszy dowód, ze cos jest nie tak, to fakt, ze przez parę lat nie dostrzegliście, ze córka z wesołego dziecka robi się wycofana i smutna. To zznaczy, że chyba rzeczywiście po prostu ma za mało uwagi i troski rodzicw. Choć jest najstarsza, to jeszcze jest dziecko, a rodzice mają tendencje do traktowania najstarszego dzicka jako o wiele starszego, niz jest.
          Zmienić musisz coś na pewno, tak jakbyś zmieniła, gdyby dziecko było chore i wymagało troski - wtedy na 100% znalazłby sie czas i mozliwosci. Co mogę poradzić - przede wszystkim własne miejsce, o ile go nie ma i czas tylko dla niej. Co najmniej raz w tygodniu kazdy z rodziców powinien wyjść z córką na spacer - samą. Na spacer, bo tylko wtedy da sie pogadać bez obeności innych dzieci. Przyjjmij, ze ten czas musi sie znaleźć, tak ja znalazłby sie czas na psychologa czy rehabilitację. Kolejna sprawa, nie wiem czy tak jest u Was - to przywileje starszego dziecka - film "nie dla maluchów" obejrzany z rodzicami, późniejsza godzina pójścia do łóżka, tygodniówka, której mali jeszcze nie mają.
          • maakita34 Re: Przemiana w osobowości u dziecka 05.03.13, 13:55
            To nie tak, że nie dostrzegaliśmy - jak najbardziej dostrzegaliśmy. Tylko teraz kiedy porównałam jej obecny jak to określić - stały typ zachowań a to co było takim stałym rysem jeszcze 3 lata temu, to było to zaskakujące, uderzające. Nie myślałam, że ta zmiana była aż tak duża.
            A rady są cenne. Musimy to przemyśleć i wdrożyć w życie.
            • twojabogini Re: Przemiana w osobowości u dziecka 06.03.13, 11:45
              Jeśli zachowanie dziecka zmienia się z dnia na dzień, dziecko nagle robi się wycofane, smutne, zalęknione, lub wręcz przeciwnie, pobudzone itp. - to jest to zazwyczaj sygnał, że coś się dzieje.
              Stopniowe zmiany w osobowości dziecka są z kolei procesem naturalnym, mało tego podlegającym określonym regułom. I tak dwulatki to aniołeczki, nieco starsze dwuipółlatki - to zbuntowane diabełki, czterolatki to rozhukane pełne energii istoty itp. Siedmiolatki to samotnicy, marudy, dzieci wiecznie skrzywione, niezadowolone z siebie i z innych, niektórzy rodzice mogą się nawet obawiać, że ich dzieci mają początki manii prześladowczej - bo wszyscy są przeciwko nim o czym codziennie informują rodziców (którzy też są niesprawiedliwi i lepiej traktują rodzeństwo).
              Jeśli dziecko nie ma objawów depresji - zaburzeń łaknienia, snu, nie spadła jego ogólna życiowa aktywność - to raczej macie do czynienia z kolejnym etapem rozwoju, za który nie musicie się obwiniać.
              Warto jednak dowiedzieć się jakie są prawidłowe symptomy na danym etapie rozwoju, jak można dziecko w poszczególnych etapach rozwoju wspierać, jak sobie radzić z tym co sprawia trudność. Wtedy łatwiej będzie ocenić sytuację dziecka. Cenne informacje o rozwoju dzieci znajdziesz w książce - Rozwój psychiczny dziecka od 0 do 10 lat - Iig Frances L., Baker Sidney M., Bates Ames Louise. Gorąco polecam.

              Co do tego, że młodsze dziecko nie przechodzi tak drastycznych zmian: u jednych dzieci rozwój przebiega niemal dramatycznie, wszystkie fazy są jakby wyostrzone, u innych jest większa stabilność, dzieci łatwiej przechodzą przez tzw. fazy krytyczne. Mimo to i u młodszej pociechy zauważycie około 7 roku życia skłonność do smutku, wycofania, choć ogólnie dziecko może być weselsze w porównaniu do dziecka starszego w tym samym okresie.
Inne wątki na temat:
Pełna wersja